കൃഷ്ണാഹേതോരനുപ്രാപ്താ ദേവാഃ സംദര്ശനാര്ഥിനഃ। ബ്രവീതു നോ ഭവാന്സത്യം സന്ദേഹോ ഹ്യത്ര നോ മഹാന്
'കൃഷ്ണയുടെ കാരണത്താൽ തന്നെ, ദേവന്മാർ അവളെ തേടി വന്നിട്ടുണ്ട്. ദയവായി സത്യം പറയൂ, ഈ കാര്യത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ സംശയമുണ്ട്.'
അപി നഃ സംശയസ്യാന്തേ മനഃ സംതുഷ്ടിമാവഹേത്। അപി നോ ഭാഗധേയാനി ശുഭാനി സ്യുഃ പരന്തപ
'നമ്മുടെ സംശയത്തിന്റെ അവസാനം മനസ്സിന് സമാധാനം നൽകട്ടെ. നല്ല ഭാഗ്യം നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ, ശത്രുനാശകനേ.'
ഇച്ഛയാ ബ്രൂഹി തത്സത്യം സത്യം രാജസു ശോഭതേ। ഇഷ്ടാപൂര്തേന ച തഥാ വക്തവ്യമനൃതം ന തു
'നീ സത്യമായി പറയണം, സത്യം രാജാക്കന്മാർക്ക് യോജിക്കുന്നു. യജ്ഞത്തിലും ദാനത്തിലും ചെയ്തതുപോലെ പറയണം, കള്ളം പറയരുത്.'
ശ്രുത്വാ ഹ്യമരസങ്കാശ തവ വാക്യമരിംദമ। ധ്രുവം വിവാഹകരണമാസ്ഥാസ്യാമി വിധാനതഃ
'ശത്രുനാശകനേ, അമരന്മാരുടെ വാക്കുപോലെയുള്ള നിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടാൽ, ഞാൻ നിർബന്ധമായും വിവാഹം വിധിപ്രകാരം നടത്തും.'
മാ രാജന്വിമനാ ഭൂസ്ത്വം പാഞ്ചാല്യ പ്രീതിരസ്തു തേ। ഈപ്സിതസ്തേ ധ്രുവഃ കാമഃ സംവൃത്തോഽയമസംശയമ്
'രാജാവേ, മനസ്സിൽ വിഷമിക്കേണ്ട, പാഞ്ചാല്യൻ, നിനക്ക് സന്തോഷം ഉണ്ടാകട്ടെ. നിന്റെ ആഗ്രഹം നിർബന്ധമായും പൂർത്തിയായി, സംശയമില്ല.'
വയം ഹി ക്ഷത്രിയാ രാജന്പാണ്ഡോഃ പുത്രാ മഹാത്മനഃ। ജ്യേഷ്ഠം മാം വിദ്ധി കൌന്തേയം ഭീമസേനാര്ജുനാവിമൌ
'ഞങ്ങൾ ക്ഷത്രിയർ ആണ്, മഹാത്മാവായ പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാർ. ഞാനാണ് മൂത്തവൻ, കുന്തിയുടെ മകൻ, ഇവർ ഭീമസേനനും അർജുനനും ആണ്.'
ആഭ്യാം തവ സുതാ രാജന്നിര്ജിതാ രാജസംസദി। യമൌ ച തത്ര കുന്തീ ച യത്ര കൃഷ്മാ വ്യവസ്ഥിതാ
'രാജാവേ, രാജസഭയിൽ നിന്റെ മകളെ ഇവർ ഇരുവരും ജയിച്ചു. അവിടെ ഇരട്ടപ്പിള്ളേരും കുന്തിയും, കൃഷ്ണയും ഉണ്ട്.'
വ്യേതു തേ മാനസം ദുഃഖം ക്ഷത്രിയാഃ സ്മോ നരര്ഷഭ। പദ്മിനീവ സുതേയം തേ ഹ്രദാദന്യഹ്രദം ഗതാ
'നിന്റെ മനസ്സിലെ ദുഃഖം മാറട്ടെ, മഹാപുരുഷനേ; ഞങ്ങൾ ക്ഷത്രിയർ ആണ്. നിന്റെ മകൾ, കുളത്തിലെ താമരപൂവ് പോലെ, ഒരു തടാകത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു.'
ഇതി തഥ്യം മഹാരാജ സര്വമേതദ്ബ്രവീമി തേ। ഭവാന്ഹി ഗുരുരസ്മാകം പരമം ച പരായണമ്
എല്ലാം സത്യമായിരിക്കുന്നു മഹാരാജാവേ, ഞാൻ നിന്നോട് അതു പറയുന്നു. കാരണം, നീ ഞങ്ങളുടെ ഗുരുവും പരമാശ്രയവുമാണ്.
തതഃ സ ദ്രുപദോ രാജാ ഹര്ഷവ്യാകുലലോചനഃ। പ്രതിവക്തും മുദാ യുക്തോ നാശകത്തം യുധിഷ്ടിരമ്
അപ്പോൾ ദ്രുപദൻ രാജാവിന്റെ കണ്ണുകൾ സന്തോഷം കൊണ്ടു നിറഞ്ഞു. അത്ര സന്തോഷംകൊണ്ട്, യുദ്ധിഷ്ഠിരനോട് ഉടനെ മറുപടി പറയാൻ അവനു കഴിഞ്ഞില്ല.
യത്നേന തു സ തം ഹര്ഷം സന്നിഗൃഹ്യ പരംതപഃ। അനുരൂപം തദാ വാചാ പ്രത്യുവാച യുധിഷ്ഠിരമ്
എങ്കിലും, ആ വലിയ സന്തോഷം കഠിനമായി അടക്കി, ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ദ്രുപദൻ അപ്പോൾ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോട് അനുയോജ്യമായ വാക്കുകളിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു.
പപ്രച്ഛ ചൈനം ധര്മാത്മാ യഥാ തേ പ്രദ്രുതാഃ പുരാത്। സ തസ്മൈ സര്വമാചഖ്യാവാനുപൂര്വ്യേണ പാണ്ഡവഃ
അതിനുശേഷം, ധർമ്മപരനായ രാജാവ് അവനോട്, മുമ്പ് നിങ്ങൾ എങ്ങനെ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടുവെന്ന് ചോദിച്ചു. പാണ്ഡുവിന്റെ മകൻ എല്ലാം ക്രമത്തിൽ വിശദമായി പറഞ്ഞു.
തച്ഛ്രുത്വാ ദ്രുപദോ രാജാ കുന്തീപുത്രസ്യ ഭാഷിതമ്। വിഗര്ഹയാമാസ തദാ ധൃതരാഷ്ട്രം നരേശ്വരമ്
കുന്തിയുടെ മകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ദ്രുപദൻ രാജാവ് അപ്പോൾ തന്നെ ധൃതരാഷ്ട്ര രാജാവിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.
ആശ്വാസയാമാസ ച തം കുന്തീപുത്രം യുധിഷ്ഠിരമ്। പ്രതിജജ്ഞേ ച രാജ്യായ ദ്രുപദോ വദതാം വരഃ
അവൻ കുന്തിയുടെ മകൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. വാക്കുകളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ദ്രുപദൻ രാജ്യം അവനു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
തതഃ കുന്തീ ച കൃഷ്ണാ ച ഭീമസേനാര്ജുനാവപി। യമൌ ച രാജ്ഞാ സംദിഷ്ടം വിവിശുര്ഭവനം മഹത്
അതിനുശേഷം കുന്തിയും കൃഷ്ണയും, ഭീമസേനനും അർജ്ജുനനും, ഇരട്ട സഹോദരന്മാരും രാജാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം വലിയ അരമനയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
തത്ര തേ ന്യവസന്രാജന്യജ്ഞസേനേന പൂജിതാഃ। പ്രത്യാശ്വസ്തസ്തതോ രാജാ സഹ പുത്രൈരുവാച തമ്
അവിടെ അവർ യജ്ഞസേനൻ രാജാവിന്റെ ആദരവോടെ താമസിച്ചു. അവർക്കു ആശ്വാസം ലഭിച്ചപ്പോൾ രാജാവ് തന്റെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം അവനോട് സംസാരിച്ചു.
ഗൃഹ്ണാതു വിധിവത്പാണിമദ്യായം കുരുനന്ദനഃ। പുണ്യേഽഹനി മഹാബാഹുരര്ജുനഃ കുരുതാം ക്ഷണമ്
കുരുവംശത്തിലെ അർജ്ജുനൻ, എന്റെ മകളുടെ കൈ നിയമപ്രകാരം ഒരു ശുഭദിനത്തിൽ സ്വീകരിക്കട്ടെ. അതിനുള്ള സമയവും നിശ്ചയിക്കണം.
തമബ്രവീത്തതോ രാജാ ധര്മാത്മാ ച യുധിഷ്ഠിരഃ। `മമാപി ദാരസംബന്ധഃ കാര്യസ്താവദ്വിശാംപതേ
അപ്പോൾ ധർമ്മപരനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ വിവാഹവും ക്രമീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്, മഹാരാജാവേ.'
ഭവാന്വാ വിധിവത്പാണിം ഗൃഹ്ണാതു ദുഹിതുര്മമ। യസ്യ വാ മന്യസേ വീര തസ്യ കൃഷ്ണാമുപാദിശ
നീയോ, വീരനേ, എന്റെ മകളുടെ കൈ നിയമപ്രകാരം സ്വീകരിക്കട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ നീ ആകാംക്ഷയുള്ളവർക്കു കൃഷ്ണയെ നൽകാമെന്നും ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു.
സര്വേഷാം മഹിഷീ രാജന്ദ്രൌപദീ നോ ഭവിഷ്യതി। ഏവം പ്രവ്യാഹൃതം പൂര്വം മമ മാത്രാ വിശാംപതേ
രാജാവേ, ദ്രൗപദി ഞങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും മഹിഷിയായിരിക്കും. ഇതാണ് എന്റെ അമ്മ മുമ്പ് പറഞ്ഞത്, മഹാരാജാവേ.
അഹം ചാപ്യനിവിഷ്ടോ വൈ ഭീമസേനശ്ച പാണ്ഡവഃ। പാര്ഥേന വിജിതാ ചൈഷാ രത്നഭൂതാ സുതാ തവ
ഞാനും ഭീമസേനനും ഇതുവരെ വിവാഹം കഴിച്ചിട്ടില്ല, പാണ്ഡുവിന്റെ മകനേ. നിന്റെ രത്നമായ മകളെ പാർഥൻ ജയിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
ഏഷ നഃ സമയോ രാജഁല്ലബ്ധസ്യ സഹ ഭോജനമ്। ന ച തം ഹാതുമിച്ഛാമഃ സമയം രാജസത്തമ
ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ ഉടമ്പടി, രാജാവേ: ലഭിക്കുന്നതെല്ലാം, ഭക്ഷണവും ഉൾപ്പെടെ, പങ്കിടണം. മഹാരാജാവേ, ആ ഉടമ്പടി ഞങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
അക്രമേണ നിവേശേ ച ധര്മലോപോ മഹാന്ഭവേത്।' സര്വേഷാം ധര്മതഃ കൃഷ്ണാ മഹിഷീ നോ ഭവിഷ്യതി। ആനുപൂര്വ്യേണ സര്വേഷാം ഗൃഹ്ണാതു ജ്വലനേ കരാന്
ക്രമം പാലിക്കാതെ പ്രവർത്തിച്ചാൽ വലിയ ധർമ്മനഷ്ടം സംഭവിക്കും. അതിനാൽ, കൃഷ്ണയെ ഞങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും ധർമ്മപ്രകാരം മഹിഷിയാക്കണം. ഓരോരുത്തരും അനുക്രമത്തിൽ അഗ്നിയിൽ അവളുടെ കൈ പിടിക്കട്ടെ.
ഏകസ്യ ബഹ്വ്യോ വിഹിതാ മഹിഷ്യഃ കുരുനന്ദന। നൈകസ്യാ ബഹവഃ പുംസഃ ശ്രൂയന്തേ പതയഃ ക്വചിത്
കുരുവംശത്തിലെ ഒരാൾക്ക് പല ഭാര്യമാർ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഒരൊറ്റ സ്ത്രീക്ക് പല ഭർത്താക്കന്മാർ എവിടെയും കേട്ടിട്ടില്ല.
സോഽയം ന ലോകേ വേദേ വാ ജാതു ധര്മഃ പ്രശസ്തേ।' ലോകവേദവിരുദ്ധം ത്വം നാധര്മം ധര്മവിച്ഛുചിഃ। കര്തുമര്ഹസി കൌന്തേയ കസ്മാത്തേ ബുദ്ധിരീദൃശീ
ലോകത്തോ വേദത്തോ ഇങ്ങനെയുള്ള ധർമ്മം ഒരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ല. ലോകത്തെയും വേദത്തെയും വിരുദ്ധമായ അധർമ്മം നീ, ധർമ്മശുദ്ധനായവൻ, ചെയ്യരുത്. കുന്തിയുടെ മകനേ, നിനക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു ചിന്ത എങ്ങനെ ഉണ്ടായി?
സൂക്ഷ്മോ ധര്മോ മഹാരാജ നാസ്യ വിദ്മോ വയം ഗതിമ്। പൂര്വേഷാമാനുപൂര്വ്യേണ യാതം വര്ത്മാഽനുയാമഹേ
ധർമ്മം വളരെ സൂക്ഷ്മമാണ്, മഹാരാജാവേ; അതിന്റെ വഴി ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല. അതിനാൽ, മുൻപുള്ളവർ നടന്ന വഴിയെ അനുക്രമത്തിൽ പിന്തുടരാം.
ന മേ വാഗനൃതം പ്രാഹ നാധര്മേ ധീയതേ മതിഃ। ഏവം ചൈവ വദത്യമ്ബാ മമ ചൈതന്മനോഗതമ്
എന്റെ വാക്കുകൾ ഒരിക്കലും അസത്യമായതല്ല, എന്റെ മനസ്സും അധർമ്മത്തിലേക്ക് തിരിയുന്നില്ല. അതുപോലെ തന്നെ, അമ്മയും ഇതേപോലെയാണ് സംസാരിക്കുന്നത്. ഇതാണ് എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നത്.
ആശ്രമേ രുദ്രനിര്ദിഷ്ടാദ്വ്യാസാദേതന്മയാ ശ്രുതമ്।' ഏഷ ധര്മോ ധ്രുവോ രാജംശ്ചരൈനമവിചാരയന്। മാ ച ശങ്കാ തത്ര തേ സ്യാത്കഥംചിദപി പാര്ഥിവ
രുദ്രൻ നിർദ്ദേശിച്ച ആശ്രമത്തിൽ വ്യാസൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞത് ഞാൻ കേട്ടതാണ്. രാജാവേ, ഇതാണ് ഉറച്ച ധർമ്മം. നീ സംശയമില്ലാതെ ഇതു പാലിക്കണം. ഇതിൽ ഒരു സംശയവും നിനക്കുണ്ടാകരുത്.
ത്വം ച കുന്തീ ച കൌന്തയ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നശ്ച മേ സുതഃ। കഥയന്ത്വിതി കര്തവ്യം ശ്വഃ കാല്യേ കരവാമഹേ
കുന്തിയുടെ മകനേ, നീയും കുന്തിയും എന്റെ മകൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും ഇതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കണം. നാളെ രാവിലെ നാം അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കും.
തേ സമേത്യ തതഃ സര്വേ കഥയന്തി സ്മ ഭാരത। അഥ ദ്വൈപായനോ രാജന്നഭ്യാഗച്ഛദ്യദൃച്ഛയാ
അതിനുശേഷം അവർ എല്ലാവരും കൂടിച്ചേർന്ന് ആ വിഷയത്തിൽ സംസാരിച്ചു. അപ്പോൾ തന്നെയാണ്, രാജാവേ, ദ്വൈപായനനായ വ്യാസൻ അവിടെ എത്തിയത്.