അഹം ചാപ്യനിവിഷ്ടോ വൈ ഭീമസേനശ്ച പാണ്ഡവഃ। പാര്ഥേന വിജിതാ ചൈഷാ രത്നഭൂതാ സുതാ തവ
ഞാനും ഭീമസേനനും ഇതുവരെ വിവാഹം കഴിച്ചിട്ടില്ല, പാണ്ഡുവിന്റെ മകനേ. നിന്റെ രത്നമായ മകളെ പാർഥൻ ജയിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
ഏഷ നഃ സമയോ രാജഁല്ലബ്ധസ്യ സഹ ഭോജനമ്। ന ച തം ഹാതുമിച്ഛാമഃ സമയം രാജസത്തമ
ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ഉടമ്പടി, രാജാവേ: ലഭിക്കുന്നതെല്ലാം, ഭക്ഷണവും ഉൾപ്പെടെ, പങ്കിടണം. മഹാരാജാവേ, ആ ഉടമ്പടി ഞങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
അക്രമേണ നിവേശേ ച ധര്മലോപോ മഹാന്ഭവേത്।' സര്വേഷാം ധര്മതഃ കൃഷ്ണാ മഹിഷീ നോ ഭവിഷ്യതി। ആനുപൂര്വ്യേണ സര്വേഷാം ഗൃഹ്ണാതു ജ്വലനേ കരാന്
ക്രമം പാലിക്കാതെ പ്രവർത്തിച്ചാൽ വലിയ ധർമ്മനഷ്ടം സംഭവിക്കും. അതിനാൽ, കൃഷ്ണയെ ഞങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും ധർമ്മപ്രകാരം മഹിഷിയാക്കണം. ഓരോരുത്തരും അനുക്രമത്തിൽ അഗ്നിയിൽ അവളുടെ കൈ പിടിക്കട്ടെ.
ഏകസ്യ ബഹ്വ്യോ വിഹിതാ മഹിഷ്യഃ കുരുനന്ദന। നൈകസ്യാ ബഹവഃ പുംസഃ ശ്രൂയന്തേ പതയഃ ക്വചിത്
കുരുവംശത്തിലെ ഒരാൾക്ക് പല ഭാര്യമാർ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഒരൊറ്റ സ്ത്രീക്ക് പല ഭർത്താക്കന്മാർ എവിടെയും കേട്ടിട്ടില്ല.
സോഽയം ന ലോകേ വേദേ വാ ജാതു ധര്മഃ പ്രശസ്തേ।' ലോകവേദവിരുദ്ധം ത്വം നാധര്മം ധര്മവിച്ഛുചിഃ। കര്തുമര്ഹസി കൌന്തേയ കസ്മാത്തേ ബുദ്ധിരീദൃശീ
ലോകത്തോ വേദത്തോ ഇങ്ങനെയുള്ള ധർമ്മം ഒരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ല. ലോകത്തെയും വേദത്തെയും വിരുദ്ധമായ അധർമ്മം നീ, ധർമ്മശുദ്ധനായവൻ, ചെയ്യരുത്. കുന്തിയുടെ മകനേ, നിനക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു ചിന്ത എങ്ങനെ ഉണ്ടായി?
സൂക്ഷ്മോ ധര്മോ മഹാരാജ നാസ്യ വിദ്മോ വയം ഗതിമ്। പൂര്വേഷാമാനുപൂര്വ്യേണ യാതം വര്ത്മാഽനുയാമഹേ
ധർമ്മം വളരെ സൂക്ഷ്മമാണ്, മഹാരാജാവേ; അതിന്റെ വഴി ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല. അതിനാൽ, മുൻപുള്ളവർ നടന്ന വഴിയെ അനുക്രമത്തിൽ പിന്തുടരാം.
ന മേ വാഗനൃതം പ്രാഹ നാധര്മേ ധീയതേ മതിഃ। ഏവം ചൈവ വദത്യമ്ബാ മമ ചൈതന്മനോഗതമ്
എന്റെ വാക്കുകൾ ഒരിക്കലും അസത്യമായതല്ല, എന്റെ മനസ്സും അധർമ്മത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നില്ല. അതുപോലെ തന്നെ, അമ്മയും ഇതേപോലെയാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. ഇതാണ് എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നത്.
ആശ്രമേ രുദ്രനിര്ദിഷ്ടാദ്വ്യാസാദേതന്മയാ ശ്രുതമ്।' ഏഷ ധര്മോ ധ്രുവോ രാജംശ്ചരൈനമവിചാരയന്। മാ ച ശങ്കാ തത്ര തേ സ്യാത്കഥംചിദപി പാര്ഥിവ
രുദ്രൻ നിർദ്ദേശിച്ച ആശ്രമത്തിൽ വ്യാസൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞത് ഞാൻ കേട്ടതാണ്. രാജാവേ, ഇതാണ് ഉറച്ച ധർമ്മം. നീ സംശയമില്ലാതെ ഇതു പാലിക്കണം. ഇതിൽ ഒരു സംശയവും നിനക്കുണ്ടാകരുത്.
ത്വം ച കുന്തീ ച കൌന്തയ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നശ്ച മേ സുതഃ। കഥയന്ത്വിതി കര്തവ്യം ശ്വഃ കാല്യേ കരവാമഹേ
കുന്തിയുടെ മകനേ, നീയും കുന്തിയും എന്റെ മകൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും ഇതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കണം. നാളെ രാവിലെ നാം അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കും.
തേ സമേത്യ തതഃ സര്വേ കഥയന്തി സ്മ ഭാരത। അഥ ദ്വൈപായനോ രാജന്നഭ്യാഗച്ഛദ്യദൃച്ഛയാ
അതിനുശേഷം അവർ എല്ലാവരും കൂടിച്ചേർന്ന് ആ വിഷയത്തിൽ സംസാരിച്ചു. അപ്പോൾ തന്നെയാണ്, രാജാവേ, ദ്വൈപായനനായ വ്യാസൻ അവിടെ എത്തിയത്.
തതസ്തേ പാണ്ഡവാഃ സര്വേ പാഞ്ചാല്യശ്ച മഹായശാഃ। പ്രത്യുഥായ മഹാത്മാനം കൃഷ്ണം സര്വേഽഭ്യവാദയന്
അതിനുശേഷം പാണ്ഡവർ എല്ലാവരും, മഹത്വം നേടിയ പാഞ്ചാലിയും, മഹാത്മാവായ കൃഷ്ണനെ ആദരിച്ച് എഴുന്നേറ്റ്, എല്ലാവരും അദ്ദേഹത്തെ വിനയപൂർവ്വം അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
പ്രതിനന്ദ്യ സ താം പൂജാം പൃഷ്ട്വാ കുശലമന്തതഃ। ആസനേ കാഞ്ചനേ ശുദ്ധേ നിഷസാദ മഹാമനാഃ
അവരുടെ ആദരം സ്വീകരിച്ച്, ആ മഹാന്മാർ്റെ കുശലം അന്വേഷിച്ച ശേഷം, മഹാത്മാവായ കൃഷ്ണൻ ശുദ്ധവും പൊന്നുകൊണ്ടുള്ളതുമായ ഇരിപ്പിടത്തിൽ ഇരുന്നു.
അനുജ്ഞാതാസ്തു തേ സര്വേ കൃഷ്ണേനാമിതതേജസാ। ആസനേഷു മഹാര്ഹേഷു നിഷേദുര്ദ്വിപദാം വരാഃ
അപരിമിതമായ തേജസ്സുള്ള കൃഷ്ണൻ അനുമതി നൽകിയതോടെ, ആ മഹാപുരുഷന്മാർ എല്ലാവരും വിലയേറിയ ഇരിപ്പിടങ്ങളിൽ ഇരുന്നു.
തതോ മുഹൂര്താന്മധുരാം വാണീമുച്ചാര്യ പാര്ഷതഃ। പപ്രച്ഛ തം മഹാത്മാനം ദ്രൌപദ്യര്ഥം വിശാംപതേ
അൽപസമയം കഴിഞ്ഞ്, മധുരമായ വാക്കുകൾ ഉച്ചരിച്ച്, പാർഷതൻ ആ മഹാത്മാവിനോട്, ദ്രൗപദിയുടെ കാര്യത്തിൽ, രാജാവേ, ചോദിച്ചു.
കഥമേകാ ബഹൂനാം സ്യാന്ന ച സ്യാദ്ധര്മസംകരഃ। ഏതന്മേ ഭഗവാന്സര്വം പ്രബ്രവീതു യഥാതഥമ്
ഒരു സ്ത്രീ എങ്ങനെ പല പുരുഷന്മാരുടെ ഭാര്യയാവാൻ കഴിയും, അതും ധർമ്മം കലക്കമില്ലാതെ? ഈ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങിനെയാണ് എന്ന് ഭഗവാൻ ദയവായി വിശദീകരിക്കണം.
അസ്മിന്ധര്മേ വിപ്രലബ്ധേ ലോകവേദവിരോധകേ। യസ്യ യസ്യ മതം യദ്യച്ഛ്രോതുമിച്ഛാമി തസ്യ തത്
ഈ വിഷയത്തിൽ ധർമ്മം ലംഘിക്കപ്പെടുകയും ലോകരീതിക്കും വേദത്തിനും വിരുദ്ധവുമാകുമ്പോൾ, ഓരോരുത്തരുടെയും അഭിപ്രായം ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
അധര്മോഽയം മമ മതോ വിരുദ്ധോ ലോകവേദയോഃ। ന ഹ്യേകാ വിദ്യതേ പത്നീ ബഹൂനാം ദ്വിജസത്തമ
ഇത് എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ അധർമ്മവും ലോകരീതിക്കും വേദത്തിനും വിരുദ്ധവുമാണ്. കാരണം, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ഒരൊറ്റ സ്ത്രീ പല പുരുഷന്മാരുടെ ഭാര്യയായതായി എവിടെയും കണ്ടിട്ടില്ല.
ന ചാപ്യാചരിതഃ പൂര്വൈരയം ധര്മോ മഹാത്മഭിഃ। ന ചാപ്യധര്മോ വിദ്വദ്ഭിശ്ചരിതവ്യഃ കഥംചന
മുന്പത്തെ മഹാത്മാക്കൾ ഈ ധർമ്മം അനുഷ്ഠിച്ചിട്ടില്ല. പണ്ഡിതന്മാർക്ക് ഒരിക്കലും അധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കാനും പാടില്ല.
തതോഽഹം ന കരോമ്യേനം വ്യവസായം ക്രിയാം പ്രതി। ധര്മഃ സദൈവ സംദിഗ്ധഃ പ്രതിഭാതി ഹി മേ ത്വയമ്
അതിനാൽ, ഞാൻ ഈ പ്രവർത്തി ചെയ്യാൻ തീരുമാനിക്കുന്നില്ല. ഈ കാര്യത്തിൽ ധർമ്മം എപ്പോഴും സംശയാസ്പദമായാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്.
യവീയസഃ കഥം ഭാര്യാം ജ്യേഷ്ഠോ ഭ്രാതാ ദ്വിജര്ഷഭ। ബ്രഹ്മന്സമഭിവര്തേത സദ്വൃത്തഃ സംസ്തപോധന
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനേ, എങ്ങനെ ഇളയവന്റെ ഭാര്യയെ മൂത്ത സഹോദരൻ സമീപിക്കും? നല്ല സ്വഭാവവും തപസ്സിലും നിലനിൽക്കുന്നവൻ അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്.
ന തു ധര്മസ്യ സൂക്ഷ്മത്വാദ്ഗതിം വിദ്മഃ കഥംചന। അധര്മോ ധര്മ ഇതി വാ വ്യവസായോ ന ശക്യതേ
ധർമ്മം വളരെ സൂക്ഷ്മമായതിനാൽ, അതിന്റെ വഴി എങ്ങനെയെന്ന് നമുക്ക് അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല. എന്താണ് ധർമ്മം, എന്താണ് അധർമ്മം എന്ന് ഉറപ്പാക്കാനും കഴിയുന്നില്ല.
കര്തുമസ്മദ്വിധൈര്ബ്രഹ്മംസ്തതോഽയം ന വ്യവസ്യതേ। പഞ്ചാനാം മഹിഷീ കൃഷ്ണാ ഭവത്വിതി കഥംചന
അതുകൊണ്ട്, ബ്രാഹ്മണനേ, ഞങ്ങളൊക്കെ പോലുള്ളവർക്ക് കൃഷ്ണയെ അഞ്ചുപേരുടെയും മഹിഷിയായി തീരുമാനിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ന മേ വാഗനൃതം പ്രാഹ നാധര്മേ ധീയതേ മതിഃ। വര്തതേ ഹി മനോ മേഽത്ര നൈഷോഽധര്മഃ കഥംചന
എന്റെ വാക്കുകൾ ഒരിക്കലും അസത്യമല്ല, എന്റെ മനസ്സും അധർമ്മത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നില്ല. എന്റെ മനസ്സ് ഇതിലാണു നിലനിൽക്കുന്നത്, ഇതൊന്നും അധർമ്മമല്ല.
ശ്രൂയതേ ഹി പുരാണേഽപി ജടിലാ നാമ ഗൌതമീ। ഋഷീനധ്യാസിതവതീ സപ്ത ധര്മഭൃതാം വരാ
പുരാണത്തിൽ പറയുന്നതുപോലെ, ജടില എന്ന ഗൗതമിയുടെ കഥ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അവൾ ഒരിക്കൽ ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച ഏഴു ഋഷിമാരോടൊപ്പം പാർത്തിരുന്നു.
തഥൈവ മുനിജാ വാര്ക്ഷീ തപോഭിര്ഭാവിതാത്മനഃ। സംഗതാഭൂദ്ദശ ഭ്രാതൄനകേന്മ്നഃ പ്രചേതസഃ
അങ്ങനെ തന്നെ, തപസ്സിലൂടെ മനസ്സു ശുദ്ധമായിരുന്ന മുനിയുടെ മകളെ, പ്രചേതസിന്റെ പത്ത് മക്കളുമായി ഐക്യമായിരിക്കുന്നു.
ഗുരോര്ഹി വചനം പ്രാഹുര്ധര്മ്യം ധര്മജ്ഞസത്തമ। ഗുരൂണാം ചൈവ സര്വേഷാം മാതാ പരമകോ ഗുരുഃ
ധർമ്മത്തെ ഏറ്റവും നല്ലവനേ, ഗുരുവിന്റെ വാക്ക് തന്നെയാണ് ധർമ്മം എന്ന് പറയുന്നു. എല്ലാ ഗുരുക്കന്മാരിലും അമ്മയാണ് ഏറ്റവും വലിയ ഗുരു.
സാ ചാപ്യുക്തവതീ വാചം ഭൈക്ഷവദ്ഭുജ്യതാമിതി। തസ്മാദേതദഹം മന്യേ പരം ധര്മം ദ്വിജോത്തമ
അവളും അപ്പോൾ പറഞ്ഞു: 'ഭിക്ഷയായി ഈ ഭക്ഷണം കഴിക്കട്ടെ.' അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ദ്വിജന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, ഇതാണ് ഏറ്റവും വലിയ ധർമ്മം എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
ഏതമേതദ്യഥാ പ്രാഹ ധര്മചാരീ യുധിഷ്ഠിരഃ। ഭുജ്യതാം ഭ്രാതൃഭിഃ സാര്ധമിത്യര്ജുനമചോദയമ്। അനൃതാന്മേ ഭയം തീവ്രം മുച്യേഽഹമനൃതാത്കഥമ്
യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ധർമ്മനിഷ്ഠനായവൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഞാൻ അർജുനനോട് പറഞ്ഞു: 'സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം കഴിക്കട്ടെ.' കള്ളം പറയുന്നതിൽ എനിക്ക് വലിയ ഭയം ഉണ്ട്—എങ്ങനെ ഞാൻ കള്ളത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാവും?
അനൃതാന്മോക്ഷ്യസേ ഭദ്രേ ധര്മശ്ചൈവ സനാതനഃ। നനു വക്ഷ്യാമി സര്വേഷാം പാഞ്ചാല ശൃമു മേ സ്വയമ്
നല്ലവളേ, നീ കള്ളത്തിൽ നിന്ന് മോചിതയാകും, ശാശ്വതമായ ധർമ്മവും ലഭിക്കും. പാഞ്ചാല, ഞാൻ എല്ലാം പറയാം, നീ സ്വയം കേൾക്കൂ.
യഥാഽയം വിഹിതോ ധര്മോ യതശ്ചായം സനാതനഃ। യഥാ ച പ്രാഹ കൌന്തേയസ്തഥാ ധര്മോ ന സംശയഃ
ഈ ധർമ്മം എങ്ങനെ സ്ഥാപിതമായതും എങ്ങനെ ശാശ്വതമാണെന്നും, കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ പറഞ്ഞതുപോലെയാണ് ധർമ്മം—ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.