തദാ യൂയം പുനഃ സര്വാഃ സ്വം രൂപം പ്രതിപത്സ്യഥ। അനൃതം നോക്തപൂര്വം മേ ഹസതാപി കദാചന
അപ്പോൾ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും വീണ്ടും നിങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ രൂപം തിരിച്ചുപിടിക്കും; ഞാൻ ഒരിക്കലും, കളിച്ചുപോലും, അസത്യമൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
താനി സര്വാണി തീര്ഥാനി തതഃ പ്രഭൃതി ചൈവ ഹ। നാരീതീര്ഥാനി നാമ്നേഹ ഖ്യാതിം യാസ്യന്തി സര്വശഃ। പുണ്യാനി ച ഭവിഷ്യന്തി പാവനാനി മനീഷിണാം
അപ്പോൾ മുതൽ ആ തിര്ഥങ്ങൾ എല്ലാം ഇവിടെ 'സ്ത്രീതിര്ഥങ്ങൾ' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും; അവ ജ്ഞാനികൾക്കു പുണ്യവും ശുദ്ധിയുമുള്ളവയാകും.
തതോഽഭിവാദ്യ തം വിപ്രം കൃത്വാ ചാപി പ്രദക്ഷിണമ്। അചിന്തയാമോഽപസൃത്യ തസ്മാദ്ദേശാത്സുദുഃഖിതാഃ
അതിനുശേഷം ആ ബ്രാഹ്മണനെ നമസ്കരിച്ച് ചുറ്റി നടന്ന്, ഞങ്ങൾ അതി ദുഃഖത്തോടെ ആ സ്ഥലത്തുനിന്ന് വിട്ടുപോയി.
ക്വ നു നാമ വയം സര്വാഃ കാലേനാല്പേന തം നരമ്। സമാഗച്ഛേമ യോ നസ്തദ്രൂപമാപാദയേത്പുനഃ
നാം എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ ചെറിയ സമയത്തിനകം, നമ്മെ പഴയ നിലയിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന ആ മനുഷ്യനെ എവിടെയെങ്കിലും കാണുമോ എന്ന് ആലോചിച്ചു.
താ വയം ചിന്തയിത്വൈവ മുഹൂര്താദിവ ഭാരത। ദൃഷ്ടവത്യോ മഹാഭാഗം ദേവര്ഷിമുത നാരദമ്
ഇങ്ങനെ കുറച്ച് നേരം ചിന്തിച്ചപ്പോൾ, ഭാരത, ഞങ്ങൾ മഹത്വമുള്ള ദേവർഷി നാരദനെ കണ്ടു.
സംപ്രഹൃഷ്ടാഃ സ്മ തം ദൃഷ്ട്വാ ദേവര്ഷിമമിതദ്യുതിമ്। അഭിവാദ്യ ച തം പാര്ഥ സ്ഥിതാഃ സ്മ വ്രീഡിതാനനാഃ
അവൻ അതുല്യപ്രഭയുള്ള ദേവർഷിയെ കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾ സന്തോഷിച്ചു; പാർഥ, അവനെ നമസ്കരിച്ച് ലജ്ജയോടെ മുഖം താഴ്ത്തി നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
സ നോഽപൃച്ഛദ്ദുഃഖമൂലമുക്തവത്യോ വയം ച തമ്। ശ്രഉത്വാ തത്ര യഥാവൃത്തമിദം വചനമബ്രവീത്
അവൻ ഞങ്ങളുടെ ദുഃഖത്തിന്റെ കാരണം ചോദിച്ചു; ഞങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞുതന്നു. അവിടെ സംഭവിച്ചതൊക്കെയും കേട്ടു, അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ദക്ഷിണേ സാഗരാനൂപേ പഞ്ച തീര്ഥാനി സന്തി വൈ। പുണ്യാനി രമണീയാനി താനി ഗച്ഛത മാ ചിരം
ദക്ഷിണ കടൽത്തീരത്ത് അഞ്ചു തിര്ഥങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവ പുണ്യവും മനോഹരവുമാണ്. നിങ്ങള് വൈകാതെ അവിടേക്ക് പോകൂ.
തത്രാശു പുരുഷവ്യാഘ്രഃ പാണ്ഡവേയോ ധനഞ്ജയഃ। മോക്ഷയിഷ്യതി ശുദ്ധാത്മാ ദുഃഖാദസ്മാന്ന സംശയഃ
അവിടെ പാണ്ഡവരിൽ ധനഞ്ജയൻ, മനസ്സു ശുദ്ധിയുള്ളവൻ, അവിടെ എത്തി നമ്മെ ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കും, സംശയമില്ല.
ഇത്യുക്ത്വാ നാരദഃ സര്വാസ്തത്രൈവാന്തരധീയത।' തസ്യ സര്വാ വയം വീര ശ്രുത്വാ വാക്യമിതോ ഗതാഃ। തദിദം സത്യമേവാദ്യ മോക്ഷിതാഹം ത്വയാഽനഘ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് നാരദൻ അവിടെയെങ്ങും കാണാതായി; വീര, അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഞങ്ങൾ അവിടെയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. ഇന്നാണ് നീ എന്നെ യഥാർത്ഥത്തിൽ മോചിപ്പിച്ചത്, പാപരഹിതനേ.
ഏതാസ്തു മമ താഃ സഖ്യശ്ചതസ്രോഽന്യാ ജലേ ശ്രിതാഃ। കുരു കര്മ ശുഭം വീര ഏതാഃ സര്വാ വിമോക്ഷയ
ഇവരാണ് എന്റെ സുഖികൾ; നാലുപേർ കൂടി വെള്ളത്തിൽ കാത്തിരിക്കുന്നു. നീ നല്ലൊരു കാര്യം ചെയ്യൂ, വീര, അവരെല്ലാവരെയും മോചിപ്പിക്കൂ.
തതസ്താഃ പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠഃ സര്വാ ഏവ വിശാംപതേ। `അവഗാഹ്യ ച തത്തീര്ഥം ഗൃഹീതോ ഗ്രാഹിഭിസ്തദാ
പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠനായവൻ ആ തിര്ഥത്തിൽ കയറി, അപ്പോൾ തന്നെ അവനെ ആ പിടിച്ചെടുക്കുന്ന ആത്മാക്കൾ പിടിച്ചു.
ഗ്രാഹീഭിശ്ചോത്തതാരാശു തരയാമാസ തത്ക്ഷണാത്। സാ ചാപ്സരാ ബഭൂവാശു സര്വാഭരണഭൂഷിതാ
ആ ആത്മാക്കൾ പിടിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ഉടൻ തന്നെ അവരെ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി രക്ഷിച്ചു; അവളും ഉടൻ എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിച്ച അപ്സരസ്സായി മാറി.
ഏവം ക്രമേണ താഃ സര്വാ മോക്ഷയാമാസ വീര്യവാന്
ഇങ്ങനെ അനുക്രമമായി അവൻ അവരെ എല്ലാവരെയും മോചിപ്പിച്ചു.
ഉത്ഥായ ച ജലാത്തസ്മാത്പ്രതിലഭ്യ വപുഃ സ്വകമ്। താസ്തദാഽപ്സരസോ രാജന്നദൃശ്യന്ത യഥാ പുരാ
വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ്, സ്വന്തം രൂപം തിരിച്ചുപിടിച്ച്, ആ അപ്സരസുകൾ രാജാവേ, പഴയപോലെ പ്രത്യക്ഷമായി.
തീര്ഥാനി ശോധയിത്വാ തു തഥാനുജ്ഞായ താഃ പ്രഭുഃ। ചിത്രാങ്ഗദാം പുനര്ദ്രഷ്ടും മണലൂരം പുനര്യയൌ
തിര്ഥങ്ങൾ ശുദ്ധീകരിച്ച് അവരെ അനുമതി നൽകി, ആ പ്രഭു വീണ്ടും ചിത്രാംഗദയെ കാണാൻ മണലൂരിലേക്ക് പോയി.
തസ്യാമജനയത്പുത്രം രാജാനം ബഭ്രുവാഹനമ്। തം ദൃഷ്ട്വാ പാണ്ഡവോ രാജംശ്ചിത്രവാഹനമബ്രവീത്
അവളിൽ രാജാവ് ഒരു മകനെ പ്രസവിച്ചു; അവനെ ബഭ്രുവാഹനൻ എന്നു വിളിച്ചു. ആ ബാലനെ കണ്ടപ്പോൾ പാണ്ഡവരാജാവ് ചിത്രവാഹനനോട് പറഞ്ഞു.
ചിത്രാങ്ഗദായാഃ ശുല്കം ത്വം ഗൃഹാണ ബഭ്രുവാഹനമ്। അനേന ച ഭവിഷ്യാമി ഋണാന്മുക്തോ നരാധിപ
നീ ചിത്രാംഗദയുടെ കല്യാണത്തിന് ബഭ്രുവാഹനനെ ശുല്കമായി സ്വീകരിക്കണം; ഇതിലൂടെ ഞാൻ എന്റെ കടമയിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും, രാജാവേ.
ചിത്രാങ്ഗദാം പുനര്വാക്യമബ്രവീത്പാണ്ഡുനന്ദനഃ। ഇഹൈവ ഭവ ഭദ്രം തേ വര്ധേഥാ ബഭ്രുവാഹനമ്
പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രൻ വീണ്ടും ചിത്രാംഗദയോട് പറഞ്ഞു: നീ ഇവിടെ തന്നെ ഇരിക്കണം, നിനക്ക് സുഖം ഉണ്ടാകട്ടെ; ബഭ്രുവാഹനൻ വളരട്ടെ.
ഇന്ദ്രപസ്ഥനിവാസം മേ ത്വം തത്രാഗത്യ രംസ്യസി। കുന്തീ യുധിഷ്ഠിരം ഭീമം ഭ്രാതരൌ മേ കനീയസൌ
നീ ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിലേക്ക് വന്നാൽ അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയാം; അവിടെ കുന്തി, യുദിഷ്ഠിരൻ, ഭീമൻ, എന്റെ ഇളയ സഹോദരന്മാർ—
ആഗത്യ തത്ര പശ്യേഥാ അന്യാനപി ച ബാന്ധവാന്। ബാന്ധവൈഃ സഹിതാഃ സര്വൈര്നന്ദസേ ത്വമനിന്ദിതേ
അവിടെ എത്തിയാൽ അവരെയും മറ്റു ബന്ധുക്കളെയും നീ കാണും; എല്ലാ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം നീ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയും, പാപമില്ലാത്തവളേ.
ധര്മേ സ്ഥിതഃ സത്യധൃതിഃ കൌന്തേയോഽഥ യുധിഷ്ഠിരഃ। ജിത്വാ തു പൃഥിവീം സര്വാം രാജസൂയം കരിഷ്യതി
ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച, സത്യത്തിൽ സ്ഥിരനായ കുന്തിയുടെ മകൻ യുദിഷ്ഠിരൻ, ഭൂമിയെ മുഴുവൻ ജയിച്ച ശേഷം രാജസൂയം നടത്തും.
തത്രാഗച്ഛന്തി രാജാനഃ പൃഥിവ്യാം നൃപസംജ്ഞിതാഃ। ബഹൂനി രത്നാന്യാദായ ആഗമിഷ്യതി തേ പിതാ
അപ്പോൾ ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ അവിടെ എത്തും; നിന്റെ അച്ഛൻ അനേകം വിലപ്പെട്ട രത്നങ്ങൾ കൊണ്ടു വരും.
ഏകസാര്ഥം പ്രയാതാസി ചിത്രവാഹനസേവയാ। ദ്രക്ഷ്യാമി രാജസൂയേ ത്വാം പുത്രം പാലയ മാ ശുചഃ
നീ ഒരു കൂട്ടമായി യാത്രചെയ്യും, ചിത്രവാഹനന്റെ സേവനം ലഭിക്കും; രാജസൂയത്തിൽ ഞാൻ നിന്നെ കാണും, മകനെ സംരക്ഷിക്കണം, ദുഃഖിക്കേണ്ട.
ബഭ്രുവാഹനനാമ്നാ തു മമ പ്രാണോ ബഹിശ്ചരഃ। തസ്മാദ്ഭരസ്വ പുത്രം വൈ പുരുഷം വംശവര്ധനമ്
ബഭ്രുവാഹനൻ എന്ന പേരിൽ എന്റെ ജീവൻ പുറത്തേക്ക് പോയതുപോലെയാണ്; അതുകൊണ്ട് നീ ഈ മകനെ, വംശം വളർത്തുന്ന പുരുഷനെ, സംരക്ഷിക്കണം.
ചിത്രാവാഹനദായാദം ധര്മാത്പൌരവനന്ദനമ്। പാണ്ഡവാനാം പ്രിയം പുത്രം തസ്മാത്പാലയ സര്വദാ
ചിത്രവാഹനന്റെ വംശാവലിയിൽ ധർമ്മത്തിൽ ജനിച്ച പൗരവവംശത്തിന്റെ ആനന്ദം, പാണ്ഡവന്മാരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട മകൻ—അതിനാൽ നീ എപ്പോഴും അവനെ സംരക്ഷിക്കണം.
വിപ്രയോഗേണ സംതാപം മാ കൃഥാസ്ത്വമനിന്ദിതേ। ചിത്രാങ്ഗദാമേവമുക്ത്വാ `സാഗരാനൂപമാശ്രിതഃ
വിഭാഗം കൊണ്ടു ദുഃഖിക്കരുത്, പാപമില്ലാത്തവളേ; ഇങ്ങനെ ചിത്രാംഗദയോട് പറഞ്ഞ്, അവൻ സമുദ്രത്തീരത്ത് താമസിച്ചു.
സ്ഥാനം ദൂരം സമാപ്ലുത്യ ദത്ത്വാ ബഹുധനം തദാ। കേരലാന്സമതിക്രമ്യ' ഗോകര്ണമഭിതോഽഗമത്
ദൂരെയുള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി, ധാരാളം ധനം നൽകി; പിന്നീട് കേരളം കടന്ന് ഗോകർണ്ണത്തിന്റെ അടുത്തേക്ക് യാത്ര ചെയ്തു.
ആദ്യം പശുപതേഃ സ്ഥാനം ദര്ശനാദേവ മുക്തിദമ്। യത്ര പാപോഽപി മനുജഃ പ്രാപ്നോത്യഭയദം പദമ്
പശുപതിയുടെ പ്രഥമതീർത്ഥം, കാഴ്ചകൊണ്ടു തന്നെ മോക്ഷം ലഭിക്കുന്ന സ്ഥലം; അവിടെ പാപിയായ മനുഷ്യനും ഭയമില്ലാത്ത സ്ഥിതിയിൽ എത്തും.
സോഽപരാന്തേഷു തീര്ഥാനി പുണ്യാന്യായതനാനി ച। സര്വാണ്യേവാനുപൂര്വ്യേണ ജഗാമാമിതവിക്രമഃ
അവൻ അപരാന്ത ദേശങ്ങളിലെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും അനുക്രമമായി സന്ദർശിച്ചു; അത്യന്തം ധൈര്യശാലിയായവൻ ആയിരുന്നു.