ഹഹാകൃതം തദ്ധനുഷാ ദൃഢേന വിസ്രസ്തഹാരാങ്ഗദചക്രവാലമ്। കൃഷ്ണാനിമിത്തം വിനിവൃത്തകാമം രാജ്ഞാം തദാ മണ്ഡലമാര്തമാസീത്
ആ ദൃഢമായ വില്ലിന്റെ ശബ്ദം വലിയ ആഹ്ലാദവും ആശങ്കയും ഉണ്ടാക്കി; ഹാരങ്ങളും ആംഗദങ്ങളും വളയങ്ങളും ഇടിഞ്ഞു വീണു. കൃഷ്ണയെ 위해 രാജാക്കന്മാരുടെ വട്ടം നിരാശയിലും വേദനയിലും ആകപ്പെട്ടു.
ഏവം തേഷു നിവൃത്തേഷു ക്ഷത്രിയേഷു സമന്തതഃ। ചേദീനാമധിപോ വീരോ ബലവാനന്തകോപമഃ
അങ്ങനെ ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാ ക്ഷത്രിയന്മാരും പിന്മാറിയപ്പോൾ, അതിവിശാലശക്തിയുള്ള, യമനെപ്പോലെയുള്ള വീരനായ ചെദിരാജാവ് എഴുന്നേറ്റു.
ദമഘോഷാത്മജോ ധീമാഞ്ശിശുപാലോ മഹാദ്യുതിഃ। ധനുഷോഽഭ്യാശമാഗമ്യ തസ്ഥൌ രാജ്ഞാം സമക്ഷതഃ
ദമഘോഷന്റെ പുത്രനായ, ധീരനും മഹാതേജസ്സുള്ള ശിശുപാലൻ, വില്ലിന് സമീപം ചെന്നു, രാജാക്കന്മാരുടെ മുന്നിൽ നിന്നു.
തദപ്യാരോപ്യമാണം തു മാഷമാത്രേഽഭ്യതാഡയത്। ധനുഷാ പീഡ്യമാനസ്തു ജാനുഭ്യാമഗമന്മഹീമ്
അവൻ വില്ല് സജ്ജമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ, നൂലിന്റെ അറ്റം ഒരു മഞ്ഞളിന്റെ അളവിൽ മാത്രം എത്തിയപ്പോൾ അതിനെ അടിച്ചു; എന്നാൽ വില്ലിന്റെ ഭാരം സഹിക്കാതെ, അവൻ മുട്ടുകുത്തി നിലത്തുവീണു.
തത ഉത്ഥായ രാജാ സ സ്വരാഷ്ട്രാണ്യഭിജഗ്മിവാന്। തതോ രാജാ ജരാസന്ധോ മഹാവീര്യോ മഹാബലഃ
അതിനുശേഷം രാജാവ് എഴുന്നേറ്റ് സ്വന്തം രാജ്യത്തേക്ക് മടങ്ങി. അതിന് ശേഷം മഹാശക്തിയുള്ള, മഹാവീര്യശാലിയായ ജരാസന്ധൻ മുന്നോട്ട് വന്നു.
കമ്ബുഗ്രീവഃ പൃഥുവ്യംസോ മത്തവാരണവിക്രമഃ। മത്തവാരണതാമ്രാക്ഷോ മത്തവാരണവേഗവാന്
ശംഖാകൃതിയായ കഴുത്തും, വിശാലമായ വക്ഷസ്സും, മദംപൊങ്ങിയ ആനയുടെ ശക്തിയും നടയും, മദംപൊങ്ങിയ ആനയുടെ ചുവന്ന കണ്ണുകളും അതിവേഗവും ഉള്ള ജരാസന്ധൻ അവിടെ നിന്നു.
ധനുഷോഽഭ്യാശമാഗത്യ തസ്ഥൌ ഗിരിരിവാചലഃ। ധനുരാരോപ്യമാണം തു സര്ഷമാത്രേഽഭ്യതാഡയത്
അവൻ വില്ലിനടുത്ത് വന്ന്, അചലമായ ഒരു പർവതത്തെപ്പോലെ ഉറച്ചുനിന്നു; വില്ല് കയറ്റുമ്പോൾ, ഒരു കടുക് വിത്തിന്റെ അളവിൽ അതിനെ തട്ടി.
തതഃ ശല്യോ മഹാവീര്യോ മദ്രരാജോ മഹാബലഃ। ധനുരാരോപ്യമാണം തു മുദ്ഗമാത്രേഽഭ്യതാഡയത്
അപ്പോൾ മഹാശക്തിയുള്ള മദ്രരാജാവ് ശല്യൻ, വല്ല്യ ബലംകൊണ്ടു, വില്ല് വലിച്ചു കെട്ടുമ്പോൾ, അതിനെ ഒരു ഉഴുന്ന് പരുത്തളളവിൽ അടിച്ചു നോക്കി.
തദൈവാഗാത്സ്വയം രാജ്യം പശ്ചാദനവലോകയന്। ഇദം ധനുര്വരം കോഽദ്യ സജ്യം കുര്വീത പാര്ഥിവഃ
അത് കണ്ടു, രാജാവ് താനെത്തി, പിന്നോട്ട് നോക്കാതെയും, 'ഇന്ന് ഈ ഉത്തമമായ വില്ല് ആരാണ് കെട്ടാൻ പോകുന്നത്?' എന്ന് ചോദിച്ചു.
ഇതി നിശ്ചിത്യ മനസാ ഭൂയ ഏവ സ്ഥിതസ്തദാ। തതോ ദുര്യോധനോ രാജാ ധാര്തരാഷ്ട്രഃ പരന്തപഃ
അങ്ങനെ മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ച്, അവൻ വീണ്ടും അവിടെ നിന്നു; പിന്നെ കൌരവർനായ രാജാവ് ദുര്യോധനൻ, ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്നവൻ,
മാനീ ദൃഢാസ്ത്രസംപന്നഃ സര്വൈശ്ച നൃപലക്ഷണൈഃ। ഉത്ഥിതഃ സഹസാ തത്ര ഭ്രാതൃമധ്യേ മഹാബലഃ
അഹങ്കാരവും ഉറച്ച ആയുധനൈപുണ്യവും രാജസമൂഹത്തിന് വേണ്ട എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും ഉള്ള മഹാബലശാലിയായ അവൻ സഹോദരന്മാരുടെ നടുവിൽ നിന്ന് പെട്ടെന്നു എഴുന്നേറ്റു.
വിലോക്യ ദ്രൌപദീം ഹൃഷ്ടോ ധനുഷോഽഭ്യാശമാഗമത്। സ ബഭൌ ധനുരാദായ ശക്രശ്ചാപധരോ യഥാ
ദ്രൗപദിയെ കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷത്തോടെ അവൻ വില്ലിനരികിലേക്ക് എത്തി. വില്ല് എടുത്തപ്പോൾ, വില്ലേന്തിയിരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനുപോലെ അവൻ പ്രകാശിച്ചു.
ധനുരാരോപയാമാസ തിലമാത്രേഽഭ്യതാഡയത്। ആരോപ്യമാണം തദ്രാജാ ധനുഷാ ബലിനാ തദാ
അവൻ വില്ല് കെട്ടാൻ തുടങ്ങി, ഒരു എള്ളിന്തിരിയോളം അതിനെ തട്ടി. അന്നത്തെ ശക്തനായ രാജാവ് വില്ല് കെട്ടുമ്പോൾ,
ഉത്താനശയ്യമപതദങ്ഗുല്യന്തരതാഡിതഃ। സ യയൌ താഡിതസ്തേന വ്രീഡന്നിവ നരാധിപഃ
വിരലുകൾക്കിടയിൽ തട്ടി, അവൻ നേരെ കിടന്നുവീണു. അങ്ങനെ തട്ടപ്പെട്ട രാജാവ് ലജ്ജയോടെ അവിടെനിന്ന് പിന്മാറി.
തതോ വൈകര്തനഃ കര്ണോ വൃഷാ വൈ സൂതനന്ദനഃ। ധനുരഭ്യാശമാഗമ്യ തോലയാമാസ തദ്ധനുഃ
അതിനുശേഷം സൂതപുത്രനായ കർണ്ണൻ, പുരുഷന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ, വില്ലിനരികിലേക്ക് വന്നു, ആ വില്ല് ഉയർത്താൻ തുടങ്ങി.
തം ചാപ്യാരോപ്യമാണം തദ്രോമമാത്രേഽഭ്യതാഡയത്। ത്രൈലോക്യവിജയീ കര്ണഃ സത്വേ ത്രൈലോക്യവിശ്രുതഃ
അവൻ ആ വില്ല് വലിച്ചുചേർത്തപ്പോൾ, ഒരു രോമത്തിന്റെ അളവിൽ അതിനെ തട്ടിയെടുത്തു; മൂന്ന് ലോകങ്ങൾ കീഴടക്കിയ കര്ണൻ, തന്റെ ശക്തിയിൽ മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തനായവൻ.
ധനുഷാ സോഽപി നിര്ധൂത ഇതി സര്വേ ഭയാകുലാഃ। ഏവം കര്ണേ വിനിര്ധൂതേ ധനുഷാ ച നൃപോത്തമാഃ
ആ വില്ല് കൊണ്ട് അവനും തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടു; എല്ലാവരും ഭയത്തോടെ നിറഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ കര്ണൻ വില്ല് കൊണ്ട് തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടപ്പോൾ, രാജാക്കന്മാരിൽ ഉത്തമന്മാരായവർ,
ചക്ഷുര്ഭിരപി നാപശ്യന്വിനമ്രമുഖപങ്കജാഃ। ദൃഷ്ട്വാ കര്ണം വിനിര്ധൂതം ലോകേ വീരാ നൃപോത്തമാഃ
കര്ണനെ തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടത് കണ്ടപ്പോൾ, വീരന്മാരും രാജാക്കന്മാരിൽ ഉത്തമന്മാരും അവരുടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടും ഒന്നും കാണാൻ കഴിയാതെ, മുഖം താഴ്ത്തി നിന്നു.
നിരാശാ ധനുരുദ്ധാരേ ദ്രൌപദീസംഗമേഽപി ച
വില്ല് വലിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്നതിലും, ദ്രൗപദിയെ നേടാൻ കഴിയില്ലെന്നതിലും അവർക്ക് എല്ലാ പ്രതീക്ഷയും നഷ്ടമായി.
തസ്മിംസ്തു സംഭ്രാന്തജനേ സമാജേ നിക്ഷിപ്തവാദേഷു ജനാധിപേഷു। കുന്തീസുതോ ജിഷ്ണുരിയേഷ കര്തും സജ്യം ധനുസ്തത്സശരം ച വീരഃ
അവിടെ എല്ലാവരും ആശങ്കയോടെ കാത്തുനിൽക്കുമ്പോൾ, രാജാക്കന്മാർ പരാജയത്തെ സമ്മതിച്ചപ്പോൾ, കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ അർജുനൻ, വിജയശാലിയായവൻ, ധനുസ്സും അമ്പും എടുത്ത് അതിനെ വലിക്കാൻ തയ്യാറായി.
തതോ വരിഷ്ഠഃ സുരദാനവാനാ- മുദരധീര്വൃഷ്ണികുലപ്രവീരഃ। ജഹര്ഷ രാമേണ സ പീഡ്യ ഹസ്തം ഹസ്തംഗതാം പാണ്ഡുസുതസ്യ മത്വാ
അപ്പോൾ ദേവന്മാരിലും അസുരന്മാരിലും ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനും, വൃഷ്ണികുലത്തിലെ പ്രധാനിയും, ധീരനും, രാമൻ കൈ പിടിച്ചപ്പോൾ പാണ്ഡുവിന്റെ മകൻ ഇനി തനിക്കു ലഭിച്ചുവെന്ന് കരുതി സന്തോഷിച്ചു.
ന ജജ്ഞിരേഽന്യേ നൃപവിപ്രമുഖ്യാഃ സംഛന്നരൂപാനഥ പാണ്ഡുപുത്രാന്। വിനാ ഹി ലോകേ ച യദുപ്രവീരൌ ധൌമ്യം ഹി ധര്മം സഹ സോദരാംശ്ച
പാണ്ഡവന്മാർ രൂപം മറച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട്, മറ്റു പ്രധാന രാജാക്കന്മാരും ബ്രാഹ്മണന്മാരും അവരെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; ലോകത്ത് യദുക്കുലത്തിലെ രണ്ടു ശ്രേഷ്ഠന്മാരെയും, ധൗമ്യനെയും, ധർമ്മനെയും, അവരുടെ സഹോദരന്മാരെയും ഒഴികെ.
യദാ നിവൃത്താ രാജാനോ ധനുഷഃ സജ്യകര്മണഃ। അഥോദതിഷ്ഠദ്വിപ്രാണാം മധ്യാജ്ജിഷ്ണുരുദാരധീഃ
രാജാക്കന്മാർ ധനുസ്സിനെ വലിക്കാൻ ശ്രമം അവസാനിപ്പിച്ചതിനുശേഷം, മഹാത്മാവായ അർജുനൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ നടുവിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
ഉദക്രോശന്വിപ്രമുഖ്യാ വിധുന്വന്തോഽജിനാനി ച। ദൃഷ്ട്വാ സംപ്രസ്ഥിതം പാര്ഥമിന്ദ്രകേതുസമപ്രഭമ്
പാർഥൻ ഇന്ദ്രധ്വജം പോലെ പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ട് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, പ്രധാന ബ്രാഹ്മണന്മാർ കുരിശ്ശലോടെയും, കുരിശ്ശലോടെയും, അവരുടെ മാൻതോലുകൾ കുലുക്കിക്കൊണ്ടും, അവനെ നോക്കി കരഞ്ഞു.
കേചിദാസന്വിമനസഃ കേചിദാസന്മുദാന്വിതാഃ। ആഹുഃ പരസ്പരം കേചിന്നിപുണാ ബുദ്ധിജീവിനഃ
ചിലര് നിരാശരായി നിന്നു, ചിലര് സന്തോഷത്തോടെ. ചിലര് തമ്മില് സംസാരിച്ചു, അവര് വളരെ പരിചയസമ്പന്നരും ബുദ്ധിമാന്മാരുമായിരുന്നു.
യത്കര്ണശല്യപ്രമുഖൈഃ ക്ഷത്രിയൈര്ലോകവിശ്രുതൈഃ। നാനതം ബലവദ്ഭിര്ഹി ധനുര്വേദപരായണൈഃ
ഈ വില്ല്, മനുഷ്യരില് പ്രശസ്തമായത്, കര്ണ്ണനും ശല്യനും പോലുള്ള ശക്തരായ ക്ഷത്രിയന്മാര് കൈകാര്യം ചെയ്തതാണ്. ഇവര് വില്ലിനുള്ള വിജ്ഞാനത്തില് പ്രാവീണ്യമുള്ളവരാണ്.
തത്കഥം ത്വകൃതാസ്ത്രേണ പ്രാണതോ ദുര്ബലീയസാ। വടുമാത്രേണ ശക്യം ഹി സജ്യം കര്തും ധനുര്ദ്വിജാഃ
അയാളൊരുപക്ഷേ ആയുധങ്ങളില് പരിശീലനം ഇല്ലാത്തവനും, ദുർബലനും, വെറും ബാലനുമാണ്. അങ്ങനെയുള്ളവന് ഈ വില്ല് വലിക്കാൻ എങ്ങനെയാണ് കഴിയുക, ദ്വിജന്മാരേ?
അവഹാസ്യാ ഭവിഷ്യന്തി ബ്രാഹ്മണാഃ സര്വരാജസു। കര്മണ്യസ്മിന്നസംസിദ്ധേ ചാപലാദപരീക്ഷിതേ
ഈ പ്രവൃത്തിയില് വിജയിക്കാതെ, ആലോചനയില്ലാതെ പരീക്ഷിച്ചാല് എല്ലാ രാജാക്കന്മാരുടെയും മുമ്പില് ബ്രാഹ്മണന്മാര് പരിഹാസ്യരാവും.
യദ്യേഷ ദര്പാദ്ധര്ഷാദ്വാപ്യഥ ബ്രാഹ്മണചാപലാത്। പ്രസ്ഥിതോ ധനുരായന്തും വാര്യതാം സാധു മാ ഗമത്
അയാള് അഹങ്കാരത്താലോ, ധൈര്യത്താലോ, അല്ലെങ്കില് ബ്രാഹ്മണന്റെ ആവേശത്താലോ ഈ വില്ല് വലിക്കാൻ മുന്നോട്ട് വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കില്, അവനെ തടയണം—അവന് പോകേണ്ടതില്ല.
നാവഹാസ്യാ ഭവിഷ്യാമോ ന ച ലാഘവമാസ്ഥിതാഃ। ന ച വിദ്വിഷ്ടതാം ലോകേ ഗമിഷ്യാമോ മഹീക്ഷിതാമ്
നമ്മള് പരിഹാസ്യരാകുകയോ, അവഗണിക്കപ്പെടുകയോ, ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ വൈരാഗ്യം നേടുകയോ ചെയ്യില്ല.