സ മ്യക് പൂജയിത്വാ തം വിപ്രം വിപ്രര്ഷഭസ്തദാ। ദദൌ പ്രതിശ്രയം തസ്മൈ സദാ സര്വാതിഥിവ്രതഃ
അവിടെ, ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ അതിഥിസേവനത്തിൽ എപ്പോഴും താല്പര്യത്തോടെ, ആ ബ്രാഹ്മണനെ ആദരിച്ച് അഭയം നൽകി.
തതസ്തേ പാണ്ഡവാഃ സര്വേ സഹ കുന്ത്യാ നരര്ഷഭാഃ। ഉപാസാഞ്ചക്രിരേ വിപ്രം കഥയന്തം കഥാഃ ശുഭാഃ
അപ്പോൾ പാണ്ഡവർ എല്ലാവരും കുഞ്ഞിയോടൊപ്പം, ആ മഹാപുരുഷനെ ആശ്രയിച്ച്, അദ്ദേഹം പറയുന്ന നല്ല കഥകൾ ആസ്വദിച്ചു.
കഥയാമാസ ദേശാംശ്ച തീര്ഥാനി സരിതസ്തഥാ। രാജ്ഞശ്ച വിവിധാശ്ചര്യാന്ദേശാംശ്ചൈവ പുരാണി ച
അവൻ ദേശങ്ങൾ, തീർത്ഥങ്ങൾ, നദികൾ, രാജാക്കന്മാരുടെ അത്ഭുതങ്ങൾ, പഴയ ദേശങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുതന്നു.
സ തത്രാകഥയദ്വിപ്രഃ കഥാന്തേ ജനമേജയ। പഞ്ചാലേഷ്വദ്ഭുതാകാരം യാജ്ഞസേന്യാഃ സ്വയംവരമ്
അവിടെ കഥകൾ അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ആ മഹാത്മാവ് ജനമേജയനോട്, പാഞ്ചാലരാജ്യത്തിൽ യജ്ഞസേനിയുടെ അത്ഭുതമായ സ്വയംവരം പറഞ്ഞുതന്നു.
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നസ്യ ചോത്പത്തിമുത്പത്തിം ച ശിഖണ്ഡിനഃ। അയോനിജത്വം കൃഷ്ണായാ ദ്രുപദസ്യ മഹാമഖേ
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ ജനനം, ശിഖണ്ഡിയുടെ ജനനം, കൃഷ്ണയുടെ അസാധാരണമായ ജനനം, ദ്രുപദന്റെ മഹായാഗം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് അവൻ വിശദമായി പറഞ്ഞു.
തദദ്ഭുതതമം ശ്രുത്വാ ലോകേ തസ്യ മഹാത്മനഃ। വിസ്തരേണൈവ പപ്രച്ഛുഃ കഥാം തേ പുരുഷര്ഷഭാഃ
ആ മഹാത്മാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അത്ഭുതമായ കഥ കേട്ടപ്പോൾ, അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന മഹാന്മാർ ആ കഥ കൂടുതൽ വിശദമായി പറയാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
കഥം ദ്രുപദപുത്രസ്യ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നസ്യ പാവകാത്। വേദീമധ്യാച്ച കൃഷ്ണായാഃ സംഭവഃ കഥമദ്ഭുതഃ
ദ്രുപദന്റെ മകനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ എങ്ങനെ അഗ്നിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു? കൃഷ്ണയുടെ അത്ഭുതജനനം യാഗവേദിയിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു?
കഥം ദ്രോണാന്മഹേഷ്വാസാത്സര്വാണ്യസ്ത്രാണ്യശിക്ഷത। `ധൃഷ്ടദ്യുമ്നോ മഹേഷ്വാസഃ കഥം ദ്രോണസ്യ മൃത്യുദഃ।' കഥം വിപ്ര സഖായൌ തൌ ഭിന്നൌ കസ്യ കൃതേന വാ
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, മഹാബാണധാരി, ദ്രോണനിൽ നിന്ന് എല്ലാ ആയുധങ്ങളും എങ്ങനെ പഠിച്ചു? ദ്രോണന്റെ മരണത്തിന് കാരണമാകാൻ അവൻ എങ്ങനെ ആയിരുന്നു? മഹർഷേ, ആ രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ എങ്ങനെ വേർപിരിഞ്ഞു? അതിന് കാരണം എന്തായിരുന്നു?
ഏവം തൈശ്ചോദിതോ രാജന്സ വിപ്രഃ പുരുഷര്ഷഭൈഃ। കഥയാമാസ തത്സര്വം ദ്രൌപദീസംഭവം തദാ
അങ്ങനെ ആ മഹാന്മാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ, രാജാവേ, ആ മഹർഷി ദ്രൗപദിയുടെ ജനനം എല്ലാം അവർക്കു പറഞ്ഞുതന്നു.
ഗങ്ഗാദ്വാരം പ്രതി മഹാന്ബഭൂവര്ഷിര്മഹാതപാഃ। ഭരദ്വാജോ മഹാപ്രാജ്ഞഃ സതതം സംശിതവ്രതഃ
ഗംഗാദ്വാരത്തിൽ വലിയ മഴ പെയ്തു. മഹാപണ്ഡിതനും എപ്പോഴും വ്രതനിഷ്ഠനുമായ ഭരദ്വാജൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സോഽഭിഷേക്തും ഗതോ ഗങ്ഗാം പൂര്വമേവാഗതാം സതീമ്। ദദര്ശാപ്സരസം തത്ര ഘൃതാചീമാപ്ലുതാമൃഷിഃ
അവൻ ഗംഗയിൽ കുളിക്കാൻ പോയപ്പോൾ, മുമ്പേ എത്തിയ ധർമ്മപരയായ ഘൃതാചി എന്ന അപ്സരസിനെ നദിയിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു.
തസ്യാ വായുര്നദീതീരേ വസനം വ്യഹരത്തദാ। അപകൃഷ്ടാമ്ബരാം ദൃഷ്ട്വാ താമൃഷിശ്ചകമേ തദാ
അവൾ നദീതീരത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ, കാറ്റ് അവളുടെ വസ്ത്രം പറത്തി. അങ്ങനെ വസ്ത്രം ഇല്ലാതെ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ, ആ ഋഷിക്ക് ആഗ്രഹം ഉണർന്നു.
തസ്യാം സംസക്തമനസഃ കൌമാരബ്രഹ്മചാരിണഃ। ചിരസ്യ രേതശ്ചസ്കന്ദ തദൃഷിര്ദ്രോണ ആദധേ
കൗമാരബ്രഹ്മചാരിയായിരുന്ന അവന്റെ മനസ്സ് അവളിൽ ആകർഷിതനായി. കുറേ കഴിഞ്ഞ് അവന്റെ വീര്യം പുറത്തുവന്നു; ആ ഋഷി അതെടുത്ത് സൂക്ഷിച്ചു.
തതഃ സമഭവദ്ദ്രോണഃ കുമാരസ്തസ്യ ധീമതഃ। അധ്യഗീഷ്ട സ വേദാംശ്ച വേദാങ്ഗാനി ച സര്വശഃ
അതിനാൽ ആ ധീരനായ ഭരദ്വാജനു ഒരു മകൻ ജനിച്ചു; അവനാണ് ധ്രോണൻ. അവൻ വേദങ്ങളും വേദാംഗങ്ങളും എല്ലാം പഠിച്ചു.
ഭരദ്വാജസ്യ തു സഖാ പൃഷതോ നാമ പാര്ഥിവഃ। തസ്യാപി ദ്രുപദോ നാമ തദാ സമഭവത്സുതഃ
ഭരദ്വാജന് പൃഷതൻ എന്നൊരു രാജാവ് സുഹൃത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ രാജാവിന് ദ്രുപദൻ എന്ന മകനും ജനിച്ചു.
സ നിത്യമാശ്രമം ഗത്വാ ദ്രോണേന സഹ പാര്ഷതഃ। ചിക്രീഡാധ്യയനം ചൈവ ചകാര ക്ഷത്രിയര്ഷഭഃ
പൃഷതന്റെ മകൻ ദ്രുപദൻ എപ്പോഴും ആശ്രമത്തിൽ ചെന്നു, ധ്രോണനോടൊപ്പം കളിച്ചു പഠിക്കുകയും ചെയ്തു. അവൻ ഒരു മഹാക്ഷത്രിയനായിരുന്നു.
തതസ്തു പൃഷതേഽതീതേ സ രാജാ ദ്രുപദോഽഭവത്। ദ്രോണോഽപി രാമം ശുശ്രാവ ദിത്സന്തം വസു സര്വശഃ
പൃഷതൻ മരിച്ചശേഷം, അവന്റെ മകൻ ദ്രുപദൻ രാജാവായി. ധ്രോണൻ എല്ലാവർക്കും ധനം നൽകുന്ന രാമനെക്കുറിച്ച് കേട്ടു.
വനം തു പ്രസ്ഥിതം രാമം ഭരദ്വാജസുതോഽബ്രവീത്। ആഗതം വിത്തകാമം മാം വിദ്ധി ദ്രോണം ദ്വിജോത്തമ
രാമൻ കാടിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ, ഭരദ്വാജന്റെ മകൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'എനിക്ക് ധനം വേണമെന്നാഗ്രഹിച്ച് വന്ന ധ്രോണനാണു ഞാൻ, മഹർഷേ.'
ശരീരമാത്രമേവാദ്യ മയാ സമവശേഷിതമ്। അസ്ത്രാണി വാ ശരീരം വാ ബ്രഹ്മന്നേകതമം വൃണു
ഇന്ന് എന്റെ ശരീരമേ ശേഷിച്ചുള്ളൂ. ബ്രാഹ്മണാ, ആയുധങ്ങളോ ശരീരമോ, ഇതിൽ ഒന്നുമാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ.
അസ്ത്രാണി ചൈവ സര്വാണി തേഷാം സംഹാരമേവ ച। പ്രയോഗം ചൈവ സര്വേഷാം ദാതുമര്ഹതി മേ ഭവാന്
എനിക്ക് എല്ലാ ആയുധങ്ങളും, അവയുടെ സംഹാരവും, ഉപയോഗവും എല്ലാം നിങ്ങൾ നൽകണം.
തഥേത്യുക്ത്വാ തതസ്തസ്മൈ പ്രദദൌ ഭൃഗുനന്ദനഃ। പ്രതിഗൃഹ്യ തദാ ദ്രോണഃ കൃതകൃത്യോഽഭവത്തദാ
അങ്ങനെ സമ്മതം പറഞ്ഞ് ഭൃഗുവിന്റെ പുത്രൻ അവൻക്ക് അതു നൽകി; ദ്രോണൻ അതു സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ, അവൻ അതിനാൽ തൃപ്തനായി.
സംപ്രഹൃഷ്ടമനാ ദ്രോണോ രാമാത്പരമസമ്മതമ്। ബ്രഹ്മാസ്ത്രം സമനുജ്ഞാപ്യ നരേഷ്വഭ്യധികോഽഭവത്
ദ്രോണന്റെ മനസ്സ് അതിയായി സന്തോഷത്തോടെ, രാമനിൽ നിന്നു ഏറ്റവും വിലമതിക്കപ്പെടുന്ന ബ്രഹ്മാസ്ത്രം അനുമതിയോടെ ലഭിച്ചപ്പോൾ, മനുഷ്യരിൽ അവൻ ഏറ്റവും മേന്മയുള്ളവനായി.
തതോ ദ്രുപദമാസാദ്യ ഭാരദ്വാജഃ പ്രതാപവാന്। അബ്രവീത്പുരുഷവ്യാഘ്രഃ സഖായം വിദ്ധി മാമിതി
അതിനുശേഷം ഭാരദ്വാജന്റെ വീരപുത്രൻ ദ്രുപദനെ സമീപിച്ചു: 'നീ എന്നെ നിന്റെ സ്നേഹിതനായി അറിയണം,' എന്നു പറഞ്ഞു.
നാശ്രോത്രിയഃ ശ്രോത്രിയസ്യ നാരഥീ രഥിനഃ സഖാ। നാരാജാ പാര്ഥിവസ്യാപി സഖിപൂര്വം കിമിഷ്യതേ
പഠിച്ചവന്റെ സ്നേഹിതൻ പഠിക്കാത്തവൻ ആകാറില്ല; രഥികന്റെ സ്നേഹിതൻ രഥിയല്ലാത്തവൻ ആകാറില്ല; രാജാവിന്റെ സ്നേഹിതൻ രാജാവല്ലാത്തവൻ ആകാറില്ല; തുല്യതയില്ലാതെ സ്നേഹമുണ്ടാകുമോ?
സ വിനിശ്ചിത്യ മനസാ പാഞ്ചാല്യം പ്രതി ബുദ്ധിമാന്। ജഗാമ കുരുമുഖ്യാനാം നഗരം നാഗസാഹ്വയമ്
അങ്ങനെ മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ച് പാഞ്ചാല്യനോടുള്ള ആലോചനയോടെ, ബുദ്ധിമാനായ ദ്രോണൻ കുരുക്കളുടെ പ്രധാന നഗരമായ നാഗസാഹ്വയത്തിലേക്ക് പോയി.
തസ്മൈ പൌത്രാന്സമാദായ വസൂനി വിവിധാനി ച। പ്രാപ്തായ പ്രദദൌ ഭീഷ്മഃ ശിഷ്യാന്ദ്രോണായ ധീമതേ
അവിടെ എത്തിയ ദ്രോണന് ഭീഷ്മൻ വിവിധ വസ്തുക്കളും പുത്രന്മാരെയും ശിഷ്യന്മാരായി സമ്മാനമായി നൽകി.
ദ്രോണഃ ശിഷ്യാംസ്തതഃ പാര്ഥാനിദം വചനമബ്രവീത്। സമാനീയ തു താഞ്ശിഷ്യാന്ദ്രുപദസ്യാസുഖായ വൈ
ശിഷ്യന്മാരായ പാണ്ഡുപുത്രന്മാരെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത്, ദ്രോണൻ ദ്രുപദന് ദുഃഖം ഉണ്ടാക്കാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ആചാര്യവേതനം കിംചിദ്ധൃദി യദ്വര്തതേ മമ। കൃതാസ്ത്രൈസ്തത്പ്രദേയം സ്യാത്തദൃതം വദതാനഘാഃ। സോഽര്ജുനപ്രമുഖൈരുക്തസ്തഥാഽസ്ത്വിതി ഗുരുസ്തദാ
എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ഗുരുദക്ഷിണയുണ്ട്; നിങ്ങൾ ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയാൽ, അതു നൽകണം — സത്യമായി പറയൂ. അർജുനൻമാർ മുന്നിൽ നിന്ന്, 'അങ്ങനെ തന്നെ, ഗുരുവേ,' എന്ന് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
യദാ ച പാണ്ഡവാഃ സര്വേ കൃതാസ്ത്രാഃ കൃതനിശ്ചയാഃ। തതോ ദ്രോണോഽബ്രവീദ്ഭൂയോ വേതനാര്ഥമിദം വചഃ
പാണ്ഡവന്മാർ എല്ലാവരും ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടി ഉറച്ച മനസ്സോടെ നിന്നപ്പോൾ, ദ്രോണൻ വീണ്ടും ഗുരുദക്ഷിണയെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
പാര്ഷതോ ദ്രുപദോ നാമ ഛത്രവത്യാം നരേശ്വരഃ। തസ്മാദാകൃഷ്യ തദ്രാജ്യം മമ ശീഘ്രം പ്രദീയതാമ്
'പാർഷതന്റെ മകൻ ദ്രുപദൻ ചത്രവതിയിൽ രാജാവാണ്; അവന്റെ രാജ്യം എനിക്ക് ദക്ഷിണയായി ഉടൻ കൊണ്ടുവന്നു തരിക.'