സന്നിധൌ വിദുരസ്യ ത്വാം ദോഷം വക്തും ന ശക്നുവഃ। വിവിക്തമിതി വക്ഷ്യാവഃ കിം തവേദം ചികീര്ഷിതമ്
വിദുരന്റെ സാന്നിധ്യത്തില് നിന്റെ തെറ്റുകള് പറയാന് ഞങ്ങള്ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഇപ്പോള് ഒറ്റയ്ക്ക് നിനക്കു പറയാം—നീ എന്താണ് ചെയ്യാന് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?
സപത്നവൃദ്ധിം യത്താത മന്യസേ വൃദ്ധിമാത്മനഃ। അഭിഷ്ടൌഷി ച യത്ക്ഷത്തുഃ സമീപേ ദ്വിപദാംവര
പിതാവേ, നീ ശത്രുക്കളുടെ വളര്ച്ചയെ തന്നെ നിന്റെ നേട്ടം എന്നു കരുതുന്നു. എല്ലാവരുടെയും മുമ്പില് ക്ഷത്തയെ നീ പ്രശംസിക്കുന്നു.
അന്യസ്മിന്നൃപ കര്തവ്യേ ത്വമന്യത്കുരുഷേഽനഘ। തേഷാം ബലവിഘാതോ ഹി കര്തവ്യസ്താത നിത്യശഃ
രാജാവേ, ചെയ്യേണ്ടത് ഒന്നായിരിക്കുമ്പോള് നീ മറ്റൊന്ന് ചെയ്യുന്നു. പിതാവേ, അവരുടെ ശക്തി എപ്പോഴും കുറയ്ക്കേണ്ടതാണല്ലോ.
തേ വയം പ്രാപ്തകാലസ്യ ചികീര്ഷാം മന്ത്രയാമഹേ। യഥാ നോ ന ഗ്രസേയുസ്തേ സപുത്രബലബാന്ധവാന്
അവരും അവരുടെ മക്കളും ശക്തിയും കൂട്ടുകാരും ചേര്ന്ന് നമ്മെ കീഴടക്കാതിരിക്കാനായി, സമയത്ത് എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ഞങ്ങള് ആലോചിക്കുന്നു.
ദുര്യോധനേനൈവമുക്തഃ കര്ണേന ച വിശാംപതേ। പുത്രം ച സൂതപുത്രം ച ധൃതരാഷ്ട്രോഽബ്രവീദിദമ്
ദുര്യോധനനും കര്ണനും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോള്, ജനങ്ങളുടെ അധിപതിയായ ധൃതരാഷ്ട്രന് തന്റെ മകനോടും സൂതപുത്രനോടും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അഹമപ്യേവമേവൈതച്ചികീര്ഷാമി യഥാ യുവാമ്। വിവേക്തും നാഹമിച്ഛാമി ത്വാകാരം വിദുരം പ്രതി
ഞാനും നിങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ ചെയ്യാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. പക്ഷേ, വിദുരനെക്കുറിച്ച് എന്റെ ഉദ്ദേശം വെളിപ്പെടുത്താന് ഞാന് ഇച്ഛിക്കുന്നില്ല.
തതസ്തേഷാം ഗുണാനേവ കീര്തയാമി വിശേഷതഃ। നാവബുധ്യേത വിദുരോ മമാഭിപ്രായമിങ്ഗിതൈഃ
അതിനുശേഷം അവരിൽ ഓരോരുത്തരുടെയും ഗുണങ്ങൾ ഞാൻ പ്രത്യേകമായി പറഞ്ഞ് തുടങ്ങാം. എന്റെ ഉദ്ദേശം വിദ്യുരൻ എന്റെ മുഖഭാവത്തിൽനിന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയില്ല.
യച്ച ത്വം മന്യസേ പ്രാപ്തം തദ്ബ്രവീഹി സുയോധന। രാധേയ മന്യസേ യച്ച പ്രാപ്തകാലം വദാശു മേ
സുയോധന, നീ യോചിക്കുന്നതും വേണ്ടതും എന്താണോ അതു പറയൂ. രാധേയ, നിനക്ക് യോജിച്ചതും സമയോചിതമായതും എന്താണോ അതു വേഗത്തിൽ എനിക്ക് അറിയിക്കൂ.
അദ്യ താന്കുശലൈര്വിപ്രൈഃ സുഗുപ്തൈരാപ്തകാരിഭിഃ। കുന്തീപുത്രാന്ഭേദയാമോ മാദ്രീപുത്രൌ ച പാണ്ഡവൌ
ഇന്ന് നമുക്ക് കുന്തിദേവിയുടെ മക്കളെയും മാദ്രിയുടെ മക്കളായ പാണ്ഡവന്മാരെയും, വിശ്വസ്തരും നിഷ്ഠയുള്ളവരുമായ നിപുണരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ സഹായത്തോടെ വേർതിരിക്കാം.
അഥവാ ദ്രുപദോ രാജാ മഹദ്ഭിര്വിത്തസംചയൈഃ। പുത്രാശ്ചാസ്യ പ്രലോഭ്യന്താമമാത്യാശ്ചൈവ സര്വശഃ
അല്ലെങ്കിൽ, ദ്രുപദൻ രാജാവിനെയും അവന്റെ മന്ത്രിമാരെയും മക്കളെയും വലിയ ധനസമ്പത്തുകൊണ്ട് ആകർഷിപ്പിക്കാം.
പരിത്യജേദ്യഥാ രാജാ കുന്തീപുത്രം യുധിഷ്ഠിരമ്। അഥ തത്രൈവ വാ തേഷാം നിവാസം രോചയന്തു തേ
അങ്ങനെ രാജാവ് കുന്തിപുത്രനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ ഉപേക്ഷിക്കട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ അവിടത്തേയ്ക്ക് തന്നെ അവരുടെ താമസം ക്രമീകരിക്കട്ടെ.
ഇഹൈഷാം ദോഷവദ്വാസം വര്ണയന്തു പൃഥക്പൃഥക്। തേ ഭിദ്യമാനാസ്തത്രൈവ മനഃ കുര്വന്തു പാണ്ഡവാഃ
ഇവിടെ താമസിക്കുന്നതിന്റെ ദോഷങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും വേർതിരിച്ച് വിവരിക്കട്ടെ. അങ്ങനെ പാണ്ഡവന്മാർ തമ്മിൽ ഭിന്നതയുണ്ടാക്കി അവരുടെ മനസ്സു അവിടത്തേയ്ക്ക് ആകട്ടെ.
അഥവാ കുശളാഃ കേചിദുപായനിപുണാ നരാഃ। ഇതരേതരതഃ പാര്ഥാന്ഭേദയന്ത്വനുരാഗതഃ
അല്ലെങ്കിൽ, ചില ചതിയ്ക്ക് നിപുണരായ, നമ്മോടു വിശ്വസ്തരായ പുരുഷന്മാർ പാർത്ഥന്മാരെ തമ്മിൽ തമ്മിൽ ഭിന്നിപ്പിക്കട്ടെ.
വ്യുത്ഥാപയന്തു വാ കൃഷ്ണാം ബഹുത്വാത്സുകരം ഹി തത്। അഥവാ പാണ്ഡവാംസ്തസ്യാം ഭേദയന്തു തതശ്ച താമ്
അല്ലെങ്കിൽ, കൃഷ്ണയെ വേർതിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കാം, കാരണം അവളെ വേർതിരിക്കുക എളുപ്പമാണ് അവളുടെ ബന്ധങ്ങൾ കൂടുതലായതിനാൽ. അല്ലെങ്കിൽ, അവളുടെ മുഖേന പാണ്ഡവന്മാരെ ഭിന്നിപ്പിച്ച് പിന്നെ അവളെയും വേർതിരിക്കാം.
ഭീമസേനസ്യ വാ രാജന്നുപായകുശലൈര്നരൈഃ। മൃത്യുര്വിധീയതാം ഛന്നൈഃ സ ഹി തേഷാം ബലാധികഃ
അല്ലെങ്കിൽ, രാജാവേ, ഭീമസേനനെ കപടതയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള പുരുഷന്മാരാൽ രഹസ്യമായി കൊല്ലിക്കട്ടെ, കാരണം അവൻ അവരിൽ ഏറ്റവും ശക്തനാണ്.
തമാശ്രിത്യ ഹി കൌന്തേയഃ പുരാ ചാസ്മാന്ന മന്യതേ। സഹി തീക്ഷ്ണശ്ച ശൂരശ്ച തേഷാം ചൈവ പരായണമ്
അവനെ ആശ്രയിച്ചാണ് കുന്തിപുത്രൻ നമ്മെ ഗണിക്കാതിരുന്നത്. ഭീമൻ ഭയങ്കരനും വീരനുമാണ്, അവർക്കെല്ലാം പ്രധാന ആശ്രയവുമാണ്.
തസ്മിംസ്ത്വഭിഹതേ രാജന്ഹതോത്സാഹാ ഹതൌജസഃ। യതിഷ്യന്തേ ന രാജ്യായ സ ഹി തേഷാം വ്യപാശ്രയഃ
അവനെ തോൽപ്പിച്ചാൽ, രാജാവേ, അവരിൽ ഉത്സാഹവും ശക്തിയും നശിക്കും; അവർ രാജ്യം നേടാൻ ശ്രമിക്കില്ല, കാരണം അവർക്കുള്ള പ്രധാന ആശ്രയം ഭീമനാണ്.
അജേയോ ഹ്യര്ജുനഃ സങ്ഖ്യേ പൃഷ്ഠഗോപേ വൃകോദരേ। തമൃതേ ഫാല്ഗുനോ യുദ്ധേ രാധേയസ്യ ന പാദഭാക്
യുദ്ധത്തിൽ ഭീമസേനൻ പിന്തുണയ്ക്കുമ്പോൾ അർജുനനെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഫാൽഗുണൻ ഇല്ലാതെ യുദ്ധത്തിൽ രാധേയൻ അവനോട് തുല്യനല്ല.
തേ ജാനാനാസ്തു ദൌര്ബല്യം ഭീമസേനമൃതേ മഹത്। അസ്മാന്ബലവതോ ജ്ഞാത്വാ ന യതിഷ്യന്തി ദുര്ബലാഃ
ഭീമസേനൻ ഇല്ലാതെ തങ്ങൾക്കുള്ള വലിയ ദൗർബല്യം അവർ അറിയുന്നു. അവർക്കു ശക്തി കുറവായതിനാൽ, ശക്തരായ നമ്മോടു മത്സരിക്കാൻ അവർ ശ്രമിക്കില്ല.
ഇഹാഗതേഷു വാ തേഷു നിദേശവശവര്തിഷു। പ്രവര്തിഷ്യാമഹേ രാജന്യഥാശാസ്ത്രം നിബര്ഹണമ്
അല്ലെങ്കിൽ, അവർ ഇവിടെ വന്ന് നമ്മുടെ ആജ്ഞയ്ക്ക് കീഴിലായാൽ, രാജാവേ, ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി അവരെ നിയന്ത്രിക്കാൻ നമുക്ക് കഴിയും.
ദര്പം വാ വദതാം തേഷാം കേചിദത്ര മനസ്വിനഃ। ദ്രുപദസ്യാത്മജാ രാജന്പ്രഭിദ്യന്തേ തതഃ പരൈഃ
അല്ലെങ്കിൽ, അവരിൽ ആരെങ്കിലും അഭിമാനത്തോടെ സംസാരിച്ചാൽ, രാജാവേ, ദ്രുപദന്റെ മക്കളെ മറ്റുള്ളവർ പിന്നീട് തമ്മിൽ ഭിന്നിപ്പിക്കട്ടെ.
അഥവാ ദര്ശനീയാഭിഃ പ്രമദാഭിര്വിലോഭ്യതാമ്। ഏകൈകസ്തത്ര കൌന്തേയസ്തതഃ കൃഷ്ണാ വിരജ്യതാമ്
അല്ലെങ്കിൽ, അവിടെയുള്ള ഓരോ കുന്തിപുത്രനെയും മനോഹരിയായ സ്ത്രീകളാൽ ആകർഷിപ്പിക്കട്ടെ. അതിനുശേഷം കൃഷ്ണ അവരിൽ നിന്ന് മനസ്സു മാറ്റട്ടെ.
പ്രേഷ്യതാം ചൈവ രാധേയസ്തേഷാമാഗമനായ വൈ। തൈസ്തൈഃ പ്രകാരൈഃ സന്നീയ പാത്യന്താമാപ്തകാരിഭിഃ
അവരുടെ വരവിനായി രാധേയനെ അയക്കട്ടെ. വിവിധ മാർഗ്ഗങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് വിശ്വസ്തരായ ആളുകൾ അവരെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് നശിപ്പിക്കട്ടെ.
ഏതേഷാമപ്യുപായാനാം യസ്തേ നിര്ദോഷവാന്മതഃ। തസ്യ യപ്രോഗമാതിഷ്ഠ പുരാ കാലോഽതിവര്തതേ
ഈ ഉപായങ്ങളിൽ നിന്നു നീ കുറ്റമില്ലാത്തതെന്ന് കരുതുന്നതെന്താണോ അതു വേഗത്തിൽ നടപ്പിലാക്കണം, സമയമാകുന്നതിന് മുമ്പ്.
യാവദ്ധ്യകൃതവിശ്വാസാ ദ്രുപദേ പാര്ഥിവര്ഷഭേ। താവദേവ ഹി തേ ശക്യാ ന ശക്യാസ്തു തതഃ പരമ്
രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്രുപദൻ അവരിൽ വിശ്വാസം വെക്കുന്നതുവരെ മാത്രമേ അവരെ തോൽപ്പിക്കാൻ കഴിയൂ. അതിന് ശേഷം, അവരെ ജയിക്കാൻ ആരാലും കഴിയില്ല.
ഏഷാ മമ മതിസ്താത നിഗ്രഹായ പ്രവര്തതേ। സാധ്വീ വാ യദി വാഽസാധ്വീ കിം വാ രാധേയ മന്യസേ
ഇവരെ കീഴടക്കാൻ ശ്രമിക്കണമെന്ന് എന്റെ അഭിപ്രായമാണ്, പ്രിയനേ. ഇത് നല്ലതോ അല്ലയോ, രാധേയ, നീ എന്ത് ചിന്തിക്കുന്നു?
ദുര്യോധന തവ പ്രജ്ഞാ ന സമ്യഗിതി മേ മതിഃ। ന ഹ്യുപായേന തേ ശക്യാഃ പാണ്ഡവാഃ കുരുവര്ധന
ദുര്യോധന, നിന്റെ അഭിപ്രായം ശരിയല്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. കുരുവംശത്തെ മഹത്വം കൂട്ടുന്ന പാണ്ഡവന്മാരെ യുക്തികൾകൊണ്ട് കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല.
പൂര്വമേവ ഹി തേ സൂക്ഷ്മൈരുപായൈര്യതിതാസ്ത്വയാ। നിഗ്രഹീതും തദാ വീര ന ചൈവ ശകിതാസ്ത്വയാ
നീ ഇതിനുമുമ്പ് പല സൂക്ഷ്മമായ വഴികളും പരീക്ഷിച്ചു, വീരാ, പക്ഷേ അവരെ കീഴടക്കാൻ നിനക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
ഇഹൈവ വര്തമാനാസ്തേ സമീപേ തവ പാര്ഥിവ। അജാതപക്ഷാഃ ശിശവഃ ശകിതാ നൈവ ബാധിതുമ്
അവർ ഇവിടെ, നിന്റെ അടുത്ത്, പക്ഷികൾക്കുപോലെ ചിറകു വളർന്നിട്ടില്ലാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങളായിരിക്കുമ്പോഴും, നീ അവരെ ദു:ഖപ്പെടുത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
ജാതപക്ഷാ വിദേശസ്ഥാ വിവൃദ്ധാഃ സര്വശോഽദ്യ തേ। നോപായസാധ്യാഃ കൌന്തേയാ മമൈഷാ മതിരച്യുതാ
ഇപ്പോൾ അവർ വളർന്ന്, ചിറകുകൾ വളർന്ന, വിദേശത്ത് താമസിക്കുന്നവർ ആകുമ്പോൾ, അവരെ യാതൊരു വഴിയിലും കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല — ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച വിശ്വാസം.