കൃത്വാ മമ പരിത്രാണം തവ ധര്മോ ന ലുപ്യതേ। യദി വാപ്യസ്യ ധര്മസ്യ സൂക്ഷ്മോഽപി സ്യാദ്വ്യതിക്രമഃ
നീ എന്നെ രക്ഷിച്ചാൽ നിന്റെ ധർമ്മം കുറയില്ല; ഈ ധർമ്മത്തിൽ ചെറിയൊരു ലംഘനം പോലും ഉണ്ടായാലും,
സ ച തേ ധര്മ ഏവ സ്യാദ്ദത്വാ പ്രാണാന്മമാര്ജുന। ഭക്താം ച ഭജ മാം പാര്ഥ സതാമേതന്മതം പ്രഭോ
അത് നിനക്ക് ധർമ്മമായിരിക്കും, അർജുനാ, നീ എന്നുവേണ്ടി ജീവൻ പോലും കൊടുത്താലും. പാർത്ഥാ, സത്യന്മാരുടെ അഭിപ്രായം ഇതാണ്; ഭക്തിയോടെ എന്നെ സേവിക്കണം.
ന കരിഷ്യസി ചേദേവം മൃതാം മാമുപധാരയ। പ്രാണദാനാന്മഹാബാഹോ ചര ധര്മമനുത്തമമ്
നീ അങ്ങനെ ചെയ്യാതിരിക്കുന്നു എങ്കിൽ, എന്നെ മരിച്ചവളായി കരുതുക. മഹാബാഹുവേ, ജീവൻ കൊടുത്ത് ഉത്തമധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കണം.
ശരണം ച പ്രപന്നാസ്മി ത്വാമദ്യ പുരുഷോത്തമ। ദീനാനനാഥാന്കൌന്തേയ പരിരക്ഷസി നിത്യശഃ
ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നിൽ അഭയം തേടുന്നു, പുരുഷോത്തമനേ. കുന്തിദേവിയുടെ മകനേ, നീ എപ്പോഴും ദുർബലരെയും അനാഥരെയും രക്ഷിക്കുന്നു.
സാഽഹം ശറണമഭ്യേമി രോരവീമി ച ദുഃഖിതാ। യാചേ ത്വാം ചാഭികാമാഹം തസ്മാത്കുരു മമ പ്രിയമ്। സ ത്വമാത്മപ്രദാനേന സകാമാം കര്തുമര്ഹസി
അങ്ങനെ ഞാൻ ദു:ഖത്തോടെ കരഞ്ഞ് നിന്നിൽ അഭയം തേടുന്നു. ഞാൻ നിന്നെ ആഗ്രഹിച്ച് അപേക്ഷിക്കുന്നു; അതിനാൽ, എന്റെ ഇഷ്ടം നീ നിറവേറ്റണം. നീ സ്വയം സമർപ്പിച്ച് എന്റെ ആഗ്രഹം പൂരിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്.
ഏവമുക്തസ്തു കൌന്തേയഃ പന്നഗേശ്വരകന്യയാ। കൃതവാംസ്തത്തഥാ സര്വം ധര്മമുദ്ദിശ്യ കാരണമ്
പന്നഗരാജന്റെ മകളുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട കുന്തിപുത്രൻ, ധർമ്മം മുൻനിർത്തി അവളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ മുഴുവൻ നിറവേറ്റി.
സ നാഗഭവനേ രാത്രിം താമുഷിത്വാ പ്രതാപവാന്। `പുത്രമുത്പാദയാമാസ സ തസ്യാം സുമനോഹരമ്
നാഗലോകത്തിൽ ആ രാത്രി കഴിച്ച ശേഷം, മഹത്വമുള്ളവൻ അവളിൽ അത്യന്തം സുന്ദരനായ ഒരു പുത്രനെ ജനിപ്പിച്ചു.
ഇരാവന്തം മഹാഭാഗം മഹാബലപരാക്രമമ്।' ഉദിതേഽഭ്യുത്ഥിതഃ സൂര്യേ കൌരവ്യസ്യ നിവേശനാത്
അവൻ മഹാഭാഗ്യവാനും മഹാബലപരാക്രമിയും ആയ ഇരാവന്ത് എന്ന പുത്രനെയാണ് ജനിപ്പിച്ചത്; സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ അവൻ കൗരവരുടെ വാസസ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു.
ആഗതസ്തു പുനസ്തത്ര ഗങ്ഗാദ്വാരം തയാ സഹ। പരിത്യജ്യ ഗതാ സാധ്വീ ഉലൂപീ നിജമന്ദിരം
അതിനുശേഷം അവളോടൊപ്പം അവൻ ഗംഗാദ്വാരത്തിൽ എത്തി; ഉലൂപി, സതീയായ അവൾ, അവനെ വിട്ട് സ്വന്തം ഭവനത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു.
ദത്ത്വാ വരമജേയത്വം ജലേ സര്വത്ര ഭാരത। സാധ്യാ ജലചരാഃ സര്വേ ഭവിഷ്യന്തി ന സംശയഃ
ജലത്തിൽ എവിടെയും ജയിക്കാനാവാത്തതെന്ന വരം അവൾ എന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചു; ഭാരതാ, എല്ലാ ജലജീവികളും അതിനാൽ സമ്പൂർണ്ണരാകും, സംശയമില്ല.
കഥയിത്വാ ച തത്സര്വം ബ്രാഹ്മണേഭ്യഃ സ ഭാരത। പ്രയയൌ ഹിമവത്പാര്ശ്വം തതോ വജ്രധരാത്മജഃ
ഇത് എല്ലാം ബ്രാഹ്മണന്മാരോട് പറഞ്ഞ ശേഷം, വൈജയന്തിയുടെ പുത്രൻ ഹിമവാന്റെ അരികിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
അഗസ്ത്യവടമാസാദ്യ വസിഷ്ഠസ്യ ച പര്വതമ്। ഭൃഗുതുങ്ഗേ ച കൌന്തേയഃ കൃതവാഞ്ശൌചമാത്മനഃ
അഗസ്ത്യവട്ടത്തിലും വസിഷ്ഠന്റെ പർവ്വതത്തിലും ഭൃഗു ശിഖരത്തിലും കുന്തിപുത്രൻ സ്വയം ശുദ്ധീകരണം നടത്തി.
പ്രദദൌ ഗോസഹസ്രാണി സുബഹൂനി ച ഭാരത। നിവേശാംശ്ച ദ്വിജാതിഭ്യഃ സോഽദദത്കുരുസത്തമഃ
അവൻ ആയിരക്കണക്കിന് പശുക്കളും അനേകം ദാനങ്ങളും നൽകി, ഭാരതാ; ദ്വിജന്മാർക്ക് വാസസ്ഥലങ്ങളും കുരുവംശശ്രേഷ്ഠൻ സമ്മാനിച്ചു.
ഹിരണ്യബിന്ദോസ്തീര്ഥേ ച സ്നാത്വാ പുരുഷസത്തമഃ। ദൃഷ്ടവാന്പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠഃ പുണ്യാന്യായതനാനി ച
ഹിരണ്യബിന്ദു തീർത്ഥത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, പുരുഷശ്രേഷ്ഠൻ ആയ പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠൻ അനേകം പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ കണ്ട് അനുഭവിച്ചു.
അവതീര്യ നരശ്രേഷ്ഠോ ബ്രാഹ്മണൈഃ സഹ ഭാരത। പ്രാചീം ദിശമഭിപ്രേപ്സുര്ജഗാമ ഭരതര്ഷഭഃ
നരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അർജുനൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാരോടൊപ്പം താഴെ ഇറങ്ങി, കിഴക്കേ ദിക്കിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.
ആനുപൂര്വ്യേണ തീര്ഥാനി ദൃഷ്ടവാന്കുരുസത്തമഃ। നദീം ചോത്പലിനീം രമ്യാമരണ്യം നൈമിഷം പ്രതി
കുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠൻ അർജുനൻ, ഓരോ തീർത്ഥങ്ങളും ക്രമമായി സന്ദർശിച്ചു. മനോഹരമായ താമര നിറഞ്ഞ നദിയും, നൈമിഷാരണ്യവും കണ്ടു.
നന്ദാമപരനന്ദാം ച കൌശികീം ച യശസ്വിനീമ്। മഹാനദീം ഗയാം ചൈവ ഗങ്ഗാമപി ച ഭാരത
അർജുനൻ നന്ദാ, അപരനന്ദാ, പ്രശസ്തമായ കൗശികി, മഹാനദിയായ ഗയ, ഗംഗ എന്നിവയും കണ്ടു.
ഏവം തീര്ഥാനി സര്വാണി പശ്യമാനസ്തഥാശ്രമാന്। ആത്മനഃ പാവനം കുര്വന്ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ദദൌ ച ഗാഃ
അങ്ങനെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും ആശ്രമങ്ങളും സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ, അർജുനൻ തൻറെ മനസ്സു ശുദ്ധീകരിച്ചു, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് പശുക്കളും ദാനം ചെയ്തു.
അങ്ഗവങ്ഗകലിങ്ഗേഷു യാനി തീര്ഥാനി കാനിചിത്। ജഗാമ താനി സര്വാണി പുണ്യാന്യായതനാനി ച
അംഗ, വംഗ, കലിംഗ ദേശങ്ങളിലെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും, പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും അർജുനൻ സന്ദർശിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ ച വിധിവത്താനി ധനം ചാപി ദദൌ തതഃ। കലിങ്ഗരാഷ്ട്രദ്വാരേഷു ബ്രാഹ്മണാഃ പാണ്ഡവാനുഗാഃ। അഭ്യനുജ്ഞായ കൌന്തേയമുപാവര്തന്ത ഭാരത
അവിടെ എല്ലാം യഥാവിധി കണ്ടശേഷം, അർജുനൻ ധനം ദാനം ചെയ്തു. കലിംഗ രാജ്യത്തിന്റെ അതിരുകളിൽ, പാണ്ഡവനോടൊപ്പം വന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ അനുമതി നൽകി തിരിച്ചു പോയി.
സ തു തൈരഭ്യനുജ്ഞാതഃ കുന്തീപുത്രോ ധനഞ്ജയഃ। സഹായൈരല്പകൈഃ ശൂരഃ പ്രയയൌ യത്ര സാഗരഃ
അങ്ങനെ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച ശേഷം, കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ അർജുനൻ, കുറച്ച് കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം, സമുദ്രം കാണാൻ യാത്ര തുടർന്നു.
സ കലിങ്ഗാനതിക്രമ്യ ദേശാനായതനാനി ച। ഹര്മ്യാണി രമണീയാനി പ്രേക്ഷണാണോ യയൌ പ്രഭുഃ
അർജുനൻ കലിംഗവും അതിലെ പ്രദേശങ്ങളും, പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും കടന്ന്, മനോഹരമായ മഹലുകൾ കാണുമ്പോൾ മുന്നോട്ട് പോന്നു.
മഹേന്ദ്രപര്വതം ദൃഷ്ട്വാ താപസൈരുപശോഭിതമ്। `ഗോദാവര്യാം തതഃ സ്നാത്വാ താമതീത്യ മഹാബലഃ
അർജുനൻ, തപസ്സുകാരാൽ ഭാസ്വരമായ മഹേന്ദ്രപർവ്വതം കണ്ടു. അതിനുശേഷം, ഗോദാവരിയിൽ കുളിച്ച്, അതു കടന്ന് മുന്നോട്ട് പോയി.
കാവേരീം താം സമാസാദ്യ സങ്ഗമേ സാഗരസ്യ ച। സ്നാത്വാ സംപൂജ്യ ദേവാംശ്ച പിതൄംശ്ച മുനിഭിഃ സഹ
അർജുനൻ സമുദ്രത്തോടു ചേർന്ന കാവേരി നദിയിലെത്തിയപ്പോൾ, അവിടെ കുളിച്ച്, മുനിമാരോടൊപ്പം ദേവന്മാരെയും പിതാക്കളെയും ആരാധിച്ചു.
സമുദ്രതീരേണ ശനൈര്മണലൂരം ജഗാമ ഹ
അർജുനൻ സമുദ്രത്തോടൊപ്പം ശാന്തമായി നടന്ന് മണലൂർ നഗരത്തിലെത്തിച്ചു.
തത്ര സര്വാണി തീര്ഥാനി പുണ്യാന്യായതനാനി ച। അഭിഗമ്യ മഹാബാഹുരഭ്യഗച്ഛന്മഹീപതിമ്
അവിടെ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും പുണ്യസ്ഥലങ്ങളും സന്ദർശിച്ച ശേഷം, ബലവാനായ അർജുനൻ രാജാവിനെ സമീപിച്ചു.
മണലൂരേശ്വരം രാജന്ധര്മജ്ഞം ചിത്രവാഹനമ്। തസ്യ ചിത്രാങ്ഗദാ നാമ ദുഹിതാ ചാരുദര്ശനാ
രാജാവേ, മണലൂരിന്റെ ഭരണാധികാരി ധർമ്മജ്ഞനായ ചിത്രവാഹനനായിരുന്നു. അവന്റെ മകൾ, സുന്ദരിയായ ചിത്രാംഗദയായിരുന്നു.
താം ദദര്ശ പുരേ തസ്മിന്വിചരന്തീം യദൃച്ഛയാ। ദൃഷ്ട്വാ ച താം വരാരോഹാം ചകമേ ചൈത്രവാഹനീമ്
ആ നഗരത്തിൽ അർജുനൻ അവളെ യാദൃശ്ചികമായി സഞ്ചരിക്കുന്നതും കണ്ടു. മനോഹരമായ കമരമുള്ള ആ യുവതിയെ കണ്ടപ്പോൾ, അവൾയോടു മോഹം തോന്നി.
അഭിഗമ്യ ച രാജാനമവദത്സ്വം പ്രയോജനമ്। ദേഹി മേ ഖല്വിമാം രാജന്ക്ഷത്രിയായ മഹാത്മനേ
അർജുനൻ രാജാവിനെ സമീപിച്ച് തന്റെ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, ഈ യുവതിയെ മഹാത്മാവായ ക്ഷത്രിയനു ദയവായി നൽകണം' എന്നു പറഞ്ഞു.
തച്ഛ്രുത്വാ ത്വബ്രവീദ്രാജാ കസ്യ പുത്രോഽസി നാമ കിമ്। ഉവാച തം പാണ്ഡവോഽഹം കുന്തീപുത്രോ ധനഞ്ജയഃ
അത് കേട്ട രാജാവ് ചോദിച്ചു: 'നീ ആരുടെ മകനാണ്? നിന്റെ പേര് എന്താണ്?' അർജുനൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ പാണ്ഡവൻ, കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ അർജുനൻ.'