അന്തര്ഭൂമിഗതാന്നാഗാഞ്ജിത്വാ തൌ ച മഹാരഥൌ। സമുദ്രവാസിനീഃ സര്വാ മ്ലേച്ഛജാതീര്വിജിഗ്യതുഃ
ഭൂമിക്കടിയിൽ താമസിക്കുന്ന നാഗന്മാരെയും കീഴടക്കി, സമുദ്രത്തിൽ താമസിക്കുന്നവരെയും വിദേശജാതികളെയും ജയിച്ചു.
തതഃ സര്വാം മഹീം ജേതുമാരബ്ധാവുഗ്രശാസനൌ। സൈനികാംശ്ച സമാഹൂയ സുതീക്ഷ്ണം വാക്യമൂചതുഃ
പിന്നീട്, ഭൂമിയെ മുഴുവനും കീഴടക്കാൻ തുടങ്ങിയ അവർ, സൈന്യത്തെ വിളിച്ചു ചേർത്ത് കഠിനമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
രാജര്ഷയോ മഹായജ്ഞൈര്ഹവ്യകവ്യൈര്ദ്വിജാതയഃ। തേജോ ബലം ച ദേവാനാം വര്ധന്തി ശ്രിയം തഥാ
രാജർഷിമാർ മഹായജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി, ദ്വിജന്മാർ ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും ഹവികൾ അർപ്പിച്ച്, ദേവന്മാരുടെ തേജസ്സും ശക്തിയും ഐശ്വര്യവും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.
തേഷാമേവം പ്രവൃത്താനാം സര്വേഷാമസുരദ്വിഷാമ്। സംഭൂയ സര്വൈരസ്മാഭിഃ കാര്യഃ സര്വാത്മനാ വധഃ
അസുരന്മാർക്ക് ശത്രുക്കളായ ഇവർ ഇങ്ങനെ തിരുമനസ്സോടെ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, നാം എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് പൂർണ്ണശക്തിയോടെ അവരെ നശിപ്പിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഏവം സര്വാന്സമാദിശ്യ പൂര്വതീരേ മഹോദധേഃ। ക്രൂരാം മതിം സമാസ്ഥായ ജഗ്മതുഃ സര്വതോമുഖൌ
ഇങ്ങനെ എല്ലാവരെയും മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ കരയിൽ നിർദ്ദേശിച്ച്, അവർ ക്രൂരമായ മനസ്സോടെ നാലു ദിക്കുകളിലേക്കും പുറപ്പെട്ടു.
യജ്ഞൈര്യജന്തി യേ കേചിദ്യാജയന്തി ച യേ ദ്വിജാഃ। താന്സര്വാന്പ്രസഭം ഹത്വാ ബലിനൌ ജഗ്മതുസ്തതഃ
യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുന്നവരും, അവയിൽ മുഖ്യഭാഗം വഹിക്കുന്ന ദ്വിജന്മാരും, ആ ഇരുവരും ബലപ്രയോഗം ചെയ്ത് കൊല്ലുകയും അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
ആശ്രമേഷ്വഗ്നിഹോത്രാണി മുനീനാം ഭാവിതാത്മനാമ്। ഗൃഹീത്വാ പ്രക്ഷിപന്ത്യപ്സു വിശ്രബ്ധം സൈനികാസ്തയോഃ
മഹാത്മാക്കളായ മുനിമാരുടെ ആശ്രമങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന അഗ്നിഹോത്രങ്ങൾ അവരുടെയുടെ സൈനികർ പിടിച്ചെടുത്തു ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ വെള്ളത്തിൽ എറിഞ്ഞു.
തപോധനൈശ്ച യേ ക്രുദ്ധൈഃ ശാപാ ഉക്താ മഹാത്മഭിഃ। നാക്രാമന്ത തയോസ്തേഽപി വരദാനനിരാകൃതാഃ
തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായ മഹാത്മാക്കൾ ക്രോധത്തോടെ ശാപങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ചിട്ടും, അവരെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ സംരക്ഷിച്ചതിനാൽ ആ ഇരുവർക്കും അതൊന്നും ബാധിച്ചില്ല.
നാക്രാമന്ത യദാ ശാപാ ബാണാ മുക്താഃ ശിലാസ്വിവ। നിയമാന്സംപരിത്യജ്യ വ്യദ്രവന്ത ദ്വിജാതയഃ
ശാപങ്ങൾ കല്ലിൽ പതിക്കുന്ന അമ്പുപോലെ ഫലിക്കാതിരുന്നപ്പോൾ, ദ്വിജന്മാർ തങ്ങളുടെ വ്രതങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
പൃഥിവ്യാം യേ തപഃസിദ്ധാ ദാന്താഃ ശമപരായണാഃ। തയോര്ഭയാദ്ദുദ്രുവുസ്തേ വൈനതേയാദിവോരഗാഃ
ഭൂമിയിൽ തപസ്സിൽ പാടവം നേടിയ, ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്നവരും ശാന്തിയിലേക്കു മനം നല്കിയവരും, ആ ഇരുവരുടെ ഭയത്തിൽ, വിനതയുടെ മകനായ ഗരുഡനെ കണ്ടു പാമ്പുകൾ ഓടുന്നതുപോലെ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
മഥിതൈരാശ്രമൈര്ഭഗ്നൈര്വികീര്ണകലശസ്രുവൈഃ। ശൂന്യമാസീജ്ജഗത്സര്വം കാലേനേവ ഹതം തദാ
ആശ്രമങ്ങൾ തകർത്തും, പൂജാസാമഗ്രികൾ ചിതറുകയും തകർക്കുകയും ചെയ്തതോടെ, ആ കാലത്ത് ഭൂമി മുഴുവൻ കാലത്തിന്റെ പ്രഹരത്തിൽ ശൂന്യമായതുപോലെ നിർജനമായിത്തീർന്നു.
തതോ രാജന്നദൃശ്യദ്ഭിര്ഋഷിഭിശ്ച മഹാസുരൌ। ഉഭൌ വിനിശ്ചയം കൃത്വാ വികുര്വാതേ വധൈഷിണൌ
അപ്പോൾ രാജാവേ, ആ മഹാസുരന്മാർ ഇരുവരും, ഋഷിമാർക്ക് കാണപ്പെടാതെ, നിശ്ചയം ചെയ്ത് കൊല്ലലിന് ഉദ്ദേശിച്ച് ചുറ്റിനടന്നു.
പ്രഭിന്നകരടൌ മത്തൌ ഭൂത്വാ കുഞ്ജരരൂപിണൌ। സംലീനമപി ദുര്ഗേഷു നിന്യതുര്യമസാദനമ്
ചിതറിച്ച ദന്തങ്ങളുള്ള മദോന്മത്തമായ ആനകളായി രൂപം ധരിച്ച്, കോട്ടകളിൽ ഒളിച്ചിരുന്നവരെയും യമലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചു.
സിംഹൌ ഭൂത്വാ പുനര്വ്യാഘ്രൌ പുനശ്ചാന്തര്ഹിതാവുഭൌ। തൈസ്തൈരുപായൈസ്തൌ ക്രൂരാവൃഷീന്ദൃഷ്ട്വാ നിജഘ്നതുഃ
അവർ സിംഹങ്ങളായി, പിന്നെ കടുവകളായി, പിന്നെയും അദൃശ്യരായി, വിവിധ ഉപായങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് കണ്ടുമുട്ടിയ ഋഷിമാരെ ക്രൂരതയോടെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.
നിവൃത്തയജ്ഞസ്വാധ്യായാ പ്രനഷ്ടനൃപതിദ്വിജാ। ഉത്സന്നോത്സവയജ്ഞാ ച ബഭൂവ വസുധാ തദാ
യജ്ഞങ്ങളും വേദപാഠവും നിർത്തപ്പെട്ടു, രാജാക്കന്മാരും ദ്വിജന്മാരും നശിച്ചു, ഉത്സവങ്ങളും യജ്ഞങ്ങളും ഇല്ലാതായി ഭൂമി അങ്ങനെയായി.
ഹാഹാഭൂതാ ഭയാര്താ ച നിവൃത്തവിപണാപണാ। നിവൃത്തദേവകാര്യാ ച പുണ്യോദ്വാഹവിവര്ജിതാ
ഹാ ഹാ എന്നു നിലവിളിയും ഭയവും നിറഞ്ഞു, ചന്തകളും കടകളും അടച്ചു, ദൈവകാര്യങ്ങൾ നിർത്തപ്പെട്ടു, പുണ്യവിവാഹങ്ങൾ കാണാനില്ല.
നിവൃത്തകൃഷിഗോരക്ഷാ വിധ്വസ്തനഗരാശ്രമാ। അസ്ഥികങ്കാലസംകീര്ണാ ഭൂര്ബഭൂവോഗ്രദര്ശനാ
വളർത്തലും കൃഷിയും നിർത്തപ്പെട്ടു, നഗരങ്ങളും ആശ്രമങ്ങളും തകർന്ന്, എല്ലുകളും അസ്ഥികളും നിറഞ്ഞു, ഭൂമി ഭയാനകമായ കാഴ്ചയായി.
നിവൃത്തപിതൃകാര്യം ച നിര്വഷട്കാരമങ്ഗലമ്। ജഗത്പ്രതിഭയാകാരം ദുഷ്പ്രേക്ഷ്യമഭവത്തദാ
പിതൃകർമ്മങ്ങൾ നിർത്തപ്പെട്ടു, മംഗളശബ്ദങ്ങൾ ഇല്ലാതായി, ലോകം ഭയാനകമായ രൂപം എടുത്തു, കാണാൻ പോലും ഭയങ്കരമായി.
ചന്ദ്രാദിത്യൌ ഗ്രഹാസ്താരാ നക്ഷത്രാണി ദിവൌകസഃ। ജഗ്മുര്വിഷാദം തത്കര്മ ദൃഷ്ട്വാ സുന്ദോപസുന്ദയോഃ
ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഗ്രഹങ്ങളും നക്ഷത്രങ്ങളും ദിവ്യജനങ്ങളും, സുന്ദനും ഉപസുന്ദനും ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾ കണ്ടു വിഷാദത്തിൽ ആകി.
ഏവം സര്വാ ദിശോ ദൈത്യൌ ജിത്വാ ക്രൂരേണ കര്മണാ। നിഃസപത്നൌ കുരുക്ഷേത്രേ നിവേശമഭിചക്രതുഃ
ഇങ്ങനെ എല്ലാ ദിക്കുകളും ക്രൂരമായ പ്രവൃത്തികളാൽ ജയിച്ചശേഷം, ആ ഇരുവർക്കും എതിരാളികളൊന്നും ഇല്ലാതെ, അവർ കുരുക്ഷേത്രത്തിൽ വാസം തുടങ്ങി.
തതോ ദേവര്ഷയഃ സര്വേ സിദ്ധാശ്ച പരമര്ഷയഃ। ജഗ്മുസ്തദാ പരമാര്തിം ദൃഷ്ട്വാ തത്കദനം മഹത്
അപ്പോൾ ദേവർഷിമാരും സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും ആ മഹത്തായ കൊല്ലയും അതിനാൽ ഉണ്ടായ ദു:ഖവും കണ്ടു അവിടേക്ക് ഒന്നിച്ചു വന്നു.
തേഽഭിജഗ്മുര്ജിതക്രോധാ ജിതാത്മാനോ ജിതേന്ദ്രിയാഃ। പിതാമഹസ്യ ഭനം ജഗതഃ കൃപയാ തദാ
കോപം ജയിച്ചവരും ആത്മാവിനെ നിയന്ത്രിച്ചവരും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ കീഴടക്കിയവരും, ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവിനോട് കരുണയോടെ സമീപിച്ചു.
തതോ ദദൃശുരാസീനം സഹ ദേവൈഃ പിതാമഹമ്। സിദ്ധൈര്ബ്രഹ്മര്ഷിഭിശ്ചൈവ സമന്താത്പരിവാരിതമ്
അവിടെ അവർ ദേവന്മാരോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്ന ബ്രഹ്മാവിനെ കണ്ടു; ചുറ്റും സിദ്ധന്മാരും ബ്രഹ്മർഷിമാരും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
തത്ര ദേവോ മഹാദേവസ്തത്രാഗ്നിര്വായുനാ സഹ। ചന്ദ്രാദിത്യൌ ച ശക്രശ്ച പാരമേഷ്ഠ്യാസ്തഥര്ഷയഃ
അവിടെ മഹാദേവനും അഗ്നിയും വായുവിനോടൊപ്പം, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഇന്ദ്രനും സൃഷ്ടികർത്താക്കളും മഹർഷിമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
വൈഖാനസാ വാലഖില്യാ വാനപ്രസ്ഥാ മരീചിപാഃ। അജാശ്ചൈവാവിമൂഢാശ്ച തേജോഗര്ഭാസ്തപസ്വിനഃ
വൈഖാനസന്മാർ, വാലഖില്യന്മാർ, വനവാസികൾ, മരീചിപന്മാർ, ജനനം ഇല്ലാത്തവരും ജ്ഞാനികളുമായവരും, തേജസ്സുള്ള തപസ്സുകാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഋഷയഃ സര്വ ഏവൈതേ പിതാമഹമുപാഗമന്। തതോഽഭിഗമ്യ തേ ദീനാഃ സര്വ ഏവ മഹര്ഷയഃ
ഈ മഹർഷിമാർ എല്ലാവരും ബ്രഹ്മാവിനെ സമീപിച്ചു; അവിടെ എത്തിയ ശേഷം, ദു:ഖിതരായ മഹർഷിമാർ ബ്രഹ്മാവിനോട് പറഞ്ഞു.
സുന്ദോപസുന്ദയൌഃ കര്മ സര്വമേവ ശശംസിരേ। യഥാ ഹൃതം യഥാ ചൈവ കൃതം യേന ക്രമേണ ച
സുന്ദനും ഉപസുന്ദനും ചെയ്ത എല്ലാ കാര്യങ്ങളും, എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു, ആരാണ് ചെയ്തത്, എങ്ങനെ നടന്നു എന്നതെല്ലാം അവർ വിശദമായി പറഞ്ഞു.
ന്യവേദയംസ്തതഃ സര്വമഖിലേന പിതാമഹേ। തതോ ദേവഗണാഃ സര്വേ തേ ചൈവ പരമര്ഷയഃ
അവർക്കുള്ളത് എല്ലാം പൂർണ്ണമായി ബ്രഹ്മാവിനോട് അറിയിച്ചു; ദേവഗണങ്ങളും മഹർഷിമാരും അങ്ങനെ ചെയ്തു.
തമേവാര്ഥം പുരസ്കൃത്യ പിതാമഹമചോദയന്। തതഃ പിതാമഹഃ ശ്രുത്വാ സര്വേഷാം തദ്വചസ്തദാ
അവരുടെ ആ പ്രശ്നം മുന്നിൽ വെച്ച്, അവർ ബ്രഹ്മാവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു; അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു.
മുഹൂര്തമിവ സംചിന്ത്യ കര്തവ്യസ്യ ച നിശ്ചയമ്। തയോര്വധം സമുദ്ദിശ്യ വിശ്വകര്മാണമാഹ്വയത്
ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ച ശേഷം എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിച്ച്, ആ ഇരുവരെയും നശിപ്പിക്കാൻ വിസ്വകർമ്മയെ വിളിച്ചു.