നാരദപ്രഭൃതീനാം തു ദേവര്ഷീണാം മയാ ശ്രുതമ്। ഗുണാന്കഥയതാം വീര പൂര്വേഷാം തവ ധീമതാമ്
നാരദൻ തുടങ്ങിയ ദേവർഷിമാരിൽ നിന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, വീരനേ, നിന്റെ പണ്ടത്തെ ജ്ഞാനികളായ പൂർവ്വികരുടെ ഗുണങ്ങൾ അവർ പറഞ്ഞത്.
സ്വയം ചാപി മയാ ദൃഷ്ടശ്ചരതാ സാഗരാമ്ബരാമ്। ഇമാം വസുമതീം കൃത്സ്നാം പ്രഭാവഃ സുകുലസ്യ തേ
ഞാനും സ്വയം ഈ ഭൂമിയും സമുദ്രവും ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചപ്പോൾ, നിന്റെ മഹത്തായ കുടുംബത്തിന്റെ ശക്തി മുഴുവൻ ലോകത്തും കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
വേദേ ധനുഷി ചാചാര്യമഭിജാനാമി തേഽര്ജുന। വിശ്രുതം ത്രിഷു ലോകേഷു ഭാരദ്വാജം യശസ്വിനമ്
വേദത്തിലും ധനുര്വിദ്യയിലും, അർജുനാ, ഞാൻ നിന്റെ ഗുരുവിനെ തിരിച്ചറിയുന്നു—മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തനായ ഭാരദ്വാജൻ.
സര്വവേദവിദാം ശ്രേഷ്ഠം സര്വശസ്ത്രഭൃതാം വരമ്। ദ്രോണമിഷ്വസ്ത്രകുശലം ധനുഷ്യഹ്ഗിരസാം വരമ്
സകലവേദങ്ങൾ അറിയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും എല്ലാ ആയുധധാരികളിലും പ്രധാനനും, ധനുര്വിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും, അംഗിരസുകളുടെ വംശത്തിൽ ഉത്തമനുമായ ദ്രോണൻ.
ധര്മം വായും ച ശക്രം ച വിജാനാമ്യശ്വിനൌ തഥാ। പാണ്ഡും ച കുരുശാര്ദൂല ഷഡേതാന്കുരുവര്ധനാന്। പിതൄനേതാനഹം പാര്ഥ ദേവമാനുഷസത്തമാന്
കുരുവംശത്തിലെ സിംഹമേ, ഞാൻ ധർമ്മനെയും വായുവിനെയും ഇന്ദ്രനെയും അശ്വിനീദേവന്മാരെയും പാണ്ഡുവിനെയും—ഇവരെല്ലാം, കുരുവംശത്തെ വളർത്തുന്ന ആറുപേരെയും അറിയുന്നു. പാർഥാ, ഞാൻ ദൈവങ്ങളുടെയും മനുഷ്യരുടെയും പിതാക്കളിൽ പ്രധാനനും, ഏറ്റവും ഉത്തമനായ ജീവിയുമാണ്.
ദിവ്യാത്മാനോ മഹാത്മാനഃ സര്വശസ്ത്രഭൃതാം വരാഃ। ഭവന്തോ ഭ്രാതരഃ ശൂരാഃ സര്വേ സുചരിതവ്രതാഃ
അവർ ദിവ്യാത്മാക്കളും മഹാത്മാക്കളും ആയുധധാരികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠരും ആണു. നിങ്ങൾ സഹോദരന്മാർ ധൈര്യശാലികളും നല്ല വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവരും ആണു.
ഉത്തമാം ച മനോബുദ്ധിം ഭവതാം ഭാവിതാത്മനാമ്। ജാനന്നപി ച വഃ പാര്ഥ കൃതവാനിഹ ധര്ഷണാമ്
നിങ്ങളുടെ മനസ്സും ബുദ്ധിയും എത്ര ഉന്നതമാണെന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു, പാർഥാ, നിങ്ങൾ ഭാവനയുള്ളവരാണല്ലോ. എങ്കിലും, ഇവിടെ ഞാൻ ഈ അപമാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
സ്ത്രീസകാശേ ച കൌരവ്യ ന പുമാന്ക്ഷന്തുമര്ഹതി। ധര്ഷണാമാത്മനഃ പശ്യന്ബ്രാഹുദ്രവിണമാശ്രിതഃ
സ്ത്രീകളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, കൌരവാ, ആരും തന്നെ തന്റെ അപമാനം സഹിക്കേണ്ടതല്ല, പ്രത്യേകിച്ച് ശക്തിയും സമ്പത്തും ആശ്രയിക്കുന്നവൻ.
നക്തം ച ബലമസ്മാകം ഭൂയ ഏവാഭിവര്ധതേ। യതസ്തതോ മാം കൌന്തേയ സദാരം മന്യുരാവിശത്
രാത്രിയിൽ ഞങ്ങളുടെ ശക്തി കൂടുതൽ വർദ്ധിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, കുന്തിദേവിയുടെ മകനേ, എനിക്ക് എന്നും എന്റെ ഭാര്യയ്ക്കും കോപം വരാറുണ്ട്.
സോഽഹം ത്വയേഹ വിജിതഃ സങ്ഖ്യേ താപത്യവര്ധന। യേന തേനേഹ വിധിനാ കീര്ത്യമാനം നിബോധ മേ
താപത്യവംശത്തെ വളർത്താവാ, ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നോട് യുദ്ധത്തിൽ തോറ്റുപോയിരിക്കുന്നു. എനിക്കിത് സംഭവിച്ച കാരണത്തെക്കുറിച്ച് നീ കേൾക്കണം.
ബ്രഹ്മചര്യം പരോ ധര്മഃ സ ചാപി നിയതസ്ത്വയി। യസ്മാത്തസ്മാദഹം പാര്ഥ രണേ।ഞസ്മി വിജിതസ്ത്വയാ
ബ്രഹ്മചര്യമാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ധർമ്മം. അതു നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉറപ്പായി നിലകൊള്ളുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ്, പാർഥാ, ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ നിന്നോട് തോറ്റത്.
യസ്തു സ്യാത്ക്ഷത്രിയഃ കശ്ചിത്കാമവൃത്തഃ പരന്തപ। നക്തം ച യുധി യുധ്യേത ന സ ജീവേത്കഥംചന
ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനേ, ആരെങ്കിലും കാമവശനായ ക്ഷത്രിയൻ രാത്രി യുദ്ധം ചെയ്താൽ, അവൻ ഒരിക്കലും ജീവിച്ചിരിക്കാൻ കഴിയില്ല.
യസ്തു സ്യാത്കാമവൃത്തോഽപി പാര്ഥ ബ്രഹ്മപുരസ്കൃതഃ। ജയേന്നക്തഞ്ചരാന്സര്വാന്സ പുരോഹിതധൂര്ഗതഃ
പാർഥാ, എന്നാൽ കാമവശനായവൻ പോലും ബ്രഹ്മജ്ഞാനവും പുരോഹിതന്റെ സാന്നിധ്യവും ഉണ്ടെങ്കിൽ, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ജയിക്കാൻ കഴിയും.
തസ്മാത്താപത്യ യത്കിംചിന്നൃണാം ശ്രേയ ഇഹേപ്സിതമ്। തസ്മിന്കര്മണി യോക്തവ്യാ ദാന്താത്മാനഃ പുരോഹിതാഃ
അതുകൊണ്ട്, മനുഷ്യർ ഈ ലോകത്തിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന നല്ലതൊന്നും നേടാൻ, അത്തരത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്ന പുരോഹിതന്മാരെ ഏർപ്പെടുത്തണം.
വേദേ ഷഡങ്ഗേ നിരതാഃ ശുചയഃ സത്യവാദിനഃ। ധര്മാത്യാഗഃ കൃതാത്മാനഃ സ്യുര്നൃപാണാം പുരോഹിതാഃ
വേദങ്ങളിലും അതിന്റെ ആറു അങ്കങ്ങളിലും നിഷ്ഠയുള്ളവരും, ശുദ്ധരും, സത്യവാദികളും, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചവരും, ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്നവരുമാണ് രാജാക്കന്മാരുടെ പുരോഹിതന്മാർ.
ജയശ്ച നിയതോ രാജ്ഞഃ സ്വര്ഗശ്ച തദനന്തരമ്। യസ്യ സ്യാദ്ധര്മവിദ്വാഗ്മീ പുരോധാഃ ശീലവാഞ്ശുചിഃ
ധർമ്മത്തിൽ പ്രാവീണ്യവും വാഗ്മിതയും ശീലവും ശുദ്ധിയും ഉള്ള പുരോഹിതൻ രാജാവിന് ഉണ്ടെങ്കിൽ, ജയവും അതിന് ശേഷം സ്വർഗ്ഗവും ഉറപ്പാണ്.
ലാഭം ലബ്ധുമലബ്ധം വാ ലബ്ധം വാ പരിരക്ഷിതുമ്। പുരോഹിതം പ്രകുര്വീത രാജാ ഗുണസമന്വിതമ്
ലാഭം ലഭിച്ചാലും അല്ലാതിരുന്നാലും, ലഭിച്ചതു സംരക്ഷിക്കേണ്ടിയാലും, രാജാവ് ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനായ പുരോഹിതനെ നിയമിക്കണം.
പുരോഹിതമതേ തിഷ്ഠേദ്യ ഇച്ഛേദ്ഭൂതിമാത്മനഃ। പ്രാപ്തും വസുമതീം സര്വാം സര്വശഃ സാഗരാമ്ബരാമ്
ആർക്കെങ്കിലും സ്വയം ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, സമുദ്രം ചുറ്റിയ മുഴുവൻ ഭൂമിയും നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ തന്റെ പുരോഹിതന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കണം.
ന ഹി കേവലശൌര്യേണ താപത്യാഭിജനേന ച। ജയേദബ്രാഹ്മണഃ കശ്ചിദ്ഭൂമിം ഭൂമിപതിഃ ക്വചിത്
മാത്രം ധൈര്യത്താലോ ഉന്നത വംശത്താലോ, ബ്രാഹ്മണന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശമില്ലാതെ, ഒരു രാജാവും എവിടെയും ഭൂമി ജയിച്ചിട്ടില്ല.
തസ്മാദേവം വിജാനീഹി കുരൂണാം വംശവര്ധന। ബ്രാഹ്മണപ്രമുഖം രാജ്യം ശക്യം പാലയിതും ചിരമ്
കുരുവംശത്തെ വളർത്താവാ, ഇതു മനസ്സിലാക്കണം: ബ്രാഹ്മണന്മാർ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന രാജ്യം ദീർഘകാലം സംരക്ഷിക്കാവുന്നതാണ്.
താപത്യ ഇതി യദ്വാക്യമുക്തവാനസി മാമിഹ। തദഹം ജ്ഞാതുമിച്ഛാമി താപത്യാര്ഥം വിനിശ്ചിതമ്
താപത്യ എന്ന പേരിൽ നീ എന്നെ വിളിച്ചതിന്റെ അർത്ഥം ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. താപത്യ എന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം എനിക്ക് അറിയണം.
തപതീ നാമ കാ ചൈഷാ താപത്യാ യത്കൃതേ വയമ്। കൌന്തേയാ ഹി വയം സാധോ തത്ത്വമിച്ഛാമി വേദിതുമ്
തപതീ എന്നവൾ ആരാണ്? ഞങ്ങൾ താപത്യർ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതെന്തിനാണ്? കുന്തിദേവിയുടെ മകനേ, ഈ കാര്യത്തിന്റെ സത്യം ഞങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഏവമുക്തഃ സ ഗന്ധര്വഃ കുന്തീപുത്രം ധനഞ്ജയമ്। വിശ്രുതം ത്രിഷു ലോകേഷു ശ്രാവയാമാസ വൈ കഥാമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം ആ ഗന്ധർവ്വൻ, കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ അർജുനനോടു്, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തമായ ആ കഥ പറയാൻ തുടങ്ങി.
ഹന്ത തേ കഥയിഷ്യാമി കഥാമേതാം മനോരമാമ്। യഥാവദഖിലാം പാര്ഥ സര്വബുദ്ധിമതാം വര
പാർഥാ, ഞാൻ ഈ മനോഹരമായ കഥ മുഴുവനും, യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിച്ചപോലെ, നിനക്കു് പറയാം. നീ ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കണം.
ഉക്തവാനസ്മി യേന ത്വാം താപത്യ ഇതി യദ്വചഃ। തത്തേഽഹം കഥയിഷ്യാമി ശൃണുഷ്വൈകമനാ ഭവ
ഞാൻ നിന്നെ 'തപതിയുടെ സന്തതി' എന്നു വിളിച്ചതിന് കാരണമെന്തെന്നു് ഇപ്പോൾ ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം. നീ മനസ്സോടെ കേൾക്കുക.
യ ഏഷ ദിവി ധിഷ്ണ്യേന നാകം വ്യാപ്നോതി തേജസാ। ഏതസ്യ തപതീ നാമ ബഭൂവ സദൃശീ സുതാ
ആകാശത്തെയും സ്വർഗ്ഗത്തെയും തന്റെ പ്രകാശത്തോടെ നിറയ്ക്കുന്ന ആ മഹാതേജസ്സിന്റെ മകൾ, തനിക്കു് തുല്യമായവളായി, 'തപതി' എന്ന പേരിൽ ജനിച്ചു.
വിവസ്വതോ വൈ ദേവസ്യ സാവിത്ര്യവരജാ വിഭോ। വിശ്രുതാ ത്രിഷു ലോകേഷു തപതീ തപസാ യുതാ
ദേവനായ വിവസ്വാന്റെ മകളും, സാവിത്രിയുടെ അനിയത്തിയും, മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തയായ, തപസ്സിൽ സമ്പന്നയായ തപതിയായിരുന്നു അവൾ.
ന ദേവീ നാസുരീ ചൈവ ന യക്ഷീ ന ച രാക്ഷസീ। നാപ്സരാ ന ച ഗന്ധര്വീ തഥാ രൂപേണ കാചന
ദേവതകളിലും, അസുരസ്ത്രികളിലും, യക്ഷികളിലും, രാക്ഷസികളിലും, അപ്സരസ്സുകളിലും, ഗന്ധർവ്വസ്ത്രികളിലും, അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിന് തുല്യരാരുമില്ലായിരുന്നു.
സുവിഭക്താനവദ്യാങ്ഗീ സ്വസിതായതലോചനാ। സ്വാചാരാ ചൈവ സാധ്വീ ച സുവേഷാ ചൈവ ഭാമിനീ
അവളുടെ ശരീരം സുന്ദരമായി പൂർണ്ണവും കുഴപ്പമില്ലാത്തതുമായിരുന്നു. നീണ്ട കറുത്ത കണ്ണുകളും, നല്ല പെരുമയും, സദാചാരവും, മനോഹരമായ വേഷവും അവളെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
ത തസ്യാഃ സദൃശം കംചിത്ത്രിഷു ലോകേഷു ഭാരത। ഭര്താരം സവിതാ മേനേ രൂപശീലഗുണശ്രുതൈഃ
ഭാരതാ, രൂപത്തിലും, ഗുണത്തിലും, ശീലത്തിലും, വിജ്ഞാനത്തിലും തപതിക്ക് തുല്യനായ ഭർത്താവിനെ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും സാവിതാവ് കണ്ടില്ല.