ബ്രഹ്മചര്യം പരോ ധര്മഃ സ ചാപി നിയതസ്ത്വയി। യസ്മാത്തസ്മാദഹം പാര്ഥ രണേ।ഞസ്മി വിജിതസ്ത്വയാ
ബ്രഹ്മചര്യമാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ധർമ്മം. അതു നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉറപ്പായി നിലകൊള്ളുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ്, പാർഥാ, ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ നിന്നോട് തോറ്റത്.
യസ്തു സ്യാത്ക്ഷത്രിയഃ കശ്ചിത്കാമവൃത്തഃ പരന്തപ। നക്തം ച യുധി യുധ്യേത ന സ ജീവേത്കഥംചന
ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനേ, ആരെങ്കിലും കാമവശനായ ക്ഷത്രിയൻ രാത്രി യുദ്ധം ചെയ്താൽ, അവൻ ഒരിക്കലും ജീവിച്ചിരിക്കാൻ കഴിയില്ല.
യസ്തു സ്യാത്കാമവൃത്തോഽപി പാര്ഥ ബ്രഹ്മപുരസ്കൃതഃ। ജയേന്നക്തഞ്ചരാന്സര്വാന്സ പുരോഹിതധൂര്ഗതഃ
പാർഥാ, എന്നാൽ കാമവശനായവൻ പോലും ബ്രഹ്മജ്ഞാനവും പുരോഹിതന്റെ സാന്നിധ്യവും ഉണ്ടെങ്കിൽ, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിക്കാൻ കഴിയും.
തസ്മാത്താപത്യ യത്കിംചിന്നൃണാം ശ്രേയ ഇഹേപ്സിതമ്। തസ്മിന്കര്മണി യോക്തവ്യാ ദാന്താത്മാനഃ പുരോഹിതാഃ
അതുകൊണ്ട്, മനുഷ്യർ ഈ ലോകത്തിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന നല്ലതൊന്നും നേടാൻ, അത്തരത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്ന പുരോഹിതന്മാരെ ഏർപ്പെടുത്തണം.
വേദേ ഷഡങ്ഗേ നിരതാഃ ശുചയഃ സത്യവാദിനഃ। ധര്മാത്യാഗഃ കൃതാത്മാനഃ സ്യുര്നൃപാണാം പുരോഹിതാഃ
വേദങ്ങളിലും അതിന്റെ ആറു അങ്കങ്ങളിലും നിഷ്ഠയുള്ളവരും, ശുദ്ധരും, സത്യവാദികളും, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവരും, ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്നവരുമാണ് രാജാക്കന്മാരുടെ പുരോഹിതന്മാർ.
ജയശ്ച നിയതോ രാജ്ഞഃ സ്വര്ഗശ്ച തദനന്തരമ്। യസ്യ സ്യാദ്ധര്മവിദ്വാഗ്മീ പുരോധാഃ ശീലവാഞ്ശുചിഃ
ധർമ്മത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും വാഗ്മിതയും ശീലവും ശുദ്ധിയും ഉള്ള പുരോഹിതൻ രാജാവിന് ഉണ്ടെങ്കിൽ, ജയവും അതിന് ശേഷം സ്വർഗ്ഗവും ഉറപ്പാണ്.
ലാഭം ലബ്ധുമലബ്ധം വാ ലബ്ധം വാ പരിരക്ഷിതുമ്। പുരോഹിതം പ്രകുര്വീത രാജാ ഗുണസമന്വിതമ്
ലാഭം ലഭിച്ചാലും അല്ലാതിരുന്നാലും, ലഭിച്ചതു സംരക്ഷിക്കേണ്ടിയാലും, രാജാവ് ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനായ പുരോഹിതനെ നിയമിക്കണം.
പുരോഹിതമതേ തിഷ്ഠേദ്യ ഇച്ഛേദ്ഭൂതിമാത്മനഃ। പ്രാപ്തും വസുമതീം സര്വാം സര്വശഃ സാഗരാമ്ബരാമ്
ആർക്കെങ്കിലും സ്വയം ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, സമുദ്രം ചുറ്റിയ മുഴുവൻ ഭൂമിയും നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ തന്റെ പുരോഹിതന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കണം.
ന ഹി കേവലശൌര്യേണ താപത്യാഭിജനേന ച। ജയേദബ്രാഹ്മണഃ കശ്ചിദ്ഭൂമിം ഭൂമിപതിഃ ക്വചിത്
മാത്രം ധൈര്യത്താലോ ഉന്നത വംശത്താലോ, ബ്രാഹ്മണന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശമില്ലാതെ, ഒരു രാജാവും എവിടെയും ഭൂമി ജയിച്ചിട്ടില്ല.
തസ്മാദേവം വിജാനീഹി കുരൂണാം വംശവര്ധന। ബ്രാഹ്മണപ്രമുഖം രാജ്യം ശക്യം പാലയിതും ചിരമ്
കുരുവംശത്തെ വളർത്താവാ, ഇതു മനസ്സിലാക്കണം: ബ്രാഹ്മണന്മാർ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന രാജ്യം ദീർഘകാലം സംരക്ഷിക്കാവുന്നതാണ്.
താപത്യ ഇതി യദ്വാക്യമുക്തവാനസി മാമിഹ। തദഹം ജ്ഞാതുമിച്ഛാമി താപത്യാര്ഥം വിനിശ്ചിതമ്
താപത്യ എന്ന പേരിൽ നീ എന്നെ വിളിച്ചതിന്റെ അർത്ഥം ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. താപത്യ എന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം എനിക്ക് അറിയണം.
തപതീ നാമ കാ ചൈഷാ താപത്യാ യത്കൃതേ വയമ്। കൌന്തേയാ ഹി വയം സാധോ തത്ത്വമിച്ഛാമി വേദിതുമ്
തപതീ എന്നവൾ ആരാണ്? ഞങ്ങൾ താപത്യർ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതെന്തിനാണ്? കുന്തിദേവിയുടെ മകനേ, ഈ കാര്യത്തിന്റെ സത്യം ഞങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഏവമുക്തഃ സ ഗന്ധര്വഃ കുന്തീപുത്രം ധനഞ്ജയമ്। വിശ്രുതം ത്രിഷു ലോകേഷു ശ്രാവയാമാസ വൈ കഥാമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ആ ഗന്ധർവ്വൻ, കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ അർജുനനോടു്, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമായ ആ കഥ പറയാൻ തുടങ്ങി.
ഹന്ത തേ കഥയിഷ്യാമി കഥാമേതാം മനോരമാമ്। യഥാവദഖിലാം പാര്ഥ സര്വബുദ്ധിമതാം വര
പാർഥാ, ഞാൻ ഈ മനോഹരമായ കഥ മുഴുവനും, യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിച്ചപോലെ, നിനക്കു് പറയാം. നീ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം.
ഉക്തവാനസ്മി യേന ത്വാം താപത്യ ഇതി യദ്വചഃ। തത്തേഽഹം കഥയിഷ്യാമി ശൃണുഷ്വൈകമനാ ഭവ
ഞാൻ നിന്നെ 'തപതിയുടെ സന്തതി' എന്നു വിളിച്ചതിന് കാരണമെന്തെന്നു് ഇപ്പോൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. നീ മനസ്സോടെ കേൾക്കുക.
യ ഏഷ ദിവി ധിഷ്ണ്യേന നാകം വ്യാപ്നോതി തേജസാ। ഏതസ്യ തപതീ നാമ ബഭൂവ സദൃശീ സുതാ
ആകാശത്തെയും സ്വർഗ്ഗത്തെയും തന്റെ പ്രകാശത്തോടെ നിറയ്ക്കുന്ന ആ മഹാതേജസ്സിന്റെ മകൾ, തനിക്കു് തുല്യമായവളായി, 'തപതി' എന്ന പേരിൽ ജനിച്ചു.
വിവസ്വതോ വൈ ദേവസ്യ സാവിത്ര്യവരജാ വിഭോ। വിശ്രുതാ ത്രിഷു ലോകേഷു തപതീ തപസാ യുതാ
ദേവനായ വിവസ്വാന്റെ മകളും, സാവിത്രിയുടെ അനിയത്തിയും, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തയായ, തപസ്സിൽ സമ്പന്നയായ തപതിയായിരുന്നു അവൾ.
ന ദേവീ നാസുരീ ചൈവ ന യക്ഷീ ന ച രാക്ഷസീ। നാപ്സരാ ന ച ഗന്ധര്വീ തഥാ രൂപേണ കാചന
ദേവതകളിലും, അസുരസ്ത്രികളിലും, യക്ഷികളിലും, രാക്ഷസികളിലും, അപ്സരസ്സുകളിലും, ഗന്ധർവ്വസ്ത്രികളിലും, അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിന് തുല്യരാരുമില്ലായിരുന്നു.
സുവിഭക്താനവദ്യാങ്ഗീ സ്വസിതായതലോചനാ। സ്വാചാരാ ചൈവ സാധ്വീ ച സുവേഷാ ചൈവ ഭാമിനീ
അവളുടെ ശരീരം സുന്ദരമായി പൂർണ്ണവും കുഴപ്പമില്ലാത്തതുമായിരുന്നു. നീണ്ട കറുത്ത കണ്ണുകളും, നല്ല പെരുമയും, സദാചാരവും, മനോഹരമായ വേഷവും അവളെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
ത തസ്യാഃ സദൃശം കംചിത്ത്രിഷു ലോകേഷു ഭാരത। ഭര്താരം സവിതാ മേനേ രൂപശീലഗുണശ്രുതൈഃ
ഭാരതാ, രൂപത്തിലും, ഗുണത്തിലും, ശീലത്തിലും, വിജ്ഞാനത്തിലും തപതിക്ക് തുല്യനായ ഭർത്താവിനെ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സാവിതാവ് കണ്ടില്ല.
സംപ്രാപ്തയൌവനാം പശ്യന്ദേയാം ദുഹിതരം തു താമ്। `ദ്വ്യഷ്ടവര്ഷാം തു താം ശ്യാമാം സവിതാ രൂപശാലിനീമ്।' നോപലേഭേ തതഃ ശാന്തിം സംപ്രദാനം വിചിന്തയന്
അവളുടെ മകൾ യൌവനത്തിലേക്ക് കടന്നതും, കനകവർണ്ണവും, പതിനാറു വയസ്സുമുള്ളതും കണ്ട സാവിതാവ്, ആരെ വിവാഹം കഴിപ്പിക്കാമെന്ന ചിന്തയിൽ മനസ്സിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്തിയില്ല.
അഥര്ക്ഷപുത്രഃ ക്രാന്തേയ കുരൂണാമൃഷഭോ ബലീ। സൂര്യമാരാധയാമാസ നൃപഃ സംവരണസ്തദാ
കുരുവംശത്തിലെ മഹാശക്തനായ ഋക്ഷപുത്രൻ, സംവരണൻ എന്ന രാജാവ്, അന്നേരം സൂര്യഭഗവാനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.
അര്ധ്യമാല്യോപഹാരാദ്യൈര്ഗന്ധൈശ്ച നിയതഃ ശുചിഃ। നിയമൈരുപവാസൈശ്ച തപോഭിര്വിവിധൈരപി
അവൻ ശുദ്ധിയോടെ, നിയന്ത്രണത്തോടെയും ഉപവാസാദികളായ വ്രതങ്ങളോടെയും, അർഘ്യവും പുഷ്പവും ഭക്തിപൂർവ്വം സമർപ്പിച്ച്, വിവിധ തപസ്സുകൾ അനുഷ്ഠിച്ചു.
സുശ്രൂഷുരനഹംവാദീ ശുചിഃ പൌരവനന്ദന। അംശുമന്തം സമുദ്യന്തം പൂജയാമാസ ഭക്തിമാന്
പൗരവവംശത്തിലെ സന്താനമായ അവൻ, സേവനത്തിന് ആഗ്രഹിച്ചും, വിനയത്തോടെ സംസാരിച്ചും, ശുദ്ധിയോടെ, ഉദയിക്കുന്ന സൂര്യനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.
തതഃ കൃതജ്ഞം ധര്മജ്ഞം രൂപേണാസദൃശം ഭുവി। തപത്യാഃ സദൃശം മേനേ സൂര്യഃ സംവരണം പതിമ്
കൃതജ്ഞതയും ധർമ്മനിഷ്ഠയും, ഭൂമിയിൽ അപൂർവ്വമായ സൗന്ദര്യവും ഉള്ള സംവരണനെ, തപതിക്ക് അനുയോജ്യനായ ഭർത്താവായി സൂര്യൻ കരുതിച്ചു.
ദാതുമൈച്ഛത്തതഃ കന്യാം തസ്മൈ സംവരണായ താമ്। നൃപോത്തമായ കൌരവ്യ വിശ്രുതാഭിജനായ ച
അതിനാൽ, കൌരവ്യ, മഹാരാജാവായ സംവരണനു്, പ്രശസ്തമായ വംശത്തിൽ ജനിച്ച തന്റെ മകളെ വിവാഹം നൽകാൻ സൂര്യൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
യഥാ ഹി ദിവി ദീപ്താംശുഃ പ്രഭാസയതി തേജസാ। തഥാ ഭുവി മഹിപാലോ ദീപ്ത്യാ സംവരണോഽഭവത്
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സൂര്യൻ തന്റെ പ്രകാശംകൊണ്ട് എല്ലാം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഭൂമിയിൽ സംവരണൻ തന്റെ തേജസ്സുകൊണ്ട് പ്രകാശിച്ചു.
യഥാഽര്ചയന്തി ചാദിത്യമുദ്യന്തം ബ്രഹ്മവാദിനഃ। തഥാ സംവരണം പാര്ഥ ബ്രാഹ്മണാവരജാഃ പ്രജാഃ
പാർഥാ, ബ്രഹ്മജ്ഞാനികൾ ഉദയസൂര്യനെ ആരാധിക്കുന്നതുപോലെ, ബ്രാഹ്മണന്മാരും മറ്റു ജനങ്ങളും സംവരണനെ ആദരിച്ചു.
സ സോമമതി കാന്തത്വാദാദിത്യമതി തേജസാ। ബഭൂവ നൃപതിഃ ശ്രീമാന്സുഹൃദാം ദുര്ഹൃദാമപി
ആ മഹാരാജാവ് സൗന്ദര്യത്തിൽ ചന്ദ്രനുപോലെയും, തേജസ്സിൽ സൂര്യനുപോലെയും, സുഹൃത്തുക്കൾക്കും ശത്രുക്കൾക്കുമുപോലും പ്രിയങ്കരനായിരുന്നു.
ഏവംഗുണസ്യ നൃപതേസ്തഥാവൃത്തസ്യ കൌരവ। തസ്മൈ ദാതും മനശ്ചക്രേ തപതീം തപനഃ സ്വയമ്
കൌരവാ, അങ്ങനെ ഗുണസമ്പന്നനും നല്ല പെരുമയുമുള്ള രാജാവിനെ കണ്ട സൂര്യൻ, തപതിയെ അവനു് വിവാഹം നൽകാൻ തീരുമാനിച്ചു.