ഭവിഷ്യസി നൃലോകേ ത്വം രാജപുത്രീ യശസ്വി। പാഞ്ചാലരാജസ്യ സുതാ ദ്രുപദസ്യ മഹാത്മനഃ
നീ മനുഷ്യലോകത്ത് പ്രശസ്തയായ രാജകുമാരിയായി ജനിക്കും; പാഞ്ചാലരാജാവായ മഹാത്മാവായ ദ്രുപദന്റെ മകളായി.
ഭവിതാരസ്തത്ര തവ പതയഃ പഞ്ച വിപ്ലുതാഃ। തൈഃ സാര്ധം മധുരാകാരൈശ്ചിരം രതിമവാപ്സ്യസി
അവിടെ, നിനക്ക് അഞ്ചു പ്രശസ്തരായ ഭർത്താക്കന്മാർ ഉണ്ടാകും; അവരോടൊപ്പം നീ ദീർഘകാലം സുഖവും സന്തോഷവും അനുഭവിക്കും.
സൈവം ശപ്താ തു വിമനാ വനം പ്രാഗാദ്യശസ്വിനീ। ഭോഗൈരതൃപ്താ ദേവേശം തപസാഽഽരാധയത്തദാ
ഇങ്ങനെ ശപിക്കപ്പെട്ടതോടെ, ആ ശോഭയുള്ളവൾ വിഷാദത്തോടെ കാടിലേക്ക് പോയി; ഭോഗങ്ങളിൽ തൃപ്തിയില്ലാതെ, ദേവാധിപതിയെ തപസ്സോടെ ആരാധിച്ചു.
നിരാശീര്മാരുതാഹാരാ നിരാഹാരാ തഥൈവ ച। അനുവര്തമാനാ ത്വാദിത്യം തഥാ പഞ്ചതപാഭവത്
ആശയില്ലാതെ, വായുവിൽ മാത്രം ജീവിച്ച്, ഭക്ഷണമില്ലാതെ, സൂര്യനുവെച്ച് പിന്തുടർന്ന്, അവൾ പഞ്ചതപം അനുഷ്ഠിച്ചു.
തീവ്രേണ തപസാ തസ്യാസ്തുഷ്ടഃ പശുപതിഃ സ്വയമ്। വചം പ്രാദാത്തദാ രുദ്രഃ സര്വലോകേശ്വരഃ പ്രഭുഃ
അവളുടെ കടുത്ത തപസ്സിൽ തൃപ്തനായി, പശുപതി സ്വയം പ്രത്യക്ഷമായി; ലോകങ്ങളുടെ അധിപനായ രുദ്രൻ അവളോട് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ഭവിഷ്യതി പരം ജന്മ ഭവിഷ്യതി വരാങ്ഗനാ। ഭവിഷ്യന്തി പരം ഭദ്രേ പതയഃ പഞ്ച വിശ്രുതാഃ
നിനക്ക് ഉത്തമമായ ജന്മം ലഭിക്കും, നീ ഗുണസമ്പന്നയായ സ്ത്രീയാകും; ഭദ്രേ, നിനക്ക് അഞ്ചു പ്രശസ്തരായ ഭർത്താക്കന്മാർ ഉണ്ടാകും.
മഹേന്ദ്രവപുഷഃ സര്വേ മഹേന്ദ്രസമവിക്രമാഃ। തത്രസ്ഥാ ച മഹത്കര്മ സുരാണാം ത്വം കരിഷ്യസി
അവരെല്ലാവർക്കും മഹേന്ദ്രന്റെ രൂപവും ശക്തിയും ഉണ്ടായിരിക്കും; അവിടെ, നീ ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യും.
ഏകഃ ഖലു മയാ ഭര്താ വൃതഃ പഞ്ച ത്വിമേ കഥമ്। ഏകോ ഭവതി നൈകസ്യാ ബഹവസ്തദ്ബ്രവീഹി മേ
ഞാൻ ഒരാളെ മാത്രം ഭർത്താവായി തിരഞ്ഞെടുക്കുകയായിരുന്നല്ലോ; എങ്ങനെ ഈ അഞ്ചു പേർ എന്റെ ഭർത്താക്കന്മാർ ആകും? ഒരാൾക്ക് എങ്ങനെ പല ഭർത്താക്കന്മാർ ഉണ്ടാകാം എന്ന് ദയവായി പറയൂ.
പഞ്ചകൃത്വസ്ത്വയാ ചോക്തഃ പതിം ദേഹീത്യഹം പുനഃ। പഞ്ചതേ പതയോ ഭദ്രേ ഭവിഷ്യന്തി സുഖാവഹാഃ
നീ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം 'എനിക്ക് ഭർത്താവിനെ തരിക' എന്ന് ചോദിച്ചതിനാൽ, സുന്ദരിയേ, നിനക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്ന അഞ്ചു ഭർത്താക്കന്മാർ ഉണ്ടാകും.
ധര്മ ഏകഃ പതിഃ സ്ത്രീണാം പൂര്വമേ പ്രകല്പിതഃ। ബഹുപത്നീകതാ പുംസോ ധര്മശ്ച ബഹുഭിഃ കൃതഃ
സ്ത്രീകൾക്ക് ഒരാൾ മാത്രം ഭർത്താവായിരിക്കണം എന്നത് ആദ്യം തന്നെ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു; പുരുഷന്മാർക്ക് പല ഭാര്യമാർ ഉണ്ടാകുന്നത് അനുമതിയുണ്ട്, ധർമ്മം പലരോടും ചേർന്ന് പാലിക്കപ്പെടുന്നു.
സ്ത്രീധര്മഃ പൂര്വമേവായം നിര്മിതോ മുനിഭിഃ സദാ। സഹധര്മചരീ ഭര്തുരേകാ ഏകസ്യ ചോച്യതേ
സ്ത്രീയുടെ കർത്തവ്യം മുനിമാർ പഴയകാലത്ത് തന്നെ നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ട്: ഭർത്താവിന്റെ ധർമ്മത്തിൽ പങ്കാളിയായിരിക്കുക, അതും ഒരാൾക്കു മാത്രം.
ഏകോ ഹി ഭര്താ നാരീണാം കൌമാര ഇതി ലൌകികഃ। ആപത്സു ച നിയോഗേന ഭര്തുര്നാര്യാഃ പരഃ സ്മൃതഃ
സാധാരണയായി, സ്ത്രീകൾക്ക് ബാല്യത്തിൽ ഒരൊറ്റ ഭർത്താവാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. എന്നാൽ കഷ്ടകാലത്ത്, നിശ്ചയിച്ച നിയമപ്രകാരം, വേറൊരു പുരുഷനെ ഭർത്താവായി കണക്കാക്കാമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
ഗച്ഛേത ന തൃതീയം തു തസ്യാ നിഷ്കൃതിരുച്യതേ। ചതുര്ഥേ പതിതാ നാരീ പഞ്ചമേ വര്ധകീ ഭവേത്
അവൾ മൂന്നാമത്തെ പുരുഷനിലേക്കു പോകരുത്; അതാണ് അവളുടെ പ്രായശ്ചിത്തം എന്നു പറയുന്നു. നാലാമനോടൊപ്പം ചേർന്നാൽ സ്ത്രീ വീണുപോകുന്നു; അഞ്ചാമനോടൊപ്പം ചേർന്നാൽ അവൾ വേശ്യയാകുന്നു.
ഏവം ഗതേ ധര്മപഥേ ന വൃണേ ബഹുപുംസ്കതാമ്। അലോകാചരിതാത്ത്സമാത്കഥം മുച്യേയ സങ്കരാത്
ഇങ്ങനെ ധർമ്മപഥം പിന്തുടർന്ന്, ഞാൻ പല പുരുഷന്മാരെയും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നില്ല; അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോൾ, ആചാരവിരുദ്ധമായ പ്രവർത്തനത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന സംകരത്തിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ഞാൻ മോചിതയാകും?
അനാവൃതാഃ പുരാ നാര്യോ ഹ്യാസഞ്ശുധ്യന്തി ചാര്തവേ। സകൃദുക്തം ത്വയാ നൈതന്നാധര്മസ്തേ ഭവിഷ്യതി
പഴയകാലത്ത് സ്ത്രീകൾക്ക് നിയന്ത്രണമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു; അവർ ഋതുകാലത്ത് ശുദ്ധിയേടുമായിരുന്നു. നീ ഒരിക്കൽ മാത്രം ചോദിച്ചതിനാൽ, ഇതിൽ നിന്നു പാപം നിന്നിൽ വരികയില്ല.
യദി മേ പതയഃ പഞ്ച രതിമിച്ഛാമി തൈര്മിഥഃ। കൌമാരം ച ഭവേത്സര്വൈഃ സംഗമേ സംഗമേ ച മേ
എനിക്ക് അഞ്ചു ഭർത്താക്കന്മാർ ഉണ്ടാകണം, അവരോടൊപ്പം സന്തോഷം അനുഭവിക്കാനും ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഓരോ സംഗമത്തിലും എന്റെ യൗവനം നിലനിൽക്കണം.
പതിശുശ്രൂഷയാ ചൈവ സിദ്ധിഃ പ്രാപ്താ മയാ പുരാ। ഭോഗേച്ഛാ ച മയാ പ്രാപ്താ സ ച ഭോഗശ്ച മേ ഭവേത്
ഭർത്താവിനെ ഭക്തിയോടെ സേവിച്ചതിനാൽ മുമ്പ് ഞാൻ വിജയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആനന്ദം അനുഭവിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹവും ആനന്ദവും എനിക്ക് ലഭിക്കും.
രതിശ്ച ഭദ്രേ സിദ്ധിശ്ച ന ഭജേതേ പരസ്പരമ്। ഭോഗാനാപ്സ്യസി സിദ്ധിം ച യോഗേന ച മഹത്ത്വതാമ്
സുഖവും വിജയവും ഒരുമിച്ച് ഉണ്ടാവാറില്ല, സ്നേഹിതേ. എന്നാൽ യോഗവും മഹത്വവും കൊണ്ടു നീ ആനന്ദവും വിജയവും നേടും.
അന്യദേഹാന്തരേ ചൈവ രൂപഭാഗ്യഗുണാന്വിതാ। പഞ്ചഭിഃ പ്രാപ്യ കൌമാരം മഹാഭാഗാ ഭവിഷ്യസി
മറ്റൊരു ജന്മത്തിൽ നീ സൗന്ദര്യവും ഭാഗ്യവും ഗുണങ്ങളും കൊണ്ടു സമ്പന്നയാവും. അപ്പോൾ അഞ്ചുപേരോടൊപ്പം യൗവനം അനുഭവിച്ച് അത്യന്തം ഭാഗ്യശാലിയായിരിക്കും.
ഗച്ഛ ഗങ്ഗാജലസ്ഥാ ച നരം പശ്യസി യം ശുഭേ। തമാനയ മമാഭ്യാശം സുരരാജം ശുചിസ്മിതേ
നല്ലപെണ്ണേ, നീ ഗംഗാനദിയിൽ കയറി, അവിടെ നിന്നു കാണുന്ന മനുഷ്യനെ, ദേവന്മാരുടെ രാജാവിനെ, എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവാ, പവിഴപോലുള്ള പുഞ്ചിരിയോടെ.
ഇത്യുക്താ വിശ്വരൂപേണ രുദ്രം കൃത്വാ പ്രദക്ഷിണമ്। ജഗാമ ഗങ്ഗാമുദ്ദിശ്യ പുണ്യാം ത്രിപഥഗാം നദീമ്
വിശ്വരൂപൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൾ രുദ്രനെ ചുറ്റി വണങ്ങി, പിന്നെ പുണ്യമായ ഗംഗാനദിയിലേക്കു, മൂന്ന് വഴി ഒഴുകുന്ന ആ നദിയിലേക്കു പോയി.
പുരാ വൈ നൈമിശാരണ്യേ ദേവാഃ സത്രമുപാസതേ। തത്ര വൈവസ്വതോ രാജഞ്ശാമിത്രമകരോത്തദാ
പണ്ടൊരിക്കൽ, നൈമിശാരണ്യത്തിൽ ദേവന്മാർ യാഗം നടത്തുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ, രാജാവേ, വൈവസ്വതൻ ശാമിത്രിയുമായി സമാധാനം ചെയ്തു.
തതോ യമോ ദീക്ഷിതസ്തത്ര രാജ- ന്നാമാരയത്കംചിദപി പ്രജാനാമ്। തതഃ പ്രജാസ്താ ബഹുലാ ബഭൂവുഃ കാലാതിപാതാന്മരണപ്രഹീണാഃ
അതിനുശേഷം, യമൻ അവിടെ ദീക്ഷയേറ്റപ്പോൾ, ഒരു ജീവനും മരണത്തിന് വിധേയനാവില്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെ, കാലം കടന്നപ്പോൾ, ജീവികൾ അനേകം ആയി, മരണം ഇല്ലാതായി.
സോമശ്ച ശക്രോ വരുണഃ കുബേരഃ സാധ്യാ രുദ്രാ വസവോഽഥാശ്വിനൌ ച। പ്രജാപതിര്ഭുവനസ്യ പ്രണേതാ സമാജഗ്മുസ്തത്ര ദേവാസ്തഥാഽന്യേ
സോമനും ഇന്ദ്രനും വരുണനും കുബേരനും സാദ്ധ്യന്മാർ, രുദ്രന്മാർ, വസുക്കൾ, അശ്വിനീദേവന്മാർ, ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകൻ പ്രജാപതി, ഇങ്ങനെ മറ്റു ദേവന്മാരും അവിടെ ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.
തതോഽബ്രുവഁല്ലോകഗുരും സമേതാ ഭയാത്തീവ്രാന്മാനുഷാണാം വിവൃദ്ധ്യാ। തസ്മാദ്ഭയാദുദ്വിജന്തഃ സുഖേപ്സവഃ പ്രയാമ സര്വേ ശരണം ഭവന്തമ്
അപ്പോൾ എല്ലാവരും ചേർന്ന് ലോകഗുരുവിനോട് പറഞ്ഞു: മനുഷ്യരുടെ എണ്ണം വളരെ കൂടിയതുകൊണ്ടു ഞങ്ങൾ ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ ഭയത്താൽ, സന്തോഷം ആഗ്രഹിച്ച്, ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ അഭയം തേടിയെത്തിയിരിക്കുന്നു.
കിം വോ ഭയം മാനുഷേഭ്യോ യൂയം സര്വേ യദാഽമരാഃ। മാ വോ മര്ത്യസകാശാദ്വൈ ഭയം ഭവിതുമര്ഹതി
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും അമരന്മാരല്ലേ, മനുഷ്യരിൽ നിന്ന് എന്തിനാണ് ഭയം? മരണശീലികൾ നിന്നു നിങ്ങൾക്ക് ഭയം ഉണ്ടാകേണ്ടതല്ല.
മര്ത്യാ അമര്ത്യാഃ സംവൃത്താ ന വിശേഷോഽസ്തി കശ്ചന। അവിശേഷാദുദ്വിജന്തോ വിശേഷാര്ഥമിഹാഗതാഃ
മരണശീലികളും അമരന്മാരും ഒരുപോലെയായി, ഇവർക്കിടയിൽ യാതൊരു വ്യത്യാസവും ഇല്ലാതായി. ഈ വ്യത്യാസമില്ലായ്മ കൊണ്ടു വിഷമിച്ച്, അവർക്ക് വ്യത്യാസം തേടി ഇവിടെയെത്തിയതാണ്.
വൈവസ്വതോ വ്യാപൃതഃ സത്രഹേതോ- സ്തേന ത്വിമേ ന മ്രിയന്തേ മനുഷ്യാഃ। തസ്മിന്നേകാഗ്രേ കൃതസര്വകാര്യേ തത ഏഷാം ഭവിതൈവാന്തകാലഃ
വൈവസ്വതൻ യാഗത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ടാണ് ഈ മനുഷ്യർ മരിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നത്. അവൻ തന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും തീർത്തു ഒരേ മനസ്സോടെ കഴിയുമ്പോൾ, അവർക്കുള്ള മരണസമയം തീർച്ചയായും വരും.
വൈവസ്വതസ്യൈവ തനുര്വിഭക്താ വീര്യേണ യുഷ്മാകമുത പ്രവൃദ്ധാ। സൈഷാമന്തോ ഭവിതാ ഹ്യന്തകാലേ ന തത്ര വീര്യം ഭവിതാ നരേഷു
വൈവസ്വതന്റെ ഒരു ഭാഗം മാത്രമാണ് ഇവിടെ പ്രത്യക്ഷമായത്, അതു നിങ്ങളുടെ ശക്തിയാൽ വളർന്നു. അവരുടെ അവസാനം നിർണ്ണയിച്ച സമയത്ത് വരും; അപ്പോൾ മനുഷ്യരിൽ നിങ്ങളുടെ ശക്തി പ്രവർത്തിക്കില്ല.
തതസ്തു തേ പൂര്വജദേവവാക്യം ശ്രുത്വാ ജഗ്മുര്യത്ര ദേവാ യജന്തേ। സമാസീനാസ്തേ സമേതാ മഹാബലാ ഭാഗീരഥ്യാം ദദൃശുഃ പുണ്ഡരീകമ്
അപ്പോൾ അവർ പുരാതന ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദേവന്മാർ യാഗം ചെയ്യുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. അവിടെ ഒരുമിച്ചുകൂടി ഇരുന്ന ശക്തിമാന്മാർ ഭഗീരഥി നദിയിൽ ഒരു താമര കണ്ടു.