കുന്തീ തു കൃഷ്ണാം പരിഗൃഹ്യ സാധ്വീ- മന്തഃപുരം ദ്രുപദസ്യാവിവേശ। സ്ത്രിയശ്ച താം കൌരവരാജപത്നീം പ്രത്യര്ചയാമാസുരദീനസത്വാഃ
കുന്തി, ധർമ്മനിഷ്ഠയായ അവൾ, കൃഷ്ണയെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് ദ്രുപദന്റെ അന്തഃപുരത്തിലേക്ക് കടന്നു. അവിടെ കൌരവർ രാജാവിന്റെ ഭാര്യമാർ, മനസ്സിൽ സ്നേഹപൂർവ്വം, കുന്തിയെ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു.
താന്സിംഹവിക്രാന്തഗതീന്നിരീക്ഷ്യ മഹര്ഷഭാക്ഷാനജിനോത്തരീയാന്। ഗൂഢോത്തരാംസാന്ഭുജഗേന്ദ്രഭോഗ- പ്രലമ്ബബാഹൂന്പുരുഷപ്രവീരാന്
സിംഹത്തിന്റെ നടപ്പുപോലെയുള്ള, മഹാബലമുള്ള കാളയുടെ കണ്ണുകൾപോലെയുള്ള, മാൻതോലിന്റെ മേൽവസ്ത്രം ധരിച്ച, ഭുജങ്ങൾ പാമ്പിന്റെ ചുരുളുപോലെ നീണ്ട, അത്യുത്തമരായ പുരുഷന്മാരെ അവിടെയുള്ളവർ ശ്രദ്ധിച്ചു.
രാജാ ച രാജ്ഞഃ സചിവാശ്ച സര്വേ പുത്രാശ്ച രാജ്ഞഃ സുഹൃദസ്തഥൈവ। പ്രേഷ്യാശ്ച സര്വേ നിഖിലേന രാജ- ന്ഹര്ഷം സമാപേതുരതീവ തത്ര
രാജാവും, അവന്റെ മന്ത്രിമാരും, പുത്രന്മാരും, സുഹൃത്തുക്കളും, എല്ലാ സേവകരും കൂടി അവിടെ അതീവ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
തേ തത്ര വീരാഃ പരമാസനേഷു സപാദപീഠേഷ്വവിശങ്കമാനാഃ। യഥാനുപൂര്വ്യാദ്വിവിശുര്നരാഗ്ര്യാ- സ്തഥാ മഹാര്ഹേഷു ന വിസ്മയന്തഃ
അവിടെ ആ വീരന്മാർ, സംശയമില്ലാതെ, ഉന്നതമായ ഇരിപ്പിടങ്ങളിലും പാദപീഠങ്ങളിലും, ക്രമമായി ഇരുന്നു. ആ മഹാനുഭാവികൾക്ക് ആ ഭംഗിയുള്ള ഇരിപ്പിടങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ അത്ഭുതം തോന്നിയില്ല.
ഉച്ചാവചം പാര്ഥിവഭോജനീയം പാത്രീഷു ജാമ്ബൂനദരാജതീഷു। ദാസാശ്ച ദാസ്യശ്ച സുമൃഷ്ടവേഷാഃ സംഭോജകാശ്ചാപ്യുപജഹ്രുരന്നമ്
വെള്ളിയും പൊന്നും കൊണ്ടുള്ള പാത്രങ്ങളിൽ, വിഭവസമൃദ്ധമായതും ലളിതമായതുമായ ഭക്ഷണം കൊണ്ടുവന്നു. പുരുഷസേവകരും സ്ത്രീസേവികകളും, അലങ്കാരപൂർവ്വം, ഭക്ഷണം വിളമ്പി.
തേ തത്ര ഭുക്ത്വാ പുരുഷപ്രവീരാ യഥാത്മകാമം സുഭൃശം പ്രതീതാഃ। ഉത്ക്രമ്യ സര്വാണി വസൂനി രാജ- ന്സാംഗ്രാമികം തേ വിവിശുര്നൃവീരാഃ
അവിടെ ആ പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാർ മനസ്സിന് തൃപ്തിയായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. അതിനുശേഷം അവരവരുടെ ആഹാരം അവിടെയിട്ടു വിട്ട്, ആ വീരന്മാർ സഭാമന്ദപത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
തല്ലക്ഷയിത്വാ ദ്രുപദസ്യ പുത്രാ രാജാ ച സര്വൈഃ സഹ മന്ത്രിമുഖ്യൈഃ। സമര്ഥയാമാസുരുപേത്യ ഹൃഷ്ടാഃ കുന്തീസുതാന്പാര്ഥിവരാജപുത്രാന്
ഇത് കണ്ട ദ്രുപദന്റെ പുത്രന്മാരും രാജാവും മുഖ്യ മന്ത്രിമാരുമൊത്ത് സന്തോഷത്തോടെ അടുത്ത് വന്നു, കുന്തിയുടെ പുത്രന്മാരെ രാജകുമാരന്മാരായി അംഗീകരിച്ചു.
തത ആഹൂയ പാഞ്ചാല്യോ രാജപുത്രം യുധിഷ്ഠിരമ്। പരിഗ്രഹേണ ബ്രാഹ്മേണ പരിഗൃഹ്യ മഹാദ്യുതിഃ
അതിനുശേഷം പാഞ്ചാള്യൻ, രാജകുമാരനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ വിളിച്ചു, ബ്രാഹ്മണരീതിപ്രകാരം ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു.
പര്യപൃച്ഛദദീനാത്മാ കുന്തീപുത്രം സുവര്ചസമ്। കഥം ജാനീമ ഭവതഃ ക്ഷത്രിയാന്ബ്രാഹ്മണാനുത
മനസ്സിൽ സ്നേഹത്തോടെ, കുന്തിയുടെ പ്രശസ്തനായ പുത്രനോടു ചോദിച്ചു: 'നിങ്ങൾ ക്ഷത്രിയരാണോ, ബ്രാഹ്മണരാണോ എന്ന് ഞങ്ങൾ എങ്ങനെ അറിയണം?'
വൈശ്യാന്വാ ഗുണസംപന്നാനഥ വാ ശൂദ്രയോനിജാന്। മായാമാസ്ഥായ വാ സിദ്ധാംശ്ചരതഃ സര്വതോദിശമ്
'അല്ലെങ്കിൽ നല്ല ഗുണങ്ങളുള്ള വൈശ്യരാണോ, ശൂദ്രവംശത്തിൽ ജനിച്ചവരാണോ, അല്ലെങ്കിൽ മായാവശാൽ എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിക്കുന്ന സിദ്ധന്മാരാണോ?'
കൃഷ്ണാഹേതോരനുപ്രാപ്താ ദേവാഃ സംദര്ശനാര്ഥിനഃ। ബ്രവീതു നോ ഭവാന്സത്യം സന്ദേഹോ ഹ്യത്ര നോ മഹാന്
'കൃഷ്ണയുടെ കാരണത്താൽ തന്നെ, ദേവന്മാർ അവളെ തേടി വന്നിട്ടുണ്ട്. ദയവായി സത്യം പറയൂ, ഈ കാര്യത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് വലിയ സംശയമുണ്ട്.'
അപി നഃ സംശയസ്യാന്തേ മനഃ സംതുഷ്ടിമാവഹേത്। അപി നോ ഭാഗധേയാനി ശുഭാനി സ്യുഃ പരന്തപ
'നമ്മുടെ സംശയത്തിന്റെ അവസാനം മനസ്സിന് സമാധാനം നൽകട്ടെ. നല്ല ഭാഗ്യം നമ്മെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ, ശത്രുനാശകനേ.'
ഇച്ഛയാ ബ്രൂഹി തത്സത്യം സത്യം രാജസു ശോഭതേ। ഇഷ്ടാപൂര്തേന ച തഥാ വക്തവ്യമനൃതം ന തു
'നീ സത്യമായി പറയണം, സത്യം രാജാക്കന്മാർക്ക് യോജിക്കുന്നു. യജ്ഞത്തിലും ദാനത്തിലും ചെയ്തതുപോലെ പറയണം, കള്ളം പറയരുത്.'
ശ്രുത്വാ ഹ്യമരസങ്കാശ തവ വാക്യമരിംദമ। ധ്രുവം വിവാഹകരണമാസ്ഥാസ്യാമി വിധാനതഃ
'ശത്രുനാശകനേ, അമരന്മാരുടെ വാക്കുപോലെയുള്ള നിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടാൽ, ഞാൻ നിർബന്ധമായും വിവാഹം വിധിപ്രകാരം നടത്തും.'
മാ രാജന്വിമനാ ഭൂസ്ത്വം പാഞ്ചാല്യ പ്രീതിരസ്തു തേ। ഈപ്സിതസ്തേ ധ്രുവഃ കാമഃ സംവൃത്തോഽയമസംശയമ്
'രാജാവേ, മനസ്സിൽ വിഷമിക്കേണ്ട, പാഞ്ചാല്യൻ, നിനക്ക് സന്തോഷം ഉണ്ടാകട്ടെ. നിന്റെ ആഗ്രഹം നിർബന്ധമായും പൂർത്തിയായി, സംശയമില്ല.'
വയം ഹി ക്ഷത്രിയാ രാജന്പാണ്ഡോഃ പുത്രാ മഹാത്മനഃ। ജ്യേഷ്ഠം മാം വിദ്ധി കൌന്തേയം ഭീമസേനാര്ജുനാവിമൌ
'ഞങ്ങൾ ക്ഷത്രിയർ ആണ്, മഹാത്മാവായ പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാർ. ഞാനാണ് മൂത്തവൻ, കുന്തിയുടെ മകൻ, ഇവർ ഭീമസേനനും അർജുനനും ആണ്.'
ആഭ്യാം തവ സുതാ രാജന്നിര്ജിതാ രാജസംസദി। യമൌ ച തത്ര കുന്തീ ച യത്ര കൃഷ്മാ വ്യവസ്ഥിതാ
'രാജാവേ, രാജസഭയിൽ നിന്റെ മകളെ ഇവർ ഇരുവരും ജയിച്ചു. അവിടെ ഇരട്ടപ്പിള്ളേരും കുന്തിയും, കൃഷ്ണയും ഉണ്ട്.'
വ്യേതു തേ മാനസം ദുഃഖം ക്ഷത്രിയാഃ സ്മോ നരര്ഷഭ। പദ്മിനീവ സുതേയം തേ ഹ്രദാദന്യഹ്രദം ഗതാ
'നിന്റെ മനസ്സിലെ ദുഃഖം മാറട്ടെ, മഹാപുരുഷനേ; ഞങ്ങൾ ക്ഷത്രിയർ ആണ്. നിന്റെ മകൾ, കുളത്തിലെ താമരപൂവ് പോലെ, ഒരു തടാകത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു.'
ഇതി തഥ്യം മഹാരാജ സര്വമേതദ്ബ്രവീമി തേ। ഭവാന്ഹി ഗുരുരസ്മാകം പരമം ച പരായണമ്
എല്ലാം സത്യമായിരിക്കുന്നു മഹാരാജാവേ, ഞാൻ നിന്നോട് അതു പറയുന്നു. കാരണം, നീ ഞങ്ങളുടെ ഗുരുവും പരമാശ്രയവുമാണ്.
തതഃ സ ദ്രുപദോ രാജാ ഹര്ഷവ്യാകുലലോചനഃ। പ്രതിവക്തും മുദാ യുക്തോ നാശകത്തം യുധിഷ്ടിരമ്
അപ്പോൾ ദ്രുപദൻ രാജാവിന്റെ കണ്ണുകൾ സന്തോഷം കൊണ്ടു നിറഞ്ഞു. അത്ര സന്തോഷംകൊണ്ട്, യുദ്ധിഷ്ഠിരനോട് ഉടനെ മറുപടി പറയാൻ അവനു കഴിഞ്ഞില്ല.
യത്നേന തു സ തം ഹര്ഷം സന്നിഗൃഹ്യ പരംതപഃ। അനുരൂപം തദാ വാചാ പ്രത്യുവാച യുധിഷ്ഠിരമ്
എങ്കിലും, ആ വലിയ സന്തോഷം കഠിനമായി അടക്കി, ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ദ്രുപദൻ അപ്പോൾ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോട് അനുയോജ്യമായ വാക്കുകളിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു.
പപ്രച്ഛ ചൈനം ധര്മാത്മാ യഥാ തേ പ്രദ്രുതാഃ പുരാത്। സ തസ്മൈ സര്വമാചഖ്യാവാനുപൂര്വ്യേണ പാണ്ഡവഃ
അതിനുശേഷം, ധർമ്മപരനായ രാജാവ് അവനോട്, മുമ്പ് നിങ്ങൾ എങ്ങനെ ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടുവെന്ന് ചോദിച്ചു. പാണ്ഡുവിന്റെ മകൻ എല്ലാം ക്രമത്തിൽ വിശദമായി പറഞ്ഞു.
തച്ഛ്രുത്വാ ദ്രുപദോ രാജാ കുന്തീപുത്രസ്യ ഭാഷിതമ്। വിഗര്ഹയാമാസ തദാ ധൃതരാഷ്ട്രം നരേശ്വരമ്
കുന്തിയുടെ മകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ദ്രുപദൻ രാജാവ് അപ്പോൾ തന്നെ ധൃതരാഷ്ട്ര രാജാവിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തി.
ആശ്വാസയാമാസ ച തം കുന്തീപുത്രം യുധിഷ്ഠിരമ്। പ്രതിജജ്ഞേ ച രാജ്യായ ദ്രുപദോ വദതാം വരഃ
അവൻ കുന്തിയുടെ മകൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. വാക്കുകളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള ദ്രുപദൻ രാജ്യം അവനു വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
തതഃ കുന്തീ ച കൃഷ്ണാ ച ഭീമസേനാര്ജുനാവപി। യമൌ ച രാജ്ഞാ സംദിഷ്ടം വിവിശുര്ഭവനം മഹത്
അതിനുശേഷം കുന്തിയും കൃഷ്ണയും, ഭീമസേനനും അർജ്ജുനനും, ഇരട്ട സഹോദരന്മാരും രാജാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം വലിയ അരമനയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
തത്ര തേ ന്യവസന്രാജന്യജ്ഞസേനേന പൂജിതാഃ। പ്രത്യാശ്വസ്തസ്തതോ രാജാ സഹ പുത്രൈരുവാച തമ്
അവിടെ അവർ യജ്ഞസേനൻ രാജാവിന്റെ ആദരവോടെ താമസിച്ചു. അവർക്കു ആശ്വാസം ലഭിച്ചപ്പോൾ രാജാവ് തന്റെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം അവനോട് സംസാരിച്ചു.
ഗൃഹ്ണാതു വിധിവത്പാണിമദ്യായം കുരുനന്ദനഃ। പുണ്യേഽഹനി മഹാബാഹുരര്ജുനഃ കുരുതാം ക്ഷണമ്
കുരുവംശത്തിലെ അർജ്ജുനൻ, എന്റെ മകളുടെ കൈ നിയമപ്രകാരം ഒരു ശുഭദിനത്തിൽ സ്വീകരിക്കട്ടെ. അതിനുള്ള സമയവും നിശ്ചയിക്കണം.
തമബ്രവീത്തതോ രാജാ ധര്മാത്മാ ച യുധിഷ്ഠിരഃ। `മമാപി ദാരസംബന്ധഃ കാര്യസ്താവദ്വിശാംപതേ
അപ്പോൾ ധർമ്മപരനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ വിവാഹവും ക്രമീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട്, മഹാരാജാവേ.'
ഭവാന്വാ വിധിവത്പാണിം ഗൃഹ്ണാതു ദുഹിതുര്മമ। യസ്യ വാ മന്യസേ വീര തസ്യ കൃഷ്ണാമുപാദിശ
നീയോ, വീരനേ, എന്റെ മകളുടെ കൈ നിയമപ്രകാരം സ്വീകരിക്കട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ നീ ആകാംക്ഷയുള്ളവർക്കു കൃഷ്ണയെ നൽകാമെന്നും ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നു.
സര്വേഷാം മഹിഷീ രാജന്ദ്രൌപദീ നോ ഭവിഷ്യതി। ഏവം പ്രവ്യാഹൃതം പൂര്വം മമ മാത്രാ വിശാംപതേ
രാജാവേ, ദ്രൗപദി ഞങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും മഹിഷിയായിരിക്കും. ഇതാണ് എന്റെ അമ്മ മുമ്പ് പറഞ്ഞത്, മഹാരാജാവേ.