ദര്പം വാ വദതാം തേഷാം കേചിദത്ര മനസ്വിനഃ। ദ്രുപദസ്യാത്മജാ രാജന്പ്രഭിദ്യന്തേ തതഃ പരൈഃ
അല്ലെങ്കിൽ, അവരിൽ ആരെങ്കിലും അഭിമാനത്തോടെ സംസാരിച്ചാൽ, രാജാവേ, ദ്രുപദന്റെ മക്കളെ മറ്റുള്ളവർ പിന്നീട് തമ്മിൽ ഭിന്നിപ്പിക്കട്ടെ.
അഥവാ ദര്ശനീയാഭിഃ പ്രമദാഭിര്വിലോഭ്യതാമ്। ഏകൈകസ്തത്ര കൌന്തേയസ്തതഃ കൃഷ്ണാ വിരജ്യതാമ്
അല്ലെങ്കിൽ, അവിടെയുള്ള ഓരോ കുന്തിപുത്രനെയും മനോഹരിയായ സ്ത്രീകളാൽ ആകർഷിപ്പിക്കട്ടെ. അതിനുശേഷം കൃഷ്ണ അവരിൽ നിന്ന് മനസ്സു മാറ്റട്ടെ.
പ്രേഷ്യതാം ചൈവ രാധേയസ്തേഷാമാഗമനായ വൈ। തൈസ്തൈഃ പ്രകാരൈഃ സന്നീയ പാത്യന്താമാപ്തകാരിഭിഃ
അവരുടെ വരവിനായി രാധേയനെ അയക്കട്ടെ. വിവിധ മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് വിശ്വസ്തരായ ആളുകൾ അവരെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് നശിപ്പിക്കട്ടെ.
ഏതേഷാമപ്യുപായാനാം യസ്തേ നിര്ദോഷവാന്മതഃ। തസ്യ യപ്രോഗമാതിഷ്ഠ പുരാ കാലോഽതിവര്തതേ
ഈ ഉപായങ്ങളിൽ നിന്നു നീ കുറ്റമില്ലാത്തതെന്ന് കരുതുന്നതെന്താണോ അതു വേഗത്തിൽ നടപ്പിലാക്കണം, സമയമാകുന്നതിന് മുമ്പ്.
യാവദ്ധ്യകൃതവിശ്വാസാ ദ്രുപദേ പാര്ഥിവര്ഷഭേ। താവദേവ ഹി തേ ശക്യാ ന ശക്യാസ്തു തതഃ പരമ്
രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്രുപദൻ അവരിൽ വിശ്വാസം വെക്കുന്നതുവരെ മാത്രമേ അവരെ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയൂ. അതിന് ശേഷം, അവരെ ജയിക്കാൻ ആരാലും കഴിയില്ല.
ഏഷാ മമ മതിസ്താത നിഗ്രഹായ പ്രവര്തതേ। സാധ്വീ വാ യദി വാഽസാധ്വീ കിം വാ രാധേയ മന്യസേ
ഇവരെ കീഴടക്കാൻ ശ്രമിക്കണമെന്ന് എന്റെ അഭിപ്രായമാണ്, പ്രിയനേ. ഇത് നല്ലതോ അല്ലയോ, രാധേയ, നീ എന്ത് ചിന്തിക്കുന്നു?
ദുര്യോധന തവ പ്രജ്ഞാ ന സമ്യഗിതി മേ മതിഃ। ന ഹ്യുപായേന തേ ശക്യാഃ പാണ്ഡവാഃ കുരുവര്ധന
ദുര്യോധന, നിന്റെ അഭിപ്രായം ശരിയല്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. കുരുവംശത്തെ മഹത്വം കൂട്ടുന്ന പാണ്ഡവന്മാരെ യുക്തികൾകൊണ്ട് കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല.
പൂര്വമേവ ഹി തേ സൂക്ഷ്മൈരുപായൈര്യതിതാസ്ത്വയാ। നിഗ്രഹീതും തദാ വീര ന ചൈവ ശകിതാസ്ത്വയാ
നീ ഇതിനുമുമ്പ് പല സൂക്ഷ്മമായ വഴികളും പരീക്ഷിച്ചു, വീരാ, പക്ഷേ അവരെ കീഴടക്കാൻ നിനക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
ഇഹൈവ വര്തമാനാസ്തേ സമീപേ തവ പാര്ഥിവ। അജാതപക്ഷാഃ ശിശവഃ ശകിതാ നൈവ ബാധിതുമ്
അവർ ഇവിടെ, നിന്റെ അടുത്ത്, പക്ഷികൾക്കുപോലെ ചിറകു വളർന്നിട്ടില്ലാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളായിരിക്കുമ്പോഴും, നീ അവരെ ദു:ഖപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ജാതപക്ഷാ വിദേശസ്ഥാ വിവൃദ്ധാഃ സര്വശോഽദ്യ തേ। നോപായസാധ്യാഃ കൌന്തേയാ മമൈഷാ മതിരച്യുതാ
ഇപ്പോൾ അവർ വളർന്ന്, ചിറകുകൾ വളർന്ന, വിദേശത്ത് താമസിക്കുന്നവർ ആകുമ്പോൾ, അവരെ യാതൊരു വഴിയിലും കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല — ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച വിശ്വാസം.
ന ച തേ വ്യസനൈര്യോക്തും ശക്യാ ദിഷ്ടകൃതേന ച। ശകിതാശ്ചേപ്സവശ്ചൈവ പിതൃപൈതാമഹം പദമ്
ദു:ഖങ്ങളാലോ, വിധിയാലോ, അവരെ നീക്കം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. അവർക്ക് തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെയും മുത്തശ്ശന്മാരുടെയും സ്ഥാനം നേടാനുള്ള കഴിവും ആഗ്രഹവും ഉണ്ട്.
പരസ്പരേണ ഭേദശ്ച നാധാതും തേഷു ശക്യതേ। ഏകസ്യാം യേ രതാഃ പത്ന്യാം ന ഭിദ്യന്തേ പരസ്പരമ്
അവരിൽ പരസ്പര ഭേദം ഉണ്ടാക്കാൻ കഴിയില്ല. ഒരേ ഭാര്യയോടു ഭക്തിയുള്ളവർ ഒരുമിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു, പരസ്പരം വേർപെടാറില്ല.
ന ചാപി കൃഷ്ണാ ശക്യേത തേഭ്യോ ഭേദയിതും പരൈഃ। പരിദ്യൂനാന്വൃതവതീ കിമുതാദ്യ മൃജാവതഃ
മറ്റുള്ളവർക്ക് കൃഷ്ണയെ അവരിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്താൻ കഴിയില്ല. അവർ ദു:ഖത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോഴും അവളവരോടൊപ്പം നിന്നു; ഇപ്പോൾ സമൃദ്ധിയിലായപ്പോൾ എങ്ങനെ വേർപെടും?
ഈപ്സിതശ്ച ഗുണഃ സ്ത്രീണാമേകസ്യാ ബഹുഭര്തൃതാ। തം ച പ്രാപ്തവതീ കൃഷ്ണാ ന സാ ഭേദയിതും ക്ഷമാ
സ്ത്രീകൾക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള ഗുണം ഒരാളിന് പല ഭർത്താക്കന്മാർ ഉണ്ടാകുന്നതാണ്. കൃഷ്ണക്ക് അത് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്; അവളെ അവരിൽ നിന്ന് വേർപെടുത്താൻ കഴിയില്ല.
ആര്യവ്രതശ്ച പാഞ്ചാല്യോ ന സ രാജാ ധനപ്രിയഃ। ന സംത്യക്ഷ്യതി കൌന്തേയാന്രാജ്യദാനൈരപി ധ്രുവമ്
പാഞ്ചാലരാജാവിന്റെ മകൻ ഉത്തമവ്രതം പാലിക്കുന്നവനാണ്; ആ രാജാവിന് ധനത്തിൽ ആസക്തിയില്ല. രാജ്യം കൊടുത്താലും അവൻ കുന്തിപുത്രന്മാരെ ഉപേക്ഷിക്കില്ല — ഇതു നിർഭാഗ്യമാണ്.
തഥാഽസ്മ പുത്രോ ഗുണവാനനുരക്തശ്ച പാണ്ഡവാന്। തസ്മാന്നോപായസാധ്യാംസ്താനഹം മന്യേ കഥംചന
അവന്റെ മകനും പാണ്ഡവന്മാരോടു സ്നേഹവും ഗുണവും ഉള്ളവനാണ്. അതിനാൽ, അവരെ യാതൊരു വഴിയിലും കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പായി വിശ്വസിക്കുന്നു.
ഇദം ത്വദ്യ ക്ഷമം കര്തുമസ്മാകം പുരുഷര്ഷഭ। യാവന്ന കൃതമൂലാസ്തേ പാണ്ഡവേയാ വിശാംപതേ
നമ്മൾ ചെയ്യേണ്ടത് ഇപ്പോൾ ഇതാണ്, മഹാനായവനേ — പാണ്ഡവന്മാർ തങ്ങളുടെ അടിത്തറ ഉറപ്പാക്കുന്നതിന് മുമ്പ്.
താവത്പ്രഹരണീയാസ്തേ തത്തുഭ്യം താത രോചതാമ്। അസ്മത്പക്ഷോ മഹാന്യാവദ്യാവത്പാഞ്ചാലകോ ലഘുഃ। താവത്പ്രഹരണം തേഷാം ക്രിയതാം മാ വിചാരയ
അതിനാൽ, അവരെ ഇപ്പോൾ തന്നെ ആക്രമിക്കണം — ഇത് നിനക്ക് ഇഷ്ടമായിരിക്കട്ടെ, പ്രിയനേ. പാഞ്ചാലരുടെ പക്ഷം ബലഹീനമായിരിക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ പക്ഷം ശക്തമാണ്; അതിനാൽ, ഇനി വൈകാതെ പ്രവർത്തിക്കണം.
വാഹനാനി പ്രഭൂതാനി മിത്രാണി ച കുലാനി ച। യാവന്ന തേഷാം ഗാന്ധാരേ താവദ്വിക്രമ പാര്ഥിവ
അവർക്ക് ഇപ്പോഴും ധാരാളം വാഹനങ്ങളോ, സുഹൃത്തുക്കളോ, കുടുംബങ്ങളോ ഇല്ലാത്തതിനാൽ, ഗന്ധാരരാജാവേ, നീ ധൈര്യത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കണം.
യാവച്ച രാജാ പാഞ്ചാല്യോ നോദ്യമേ കുരുതേ മനഃ। സഹ പുത്രൈര്മഹാവീര്യൈസ്താവദ്വിക്രമ പാര്ഥിവ
പാഞ്ചാലരാജാവും അവന്റെ വീര്യശാലിയായ പുത്രന്മാരും ഇപ്പോഴും യുദ്ധത്തിന് മനസ്സിടാത്തതിനാൽ, രാജാവേ, നീ ധൈര്യത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കണം.
യാവന്നായാതി വാര്ഷ്ണേയഃ കര്ഷന്യാദവവാഹിനീമ്। രാജ്യാര്ഥേ പാണ്ഡവേയാനാം പാഞ്ചാല്യസദനം പ്രതി
വൃഷ്ണിപുത്രൻ യാദവസേനയെ നയിച്ച് പാഞ്ചാലരുടെ വീട്ടിലേക്ക്, പാണ്ഡവരുടെ രാജ്യം നേടാൻ വരുന്നതിന് മുമ്പ്—
വസൂനി വിവിധാന്ഭോഗാന്രാജ്യമേവ ച കേവലമ്। നാത്യാജ്യമസ്തി കൃഷ്ണസ്യ പാണ്ഡവാര്ഥേ കഥംചന
പാണ്ഡവരുടെ കാര്യത്തിൽ കൃഷ്ണൻ ഒരിക്കലും യാതൊരു സമ്പത്തും, ആനന്ദവും, രാജ്യമോ പോലും ഉപേക്ഷിക്കില്ല.
വിക്രമേണ മഹീ പ്രാപ്താ ഭരതേന മഹാത്മനാ। വിക്രമേണ ച ലോകാംസ്ത്രീഞ്ജിതവാന്പാകശാസനഃ
വീരത കൊണ്ടാണ് മഹാത്മാവായ ഭരതൻ ഭൂമി നേടിയത്; വീരത കൊണ്ടുതന്നെ പാകാസുരന്മാരുടെ നാഥൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളും ജയിച്ചു.
വിക്രമം ച പ്രശംസന്തി ക്ഷത്രിയസ്യ വിശാംപതേ। സ്വകോ ഹി ധര്മഃ ശൂരാണാം വിക്രമഃ പാര്ഥിവര്ഷഭ
രാജാവേ, വീരതയാണ് ക്ഷത്രിയരുടെ മഹത്വം എന്ന് എല്ലാവരും പ്രശംസിക്കുന്നു; വീരന്മാർക്ക് യോജിച്ച കർമ്മം വീരത തന്നെയാണ്, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ.
തേ ബലേന വയം രാജന്മഹതാ ചതുരങ്ഗിണാ। പ്രമഥ്യ ദ്രുപദം ശീഘ്രമാനയാമേഹ പാണ്ഡവാന്
രാജാവേ, ഞങ്ങളുടെ വലിയ നാലു വിഭാഗങ്ങളുള്ള സൈന്യത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ദ്രുപദനെ വേഗത്തിൽ കീഴടക്കി പാണ്ഡവരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരാം.
ന ഹി സാമ്നാ ന ദാനേന ന ഭദേന ച പാണ്ഡവാഃ। ശക്യാഃ സാധയിതും തസ്മാദ്വിക്രമേണൈവ താഞ്ജഹി
സമാധാനത്താലോ, സമ്മാനങ്ങളാലോ, വഞ്ചനയാലോ പാണ്ഡവരെ കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല; അതുകൊണ്ട്, വീരത കൊണ്ടുതന്നെ അവരെ ജയിക്കണം.
താന്വിക്രമേണ ജിത്വേമാമഖിലാം ഭുങ്ക്ഷ്വ മേദിനീമ്। അതോ നാന്യം പ്രപശ്യാമി കാര്യോപായം ജനാധിപ
വീരത കൊണ്ടു അവരെ ജയിച്ചശേഷം, നീ മുഴുവൻ ഭൂമിയും ആസ്വദിക്കൂ; ഇതിന് വേറെ മാർഗം ഞാൻ കാണുന്നില്ല, ജനങ്ങളുടെ അധിപനേ.
ശ്രുത്വാ തു രാധേയവചോ ധൃതരാഷ്ട്രഃ പ്രതാപവാന്। അഭിപൂജ്യ തതഃ പശ്ചാദിദം വചനമബ്രവീത്
കർണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ധൃതരാഷ്ട്രൻ, മഹാശക്തനായവൻ, ആദരപൂർവ്വം അവനെ ബഹുമാനിച്ച് പിന്നീട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഉപപന്നം മഹാപ്രാജ്ഞേ കൃതാസ്ത്രേ സൂതനന്ദനേ। ത്വയി വിക്രമസംപന്നമിദം വചനമീദൃശമ്
മഹാപണ്ഡിതനായ സാരഥിയുടെ മകനേ, ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ, വീരതയുള്ള നിനക്കു ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് യുക്തമാണ്.
ഭൂയ ഏവ തു ഭീഷ്മശ്ച ദ്രോണോ വിദുര ഏവ ച। യുവാം ച കുരുതം ബുദ്ധിം ഭവേദ്യാ നഃ സുഖോദയാ
എന്നാൽ, ഭീഷ്മനും ദ്രോണനും വിദുരനും നിങ്ങളിരുവരും കൂടി, ഞങ്ങൾക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്ന മാർഗം ആലോചിക്കണം.