നിവിഷ്ടേ തത്ര കൌന്തേയേ ബ്രാഹ്മണേഷു ച ഭാരത। അഗ്നിഹോത്രാണി വിപ്രാസ്തേ പ്രാദുശ്ചക്രുരനേകശഃ
അവിടെ കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ താമസമുറപ്പിച്ചപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണരും കൂടെ എത്തിയപ്പോൾ, അവർ പലവിധ അഗ്നിഹോത്രങ്ങൾ നടത്താൻ തുടങ്ങി.
തേഷു പ്രബോധ്യമാനേഷു ജ്വലിതേഷു ഹുതേഷു ച। കൃതപുഷ്പോപഹാരേഷു തീരാന്തരഗതേഷു ച
അവരുടെ യാഗങ്ങൾ ഉണർത്തി, അഗ്നികൾ തെളിച്ചു, ഹോമങ്ങൾ നടത്തി, പൂക്കൾ അർപ്പിച്ച്, തീരങ്ങളിൽ ബ്രാഹ്മണർ സഞ്ചരിച്ചപ്പോൾ,
കൃതാഭിഷേകൈര്വിദ്വദ്ഭിര്നിയതൈഃ സത്പഥേ സ്ഥിതൈഃ। ശുശുഭേഽതീവ തദ്രാജന്ഗങ്ഗാദ്വാരം മഹാത്മഭിഃ
അഭിഷേകം കഴിച്ച്, ധർമ്മപഥത്തിൽ ഉറച്ച, പണ്ഡിതന്മാരായ മഹാത്മാക്കൾ അവിടെ കൂടിയപ്പോൾ, ഗംഗാവാതായനം അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
തഥാ പര്യാകുലേ തസ്മിന്നിവേശേ പാണ്ഡവര്ഷഭഃ। അഭിഷേകായ കൌന്തേയോ ഗങ്ഗാമവതതാര ഹ
അങ്ങനെ ആ തമ്പുവാസം തിരക്കിലായപ്പോൾ, പാണ്ഡവന്മാരിൽ വാശിയനായ കുന്തിപുത്രൻ അഭിഷേകത്തിനായി ഗംഗയിൽ ഇറങ്ങി.
തത്രാഭിഷേകം കൃത്വാ സ തര്പയിത്വാ പിതാമഹാന്। ഉത്തിതീര്ഷുര്ജലാദ്രാജന്നഗ്നികാര്യചികീര്ഷയാ
അവിടെ സ്നാനം കഴിച്ച് പിതാമഹന്മാർക്ക് ജലം അർപ്പിച്ച്, അഗ്നികാര്യത്തിനായി ആ രാജാവ് നദി കടക്കാൻ തയ്യാറായി.
അപകൃഷ്ടോ മഹാബാഹുര്നാഗരാജസ്യ കന്യയാ। അന്തര്ജലേ മഹാരാജ ഉലൂപ്യാ കാമയാനയാ
അപ്പോൾ, മഹാബാഹുവായ അവൻ, നാഗരാജാവിന്റെ മകൾ ഉലൂപി ആഗ്രഹത്തോടെ അവനെ വെള്ളത്തിനടിയിൽ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.
ദദര്ശ പാണ്ഡവസ്തത്ര പാവകം സുസമാഹിതഃ। കൌരവ്യസ്യാഥ നാഗസ്യ ഭവനേ പരമാര്ചിതേ
അവിടെ, മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ, പാണ്ഡവൻ കൗരവ്യനാമനായ നാഗരാജാവിന്റെ അതിമഹത്വമുള്ള ഭവനത്തിൽ അഗ്നിയെ കണ്ടു.
തത്രാഗ്നികാര്യം കൃതവാന്കുന്തീപുത്രോ ധനഞ്ജയഃ। അശങ്കമാനേന ഹുതസ്തേനാതുഷ്യദ്ധുതാശനഃ
അവിടെ കുന്തിപുത്രനായ ധനഞ്ജയൻ അഗ്നികാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു; സംശയമില്ലാതെ ഹോമം നടത്തിയത് കൊണ്ട് അഗ്നിദേവൻ അതിൽ സന്തോഷിച്ചു.
അഗ്നികാര്യം സ കൃത്വാ തു നാഗരാജസുതാം തദാ। പ്രസഹന്നിവ കൌന്തേയ ഇദം വചനമബ്രവീത്
അഗ്നികാര്യങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, കുന്തിപുത്രൻ നാഗരാജാവിന്റെ മകളോടു, അല്പം കുറ്റം ചൂണ്ടിയപോലെ, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
കിമിദം സാഹസം ഭീരു കൃതവത്യസി ഭാമിനി। കശ്ചായം സുഭഗേ ദേശഃ കാ ച ത്വം കസ്യ വാത്മജാ
"ഭയങ്കരിയായവളേ, നീ ചെയ്ത ഈ ധൈര്യരഹിതമായ പ്രവൃത്തി എന്താണ്? ഈ ദേശം ഏതാണ്? നീ ആരാണ്? ആരുടെ മകളാണ് നീ?"
ഐരാവതകുലേ ജാതഃ കൌരവ്യോ നാമ പന്നഗഃ। തസ്യാസ്മി ദുഹിതാ രാജന്നുലൂപീ നാമ പന്നഗീ
"എയർാവത വംശത്തിൽ ജനിച്ച നാഗനായ കൗരവ്യൻ എന്നാണ് എന്റെ അച്ഛൻ; രാജാവേ, ഞാൻ അവന്റെ മകൾ ഉലൂപി എന്ന നാഗകന്യകയാണ്."
സാഽഹം ത്വാമഭിഷേകാര്ഥമവതീര്ണം സമുദ്ഗാമ്। ദൃഷ്ട്വൈവ പുരുഷവ്യാഘ്ര കന്ദര്പേണാഭിമൂര്ച്ഛിതാ
"നീ അഭിഷേകത്തിനായി ഇറങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ, പുരുഷവ്യാഘ്രാ, ഞാൻ കാമദേവനാൽ ആകൃഷ്ടയായി നിന്നിൽ പ്രണയത്തോടെ മുങ്ങിപ്പോയി."
താം മാമനങ്ഗഗ്ലപിതാം ത്വത്കൃതേ കുരുനന്ദന। അനന്യാം നന്ദയസ്വാദ്യ പ്രദാനേനാത്മനോഽനഘ
"കുരുവംശത്തിലെ സന്തോഷമേ, നിന്നോടുള്ള പ്രണയത്തിൽ ക്ഷീണിച്ചും മറ്റാരോടും മനസ്സില്ലാത്തവളായ എന്നെ, നീ എനിക്ക് സന്തോഷം നൽകണം, പാപരഹിതനായവനേ."
ബ്രഹ്മചര്യമിദം ഭദ്രേ മമ ദ്വാദശമാസികമ്। ധര്മരാജേന ചാദിഷ്ടം നാഹമസ്മി സ്വയം വശഃ
"സൗമ്യയേ, ഈ ബ്രഹ്മചര്യ വ്രതം പന്ത്രണ്ട് മാസം നീണ്ടതാണ്; യുദിഷ്ഠിരൻ എന്നോട് നിർദ്ദേശിച്ചതാണ്, ഞാൻ എന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം നടത്താൻ കഴിയുന്നവനല്ല."
തവ ചാപി പ്രിയം കര്തുമിച്ഛാമി ജലചാരിണി। അനൃതം നോക്തപൂര്വം ച മയാ കിംചന കര്ഹിചിത്
"എന്നിരുന്നാലും, ജലത്തിൽ വസിക്കുന്നവളേ, നിനക്ക് ഇഷ്ടംപോലെയൊക്കെ ചെയ്യാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഞാൻ ഒരിക്കലും അസത്യമായത് പറഞ്ഞിട്ടില്ല."
കഥം ച നാനൃതം മേ സ്യാത്തവ ചാപി പ്രിയം ഭവേത്। ന ച പീഡ്യേത മേ ധര്മസ്തഥാ കുര്യാ ഭുജങ്ഗമേ
"എനിക്ക് അസത്യമായിപ്പോകാതെ, നിനക്ക് സന്തോഷം നൽകിയും, എന്റെ ധർമ്മം ലംഘിക്കാതെയും എങ്ങനെ ചെയ്യാം? അങ്ങനെ ഞാൻ പ്രവർത്തിക്കും, നാഗകന്യകേ."
ജാനാമ്യഹം പാണ്ഡവേയ യഥാ ചരസി മേദിനീമ്। യഥാ ച തേ ബ്രഹ്മചര്യമിദമാദിഷ്ടവാന്ഗുരുഃ
പാണ്ഡുവിന്റെ മകനേ, നീ ഭൂമിയിൽ എങ്ങിനെയാണ് ജീവിക്കുന്നത് എന്നതും, നിന്റെ ഗുരു നിന്നെ ഈ ബ്രഹ്മചര്യ വ്രതത്തിൽ എങ്ങനെ ഉപദേശിച്ചുവെന്നും ഞാൻ അറിയുന്നു.
പരസ്പരം വര്തമാനാന്ദ്രുപദസ്യാത്മജാം പ്രതി। യോ നോഽനുപ്രവിശേന്മോഹാത്സ വൈ ദ്വാദശമാസികമ്
നാം ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കുമ്പോൾ, ദ്രുപദന്റെ മകളെ ആരെങ്കിലും മോഹത്തിൽ നിന്ന് സമീപിച്ചാൽ, അവൻ പന്ത്രണ്ട് മാസം വിദൂരവാസം അനുഷ്ഠിക്കണം എന്നായിരുന്നു നമുക്ക് ഇടയിൽ നിബന്ധന.
വനേ ചരേദ്ബ്രഹ്മചര്യമിതി വഃ സമയഃ കൃതഃ। തദിദം ദൌപദീഹേതോരന്യോന്യസ്യ പ്രവാസനമ്
കാട്ടിൽ ബ്രഹ്മചര്യം പാലിക്കണം എന്നതായിരുന്നു നിങ്ങൾ തമ്മിൽ ചെയ്ത ഉടമ്പടി. അങ്ങനെ ദ്രൗപദിക്കായി നിങ്ങൾ പരസ്പരം വിദൂരവാസം സ്വീകരിച്ചിരുന്നു.
കൃതവാംസ്തത്ര ധര്മാര്ഥമത്ര ധര്മോ ന ദുഷ്യതി। പരിത്രാണം ച കര്തവ്യമാര്താനാം പൃഥുലോചന
അവിടെ നീ ധർമ്മത്തിനും സമ്പത്തിനും വേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചു; അതിൽ ധർമ്മം ലംഘിച്ചില്ല. കഷ്ടപ്പെടുന്നവരെ രക്ഷിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്, വിശാലനയനനേ.
കൃത്വാ മമ പരിത്രാണം തവ ധര്മോ ന ലുപ്യതേ। യദി വാപ്യസ്യ ധര്മസ്യ സൂക്ഷ്മോഽപി സ്യാദ്വ്യതിക്രമഃ
നീ എന്നെ രക്ഷിച്ചാൽ നിന്റെ ധർമ്മം കുറയില്ല; ഈ ധർമ്മത്തിൽ ചെറിയൊരു ലംഘനം പോലും ഉണ്ടായാലും,
സ ച തേ ധര്മ ഏവ സ്യാദ്ദത്വാ പ്രാണാന്മമാര്ജുന। ഭക്താം ച ഭജ മാം പാര്ഥ സതാമേതന്മതം പ്രഭോ
അത് നിനക്ക് ധർമ്മമായിരിക്കും, അർജുനാ, നീ എന്നുവേണ്ടി ജീവൻ പോലും കൊടുത്താലും. പാർത്ഥാ, സത്യന്മാരുടെ അഭിപ്രായം ഇതാണ്; ഭക്തിയോടെ എന്നെ സേവിക്കണം.
ന കരിഷ്യസി ചേദേവം മൃതാം മാമുപധാരയ। പ്രാണദാനാന്മഹാബാഹോ ചര ധര്മമനുത്തമമ്
നീ അങ്ങനെ ചെയ്യാതിരിക്കുന്നു എങ്കിൽ, എന്നെ മരിച്ചവളായി കരുതുക. മഹാബാഹുവേ, ജീവൻ കൊടുത്ത് ഉത്തമധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കണം.
ശരണം ച പ്രപന്നാസ്മി ത്വാമദ്യ പുരുഷോത്തമ। ദീനാനനാഥാന്കൌന്തേയ പരിരക്ഷസി നിത്യശഃ
ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നിൽ അഭയം തേടുന്നു, പുരുഷോത്തമനേ. കുന്തിദേവിയുടെ മകനേ, നീ എപ്പോഴും ദുർബലരെയും അനാഥരെയും രക്ഷിക്കുന്നു.
സാഽഹം ശറണമഭ്യേമി രോരവീമി ച ദുഃഖിതാ। യാചേ ത്വാം ചാഭികാമാഹം തസ്മാത്കുരു മമ പ്രിയമ്। സ ത്വമാത്മപ്രദാനേന സകാമാം കര്തുമര്ഹസി
അങ്ങനെ ഞാൻ ദു:ഖത്തോടെ കരഞ്ഞ് നിന്നിൽ അഭയം തേടുന്നു. ഞാൻ നിന്നെ ആഗ്രഹിച്ച് അപേക്ഷിക്കുന്നു; അതിനാൽ, എന്റെ ഇഷ്ടം നീ നിറവേറ്റണം. നീ സ്വയം സമർപ്പിച്ച് എന്റെ ആഗ്രഹം പൂരിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്.
ഏവമുക്തസ്തു കൌന്തേയഃ പന്നഗേശ്വരകന്യയാ। കൃതവാംസ്തത്തഥാ സര്വം ധര്മമുദ്ദിശ്യ കാരണമ്
പന്നഗരാജന്റെ മകളുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട കുന്തിപുത്രൻ, ധർമ്മം മുൻനിർത്തി അവളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ മുഴുവൻ നിറവേറ്റി.
സ നാഗഭവനേ രാത്രിം താമുഷിത്വാ പ്രതാപവാന്। `പുത്രമുത്പാദയാമാസ സ തസ്യാം സുമനോഹരമ്
നാഗലോകത്തിൽ ആ രാത്രി കഴിച്ച ശേഷം, മഹത്വമുള്ളവൻ അവളിൽ അത്യന്തം സുന്ദരനായ ഒരു പുത്രനെ ജനിപ്പിച്ചു.
ഇരാവന്തം മഹാഭാഗം മഹാബലപരാക്രമമ്।' ഉദിതേഽഭ്യുത്ഥിതഃ സൂര്യേ കൌരവ്യസ്യ നിവേശനാത്
അവൻ മഹാഭാഗ്യവാനും മഹാബലപരാക്രമിയും ആയ ഇരാവന്ത് എന്ന പുത്രനെയാണ് ജനിപ്പിച്ചത്; സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ അവൻ കൗരവരുടെ വാസസ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു.
ആഗതസ്തു പുനസ്തത്ര ഗങ്ഗാദ്വാരം തയാ സഹ। പരിത്യജ്യ ഗതാ സാധ്വീ ഉലൂപീ നിജമന്ദിരം
അതിനുശേഷം അവളോടൊപ്പം അവൻ ഗംഗാദ്വാരത്തിൽ എത്തി; ഉലൂപി, സതീയായ അവൾ, അവനെ വിട്ട് സ്വന്തം ഭവനത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു.
ദത്ത്വാ വരമജേയത്വം ജലേ സര്വത്ര ഭാരത। സാധ്യാ ജലചരാഃ സര്വേ ഭവിഷ്യന്തി ന സംശയഃ
ജലത്തിൽ എവിടെയും ജയിക്കാനാവാത്തതെന്ന വരം അവൾ എന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചു; ഭാരതാ, എല്ലാ ജലജീവികളും അതിനാൽ സമ്പൂർണ്ണരാകും, സംശയമില്ല.