യസ്യാ നൈതന്തവാഃ പഞ്ച പതയഃ ക്ഷത്രിയര്ഷഭാഃ। ബഭൂവുഃ പൃഥിവീപാലാഃ സര്വൈഃ സമുദിതാ ഗുണൈഃ
ആ അഞ്ചു നിതന്തു പുത്രന്മാർ, ക്ഷത്രിയരിൽ പ്രധാനരും ഭൂമിയെ രക്ഷിക്കുന്നവരുമായവർ, എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉള്ളവരും, അവളുടെ ഭർത്താക്കൾ ആയി.
തേഷാമേകാഭവദ്ഭാര്യാ രാജ്ഞാമൌശീനരീ ശുഭാ। ഭൌമാശ്വീ നാമ ഭദ്രം തേ തഥാരൂപഗുണാന്വിതാ
ഭൗമാശ്വി എന്ന ഉശീനരന്റെ പുത്രി, അത്തരം രൂപവും ഗുണവും ഉള്ളവളായി, ആ അഞ്ചു രാജാക്കന്മാരുടെ ഏകഭാര്യയായി.
പഞ്ചഭ്യഃ പഞ്ചധാ പഞ്ച ദായാദാന്സാ വ്യജായത। തേഭ്യോ നൈതന്തവേഭ്യസ്തു രാജശാര്ദൂല വൈ തദാ
അവളുടെ അഞ്ചു ഭർത്താക്കളിൽ നിന്ന് അവൾ അഞ്ചു മക്കളെ പ്രസവിച്ചു. രാജശാർദൂല, അങ്ങനെ ആ നിതന്തു പുത്രന്മാർക്ക് അവൾ സന്താനമുണ്ടാക്കി.
പൃഥഗാഖ്യാഽഭവത്തേഷാം ഭ്രാതൄണാം പഞ്ചധാ ഭുവി। യഥാവത്കീര്ത്യമാനാംസ്താഞ്ഛൃണു മേ രാജസത്തമ
അവരുടെ അഞ്ചു മക്കൾക്കും ഭൂമിയിൽ വ്യത്യസ്തമായ പേരുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. രാജസത്തമ, അവരെ എങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയാം.
സാല്വേയാഃ ശൂരസേനാശ്ച ശ്രുതസേനാശ്ച പാര്ഥിവാഃ। തിന്ദുസാരാതിസാരാശ്ച വംശാ ഏഷാം നൃപോത്തമ
സാൽവേയർ, ശൂരസേനർ, ശ്രുതസേനർ, തിന്ദുസാരർ, അതിസാരർ എന്നിങ്ങനെയാണ് അവരുടെ വംശങ്ങൾ, രാജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
ഏവമേകാഽഭവദ്ഭാര്യാ ഭൌമാശ്വീ ഭുവി വിശ്രുതാ। തഥൈവ ദ്രുപദൈഷാ തേ സുതാ വൈ ദേവരൂപിണീ। പഞ്ചാനാം വിഹിതാ പത്നീ കൃഷ്ണാ പാര്ഷത്യനിന്ദിതാ
ഇങ്ങനെ ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തയായ ഭൗമാശ്വി ഏകഭാര്യയായി. അതുപോലെ, ദ്രുപദാ, ദൈവസദൃശമായ രൂപവും ഗുണവും ഉള്ള നിന്റെ മകൾ കൃഷ്ണയും അഞ്ചുപേരുടെ ഭാര്യയായി നിയമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ആസീത്തപോവംനേ കാചിദൃഷേഃ കന്യാ മഹാത്മനഃ। നാധ്യഗച്ഛത്പതിം സാ തു കന്യാ രൂപവതീ സതീ
ഒരു മഹാത്മാവിന്റെ ആശ്രമത്തിൽ ഒരിക്കൽ ഒരു കന്യക ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ സുന്ദരിയും പവിത്രയുമായിരുന്നു, എന്നാൽ ഭർത്താവിനെ ലഭിച്ചില്ല.
തോഷയാമാസ തപസാ സാ കിലോഗ്രേണ ശങ്കരമ്। താമുവാചേശ്വരഃ പ്രീതോ വൃണു കാമമിതി സ്വയമ്
അവൾ കഠിനമായ തപസ്സിലൂടെ ശങ്കരനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. പ്രീതനായ ഈശ്വരൻ അവളോട്, 'നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം തേടൂ' എന്ന് പറഞ്ഞു.
സൈവമുക്താഽബ്രവീത്കന്യാ ദേവം വരദമീശ്വരമ്। പതിം സര്വഗുണോപേതമിച്ഛാമീതി പുനഃപുനഃ
അങ്ങനെ ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ കന്യക വീണ്ടും വീണ്ടും, 'എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉള്ള ഭർത്താവിനെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു' എന്ന് പറഞ്ഞു.
ദദൌ തസ്യൈ സ ദേവേശസ്തം വരം പ്രീതമാനസഃ। പഞ്ച തേ പതയോ ഭദ്രേ ഭവിഷ്യന്തീതി ശങ്കരഃ
ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ സന്തോഷത്തോടെ അവൾക്ക് ആ വരം നൽകി: 'ഭദ്രേ, നിനക്ക് അഞ്ചു ഭർത്താക്കൾ ഉണ്ടാകും' എന്ന് ശങ്കരൻ പറഞ്ഞു.
സാ പ്രസാദയതീ ദേവമിദം ഭൂയോഽഭ്യഭാഷത। ഏകം പതിം ഗുണോപേതം ത്വത്തോഽര്ഹാമീതി ശങ്കര
അവൾ ദൈവത്തിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'ശംകരാ, നീ എനിക്ക് ഒരു ഗുണസമ്പന്നനായ ഭർത്താവിനെ തന്നേ അനുഗ്രഹിക്കണമേ, ഞാൻ അതിന് യോഗ്യയാളാണ്.'
താം ദേവദേവഃ പ്രീതാത്മാ പുനഃ പ്രാഹ ശുഭം വചഃ। പഞ്ചകൃത്വസ്ത്വയോക്തോഽഹം പതിം ദേഹീതി വൈ പുനഃ
ദേവദേവൻ ഹൃദയത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ അവളോട് വീണ്ടും ശുഭമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'നീ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം വീണ്ടും വീണ്ടും ഭർത്താവിനെ തരണമെന്നു എന്നോട് ചോദിച്ചു.'
തത്തഥാ ഭവിതാ ഭദ്രേ വചസ്തദ്ഭദ്രമസ്തു തേ। ദേഹമന്യം ഗതായാസ്തേ സര്വമേതദ്ഭവിഷ്യതി
അത് തന്നെ സംഭവിക്കും, ഭദ്രേ, ഈ വാക്കുകൾ നിനക്ക് മംഗളമാകട്ടെ. നീ മറ്റൊരു ജന്മം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ ഇതൊക്കെയും നിനക്ക് ലഭിക്കും.
ദ്രുപദൈഷാ ഹി സാ ജജ്ഞേ സുതാ വൈ ദേവരൂപിണീ। പഞ്ചാനാം വിഹിതാ പത്നീ കൃഷ്ണാ പാര്ഷത്യനിന്ദിതാ
അവൾ ദ്രുപദന്റെ മകളായി, ദൈവസദൃശമായ രൂപത്തിൽ, പൃഷതന്റെ അപരാധമില്ലാത്ത മകൾ കൃഷ്ണയായി ജനിച്ചു; അഞ്ചുപേരുടെ ഭാര്യയാകാൻ അവൾക്ക് വിധിയായിരുന്നു.
സൈവ നാലായനീ ഭൂത്വാ രൂപേണാപ്രതിമാ ഭുവി। മൌദ്ഗല്യം പതിമാസ്ഥായ ശിവാദ്വരമഭീപ്സതീ
അവളാണ് ഭൂമിയിൽ അപരിമിതമായ സൗന്ദര്യത്തോടെ നാളായനി ആയി ജനിച്ച്, മൗദ്ഗല്യനെ ഭർത്താവായി സ്വീകരിച്ച് ശിവനിൽ നിന്ന് ഒരു വരം ലഭിക്കണമെന്നാഗ്രഹിച്ചവൾ.
ഏതദ്ദേവരഹസ്യം തേ ശ്രാവിതം രാജസത്തമ। നാഖ്യാതവ്യം കസ്യചിദ്വൈ ദേവഗുഹ്യമിദം യതഃ
രാജശ്രേഷ്ഠാ, ഈ ദൈവരഹസ്യം ഞാൻ നിനക്ക് പറഞ്ഞുതന്നു; ദേവതകളുടെ ഈ ഗൂഢം മറ്റാരോടും പറയരുത്.
സ്വര്ഗശ്രീഃ പാണ്ഡവാര്ഥം തു സമുത്പന്നാ മഹാമഖേ। സേഹ തപ്ത്വാ തപോ ഘോരം ദുഹിതൃത്വം തവാഗതാ
പാണ്ഡവന്മാരുടെ ഭാവിയ്ക്കായി സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മഹിമ മഹായാഗത്തിൽ ഉദിച്ചുവന്നു; ഇവിടെ കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്ത ശേഷം അവൾ നിന്റെ മകളായി ജനിച്ചു.
സൈഷാ ദേവീ രുചിരാ ദേവജുഷ്ടാ പഞ്ചാനാമേകാ സ്വകൃതേനേഹ കര്മണാ। സൃഷ്ടാ സ്വയം ദേവപത്നീ സ്വയംഭുവാ ശ്രുത്വാ രാജന്ദ്രുപദേഷ്ടം കുരുഷ്വ
ഈ ദേവത, ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയങ്കരിയായ, സ്വന്തം കര്മ്മഫലത്തിൽ അഞ്ചുപേരുടെ ഏകഭാര്യയായി ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടായി; സ്വയംഭുവായ ദൈവം ദേവഭാര്യയായി സൃഷ്ടിച്ച ഈ കൃഷ്ണയെക്കുറിച്ച് കേട്ടു, രാജാവേ, ദ്രുപദൻ പറയുന്നതുപോലെ നീ പ്രവർത്തിക്കണം.
അശ്രുത്വൈവം വചനം തേ മഹര്ഷേ മയാ പൂര്വം യതിതം സംവിധാതുമ്। ന വൈ ശക്യം വിഹിതസ്യാപയാനം തദേവേദമുപപന്നം വിധാനമ്
മഹർഷേ, നീ പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകൾ ഞാൻ മുമ്പ് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല; അതിനാൽ ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ വിധിച്ചതു മാറ്റാൻ കഴിയില്ല — അതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്രമീകരണം സംഭവിച്ചത്.
ദിഷ്ടസ്യ ഗ്രന്ഥിരനിവര്തനീയഃ സ്വകര്മണാ വിഹിതം തേന കിംചിത്। കൃതം നിമിത്തമിഹ നൈകഹേതോ- സ്തദേവേദമുപന്നം വിധാനമ്
വിധിയുടെ നിർണ്ണയം തിരിക്കാൻ കഴിയില്ല; സ്വന്തം പ്രവൃത്തിയിൽ നിന്നുള്ള ഫലമാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. ഇവിടെ ഒരൊറ്റ കാരണം മാത്രമല്ല — അതുകൊണ്ടാണ് ഈ ക്രമീകരണം ഉണ്ടായത്.
യഥൈവ കൃഷ്ണോക്തവതീ പുരസ്താ- ന്നൈകാന്പതീന്മേ ഭഗവാന്ദദാതു। സ ചാപ്യേവം വരമിത്യബ്രവീത്താം ദേവോ ഹി വേത്താ പരമം യദത്ര
മുൻപേ കൃഷ്ണ പറഞ്ഞു: 'ഭഗവാൻ എനിക്ക് അനേകം ഭർത്താക്കന്മാർ തരരുത്.' എന്നാൽ ദൈവം അവളോട് പറഞ്ഞു: 'അങ്ങനെയാകട്ടെ, ഈ വരം നിനക്ക് ലഭിച്ചു.' ഈ കാര്യത്തിൽ ദൈവം പരമസത്യം അറിയുന്നവനാണ്.
യദി ചൈവം വിഹിതഃ ശങ്കരേണ ധര്മോഽധര്മോ വാ നാത്ര മമാപരാധഃ। ഗൃഹ്ണന്ത്വിമേ വിധിതത്പാണിമസ്യാ യഥോപജോഷം വിഹിതൈഷാം ഹി കൃഷ്ണാ
ശംകരൻ ഇങ്ങനെ വിധിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അത് ധർമ്മമാണോ അഥവാ അധർമ്മമാണോ എന്നെ സംബന്ധിച്ചല്ല; ഇവിടെ എന്റെ തെറ്റ് ഒന്നുമില്ല. ആരുടെ വിധിയാണോ അവർക്കാണ് കൃഷ്ണയെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ അവളുടെ കൈ പിടിക്കാം.
നായം വിധിര്മാനുഷാണാം വിവാഹേ ദേവാ ഹ്യേതേ ദ്രൌപദീ ചാപി ലക്ഷ്മീഃ। പ്രാക്കര്മണഃ സുകൃതാത്പാണ്ഡവാനാം പഞ്ചാനാം ഭാര്യാ ദേവദേവപ്രസാദാത്
മനുഷ്യരുടെ വിവാഹത്തിൽ ഇത് ഒരു ആചാരമല്ല; ഇവർ ദേവന്മാരാണ്, ദ്രൗപദി മഹാലക്ഷ്മിയാണ്. പാണ്ഡവന്മാരുടെ മുൻജന്മത്തിലെ സുകൃതഫലത്താൽ, ദേവദേവന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ അവൾ അഞ്ചുപേരുടെയും ഭാര്യയായി.
തേഷാമേവായം വിഹിതഃ സ്യാദ്വിവാഹോ യഥാ ഹ്യേഷ ദ്രൌപദീപാണ്ഡവാനാമ്। അന്യേഷാം നൃണാം യോഷിതാം ച ന ധര്മഃ സ്യാന്മാനവോക്തോ നരേന്ദ്ര
ഈ വിവാഹം ഇവർക്കു മാത്രമാണ് വിധിച്ചിരിക്കുന്നത്, ദ്രൗപദി പാണ്ഡവന്മാരുടെ ഭാര്യയായതുപോലെ; മറ്റുള്ള പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും, രാജാവേ, മനുഷ്യർ പറയുന്ന ധർമ്മം ഇതല്ല.
തത ആജഗ്മതുസ്തത്ര തൌ വ്യാസദ്രുപദാവുഭൌ। കുന്തീ സപുത്രാ യത്രാസ്തേ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നശ്ച പാര്ഷതഃ। തതോ ദ്വൈപായനഃ കൃഷ്ണോ യുധിഷ്ഠിരമഥാഗമത്
അതിനുശേഷം വ്യാസനും ദ്രുപദനും അവിടെ എത്തി, അവിടെ കുന്തിയും മക്കളും പൃഷതന്റെ മകനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ കൃഷ്ണ ദ്വൈപായനൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ സമീപിച്ചു.
തതോഽബ്രവീദ്ഭഗവാന്ധര്മരാജ- മദ്യൈവ പുണ്യേഽഹനി പാണ്ഡവേയ। പുണ്യേ പുഷ്യേ യോഗമുപൈതി ചന്ദ്രമാഃ പാണിം കൃഷ്ണായാസ്ത്വം ഗൃഹാണാദ്യ പൂര്വം
പിന്നീട് ഭഗവാൻ ധർമ്മരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'ഇന്ന് ഈ പുണ്യദിനത്തിൽ, ചന്ദ്രൻ പുഷ്യനക്ഷത്രത്തിൽ സംയുക്തമായപ്പോൾ, നീ ആദ്യം കൃഷ്ണയുടെ കൈ പിടിക്കണം.'
ഏവമുക്ത്വാ ധര്മരാജം ഭീമാദീനപ്യഭാഷത
ഇങ്ങനെ ധർമ്മരാജാവിനോട് പറഞ്ഞശേഷം, ഭീമനും മറ്റുള്ളവർക്കും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
ക്രമേണ പുരുഷവ്യാഘ്രാഃ പാണിം ഗൃഹ്ണന്തു പാണിഭിഃ। ഏവമേവ മയാ സര്വം ദൃഷ്ടമേതത്പുരാഽനഘാഃ
'പുരുഷവീരന്മാർ തങ്ങളുടെ കൈകൊണ്ട് അനുക്രമമായി അവളുടെ കൈ പിടിക്കട്ടെ; ഞാൻ ഇതൊക്കെയും മുമ്പ് കണ്ടതാണ്, പാപരഹിതരേ.'
തതോ രാജാ യജ്ഞസേനഃ സപുത്രോ ജന്യാര്ഥണുക്തം ബഹു തത്തദഗ്ര്യമ്। 'സമര്ഥയാമാസ മഹാനുഭാവോ ഹൃഷ്ടഃ സപുത്രഃ സഹബന്ധുവര്ഗഃ।' സമാനയാമാസ സുതാം ച കൃഷ്ണാ- മാപ്ലാവ്യ രത്നൈര്ബഹുഭിര്വിഭൂഷ്യ
അതിനുശേഷം രാജാവ് യജ്ഞസേനനും മകനും വിവാഹത്തിനായി ആവശ്യപ്പെട്ട എല്ലാ വിലയേറിയ സമ്മാനങ്ങളും സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതിച്ചു. മകനെയും ബന്ധുക്കളെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ മകളായ കൃഷ്ണയെ വിളിച്ചു, അവളെ അനേകം രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചു.
തതസ്തു സര്വേ സുഹൃദോ നൃപസ്യ സമാജഗ്മുഃ സഹിതാ മന്ത്രിണശ്ച। ദ്രഷ്ടും വിവാഹം പരമപ്രതീതാ ദ്വിജാശ്ച പൌരാശ്ച യഥാപ്രധാനാഃ
അതിനുശേഷം രാജാവിന്റെ എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കളും മന്ത്രിമാരും, വിവാഹം കാണാൻ ആകാംക്ഷയോടെ, പ്രധാനപ്പെട്ട ബ്രാഹ്മണന്മാരും നഗരവാസികളും ഓരോരുത്തരുടെയും സ്ഥാനമനുസരിച്ച് അവിടേക്ക് എത്തി.