തേഷാം കാമം ഭഗവാനുഗ്രധന്വാ പ്രാദാദിഷ്ടം സന്നിസര്ഗാദ്യഥോക്തമ്। താം ചാപ്യേഷാം യോഷിതം ലോകകാന്താം ശ്രിയം ഭാര്യാം വ്യദധാന്മാനുഷേഷു
ശക്തിയുള്ള വില്ലാളൻ ആയ ഭഗവാൻ അവർക്കു ആഗ്രഹിച്ച വരം അനുയോജ്യമായ വിധത്തിൽ നൽകി. ലോകങ്ങളിൽ എല്ലാവർക്കും പ്രിയങ്കരിയായ സ്ത്രീയെ മനുഷ്യരിൽ അവർക്കു ഭാഗ്യമായി ഭാര്യയാക്കി നൽകി.
തൈരേവ സാര്ധം തു തതഃ സ ദേവോ ജഗാമ നാരായണമപ്രമേയമ്। അനന്തമവ്യക്തമജം പുരാണം സനാതനം വിശ്വമനന്തരൂപമ്
അവരോടൊപ്പം ആ ദേവൻ അളവറ്റവനായ നാരായണന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു; അനന്തൻ, അവ്യക്തൻ, അജൻ, പുരാതനൻ, സനാതനൻ, സർവ്വരൂപൻ, ഈ ലോകം തന്നെയായവൻ.
ശുക്ലമേകമപരം ചാപി കൃഷ്ണമ്
ഒരുവൻ വെളുപ്പും മറ്റൊരുവൻ കറുപ്പുമാണ്.
കേശോ യോഽസൌ വര്ണതഃ കൃഷ്ണ ഉക്തഃ
വർണ്ണത്തിൽ കറുപ്പായവനാണ് കേശൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത്.
യേ തേ പൂര്വം ശക്രരൂപാ നിബദ്ധാ- സ്തസ്യാം ദര്യാം പര്വതസ്യോത്തരസ്യ। ഇഹൈവ തേ പാണ്ഡവാ വീര്യവന്തഃ ശക്രസ്യാംശഃ പാണ്ഡവഃ സവ്യസാചീ
മുന്പ് ഇന്ദ്രന്റെ രൂപം ധരിച്ച് ആ പർവ്വതത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തുള്ള ദാരിയിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടവർ — ഇവരാണ് വീര്യശാലികളായ പാണ്ഡവന്മാർ; അവരിൽ സവ്യാസാചി ഇന്ദ്രന്റെ അംശമാണ്.
ഏവമേതേ പാണ്ഡവാഃ സംബഭൂവു- ര്യേ തേ രാജന്പൂര്വമിന്ദ്രാ ബഭൂവുഃ। ലക്ഷ്മീശ്ചൈഷാം പൂര്വമേവോപദിഷ്ടാ ഭാര്യാ യൈഷാ ദ്രൌപദീ ദിവ്യരൂപാ
ഇങ്ങനെ, രാജാവേ, പണ്ടു ഇന്ദ്രന്മാരായിരുന്നവരാണ് ഈ പാണ്ഡവന്മാർ ജനിച്ചത്. ഇവർക്കു മുമ്പേ തന്നെ ഭാഗ്യമായി നല്കപ്പെട്ടത് ദിവ്യരൂപമുള്ള ദ്രൗപദി എന്ന ഭാര്യയാണ്.
കഥം ഹി സ്ത്രീ കര്മണാ തേ മഹീതലാ- ത്സമുത്തിഷ്ഠേദന്യതോ ദൈവയോഗാത്। യസ്യാ രൂപം സോമസൂര്യപ്രകാശം ഗന്ധശ്ചാസ്യാഃ കോശമാത്രാത്പ്രവാതി
ഒരു സ്ത്രീക്ക് സ്വന്തം കർമ്മഫലത്താൽ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ദൈവിക ക്രമമില്ലാതെ ഉയർന്ന് വരാൻ എങ്ങനെ കഴിയും? അവളുടെ സൗന്ദര്യം ചന്ദ്രനും സൂര്യനും പോലെയും, സുഗന്ധം ശരീരത്തിൽ നിന്നു തന്നെ പരക്കുന്നവളാണ്.
ഇദം ചാന്യത്പ്രീതിപൂര്വം നരേന്ദ്ര ദദാനി തേ വരമത്യദ്ഭുതം ച। ദിവ്യം ചക്ഷുഃ പശ്യ കുന്തീസുതാംസ്ത്വം പുണ്യൈര്ദിവ്യൈഃ പൂര്വദേഹൈരുപേതാന്
ഇനി, രാജാവേ, സ്നേഹപൂർവ്വം ഞാൻ നിന്നെ മറ്റൊരു അത്ഭുതകരമായ വരം നൽകുന്നു: നീ ദിവ്യദൃഷ്ടിയാൽ കുന്തിയുടെ പുത്രന്മാരെ കാണുക; അവർ മുൻജന്മങ്ങളിൽ നേടിയ പുണ്യവും ദിവ്യശരീരവും ഉള്ളവരാണ്.
തതോ വ്യാസഃ പരമോദാരകര്മാ ശുചിര്വിപ്രസ്തപസാ തസ്യ രാജ്ഞഃ। ചക്ഷുര്ദിവ്യം പ്രദദൌ താംശ്ച സര്വാന് രാജാഽപശ്യത്പൂര്വദേഹൈര്യഥാവത്
അതിനുശേഷം ഉത്തമകൃത്യങ്ങളുള്ള, ശുദ്ധനായ, തപസ്സിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള വ്യാസൻ ആ രാജാവിന് ദിവ്യദൃഷ്ടി നൽകി; രാജാവ് അവരെ മുൻജന്മത്തിലെ ദിവ്യശരീരത്തിൽ തന്നെയായി കണ്ടു.
തതോ ദിവ്യാന്ഹേമകിരീടമാലിനഃ ശക്രപ്രഖ്യാന്പാവകാദിത്യവര്ണാന്। ബദ്ധാപീഡാംശ്ചാരുരൂപാംശ്ച യൂനോ വ്യൂഢോരസ്കാംസ്താലമാത്രാന്ദദര്ശ
അപ്പോൾ അവരെ രാജാവ് കണ്ടു: പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള കിരീടം ധരിച്ചും, ഇന്ദ്രനെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശവും, അഗ്നിയുടെയും സൂര്യന്റെയും തേജസ്സും, അലങ്കൃതമായ മുടിയും, മനോഹരമായ രൂപവും, യൗവനവും, വിശാലമായ നെഞ്ചും, താളവൃക്ഷംപോലെയുള്ള ഉയരവും.
ദിവ്യൈര്വസ്ത്രൈരജോഭിഃ സുഗന്ധൈ- ര്മാല്യൈശ്ചാഗ്ര്യൈഃ ശോഭമാനാനതീവ। സാക്ഷാത്ത്ര്യക്ഷാന്വാ വസൂംശ്ചാപി രുദ്രാ- നാദിത്യാന്വാ സര്വഗുണോപപന്നാന്
ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങളും, വിശുദ്ധവും സുഗന്ധമുള്ള ഉത്തമമായ മാലകളും അണിഞ്ഞ്, അവർ അതീവ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി; നേരെ ത്രയക്ഷന്മാരോ വസുക്കളോ രുദ്രന്മാരോ ആദിത്യന്മാരോ പോലെയും, എല്ലാ ഗുണങ്ങളും നിറഞ്ഞവരായി.
താന്പൂര്വേന്ദ്രാനഭിവീക്ഷ്യാഭിരൂപാ- ത്ര്ശക്രാത്മജം ചേന്ദ്രരൂപം നിശമ്യ। പ്രീതോ രാജാ ദ്രുപദോ വിസ്മിതശ്ച ദിവ്യാം മായാം താമവേക്ഷ്യാപ്രമേയാമ്
മുന്പ് ഇന്ദ്രന്മാരായിരുന്ന ആ മനോഹരരായവരെ കണ്ടും, സവ്യാസാചി ഇന്ദ്രന്റെ രൂപത്തിൽ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞും, രാജാവ് ദ്രുപദൻ അത്ഭുതവും ആനന്ദവും അനുഭവിച്ചു; അളവറ്റ ദിവ്യമായ ആ മായയെ കണ്ടു.
താം ചൈവാഗ്ര്യാം സ്ത്രിയമതിരൂപയുക്താം ദിവ്യാം സാക്ഷാത്സോമവഹ്നിപ്രകാശാമ്। യോഗ്യാം തേഷാം രൂപതേജോയശോഭിഃ പത്നീ മത്വാ ഹൃഷ്ടവാന്പാര്ഥിവേന്ദ്രഃ
അവളെ, സ്ത്രീകളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയായവളെ, അതിമനോഹരമായ രൂപംകൊണ്ട്, ചന്ദ്രനും അഗ്നിയും പോലെയുള്ള ദിവ്യപ്രഭയോടെ, ആ പുരുഷന്മാർക്ക് യോജിച്ച രൂപവും തേജസ്സും പ്രശസ്തിയും ഉള്ളവളെ, ഭാര്യയെന്നു കരുതി രാജാധിരാജാവ് അതിയായി സന്തോഷിച്ചു.
സ തദ്ദൃഷ്ട്വാ മഹദാശ്ചര്യരൂപം ജഗ്രാഹ പാദൌ സത്യവത്യാഃ സുതസ്യ। നൈതച്ചിത്രം പരമര്ഷേ ത്വയീതി പ്രസന്നചേതാഃ സ ഉവാച ചൈനമ്
അത് അത്ഭുതകരമായ ദൃശ്യമായി കണ്ട രാജാവ്, സത്യവതിയുടെ മകന്റെ കാലുകൾ പിടിച്ചു. മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ, 'മഹർഷേ, ഇതിൽ അത്ഭുതമൊന്നുമില്ല' എന്നു പറഞ്ഞു.
ഇദം ചാപി പുരാവൃത്തം തന്നിബോധ ച ഭൂമിമ। കീര്ത്യമാനം നൃപര്ഷീണാം പൂര്വേഷാം ദാരകര്മണി
ഭൂമിപതി, പുരാതനകാലത്ത് നടന്ന ഒരു കഥയും ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയാം. പഴയ രാജർഷിമാരുടെ വിവാഹരീതികളെക്കുറിച്ച് പറയുന്ന ഈ കഥ കേൾക്കൂ.
നിതന്തുര്നാമ രാജര്ഷിര്ബഭൂവ ഭുവി വിശ്രുതഃ। തസ്യ പുത്രാ മഹേഷ്വാസാ ബഭൂവുഃ പഞ്ച ഭൂമിതാഃ
നിതന്തു എന്നൊരു പ്രശസ്തനായ രാജർഷി ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവനു അഞ്ചു മഹാശക്തരായ വില്ലാളികൾ മക്കളായി ജനിച്ചു.
സാല്വേയഃ ശൂരസേനശ്ച ശ്രുതസേനശ്ച വീര്യവാന്। തിന്ദുസാരോഽതിസാരശ്ച ക്ഷത്രിയാഃ ക്രതുയാജിനഃ
അവരായിരുന്നു സാൽവേയൻ, ശൂരസേനൻ, വീര്യശാലിയായ ശ്രുതസേനൻ, തിന്ദുസാരൻ, അതിസാരൻ എന്നിങ്ങനെ, യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുന്ന ക്ഷത്രിയർ.
നാതിചക്രമുരന്യോന്യമന്യോന്യസ്യ പ്രിയംവദാഃ। അനീര്ഷ്യവോ ധര്മവിദഃ സൌമ്യാശ്ചൈവ പ്രിയകരാഃ
അവർ ഒരുമിക്കരുതെന്നു പറഞ്ഞില്ല, പരസ്പരം സ്നേഹത്തോടെ സംസാരിച്ചവരും, അസൂയയില്ലാത്തവരും, ധർമ്മം അറിയുന്നവരും, സൗമ്യരും, എല്ലാവർക്കും പ്രിയം ചെയ്യുന്നവരുമായിരുന്നു.
ഏതാന്നൈതന്തവാന്പഞ്ച ശിബിപുത്രീ സ്വയംവരേ। അവാപ സ്വപതീന്വീരാന്ഭൌമാശ്വീ മനുജാധിപാന്
ശിബിയുടെ മകൾ ഭൗമാശ്വി സ്വയംവരത്തിൽ ഈ അഞ്ചു നിതന്തു പുത്രന്മാരെയും സ്വന്തം ഭർത്താക്കൾ ആയി തിരഞ്ഞെടുത്തു. അവർ വീരന്മാരും മനുഷ്യാധിപന്മാരും ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരുമായിരുന്നു.
വീണേവ മധുരാരാവാ ഗാന്ധര്വസ്വരമൂര്ച്ഛിതാ। ഉത്തമാ സര്വനാരീണാം ഭൌമാശ്വീ ഹ്യഭവത്തദാ
മധുരമായ ശബ്ദമുള്ള വീണ പോലെ, ഗന്ധർവരാഗത്തിൽ മുഴങ്ങുന്നവളെപ്പോലെ, ഭൗമാശ്വി അന്നേ ദിവസം സ്ത്രീകളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠയായവളായി.
യസ്യാ നൈതന്തവാഃ പഞ്ച പതയഃ ക്ഷത്രിയര്ഷഭാഃ। ബഭൂവുഃ പൃഥിവീപാലാഃ സര്വൈഃ സമുദിതാ ഗുണൈഃ
ആ അഞ്ചു നിതന്തു പുത്രന്മാർ, ക്ഷത്രിയരിൽ പ്രധാനരും ഭൂമിയെ രക്ഷിക്കുന്നവരുമായവർ, എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉള്ളവരും, അവളുടെ ഭർത്താക്കൾ ആയി.
തേഷാമേകാഭവദ്ഭാര്യാ രാജ്ഞാമൌശീനരീ ശുഭാ। ഭൌമാശ്വീ നാമ ഭദ്രം തേ തഥാരൂപഗുണാന്വിതാ
ഭൗമാശ്വി എന്ന ഉശീനരന്റെ പുത്രി, അത്തരം രൂപവും ഗുണവും ഉള്ളവളായി, ആ അഞ്ചു രാജാക്കന്മാരുടെ ഏകഭാര്യയായി.
പഞ്ചഭ്യഃ പഞ്ചധാ പഞ്ച ദായാദാന്സാ വ്യജായത। തേഭ്യോ നൈതന്തവേഭ്യസ്തു രാജശാര്ദൂല വൈ തദാ
അവളുടെ അഞ്ചു ഭർത്താക്കളിൽ നിന്ന് അവൾ അഞ്ചു മക്കളെ പ്രസവിച്ചു. രാജശാർദൂല, അങ്ങനെ ആ നിതന്തു പുത്രന്മാർക്ക് അവൾ സന്താനമുണ്ടാക്കി.
പൃഥഗാഖ്യാഽഭവത്തേഷാം ഭ്രാതൄണാം പഞ്ചധാ ഭുവി। യഥാവത്കീര്ത്യമാനാംസ്താഞ്ഛൃണു മേ രാജസത്തമ
അവരുടെ അഞ്ചു മക്കൾക്കും ഭൂമിയിൽ വ്യത്യസ്തമായ പേരുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. രാജസത്തമ, അവരെ എങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് ഇപ്പോൾ ഞാൻ പറയാം.
സാല്വേയാഃ ശൂരസേനാശ്ച ശ്രുതസേനാശ്ച പാര്ഥിവാഃ। തിന്ദുസാരാതിസാരാശ്ച വംശാ ഏഷാം നൃപോത്തമ
സാൽവേയർ, ശൂരസേനർ, ശ്രുതസേനർ, തിന്ദുസാരർ, അതിസാരർ എന്നിങ്ങനെയാണ് അവരുടെ വംശങ്ങൾ, രാജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
ഏവമേകാഽഭവദ്ഭാര്യാ ഭൌമാശ്വീ ഭുവി വിശ്രുതാ। തഥൈവ ദ്രുപദൈഷാ തേ സുതാ വൈ ദേവരൂപിണീ। പഞ്ചാനാം വിഹിതാ പത്നീ കൃഷ്ണാ പാര്ഷത്യനിന്ദിതാ
ഇങ്ങനെ ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തയായ ഭൗമാശ്വി ഏകഭാര്യയായി. അതുപോലെ, ദ്രുപദാ, ദൈവസദൃശമായ രൂപവും ഗുണവും ഉള്ള നിന്റെ മകൾ കൃഷ്ണയും അഞ്ചുപേരുടെ ഭാര്യയായി നിയമിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ആസീത്തപോവംനേ കാചിദൃഷേഃ കന്യാ മഹാത്മനഃ। നാധ്യഗച്ഛത്പതിം സാ തു കന്യാ രൂപവതീ സതീ
ഒരു മഹാത്മാവിന്റെ ആശ്രമത്തിൽ ഒരിക്കൽ ഒരു കന്യക ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ സുന്ദരിയും പവിത്രയുമായിരുന്നു, എന്നാൽ ഭർത്താവിനെ ലഭിച്ചില്ല.
തോഷയാമാസ തപസാ സാ കിലോഗ്രേണ ശങ്കരമ്। താമുവാചേശ്വരഃ പ്രീതോ വൃണു കാമമിതി സ്വയമ്
അവൾ കഠിനമായ തപസ്സിലൂടെ ശങ്കരനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. പ്രീതനായ ഈശ്വരൻ അവളോട്, 'നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള വരം തേടൂ' എന്ന് പറഞ്ഞു.
സൈവമുക്താഽബ്രവീത്കന്യാ ദേവം വരദമീശ്വരമ്। പതിം സര്വഗുണോപേതമിച്ഛാമീതി പുനഃപുനഃ
അങ്ങനെ ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ആ കന്യക വീണ്ടും വീണ്ടും, 'എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉള്ള ഭർത്താവിനെ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു' എന്ന് പറഞ്ഞു.
ദദൌ തസ്യൈ സ ദേവേശസ്തം വരം പ്രീതമാനസഃ। പഞ്ച തേ പതയോ ഭദ്രേ ഭവിഷ്യന്തീതി ശങ്കരഃ
ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ സന്തോഷത്തോടെ അവൾക്ക് ആ വരം നൽകി: 'ഭദ്രേ, നിനക്ക് അഞ്ചു ഭർത്താക്കൾ ഉണ്ടാകും' എന്ന് ശങ്കരൻ പറഞ്ഞു.