കഥയിത്വാ ച തത്സര്വം ബ്രാഹ്മണേഭ്യഃ സ ഭാരത। പ്രയയൌ ഹിമവത്പാര്ശ്വം തതോ വജ്രധരാത്മജഃ
ഇത് എല്ലാം ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് പറഞ്ഞ ശേഷം, വൈജയന്തിയുടെ പുത്രൻ ഹിമവാന്റെ അരികിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
അഗസ്ത്യവടമാസാദ്യ വസിഷ്ഠസ്യ ച പര്വതമ്। ഭൃഗുതുങ്ഗേ ച കൌന്തേയഃ കൃതവാഞ്ശൌചമാത്മനഃ
അഗസ്ത്യവട്ടത്തിലും വസിഷ്ഠന്റെ പർവ്വതത്തിലും ഭൃഗു ശിഖരത്തിലും കുന്തിപുത്രൻ സ്വയം ശുദ്ധീകരണം നടത്തി.
പ്രദദൌ ഗോസഹസ്രാണി സുബഹൂനി ച ഭാരത। നിവേശാംശ്ച ദ്വിജാതിഭ്യഃ സോഽദദത്കുരുസത്തമഃ
അവൻ ആയിരക്കണക്കിന് പശുക്കളും അനേകം ദാനങ്ങളും നൽകി, ഭാരതാ; ദ്വിജന്മാർക്ക് വാസസ്ഥലങ്ങളും കുരുവംശശ്രേഷ്ഠൻ സമ്മാനിച്ചു.
ഹിരണ്യബിന്ദോസ്തീര്ഥേ ച സ്നാത്വാ പുരുഷസത്തമഃ। ദൃഷ്ടവാന്പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠഃ പുണ്യാന്യായതനാനി ച
ഹിരണ്യബിന്ദു തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, പുരുഷശ്രേഷ്ഠൻ ആയ പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠൻ അനേകം പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ കണ്ട് അനുഭവിച്ചു.
അവതീര്യ നരശ്രേഷ്ഠോ ബ്രാഹ്മണൈഃ സഹ ഭാരത। പ്രാചീം ദിശമഭിപ്രേപ്സുര്ജഗാമ ഭരതര്ഷഭഃ
നരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അർജുനൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരോടൊപ്പം താഴെ ഇറങ്ങി, കിഴക്കേ ദിക്കിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.
ആനുപൂര്വ്യേണ തീര്ഥാനി ദൃഷ്ടവാന്കുരുസത്തമഃ। നദീം ചോത്പലിനീം രമ്യാമരണ്യം നൈമിഷം പ്രതി
കുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠൻ അർജുനൻ, ഓരോ തീർത്ഥങ്ങളും ക്രമമായി സന്ദർശിച്ചു. മനോഹരമായ താമര നിറഞ്ഞ നദിയും, നൈമിഷാരണ്യവും കണ്ടു.
നന്ദാമപരനന്ദാം ച കൌശികീം ച യശസ്വിനീമ്। മഹാനദീം ഗയാം ചൈവ ഗങ്ഗാമപി ച ഭാരത
അർജുനൻ നന്ദാ, അപരനന്ദാ, പ്രശസ്തമായ കൗശികി, മഹാനദിയായ ഗയ, ഗംഗ എന്നിവയും കണ്ടു.
ഏവം തീര്ഥാനി സര്വാണി പശ്യമാനസ്തഥാശ്രമാന്। ആത്മനഃ പാവനം കുര്വന്ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ദദൌ ച ഗാഃ
അങ്ങനെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും ആശ്രമങ്ങളും സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ, അർജുനൻ തൻറെ മനസ്സു ശുദ്ധീകരിച്ചു, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പശുക്കളും ദാനം ചെയ്തു.
അങ്ഗവങ്ഗകലിങ്ഗേഷു യാനി തീര്ഥാനി കാനിചിത്। ജഗാമ താനി സര്വാണി പുണ്യാന്യായതനാനി ച
അംഗ, വംഗ, കലിംഗ ദേശങ്ങളിലെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും, പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും അർജുനൻ സന്ദർശിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ ച വിധിവത്താനി ധനം ചാപി ദദൌ തതഃ। കലിങ്ഗരാഷ്ട്രദ്വാരേഷു ബ്രാഹ്മണാഃ പാണ്ഡവാനുഗാഃ। അഭ്യനുജ്ഞായ കൌന്തേയമുപാവര്തന്ത ഭാരത
അവിടെ എല്ലാം യഥാവിധി കണ്ടശേഷം, അർജുനൻ ധനം ദാനം ചെയ്തു. കലിംഗ രാജ്യത്തിന്റെ അതിരുകളിൽ, പാണ്ഡവനോടൊപ്പം വന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ അനുമതി നൽകി തിരിച്ചു പോയി.
സ തു തൈരഭ്യനുജ്ഞാതഃ കുന്തീപുത്രോ ധനഞ്ജയഃ। സഹായൈരല്പകൈഃ ശൂരഃ പ്രയയൌ യത്ര സാഗരഃ
അങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച ശേഷം, കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ അർജുനൻ, കുറച്ച് കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം, സമുദ്രം കാണാൻ യാത്ര തുടർന്നു.
സ കലിങ്ഗാനതിക്രമ്യ ദേശാനായതനാനി ച। ഹര്മ്യാണി രമണീയാനി പ്രേക്ഷണാണോ യയൌ പ്രഭുഃ
അർജുനൻ കലിംഗവും അതിലെ പ്രദേശങ്ങളും, പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും കടന്ന്, മനോഹരമായ മഹലുകൾ കാണുമ്പോൾ മുന്നോട്ട് പോന്നു.
മഹേന്ദ്രപര്വതം ദൃഷ്ട്വാ താപസൈരുപശോഭിതമ്। `ഗോദാവര്യാം തതഃ സ്നാത്വാ താമതീത്യ മഹാബലഃ
അർജുനൻ, തപസ്സുകാരാൽ ഭാസ്വരമായ മഹേന്ദ്രപർവ്വതം കണ്ടു. അതിനുശേഷം, ഗോദാവരിയിൽ കുളിച്ച്, അതു കടന്ന് മുന്നോട്ട് പോയി.
കാവേരീം താം സമാസാദ്യ സങ്ഗമേ സാഗരസ്യ ച। സ്നാത്വാ സംപൂജ്യ ദേവാംശ്ച പിതൄംശ്ച മുനിഭിഃ സഹ
അർജുനൻ സമുദ്രത്തോടു ചേർന്ന കാവേരി നദിയിലെത്തിയപ്പോൾ, അവിടെ കുളിച്ച്, മുനിമാരോടൊപ്പം ദേവന്മാരെയും പിതാക്കളെയും ആരാധിച്ചു.
സമുദ്രതീരേണ ശനൈര്മണലൂരം ജഗാമ ഹ
അർജുനൻ സമുദ്രത്തോടൊപ്പം ശാന്തമായി നടന്ന് മണലൂർ നഗരത്തിലെത്തിച്ചു.
തത്ര സര്വാണി തീര്ഥാനി പുണ്യാന്യായതനാനി ച। അഭിഗമ്യ മഹാബാഹുരഭ്യഗച്ഛന്മഹീപതിമ്
അവിടെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും സന്ദർശിച്ച ശേഷം, ബലവാനായ അർജുനൻ രാജാവിനെ സമീപിച്ചു.
മണലൂരേശ്വരം രാജന്ധര്മജ്ഞം ചിത്രവാഹനമ്। തസ്യ ചിത്രാങ്ഗദാ നാമ ദുഹിതാ ചാരുദര്ശനാ
രാജാവേ, മണലൂരിന്റെ ഭരണാധികാരി ധർമ്മജ്ഞനായ ചിത്രവാഹനനായിരുന്നു. അവന്റെ മകൾ, സുന്ദരിയായ ചിത്രാംഗദയായിരുന്നു.
താം ദദര്ശ പുരേ തസ്മിന്വിചരന്തീം യദൃച്ഛയാ। ദൃഷ്ട്വാ ച താം വരാരോഹാം ചകമേ ചൈത്രവാഹനീമ്
ആ നഗരത്തിൽ അർജുനൻ അവളെ യാദൃശ്ചികമായി സഞ്ചരിക്കുന്നതും കണ്ടു. മനോഹരമായ കമരമുള്ള ആ യുവതിയെ കണ്ടപ്പോൾ, അവൾയോടു മോഹം തോന്നി.
അഭിഗമ്യ ച രാജാനമവദത്സ്വം പ്രയോജനമ്। ദേഹി മേ ഖല്വിമാം രാജന്ക്ഷത്രിയായ മഹാത്മനേ
അർജുനൻ രാജാവിനെ സമീപിച്ച് തന്റെ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, ഈ യുവതിയെ മഹാത്മാവായ ക്ഷത്രിയനു ദയവായി നൽകണം' എന്നു പറഞ്ഞു.
തച്ഛ്രുത്വാ ത്വബ്രവീദ്രാജാ കസ്യ പുത്രോഽസി നാമ കിമ്। ഉവാച തം പാണ്ഡവോഽഹം കുന്തീപുത്രോ ധനഞ്ജയഃ
അത് കേട്ട രാജാവ് ചോദിച്ചു: 'നീ ആരുടെ മകനാണ്? നിന്റെ പേര് എന്താണ്?' അർജുനൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ പാണ്ഡവൻ, കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ അർജുനൻ.'
തമുവാചാഥ രാജാ സ സാന്ത്വപൂര്വമിദം വചഃ। രാജാ പ്രഭഞ്ജനോ നാമ കുലേഽസ്മിന്സംബഭൂവ ഹ
അപ്പോൾ രാജാവ് സാന്ത്വനത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'ഈ വംശത്തിൽ പ്രഭഞ്ജനൻ എന്നൊരു രാജാവ് ഉണ്ടായിരുന്നു.'
അപുത്രഃ പ്രസവേനാര്ഥീ തപസ്തേപേ സ ഉത്തമമ്। ഉഗ്രേണ തപസാ തേന ദേവദേവഃ പിനാകധൃക്
അവൻ മകനില്ലാതെ സന്താനാഗ്രഹത്തോടെ ഉഗ്രമായ തപസ്സു ചെയ്തു. ആ കഠിനമായ തപസ്സിനാൽ ദേവദേവനായ പിനാകധാരിയായ മഹാദേവൻ പ്രസന്നനായി.
ഈശ്വരസ്തോഷിതഃ പാര്ഥ ദേവദേവഃ ഉമാപതിഃ। സ തസ്മൈ ഭഘവാന്പ്രാദാദേകൈകം പ്രസവം കുലേ
പാർഥാ, ഉമയുടെ ഭർത്താവും ദേവന്മാരുടെ ദേവനും ആകുന്ന മഹേശ്വരൻ സന്തോഷത്തോടെ ഈ വംശത്തിലെ ഓരോരുത്തർക്കും ഒരൊറ്റ സന്താനമേ നൽകാമെന്ന് അനുഗ്രഹിച്ചു.
ഏകൈകഃ പ്രസവസ്തസ്മാദ്ഭവത്യസ്മിന്കുലേ സദാ। തേഷാം കുമാരാഃ സര്വേഷാം പൂര്വേഷാം മമ ജജ്ഞിരേ
അതുകൊണ്ട് ഈ കുടുംബത്തിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും ഓരോരുത്തർക്കും ഒരൊറ്റ മകനാണ് ജനിക്കുന്നത്. എന്റെ മുൻപത്തെ പിതാക്കന്മാരുടെ എല്ലാ പുത്രന്മാരും ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ് ജനിച്ചത്.
ഏകാ ച മമ കന്യേയം കുലസ്യോത്പാദനീ ഭൃശമ്। പുത്രോ മമായമിതി മേ ഭാവനാ പുരുഷര്ഷഭ
എന്റെ ഈ ഒരു മകളാണ് ഈ വംശം തുടരാൻ ഏറ്റവും പ്രധാനമായത്. ഈ കുട്ടി എന്റെ മകനാണ് എന്നായിരുന്നു എന്റെ മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം, പുരുഷശ്രേഷ്ഠ.
പുത്രികാഹേതുവിധിനാ സംജ്ഞിതാ ഭരതര്ഷഭ। തസ്മാദേകഃ സുതോ യോഽസ്യാം ജായതേ ഭാരത ത്വയാ
പുത്രികാ എന്ന ആചാരപ്രകാരം, ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, അവളിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്ന ഒരൊറ്റ മകനാണ് നിന്റെ പുത്രനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
ഏതച്ഛുല്കം ഭവത്വസ്യാഃ കുലകൃജ്ജായതാമിഹ। ഏതേന സമയേനേമാം പ്രതിഗൃഹ്ണീഷ്വ പാണ്ഡവ
ഇവളെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നതിന് ഇതാണ് നിബന്ധന: ഈ വംശത്തിൽ ജനിക്കുന്ന മകനാണ് കുടുംബം തുടരേണ്ടത്. ഈ വ്യവസ്ഥയിൽ അവളെ നീ സ്വീകരിക്കണം, പാണ്ഡവാ.
സ തഥേതി പ്രതിജ്ഞായ താം കന്യാം പ്രതിഗൃഹ്യ ച। `മാസേ ത്രയോദശേ പാര്ഥഃ കൃത്വാ വൈവാഹികീം ക്രിയാമ്।' ഉവാസ നഗരേ തസ്മിന്മാസാംസ്ത്രീന്സ തയാ സഹ
അവൻ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു സമ്മതിച്ച്, ആ പെൺകുട്ടിയെ സ്വീകരിച്ചു. പതിമൂന്നാം മാസത്തിൽ വിവാഹ ചടങ്ങുകൾ നടത്തി, ആ നഗരത്തിൽ അവളോടൊപ്പം മൂന്നു മാസം താമസിച്ചു.
തതഃ സമുദ്രേ തീര്ഥാനി ദക്ഷിമേ ഭരതര്ഷഭഃ। അഭ്യഗച്ഛത്സുപുണ്യാനി സോഭിതാനി തപസ്വിഭിഃ
അതിനുശേഷം, ഭാരതശ്രേഷ്ഠൻ ദക്ഷിണ ദിക്കിലുള്ള സമുദ്ര തീരത്തെ വിശുദ്ധതീർത്ഥങ്ങൾ, തപസ്സുകാരാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട അത്യന്തം പുണ്യമായ സ്ഥലങ്ങൾ, സന്ദർശിച്ചു.
വര്ജയന്തി സ്മ തീര്താനി തത്ര പഞ്ച സമ താപസാഃ। അവകീര്ണാനി യാന്യാസന്പുരസ്താത്തു തപസ്വിഭിഃ
അവിടെ അഞ്ചു തപസ്സുകാർ മുൻപ് മറ്റുതപസ്സുകാർ അശുദ്ധമാക്കിയ ചില തീർത്ഥങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി പോകാറുണ്ടായിരുന്നു.