മഹേന്ദ്രസേനയാ സാര്ധം പര്യധാവദ്രിരംസയാ। സൂര്യസ്യ ച രഥം ദിവ്യമാരുഹ്യ ഭഗവാന്പ്രഭുഃ
മഹേന്ദ്രന്റെ സേനയോടൊപ്പം, ഭഗവാൻ പർവതങ്ങൾ കയറി ഓടി; സൂര്യന്റെ ദിവ്യരഥത്തിൽ കയറി യാത്ര ചെയ്തു.
പര്യുപേത്യ പുനര്മേരു മേരൌ വാസമരോചയത്। ആകാശഗങ്ഗാമാപ്ലുത്യ തയാ സഹ തപോധനഃ
പിന്നെ വീണ്ടും മേരുപർവതത്തിൽ എത്തി അവിടെ താമസമുറപ്പിച്ചു; ആകാശഗംഗയിൽ കുളിച്ച്, തപസ്സുകാരൻ അവളോടൊപ്പം അവിടെ താമസിച്ചു.
രശ്മിജാലേഷു ചന്ദ്രസ്യ ഉവാച ച യഥാഽനിലഃ। ഗിരിരൂപധരോ യോഗീ സ മഹര്ഷിസ്തദാ പുനഃ
ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങളിലൂടെയും, കാറ്റുപോലെ സംസാരിക്കുകയും, പർവതത്തിന്റെ രൂപം ധരിച്ച് മഹർഷി യോഗം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
തത്പ്രഭാവേന സാ തസ്യ മധ്യേ ജജ്ഞേ മഹാനദീ। യദാ പുഷ്പാകുലഃ സാലഃ സംജജ്ഞേ ഭഗവാനൃഷിഃ
അവന്റെ ശക്തിയാൽ അവന്റെ നടുവിൽ ഒരു വലിയ നദി ജനിച്ചു; പൂക്കളാൽ നിറഞ്ഞ സാലവൃക്ഷം ഉദിച്ചപ്പോൾ ഭഗവാൻ മഹർഷി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ലതാത്വമനുസംപേദേ തമേവാഭ്യനുവേഷ്ടതീ। പുപോഷ ച വപുര്യസ്യ തസ്യ തസ്യാനുഗം പുനഃ
ലത അവനെ പിന്തുടർന്നു, അവനെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു, അവന്റെ ശരീരത്തെ പോഷിപ്പിച്ചു, എല്ലായ്പ്പോഴും അവനെ അനുഗമിച്ചു.
സാ പുപോഷ സമം ഭര്ത്രാ സ്കന്ധേനാപി ചചാര ഹ। തതസ്തസ്യ ച തസ്യാശ്ച തുല്യാ പ്രീതിരവര്ധത
അവൾ ഭർത്താവിനോടൊപ്പം ചേർന്ന് അവനെ പോഷിപ്പിച്ചു, സ്കന്ദനോടും കൂടെ സഞ്ചരിച്ചു; പിന്നെ ഇരുവരുടെയും സ്നേഹം തുല്യമായി വളർന്നു.
തഥാ സാ ഭഗവാംസ്തസ്യാഃ പ്രസാദാദൃഷിസത്തമഃ। വിരരാമ ച സാ ചൈവ ദൈവയോഗേന ഭാമിനീ
അങ്ങനെ അവളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഭഗവാൻ മഹർഷി വിശ്രമിച്ചു; അവളും ദൈവിക ക്രമത്തിൽ വിശ്രമിച്ചു.
സ ച താം തപസാ ദേവീം രമയാമാസ യോഗതഃ। ഏകപത്നീ തഥാ ഭൂത്വാ സദൈവാഗ്രേ യശസ്വിനീ
അവൻ തപസ്സും യോഗവും കൊണ്ട് ആ ദേവിയെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു; അവൾ ഏകപത്നിയായിത്തീർന്നു, എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രശസ്തിയിൽ മുൻപന്തിയിലായിരുന്നു.
അരുന്ധതീവ സീതേവ ബഭൂവാതിപതിവ്രതാ। ദമയന്ത്യാശ്ച മാതുഃ സ വിശേഷമധികം യയൌ
അരുന്ധതിയും സീതയും പോലെ അവൾ ഭർത്താവിനോടുള്ള ഭക്തിയിൽ അതിപ്രധാനയായി; ദമയന്തിയുടെ അമ്മയെക്കാൾ പോലും അവൻ ശ്രേഷ്ഠനായി.
ഏതത്തഥ്യം മഹാരാജ മാ തേ ഭൂദ്ബുദ്ധിരന്യഥാ। സാ വൈ നാലായനീ ജജ്ഞേ ദൈവയോഗേന കേനചിത്
ഇത് സത്യമാണ് മഹാരാജാവേ, നീ മറ്റെന്തെങ്കിലും ചിന്തിക്കേണ്ട; ദൈവിക ക്രമത്തിൽ തന്നെ നാളായനി ജനിച്ചു.
രാജംസ്തവാത്മജാ കൃഷ്ണാ വേദ്യാം തേജസ്വിനീ ശുഭാ। തസ്മിംസ്തസ്യാ മനഃ സക്തം ന ചചാല കദാചന
രാജാവേ, നിങ്ങളുടെ മകൾ കൃഷ്ണ, പ്രകാശഭരിതയും ശുഭയുമാണ്. അവളുടെ മനസ്സ് ആ മഹാനിൽ പൂർണ്ണമായും ലയിച്ചിരുന്നതു്, ഒരിക്കലും അകന്നിട്ടില്ല.
തഥാ പ്രണിഹിതോ ഹ്യാത്മാ തസ്യാസ്തസ്മിന്ദ്വിജോത്തമേ
അവളുടെ ആത്മാവും ആ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണനിലേക്കാണ് ഉറപ്പോടെ തിരിഞ്ഞിരുന്നത്.
ബ്രൂഹി തത്കാരണം യേന ബ്രഹ്മന്നാലായനീ ശുഭാ। ജാതാ മമാധ്വരേ കൃഷ്മാ സര്വവേദവിദാം വര
ബ്രാഹ്മണനേ, ആ ശുഭയായ നാളായനിയെ എന്റെ യാഗത്തിൽ കൃഷ്ണയായി ജനിക്കേണ്ടതിന്റെ കാരണം ദയവായി പറയൂ, സകലവേദങ്ങൾക്കും പ്രാവീണ്യമുള്ളവനേ.
ശൃണു രാജന്യഥാ ഹ്യസ്യാ ദത്തോ രുദ്രേണ വൈ വരഃ। യദര്ഥം ചൈവ സംഭൂതാ തവ ഗേഹേ യശസ്വിനീ
രാജാവേ, അവൾക്ക് രുദ്രൻ നൽകിയ വരം എങ്ങനെ ലഭിച്ചുവെന്നും, അവൾ നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ ജനിച്ചതിന്റെ ഉദ്ദേശം എന്താണെന്നും ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
ഹന്ത ത കഥയിഷ്യാമി കൃഷ്മായാഃ പൌര്വദേഹികമ്। ഇന്ദ്രസേനേതി വിഖ്യാതാ പുരാ നാലായനീ ശുഭാ
കൃഷ്ണയുടെ മുൻജന്മത്തെ ഞാൻ വിശദമായി പറയുന്നു. അതിനാൽ, പുരാതനകാലത്ത് നാളായനി എന്ന ശുഭയാളാണ് ഇന്ദ്രസേന എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
മൌദ്ഗല്യസ്യ പതിമാസാദ്യ ചചാര വിഗതജ്വരാ। മൌദ്ഗല്യസ്യ മഹര്ഷേശ്ച രമമാണസ്യ വൈ തയാ
മൗദ്ഗല്യനെ ഭർത്താവായി ലഭിച്ച ശേഷം, അവൾ ദുഃഖമില്ലാതെ ജീവിച്ചു. മഹർഷിയായ മൗദ്ഗല്യനോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ അവൾ കാലം കഴിച്ചു.
സംവത്സരഗണാ രാജന്വ്യതീയുഃ ക്ഷണവത്തദാ। തതഃ കദാചിദ്ധര്മാത്മാ തൃപ്തഃ കാമൈര്വ്യരജ്യത
രാജാവേ, വർഷങ്ങൾ പലതും ഒരു നിമിഷം പോലെ കടന്നു പോയി. പിന്നീട്, ഒരിക്കൽ ആ ധാർമ്മികൻ എല്ലാ ഭോഗങ്ങളിലും തൃപ്തനായി, വേരുപിരിഞ്ഞു.
അന്വിച്ഛന്പരമം ധര്മം ബ്രഹ്മയോഗപരോഽഭവത്। ഉത്സസര്ജ സ താം വിപ്രഃ സാ തദാ ചാപതദ്ഭുവി। മൌദ്ഗല്യോ രാജശാര്ദൂല തപോഭിര്ഭാവിതഃ സദാ
പരമധർമ്മം അന്വേഷിച്ച്, ബ്രഹ്മയോഗത്തിൽ ആസ്വാദനമാർന്നവനായി. അവൻ അവളെ വിട്ടുകളഞ്ഞു, അവൾ ഭൂമിയിൽ വീണു. രാജശാർദൂള, മൗദ്ഗല്യൻ എപ്പോഴും തപസ്സിൽ സ്ഥിരനായിരുന്നു.
പ്രസീദ ഭഗവന്മഹ്യം ന മാമുത്സ്രഷ്ടുമര്ഹസി। അവിതൃപ്താസ്മി ബ്രഹ്മര്ഷേ കാമാനാം കാമസേവനാത്
പ്രഭോ, ദയവായി എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കരുതേ. ബ്രഹ്മർഷേ, ഞാൻ ഇനിയും ഭോഗങ്ങളിൽ തൃപ്തിയില്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു.
യസ്മാത്ത്വം മാമനിഃശങ്കാ ഹ്യവക്തവ്യം ഭാഷസേ। ആചരന്തീ തപോവിഘ്നം തസ്മാച്ഛൃണു വചോ മമ
നീ ഭയക്കാതെ പറയേണ്ടതല്ലാത്തത് എന്നോട് പറയുകയും, തപസ്സിന് തടസ്സമാകുന്ന പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തതിനാൽ, എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കു.
ഭവിഷ്യസി നൃലോകേ ത്വം രാജപുത്രീ യശസ്വി। പാഞ്ചാലരാജസ്യ സുതാ ദ്രുപദസ്യ മഹാത്മനഃ
നീ മനുഷ്യലോകത്ത് പ്രശസ്തയായ രാജകുമാരിയായി ജനിക്കും; പാഞ്ചാലരാജാവായ മഹാത്മാവായ ദ്രുപദന്റെ മകളായി.
ഭവിതാരസ്തത്ര തവ പതയഃ പഞ്ച വിപ്ലുതാഃ। തൈഃ സാര്ധം മധുരാകാരൈശ്ചിരം രതിമവാപ്സ്യസി
അവിടെ, നിനക്ക് അഞ്ചു പ്രശസ്തരായ ഭർത്താക്കന്മാർ ഉണ്ടാകും; അവരോടൊപ്പം നീ ദീർഘകാലം സുഖവും സന്തോഷവും അനുഭവിക്കും.
സൈവം ശപ്താ തു വിമനാ വനം പ്രാഗാദ്യശസ്വിനീ। ഭോഗൈരതൃപ്താ ദേവേശം തപസാഽഽരാധയത്തദാ
ഇങ്ങനെ ശപിക്കപ്പെട്ടതോടെ, ആ ശോഭയുള്ളവൾ വിഷാദത്തോടെ കാടിലേക്ക് പോയി; ഭോഗങ്ങളിൽ തൃപ്തിയില്ലാതെ, ദേവാധിപതിയെ തപസ്സോടെ ആരാധിച്ചു.
നിരാശീര്മാരുതാഹാരാ നിരാഹാരാ തഥൈവ ച। അനുവര്തമാനാ ത്വാദിത്യം തഥാ പഞ്ചതപാഭവത്
ആശയില്ലാതെ, വായുവിൽ മാത്രം ജീവിച്ച്, ഭക്ഷണമില്ലാതെ, സൂര്യനുവെച്ച് പിന്തുടർന്ന്, അവൾ പഞ്ചതപം അനുഷ്ഠിച്ചു.
തീവ്രേണ തപസാ തസ്യാസ്തുഷ്ടഃ പശുപതിഃ സ്വയമ്। വചം പ്രാദാത്തദാ രുദ്രഃ സര്വലോകേശ്വരഃ പ്രഭുഃ
അവളുടെ കടുത്ത തപസ്സിൽ തൃപ്തനായി, പശുപതി സ്വയം പ്രത്യക്ഷമായി; ലോകങ്ങളുടെ അധിപനായ രുദ്രൻ അവളോട് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ഭവിഷ്യതി പരം ജന്മ ഭവിഷ്യതി വരാങ്ഗനാ। ഭവിഷ്യന്തി പരം ഭദ്രേ പതയഃ പഞ്ച വിശ്രുതാഃ
നിനക്ക് ഉത്തമമായ ജന്മം ലഭിക്കും, നീ ഗുണസമ്പന്നയായ സ്ത്രീയാകും; ഭദ്രേ, നിനക്ക് അഞ്ചു പ്രശസ്തരായ ഭർത്താക്കന്മാർ ഉണ്ടാകും.
മഹേന്ദ്രവപുഷഃ സര്വേ മഹേന്ദ്രസമവിക്രമാഃ। തത്രസ്ഥാ ച മഹത്കര്മ സുരാണാം ത്വം കരിഷ്യസി
അവരെല്ലാവർക്കും മഹേന്ദ്രന്റെ രൂപവും ശക്തിയും ഉണ്ടായിരിക്കും; അവിടെ, നീ ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യും.
ഏകഃ ഖലു മയാ ഭര്താ വൃതഃ പഞ്ച ത്വിമേ കഥമ്। ഏകോ ഭവതി നൈകസ്യാ ബഹവസ്തദ്ബ്രവീഹി മേ
ഞാൻ ഒരാളെ മാത്രം ഭർത്താവായി തിരഞ്ഞെടുക്കുകയായിരുന്നല്ലോ; എങ്ങനെ ഈ അഞ്ചു പേർ എന്റെ ഭർത്താക്കന്മാർ ആകും? ഒരാൾക്ക് എങ്ങനെ പല ഭർത്താക്കന്മാർ ഉണ്ടാകാം എന്ന് ദയവായി പറയൂ.
പഞ്ചകൃത്വസ്ത്വയാ ചോക്തഃ പതിം ദേഹീത്യഹം പുനഃ। പഞ്ചതേ പതയോ ഭദ്രേ ഭവിഷ്യന്തി സുഖാവഹാഃ
നീ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം 'എനിക്ക് ഭർത്താവിനെ തരിക' എന്ന് ചോദിച്ചതിനാൽ, സുന്ദരിയേ, നിനക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്ന അഞ്ചു ഭർത്താക്കന്മാർ ഉണ്ടാകും.
ധര്മ ഏകഃ പതിഃ സ്ത്രീണാം പൂര്വമേ പ്രകല്പിതഃ। ബഹുപത്നീകതാ പുംസോ ധര്മശ്ച ബഹുഭിഃ കൃതഃ
സ്ത്രീകൾക്ക് ഒരാൾ മാത്രം ഭർത്താവായിരിക്കണം എന്നത് ആദ്യം തന്നെ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു; പുരുഷന്മാർക്ക് പല ഭാര്യമാർ ഉണ്ടാകുന്നത് അനുമതിയുണ്ട്, ധർമ്മം പലരോടും ചേർന്ന് പാലിക്കപ്പെടുന്നു.