വൃദ്ധാനുശാസനേ സക്താഃ പാണ്ഡവാ ധര്മചാരിണഃ। താദൃശാ ന വിനശ്യന്തി നൈവ യാന്തി പരാഭവമ്
പാണ്ഡവന്മാർ മൂപ്പന്മാരുടെ ഉപദേശത്തിൽ സ്ഥിരതയുള്ളവരും ധർമ്മപാലകരുമാണ്; അത്തരക്കാർക്ക് നാശമോ പരാജയമോ ഉണ്ടാകില്ല.
മയാ ദൃഷ്ടമിദം സത്യം ശൃണു ത്വം മനുജാധിപ। ബ്രാഹ്മണൈഃ കഥിതം സത്യം വേദേഷു ച മയാ ശ്രുതമ്
നാന്റെ കണ്ണാൽ ഞാൻ ഇതു സത്യമാണെന്ന് കണ്ടിട്ടുണ്ട്, രാജാവേ, നീ കേൾക്കണം; ബ്രാഹ്മണന്മാർ പറഞ്ഞതും വേദങ്ങളിൽ ഞാൻ കേട്ടതുമിതേ സത്യം.
ബൃഹസ്പതിമതേനാഥ പൌലോമ്യാ ച പുരാ ശ്രുതമ്। നഷ്ട ഹന്ദ്രോ ബിസഗ്രന്ഥ്യാമുപശ്രുത്യാ ഹി ദര്ശിതഃ
ബ്രഹസ്പതിയുടെ ഉപദേശത്തിൽനിന്നും പോളോമിയുടെ കഥയിൽനിന്നും ഞാൻ പഴയകാലത്ത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്; ചന്ദ്രൻ നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഉപശ്രുതിയുടെ സഹായത്തോടെ, കമലത്തണ്ടിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയതായി.
ഉപശ്രുതിര്മഹാരാജ പാണ്ഡവാര്ഥേ മയാ ശ്രുതാ। യത്രകുത്രാപി ജീവന്തി പാണ്ഡവാസ്തേ ന സംശയഃ
മഹാരാജാവേ, പാണ്ഡവന്മാരെക്കുറിച്ച് ഉപശ്രുതിയിലൂടെ ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; അവർ എവിടെയായാലും ജീവനോടെയാണ്—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
മയാ ദൃഷ്ടാനി ലിങ്ഗാനി ഇഹൈവൈഷ്യന്തി പാണ്ഡവാഃ। യന്നിമിത്തമിഹായാന്തി തച്ഛൃണുഷ്വ നരാധിപ
പാണ്ഡവന്മാർ ഇവിടെ വരുമെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന ലക്ഷണങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്; അവർ ഇവിടെ വരാനുള്ള കാരണം ഞാൻ പറയാം, രാജാവേ, നീ കേൾക്കൂ.
സ്വയംവരഃ ക്ഷത്രിയാണാം കന്യാദാനേ പ്രദര്ശിതഃ। സ്വയംവരസ്തു നഗരേ ഘുഷ്യതാം രാജസത്തമ
ക്ഷത്രിയർക്ക് പെൺകുട്ടിയെ വിവാഹം നൽകാൻ സ്വയംവരം പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്; നഗരത്തിൽ സ്വയംവരം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടട്ടെ, മഹാരാജാവേ.
യത്ര വാ നിവസന്തസ്തേ പാണ്ഡവാഃ പൃഥയാ സഹ। ദൂരസ്ഥാ വാ സമീപസ്ഥാ സ്വര്ഗസ്ഥാ വാഽപി പാണ്ഡവാഃ
പാണ്ഡവന്മാർ പൃഥയോടൊപ്പം എവിടെയായാലും താമസിക്കട്ടെ—അവരെ ദൂരത്തായാലും സമീപത്തായാലും, സ്വർഗ്ഗത്തിലായാലും,
ശ്രുത്വാ സ്വയംവരം രാജന്സമേഷ്യന്തി ന സംശയഃ। തസ്മാത്സ്വയംവരോ രാജന്ഘുഷ്യതാം മാ ചിരം കൃഥാഃ
സ്വയംവരത്തിന്റെ വാർത്ത കേട്ടാൽ അവർ തീർച്ചയായും വരും, രാജാവേ—ഇതിൽ സംശയമില്ല; അതിനാൽ സ്വയംവരം ഉടൻ പ്രഖ്യാപിക്കണം, വൈകരുത്.
ശ്രുത്വാ പുരോഹിതേനോക്തം പാഞ്ചാലഃ പ്രീതിമാംസ്തദാ। ഘോഷയാമാസ നഗരേ ദ്രൌപദ്യാസ്തു സ്വയംവരമ്
പുരോഹിതൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, പാഞ്ചാല രാജാവ് അതിയായി സന്തോഷിച്ചു. അപ്പോൾ തന്നെ നഗരത്തിൽ ദ്രൗപദിയുടെ സ്വയംവരത്തിന് പ്രഖ്യാപനം നടത്തി.
പുഷ്യമാസേ തു രോഹിണ്യാം ശുക്ലപക്ഷേ ശുഭേ തിഥൌ। ദിവസൈഃ പഞ്ചസപ്തത്യാ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ
പുഷ്യമാസത്തിൽ, രോഹിണി നക്ഷത്രത്തിൽ, ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഒരു ശുഭദിനത്തിൽ, എഴുപത്തഞ്ച് ദിവസത്തിന് ശേഷം ഈ ചടങ്ങ് നിർവഹിക്കും, അതിൽ സംശയമില്ല.
ദേവഗന്ധര്വയക്ഷാശ്ച ഋഷയശ്ച തപോധനാഃ। സ്വയംവരം ദ്രഷ്ടുകാമാ ഗച്ഛന്ത്യേവ ന സംശയഃ
ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായ ഋഷിമാർ — ഇവർക്കെല്ലാം ദ്രൗപദിയുടെ സ്വയംവരം കാണാൻ ആഗ്രഹമാണ്; അവരൊക്കെയും അവിടെ എത്തും, ഇതിൽ സംശയമില്ല.
തവ പുത്രാ മഹാത്മാനോ ദര്ശനീയോ വിശേഷതഃ। യദൃച്ഛയാ സാ പാഞ്ചാലീ ഗച്ഛേദ്വാന്യതമം പതിമ്
നിന്റെ മക്കൾ മഹാത്മാക്കളാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് കാണാൻ യോജിച്ചവരും. അതിനാൽ, ആ പാഞ്ചാലി അവരിൽ ആരെയെങ്കിലും ഭർത്താവായി തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ഇടയുണ്ട്.
കോ ഹി ജാനാതി ലോകേഷു പ്രജാപതിമതം ശുഭണ്। തസ്മാത്സപുത്രാ ഗച്ഛേഥാ യദി ബ്രാഹ്മണി രോചതേ
ലോകങ്ങളിൽ ആരാണ് സൃഷ്ടികർത്താവിന്റെ ഇഷ്ടം അറിയാൻ കഴിയുക, ഭാഗ്യശാലിയേ? അതിനാൽ, നിനക്കും ഇഷ്ടമെങ്കിൽ മക്കളോടൊപ്പം നീയും പോകണം, ബ്രാഹ്മണനേ.
നിത്യകാലം സുഭിക്ഷാസ്തേ പാഞ്ചാലാസ്തു തപോധനേ। യജ്ഞസേനസ്തു രാജാ സ ബ്രഹ്മണ്യഃ സത്യസങ്ഗരഃ
പാഞ്ചാല ദേശത്ത് സദാ തപസ്സുകാര്ക്ക് ധാരാളം ഭിക്ഷ ലഭിക്കും. യജ്ഞസേന എന്ന രാജാവ് ബ്രാഹ്മണഭക്തനും സത്യനിഷ്ഠനുമാണ്.
ബ്രഹ്മണ്യാ നാഗരാഃ സര്വേ ബ്രാഹ്മണാശ്ചാതിഥിപ്രിയാഃ। നിത്യകാലം പ്രദാസ്യന്തി ആമന്ത്രണമയാചിതമ്
അവിടെയുള്ള എല്ലാ നഗരവാസികളും ബ്രാഹ്മണഭക്തരാണ്; ബ്രാഹ്മണന്മാർ അതിഥികളെ സ്നേഹിക്കുന്നു. അവർ എപ്പോഴും അഭ്യർത്ഥനയോ ക്ഷണമോ ചെയ്താൽ അതിനനുസരിച്ച് ഭിക്ഷ നൽകും.
അഹം ച തത്ര ഗച്ഛാമി മമൈഭിഃ സഹ ശിഷ്യകൈഃ। ഏകസാര്ഥാഃ പ്രയാതാഃ സ്മോ ബ്രാഹ്മണ്യാ യദി രോചതേ
ഞാനും എന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം അവിടെ പോകും. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് യാത്ര ചെയ്യാം, ബ്രാഹ്മണനേ, നിനക്ക് ഇഷ്ടമെങ്കിൽ.
ഏതാവദുക്ത്വാ വചനം ബ്രാഹ്മണോ വിരരാമ ഹ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ബ്രാഹ്മണൻ മൗനം പാലിച്ചു.
ഏതച്ഛ്രുത്വാ തതഃ സര്വേ പാണ്ഡവാ ഭരതര്ഷഭ। മനസാ ദ്രൌപദീം ജഗ്മുരനങ്ഗശരപീഡിതാഃ
ഇത് കേട്ടപ്പോൾ, ഭാരതവംശത്തിലെ പാണ്ഡവർ എല്ലാവരും മനസ്സിൽ ദ്രൗപദിയിലേക്കു ആകർഷിതരായി, പ്രണയബാണങ്ങളിൽ തുളച്ചവരായി.
തതസ്താം രജനീം രാജഞ്ഛല്യവിദ്ധാ ഇവാഭവന്। സര്വേ ചാസ്വസ്ഥമനസോ ബഭൂവുസ്തേ മഹാബലാഃ
അപ്പോൾ, രാജാവേ, ആ രാത്രി അവർ എല്ലാവരും കുരിശുകൾകൊണ്ട് വേദനിച്ചതുപോലെ ആയിരുന്നു; ആ മഹാബലന്മാർക്ക് മനസ്സിൽ ശാന്തി ഇല്ലാതായി.
തതഃ കുന്തീ സുതാന്ദൃഷ്ട്വാ സര്വാംസ്തദ്ഗതചേതസഃ। യുധിഷ്ഠിരമുവാചേദം വചനം സത്യവാദിനീ
അപ്പോൾ, കുന്തി തന്റെ മക്കൾ എല്ലാവരും മനസ്സോടെ അവളിലേക്കാണ് നോക്കുന്നത് കണ്ടു. സത്യവാദിനിയായ അവൾ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോടു പറഞ്ഞു.
ചിരരാത്രോഷിതാഃ സ്മേഹ ബ്രാഹ്മണസ്യ നിവേശനേ। രമമാണാഃ പുരേ രമ്യേ ലബ്ധഭൈക്ഷാ മഹാത്മനഃ
നാം ഈ ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിൽ വളരെ നാളുകളായി താമസിക്കുന്നു. ഈ മനോഹരമായ നഗരത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ ഭിക്ഷ ലഭിച്ച് ജീവിച്ചു.
യാനീഹ രമണീയാനി വനാന്യുപവനാനി ച। സര്വാണി താനി ദൃഷ്ടാനി പുനഃപുനരരിന്ദമ
ഇവിടെ കാണാവുന്ന എല്ലാ മനോഹരമായ കാടുകളും ഉദ്യാനങ്ങളും, ശത്രുനാശകനേ, നമ്മൾ പലതവണ കണ്ടു കഴിഞ്ഞു.
പുനര്ദൃഷ്ടാനി താനീഹ പ്രീണയന്തി ന നസ്തഥാ। ഭൈക്ഷം ച ന തഥാ വീര ലഭ്യതേ കുരുനന്ദന
ഇവയെ വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ടിട്ടും, ഇനി അത്ര സന്തോഷം ഉണ്ടാവുന്നില്ല. കൂടാതെ, കുരുനന്ദനേ, മുൻപുപോലെ ഭിക്ഷയും എളുപ്പത്തിൽ ലഭിക്കുന്നില്ല.
തേ വയം സാധു പഞ്ചാലാന്ഗച്ഛാമ യദി മന്യസേ। അപൂര്വദര്ശനം വീര രമണീയം ഭവിഷ്യതി
അതിനാൽ, വീരനേ, നിനക്ക് മനസ്സാകുമ്പോൾ നാം പാഞ്ചാല ദേശത്തേക്ക് പോകാം. അതൊരു പുതുമയും ആഹ്ലാദവും നൽകും.
സുഭിക്ഷാശ്ചൈവ പഞ്ചാലാഃ ശ്രൂയന്തേ ശത്രുകര്ശന। യജ്ഞസേനശ്ച രാജാഽസൌ ബ്രഹ്മണ്യ ഇതി സുശ്രുമ
പാഞ്ചാല ദേശത്ത് ധാരാളം ഭിക്ഷ ലഭിക്കും എന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്, ശത്രുനാശകനേ. യജ്ഞസേന എന്ന രാജാവ് ബ്രാഹ്മണഭക്തനാണെന്നു നാം കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഏകത്ര ചിരവാസശ്ച ക്ഷമോ ന ച മതോ മമ। തേ തത്ര സാധു ഗച്ഛാമോ യദി ത്വം പുത്ര മന്യസേ
ഒരു സ്ഥലത്ത് ദീർഘകാലം താമസിക്കുന്നത് ശരിയല്ല, അതിനാൽ എനിക്കു അതിൽ ഇഷ്ടവുമില്ല. അതിനാൽ, മകനേ, നിനക്ക് സമ്മതമെങ്കിൽ നാം അവിടെ പോകാം.
ഭവത്യാ യന്മതം കാര്യം തദസ്മാകം പരം ഹിതമ്। അനുജാംസ്തു ന ജാനാമി ഗച്ഛേയുര്നേതി വാ പുനഃ
നിങ്ങൾ ശരിയെന്ന് കരുതുന്ന കാര്യം ചെയ്യുന്നതാണ് ഞങ്ങൾക്കു ഏറ്റവും ഉത്തമം. ചെറുഭ്രാതാക്കൾ പോകണോ വേണ്ടയോ എന്നതിൽ എനിക്ക് ഉറപ്പില്ല.
തതഃ കുന്തീ ഭീമസേനമര്ജുനം യമജൌ തഥാ। ഉവാച ഗമനം തേ ച തഥേത്യേവാബ്രുവംസ്തദാ
അതിനുശേഷം കുഞ്ഞ്തി ഭീമസേനനെയും അർജ്ജുനനെയും ഇരട്ടന്മാരെയും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അവർ പോകാൻ സമ്മതിച്ചു, 'ശരി' എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു.
തത ആമന്ത്ര്യ തം വിപ്രം കുന്തീ രാജസുതൈഃ സഹ। പ്രതസ്ഥേ നഗരീം രമ്യാം ദ്രുപദസ്യ മഹാത്മനഃ
അതിനുശേഷം ആ ബ്രാഹ്മണനോട് വിടപറഞ്ഞ്, കുഞ്ഞ്തി രാജകുമാരന്മാരോടൊപ്പം മഹാത്മാവായ ദ്രുപദന്റെ മനോഹരമായ നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
വസത്സു തേഷു പ്രച്ഛന്നം പാണ്ഡവേഷു മഹാത്മസു। ആജഗാമാഥ താന്ദ്രഷ്ടും വ്യാസഃ സത്യവതീസുതഃ
മഹാത്മാക്കളായ പാണ്ഡവന്മാർ ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നിടയിൽ, സത്യവതിയുടെ മകനായ വ്യാസൻ അവരെ കാണാൻ എത്തി.