വാസാംസി ച മഹാര്ഹാണി നാനാദേശ്യാനി മാധവഃ। കമ്ബലാജിനരത്നാനി സ്പര്ശവന്തി ശുഭാനി ച
മാധവൻ അവർക്കു വിലയേറിയ വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള വസ്ത്രങ്ങളും, കംബളികളും മൃഗചർമ്മങ്ങളും രത്നങ്ങളും, നന്നായി സ്പർശിക്കാൻ നല്ലവയും നൽകി.
ശയനാസനയാനാനി വിവിധാനി മഹാന്തി ച। വൈദൂര്യവജ്രചിത്രാണി ശതശോ ഭാജനാനി ച
അവർക്കു പലതരത്തിലുള്ള വലിയ കിടക്കകളും ഇരിപ്പിടങ്ങളും വാഹനങ്ങളും, വൈഡൂര്യവും വജ്രവും പതിപ്പിച്ച നൂറുകണക്കിന് പാത്രങ്ങളും നൽകി.
രൂപയൌവനദാക്ഷിണ്യൈരുപേതാശ്ച സ്വലങ്കൃതാഃ। പ്രേഷ്യാഃ സംപ്രദദൌ കൃഷ്ണോ നാനാദേശ്യാഃ സ്വലങ്കൃതാഃ
കൃഷ്ണൻ, സൗന്ദര്യവും യൗവനവും ദയയും നിറഞ്ഞ, വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള അലങ്കരിച്ച ദാസിമാരെ അവർക്കു നൽകി.
ഗജാന്വിനീതാന്ഭദ്രാംശ്ച സദശ്വാംശ്ച സ്വലങ്കൃതാന്। രഥാംശ്ച ദാന്താന്സൌവര്ണൈഃ ശുഭ്രൈഃ പട്ടൈരലങ്കൃതാന്
നന്നായി പരിശീലനം നേടിയ ആനകൾ, ഉത്തമ കുതിരകൾ, അലങ്കരിച്ച രഥങ്ങൾ, പൊന്നും മനോഹരമായ വസ്ത്രങ്ങളും അണിഞ്ഞവ, അവർക്കു കൃഷ്ണൻ നൽകി.
കോടിശശ്ച സുവര്ണം ച തേഷാമകൃതകം തഥാ। വീഥീകൃതമമേയാത്മാ പ്രാഹിണോന്മധുസൂദനഃ
അനന്തമായ ആത്മാവുള്ള മധുസൂദനൻ അവർക്കായി നിരവധിയായ ശുദ്ധമായ പൊന്നു നിരയായി അയച്ചു.
തത്സര്വം പ്രതിജഗ്രാഹ ധര്മരാജോ യുധിഷ്ഠിരഃ। മുദാ പരമയാ യുക്തോ ഗോവിന്ദപ്രിയകാമ്യയാ
ധർമ്മത്തിൽ അഗ്രഗണ്യനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, ഗോവിന്ദനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് അതെല്ലാം അതീവ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു.
തതോ രാജ്ഞാം ചൈരരാപ്തൈഃ പ്രവൃത്തിരുപനീയത। പാണ്ഡവൈരുപസംപന്നാ ദ്രൌപദീ പതിഭിഃ ശുഭാ
അപ്പോൾ രാജാക്കന്മാർ ചാരന്മാർ വഴി അറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ പുറത്ത് കൊണ്ടുവന്നു; പാണ്ഡവന്മാരോടൊപ്പം ദ്രൗപദിയും ചേർന്നു.
യേന തദ്ധനുരാദായ ലക്ഷ്യം വിദ്ധം മഹാത്മനാ। സോഽര്ജുനോ ജയതാം ശ്രേഷ്ഠോ മഹാബാണധനുര്ധരഃ
ആ വില്ലെടുത്ത് ലക്ഷ്യം തുള്ളിയവൻ മഹാത്മാവാണ്; ജയത്തിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ള മഹാബാണവീരൻ അർജ്ജുനനാണ്.
യഃ ശല്യം മദ്രരാജം വൈ പ്രോത്ക്ഷിപ്യാപാതയദ്ബലീ। ത്രാസയാമാസ സംക്രുദ്ധോ വൃക്ഷേണ പുരുഷാന്രണേ
മദ്രരാജാവായ ശല്യനെ വേരോടെ പിഴുത് വീഴ്ത്തിയ ശക്തനും കോപത്തോടുകൂടി യുദ്ധത്തിൽ വൃക്ഷം കൊണ്ട് ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തിയവനാണ്.
ന ചാസ്യ സംഭ്രമഃ കശ്ചിദാസീത്തത്ര മഹാത്മനഃ। സ ഭീമോ ഭീമസംസ്പര്ശഃ ശത്രുസേനാങ്ഗപാതനഃ
ആ മഹാത്മാവിന് അവിടെ ഒരു ആശങ്കയുമുണ്ടായില്ല; ശത്രുസൈന്യത്തിന്റെ അവയവങ്ങൾ തകർക്കുന്ന ഭയാനകസ്പർശമുള്ളവൻ ഭീമനാണ്.
യോഽസാവത്യക്രമീദ്യുധ്യന്യുദ്ധേ ദുര്യോധനം തഥാ। സ രാജാ പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠഃ പുണ്യഭാഗ്ബുദ്ധിവര്ധനഃ
യുദ്ധത്തിൽ ദുര്യോധനനെ അതിക്രമിക്കാതിരുന്നവൻ, പാണ്ഡവന്മാരിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ള, പുണ്യവും ബുദ്ധിയും ഉള്ള രാജാവാണ്.
ദുര്യോധനസ്യാവരജൈര്യൌ യുധ്യേതാം പ്രതീപവത്। തൌ യമൌ വൃത്തസംപന്നൌ സംപന്നബലവിക്രമൌ
ദുര്യോധനന്റെ ഇളയ സഹോദരന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ നേരിട്ട, നല്ല സ്വഭാവവും ശക്തിയും ധൈര്യവും നിറഞ്ഞ ഇരട്ടന്മാർ യമൗവാണ്.
ബ്രഹ്മരൂപധരാഞ്ശ്രുത്വാ പ്രശാന്താന്പാണ്ഡുനന്ദനാന്। കൌന്തേയാന്മനുജേന്ദ്രാണാം വിസ്മയഃ സമജായത
ബ്രഹ്മസ്വരൂപം ധരിച്ചും ശാന്തരായും ഇരിക്കുന്ന പാണ്ഡുപുത്രന്മാരെക്കുറിച്ച് കേട്ടപ്പോൾ മനുഷ്യരാജാക്കന്മാർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
പൌരാ ഹി സര്വേ രാജന്യാഃ സമപദ്യന്ത വിസ്മിതാഃ।' സപുത്രാ ഹി പുരാ കുന്തീ ദഗ്ധാ ജതുഗൃഹേ ശ്രുതാ
എല്ലാ നഗരവാസികളും രാജാക്കന്മാരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു, കാരണം മുമ്പ് കുന്തിയും മക്കളും ജാതുഗൃഹത്തിൽ ദഹിച്ചുവെന്നായിരുന്നു വിശ്വാസം.
സര്വഭൂമിപതീനാം ച രാഷ്ട്രാണാം ച യശസ്വിനീ।' പുനര്ജാതാനിവ ച താംസ്തേഽമന്യന്ത നരാധിപാഃ
പ്രശസ്തയായ ആ സ്ത്രീയും, എല്ലാ ഭൂപതികളും രാജാക്കന്മാരും അവരെ പുനർജനിച്ചവരെന്നപോലെ കരുതി.
ധിഗകുര്വംസ്തദാ ഭീഷ്മം ധൃതരാഷ്ട്രം ച കൌരവമ്। കര്മണാഽതിനൃശംസേന പുരോചനകൃതേന വൈ
അപ്പോൾ ഭീഷ്മനെയും കൌരവനായ ധൃതരാഷ്ട്രനെയും, പുരോചനൻ ചെയ്ത അതിക്രൂരമായ പ്രവൃത്തിക്ക് എല്ലാവരും കുറ്റപ്പെടുത്തി.
ധാര്മികാന്വൃത്തസംപന്നാന്മാതുഃ പ്രിയഹിതേ രതാന്। യദാ താനീദൃശാന്പാര്ഥാനുത്സാദയിതുമിച്ഛതി
ധർമ്മശീലികളും നല്ല പെരുമാറ്റമുള്ളവരും അമ്മയുടെ ഇഷ്ടത്തിനും ക്ഷേമത്തിനും അർപ്പിതരായ പൃഥാപുത്രന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ—
തതഃ സ്വയംവരേ വൃത്തേ ധാര്തരാഷ്ട്രാശ്ച ഭാരത। മന്ത്രയന്തി തതഃ സര്വേ കര്ണസൌബലദൂഷിതാഃ
അതിനുശേഷം സ്വയംവരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഭാരത, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ എല്ലാവരും കർണ്ണനും സൗബലപുത്രനും പ്രേരിപ്പിച്ച് ആലോചിച്ചു.
കശ്ചിച്ഛത്രുഃ കര്ശനീയഃ പീഡനീയസ്തഥാഽപരഃ। ഉത്സാദനീയാഃ കൌന്തേയാഃ സര്വക്ഷത്രസ്യ മേ മതാഃ
ഒരു ശത്രുവിനെ ദുർബലമാക്കണം, മറ്റൊരാളെ പീഡിപ്പിക്കണം; കുന്തീപുത്രന്മാരെ മുഴുവൻ ക്ഷത്രിയരുടെ പേരിൽ നശിപ്പിക്കേണ്ടതാണെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു.
ഏവം പരാജിതാഃ സര്വേ യദി യൂയം ഗമിഷ്യഥ। അകൃത്വാ സംവിദം കാംചിന്മനസ്തപ്സ്യത്യസംശയമ്
ഇങ്ങനെ തോറ്റു നിങ്ങൾ ഒരു ഉടമ്പടി കൂടാതെ പോയാൽ, മനസ്സ് നിർബന്ധമായി വേദനിക്കും.
അയം ദേശശ്ച കാലശ്ച പാണ്ഡവാഹരണായ നഃ। ന ചേദേവം കരിഷ്യധ്വം ലോകേ ഹാസ്യാ ഭവിഷ്യഥ
പാണ്ഡവരെ പിടിക്കാനുള്ള സമയവും സ്ഥലവും ഇതാണ്; നിങ്ങൾ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ലെങ്കിൽ ലോകത്ത് പരിഹാസ്യരാവും.
യമേതേ സംശ്രിതാ വസ്തും കാമയന്തേ ച ഭൂമിപമ്। സോഽല്പവീര്യബലോ രാജാ ദ്രുപദോ വൈ മതോ മമ
അവർക്കു ആശ്രയമായി പാർക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രാജാവ്, എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ശക്തിയും ബലവും കുറഞ്ഞ ദ്രുപദനാണ്.
യാവദേതാന്ന ജാനന്തി ജീവതോ വൃഷ്ണിപുങ്ഗവാഃ। ചൈദ്യശ്ച പുരുഷവ്യാഘ്രഃ ശിശുപാലഃ പ്രതാപവാന്
വൃഷ്ണികളിൽ പ്രധാനികളും, മഹാശക്തനായ പുരുഷസിംഹനായ ശിശുപാലനും, ഇവർ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഇതൊന്നും അവർക്കറിയാതെ ഇരിക്കുമ്പോൾ,
ഏകീഭാവം ഗതോ രാജ്ഞാ ദ്രുപദേന മഹാത്മനാ। ദുരാധര്ഷതരാ രാജന്ഭവിഷ്യന്തി ന സംശയഃ
മഹാത്മാവായ ദ്രുപദൻ രാജാവും അവരുമായി ഒന്നിച്ചാൽ, രാജാവേ, അവരെ ജയിക്കാൻ അതിവിശേഷം പ്രയാസമാകും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
യാവച്ചഞ്ചലതാം സര്വേ പ്രാപ്നുവന്തി നരാധിപാഃ। താവദേവ വ്യവസ്യാമഃ പാണ്ഡവാനാം വധം പ്രതി
എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും ഇനിയും അശാന്തരായിരിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോഴേയാണ് പാണ്ഡവരെ നശിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിക്കേണ്ടത്.
മുക്താ ജതുഗൃഹാദ്ഭീമാദാശീവിഷമുഖാദിവ। പുനസ്തേ യദി മുച്യന്തേ മഹന്നോ ഭയമാഗതമ്
ഭീമൻ ജതുഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടതുപോലെ, അവർ വീണ്ടും അപകടത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപെട്ടാൽ, അതുപോലെ വിഷസർപ്പത്തിന്റെ വായിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടുന്നതുപോലെ, നമ്മുക്ക് വലിയ ഭയം വരും.
തേഷാമിഹോപയാതാനാമേഷാം തു ചിരവാസിനാമ്। അന്തരേ ദുഷ്കരം സ്ഥാതും ഗജയോര്മഹതോരിവ
ഇവിടെ എത്തി ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഇവരെ നേരിടാൻ വളരെ പ്രയാസമാണ്, രണ്ടുപേരും വലിയ ആനകളെപ്പോലെ.
ഹനധ്വം പ്രഗൃഹീതാനി ബലാനി ബലിനാം വരാഃ। യാവന്നഃ കുരുസേനായാം പതന്തി പതഗാ ഇവ
ശക്തരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, നമ്മുടെ കുരുസൈന്യത്തിൽ പക്ഷികൾപോലെ വീഴുന്നതിന് മുമ്പ്, ശത്രുസൈന്യങ്ങളെ തകർക്കണം.
താവത്സര്വാഭിസാരേണ പുരമേതദ്വിഹന്യതാമ്। ഏതന്മമ മതം ചൈവ പ്രാപ്തകാലം നരര്ഷഭ
എല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് എത്തുന്നതിന് മുമ്പ്, ഈ നഗരം പൂർണ്ണമായ ആക്രമണത്തോടെ നശിപ്പിക്കണം; ഇതാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം, മഹാനായവനേ, സമയവും ഇതാണ്.
ശകുനേര്വചനം ശ്രുത്വാ ഭാഷമാണസ്യ ദുര്മതേഃ। സോമദത്തിരിദം വാക്യം ജഗാദ പരമം തതഃ
ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള ശകുനിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, സോമദത്തൻ ഇങ്ങനെ ഉത്തമമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: