കൃഷ്ണഃ സ്വഭവനം രമ്യം പ്രവിവേശ മഹാബലഃ। പ്രഭാസാദാഗതം ദേവ്യഃ സര്വാഃ കൃഷ്ണമപൂജയന്
മഹാബലനായ കൃഷ്ണൻ തന്റെ മനോഹരമായ വീടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. പ്രഭാസയിൽ നിന്ന് വന്ന എല്ലാ ഭാര്യകളും കൃഷ്ണനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചു.
തതഃ കതിപയാഹസ്യ തസ്മിന്രൈവതകേ ഗിരൌ। വൃഷ്ണ്യന്ധകാനാമഭവദുത്സവോ നൃപസത്തമ
അതിനുശേഷം കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം, രൈവതകപർവതത്തിൽ വൃഷ്ണികളും അന്ധകരും വലിയ ഉത്സവം നടത്തി.
തത്ര ദാനം ദദുര്വീരാ ബ്രാഹ്മണേഭ്യഃ സഹസ്രശഃ। ഭോജവൃഷ്ണ്യന്ധകാശ്ചൈവ മഹേ തസ്യ ഗിരേസ്തദാ
അവിടെ വീരന്മാർ ആയിരക്കണക്കിന് ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനം നൽകി. ഭോജന്മാരും, വൃഷ്ണികളും, അന്ധകരും ആ പർവതത്തിൽ മനസ്സുകൊണ്ട് ദാനം നൽകി.
പ്രസാദൈ രത്നചിത്രൈശ്ച ഗിരേസ്തസ്യ സമന്തതഃ। സ ദേശഃ ശോഭിതോ രാജന്കല്പവൃക്ഷൈശ്ച സര്വശഃ
അവിടെയെല്ലാം രത്നങ്ങളാലും സമ്മാനങ്ങളാലും ആ പ്രദേശം അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടു; രാജാവേ, ആ പർവതം മുഴുവൻ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലാം നൽകുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
വാദിത്രാണി ച തത്രാന്യേ വാദകാഃ സമവാദയന്। നനൃതുര്നര്തകാശ്ചൈവ ജഗുര്ഗേയാനി ഗായനാഃ
അവിടെ സംഗീതജ്ഞർ പലവിധ വാദ്യങ്ങൾ വായിച്ചു; നർത്തകികൾ നൃത്തം ചെയ്തു, ഗായകർ ഗാനങ്ങൾ ആലപിച്ചു.
അലങ്കൃതാഃ കുമാരാശ്ച വൃഷ്ണീനാം സുമഹൌജസാമ്। യാനൈര്ഹാടകചിത്രൈശ്ച ചഞ്ചൂര്യന്തേ സ്മ സര്വശഃ
വലിയ ശക്തിയുള്ള വൃഷ്ണികളുടെ പുത്രന്മാർ രത്നാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട് പൊന്നുകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച വാഹനങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിച്ചു.
പൌരാശ്ച പാദചാരേണ യാനൈരുച്ചാവചൈസ്തഥാ। സദാരാഃ സാനുയാത്രാശ്ച ശതശോഽഥ സഹസ്രശഃ
നഗരവാസികൾ ചിലർ കാല്നടയായി, ചിലർ ഉയരവും താഴ്വാരവുമുള്ള വാഹനങ്ങളിൽ, ഭാര്യകളും കൂട്ടരും കൂട്ടായി, നൂറുകണക്കിനും ആയിരക്കണക്കിനും അവിടെ എത്തി.
തതോ ഹലധരഃ ക്ഷീബോ രേവതീസഹിതഃ പ്രഭുഃ। അനുഗമ്യമാനോ ഗന്ധര്വൈരചരത്രത്ര ഭാരത
അതിനുശേഷം, ഹലധരൻ രേവതിയോടൊപ്പം മദ്യപാനത്തിൽ മയങ്ങി, ഗാന്ധർവന്മാർ പിന്തുടർന്ന് അവിടെ സഞ്ചരിച്ചു.
തഥൈവ രാജാ വൃഷ്ണീനാമുഗ്രസേനഃ പ്രതാപവാന്। അനുഗീയമാനോ ഗന്ധര്വൈഃ സ്ത്രീസഹസ്രസഹായവാന്
അതു പോലെ തന്നെ, വൃഷ്ണികളുടെ മഹത്വമുള്ള രാജാവായ ഉഗ്രസേനൻ ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഗാന്ധർവന്മാർ പാടിക്കൊണ്ട് അവനെ അനുഗമിച്ചു.
രൌക്മിണേയശ്ച സാമ്ബശ്ച ക്ഷീബൌ സമരദുര്മദൌ। ദിവ്യമാല്യാമ്ബരധരൌ വിജഹ്വാതേഽമരാവിവ
രുക്മിണിയുടെ പുത്രനും സാംബനും, മദ്യപാനത്തിൽ മയങ്ങി യുദ്ധത്തിൽ അഭിമാനത്തോടെ, ദിവ്യമായ പുഷ്പമാലകളും വസ്ത്രങ്ങളും ധരിച്ചു, അമരന്മാരെപ്പോലെ സഞ്ചരിച്ചു.
അക്രൂരഃ സാരണശ്ചൈവ ഗദോ ബഭ്രുര്വിദൂരഥഃ। നിശഠശ്ചാരുദേഷ്ണശ്ച പൃഥുര്വിപൃഥുരേവ ച
അക്രൂരൻ, സാരണൻ, ഗദൻ, ബഭ്രു, വിദൂരഥൻ, നിശഠൻ, ചാരുദേഷ്ണൻ, പൃഥു, വിപൃഥു എന്നിവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സത്യകഃ സാത്യകിശ്ചൈവ ഭങ്ഗകാരമഹാരവൌ। ഹാര്ദിക്യ ഉദ്ധവശ്ചൈവ യേ ചാന്യേ നാനുകീര്തിതാഃ
സത്യകൻ, സത്യകി, ഭംഗകാരൻ എന്ന മഹാശക്തൻ, ഹാർദിക്യൻ, ഉദ്ധവൻ, പേരുപറയാത്ത മറ്റു പലരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഏതേ പരിവൃതാഃ സ്ത്രീഭിര്ഗന്ധര്വൈശ്ച പൃഥക്പൃഥക്। തമുത്സവം രൈവതകേ ശോഭയാഞ്ചക്രിരേ തദാ
ഇവരൊക്കെയും സ്ത്രീകളാൽ, ഗാന്ധർവന്മാരാൽ വേറേ വേറെയായി ചുറ്റപ്പെട്ട്, ആ രൈവതകത്തിലെ ഉത്സവം ഭംഗിയായി ആക്കിയിരുന്നു.
വാസദേവോ യയൌ തത്ര സഹ സ്ത്രീഭിര്മുദാന്വിതഃ। ദത്ത്വാ ദാനം ദ്വിജാതിഭ്യഃ പരിവ്രാജമപശ്യത
വാസുദേവൻ സ്ത്രീകളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ എത്തി; ദ്വിജന്മാർക്ക് ദാനം നൽകി, സന്യാസികളെ കണ്ടു.
ചിത്രകൌതൂഹലേ തസ്മിന്വര്തമാനേ മഹാദ്ഭുതേ। വാസുദേവശ്ച പാര്ഥശ്ച സഹിതൌ പരിജഗ്മതുഃ
അവിടെ അത്ഭുതകരമായ കലാപരിപാടികളും കാഴ്ചകളും നടക്കുമ്പോൾ, വാസുദേവനും പാർത്തനും ചേർന്ന് ചുറ്റി നടന്നു.
തത്ര ചങ്ക്രമമാണൌ തൌ വസുദേവസുതാം ശുഭാമ്। അലങ്കൃതാം സഖീമധ്യേ ഭദ്രാം ദദൃശതുസ്തദാ
അവിടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, ഇരുവരും വാസുദേവന്റെ മനോഹരിയായ പുത്രി ഭദ്രയെ, സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടയിൽ അലങ്കരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വൈവ താമര്ജുനസ്യ കന്ദര്പഃ സമജായത। തം തദൈകാഗ്രമനസം കൃഷ്ണഃ പാര്ഥമലക്ഷയത്
അവളെ കണ്ടയുടൻ അർജുനന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹം ഉണർന്നു; കൃഷ്ണൻ പാർഥന്റെ മനസ് മുഴുവൻ അവളിലേക്കാണ് എന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു.
അബ്രവീത്പുരുഷവ്യാഘ്രഃ പ്രസഹന്നിവ ഭാരത। വനേചരസ്യ കിമിദം കാമേനാലോഡ്യതേ മനഃ
പുരുഷശ്രേഷ്ഠനായ കൃഷ്ണൻ, ഭാരതാ, ഒരു വനംവാസിയുടെ മനസ്സ് ഇങ്ങനെ ആഗ്രഹത്തിൽ അലയുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് ചോദിച്ചു.
മമൈഷാ ഭഗിനീ പാര്ഥ സാരണസ്യ സഹോദരീ। സുഭദ്രാ നാമ ഭദ്രം തേ പിതുര്മേ ദയിതാ സുതാ। യദി തേ വര്തതേ ബുദ്ധിര്വക്ഷ്യാമി പിതരം സ്വയമ്
പാർഥാ, ഇവൾ എന്റെ സഹോദരിയാണ്, സാരണന്റെ സഹോദരിയുമാണ്. ഇവളുടെ പേര് സുഭദ്രാ. എന്റെ അച്ഛന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മകളാണ് ഇവൾ. നിനക്ക് മനസ്സുണ്ടെങ്കിൽ, ഞാൻ തന്നെ അച്ഛനോട് ഈ കാര്യം പറയാം.
ദുഹിതാ വസുദേവസ്യ വാസുദേവസ്യ ച സ്വസാ। രൂപേണ ചൈഷാ സംപന്നാ കമിവൈഷാ ന മോഹയേത്
വസുദേവന്റെ മകളും വാസുദേവന്റെ സഹോദരിയുമാണ് ഇവൾ. അത്രയും സുന്ദരിയായ ഇവളെ ആരാണ് ആകർഷിക്കപ്പെടാതെ ഇരിക്കുക?
കൃതമേവ തു കല്യാണം സര്വം മമ ഭവേദ്ധ്രുവമ്। യദി സ്യാന്മമ വാര്ഷ്ണേയീ മഹിഷീയം സ്വസാ തവ
വാർഷ്ണേയ കുടുംബത്തിൽ പെട്ട നിന്റെ സഹോദരി എന്റെ ഭാര്യയായാൽ, എനിക്ക് എല്ലാം നല്ലതായിരിക്കും.
പ്രാപ്തൌ തു ക ഉപായഃ സ്യാത്തം വ്രവീഹി ജനാര്ദന। ആസ്ഥാസ്യാമി തദാ സര്വം യദി ശക്യം നരേണ തത്
എന്താണ് അവളെ നേടാനുള്ള മാർഗം, ജനാർദ്ദനാ, നീ പറയൂ. മനുഷ്യനായി എനിക്ക് കഴിയുന്നതെന്തും ഞാൻ ചെയ്യാൻ തയ്യാറാണ്.
സ്വയം വരഃ ക്ഷത്രിയാണാം വിവാഹഃ പുരുഷര്ഷഭ। സ ച സംശയിതഃ പാര്ഥ സ്വഭാവസ്യാനിമിത്തതഃ
ക്ഷത്രിയർക്ക് സ്വയംവരമാണ് പതിവ് വിവാഹരീതി, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പാർഥാ. പക്ഷേ, സംഭവങ്ങളുടെ സ്വഭാവം അനിശ്ചിതമായതിനാൽ അതിൽ ഉറപ്പില്ല.
പ്രസഹ്യ ഹരണം ചാപി ക്ഷത്രിയാണാം പ്രശസ്യതേ। വിവാഹഹേതുഃ ശൂരാണാമിതി ധര്മവിദോ വിദുഃ
ക്ഷത്രിയർക്ക് ശക്തിപ്രയോഗംകൊണ്ട് വിവാഹം നടത്തുന്നതും പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന രീതിയാണ്. ധർമ്മം അറിയുന്നവർ പറയുന്നു, വീരന്മാർക്ക് വിവാഹം നേടാനുള്ള മാർഗം ഇതാണെന്ന്.
സ ത്വമര്ജുന കല്യാണീം പ്രസഹ്യ ഭഗിനീം മമ। `യതിരൂപധരസ്തം തു യഥാ കാലവിപാകതാ।' ഹര സ്വയംവരേ ഹ്യസ്യാഃ കോ വൈ വേദ ചികീര്ഷിതമ്
അതിനാൽ, അർജുനാ, നീ യതിയായി വേഷം ധരിച്ചു, സമയമനുസരിച്ച് എന്റെ നല്ല സഹോദരിയെ ബലമായി കൊണ്ടുപോക്. അവളുടെ സ്വയംവരത്തിൽ ആരാണ് എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് ആര്ക്കറിയാം?
തതോഽര്ജുനശ്ച കൃഷ്ണശ്ച വിനിശ്ചിത്യേതികൃത്യതാമ്। ശീഘ്രഗാന്പുരുഷാനന്പ്രേഷയാമാസതുസ്തദാ
അർജുനനും കൃഷ്ണനും ഈ തീരുമാനം എടുത്തശേഷം, ഉടനെ ദൂതന്മാരെ വേഗത്തിൽ അയച്ചു.
ധര്മരാജായ തത്സര്വമിന്ദ്രപ്രസ്ഥഗതായ വൈ। ശ്രുത്വൈവ ച മഹാബാഹുരനുജജ്ഞേ സമാതൃകഃ
ഇത് എല്ലാം ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിൽ ഇരുന്ന യുധിഷ്ഠിരനോട് അറിയിച്ചു. കേട്ടയുടൻ തന്നെ, ശക്തനായ രാജാവും അമ്മയും ചേർന്ന് സമ്മതം നൽകി.
ഭീമസേനസ്തു തച്ഛ്രുത്വാ കൃതകൃത്യം സ്മ മന്യതേ। ഇത്യേവം മനുജൈരുക്തം കൃഷ്ണഃ ശ്രുത്വാ മഹാമതിഃ
ഭീമസേനൻ ഈ കാര്യം കേട്ടപ്പോൾ, കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയായെന്നു കരുതി. ഇങ്ങനെ മനുഷ്യർ പറഞ്ഞു, അതു മഹത്തായ ബുദ്ധിയുള്ള കൃഷ്ണൻ കേട്ടു.
അനുജ്ഞാപ്യ തദാ പാര്ഥം ഹൃദി സ്ഥാപ്യ ചികീര്ഷിതമ്। ഇത്യേവം മനുജൈഃ സാര്ധം ദ്വാരകാം സമുപേയിവാന്
പാർഥന്റെ സമ്മതം വാങ്ങി, മനസ്സിൽ ആഗ്രഹം സൂക്ഷിച്ച്, കൃഷ്ണൻ ആ മനുഷ്യരോടൊപ്പം ദ്വാരകയിലേക്ക് പോയി.
ചൈരാഃ സംചാരിതേ തസ്മിന്നനുജ്ഞാതേ യുധിഷ്ഠിരേ। വാസുദേവാഭ്യനുജ്ഞാതഃ കഥയിത്വേതികൃത്യതാമ്
ചാരന്മാരെ അയച്ച ശേഷം, യുധിഷ്ഠിരൻ സമ്മതം നൽകിയപ്പോൾ, വാസുദേവൻ പദ്ധതി വിശദീകരിച്ച് അനുമതി നേടി.