വേത്രകീയഗൃഹേ സര്വേ പരിവാര്യ വൃകോദരമ്। വിസ്മയാദഭ്യഗച്ഛന്ത ഭീമം ഭീമപരാക്രമമ്
എല്ലാവരും വെട്ടുകുടിയന്റെ വീട്ടിൽ വൃകോദരനെ ചുറ്റി, അത്ഭുതത്തോടെ ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള ഭീമനോടു സമീപിച്ചു.
ന വൈ ന സംഭവേത്സര്വം ബ്രാഹ്മണേഷു മഹാത്മസു। ഇതി സത്കൃത്യ തം പൌരാഃ പരിവവ്രുഃ സമന്തതഃ
വലിയ മനസ്സുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് എല്ലാം സാധ്യമാണ് എന്നതിൽ സംശയമില്ല. അതുകൊണ്ട്, നഗരവാസികൾ അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ച് ചുറ്റി നിന്നു.
അയം ത്രാതാ ഹി ഖേദാനാം പിതേവ പരമാര്ഥതഃ। അസ്യ ശുശ്രൂഷവഃ പാദൌ പരിചര്യ ഉപാസ്മഹേ
ഇവൻ ദു:ഖങ്ങൾ അകറ്റുന്നവൻ, യഥാർത്ഥ അർത്ഥത്തിൽ ഒരു പിതാവുപോലെയാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് സേവനം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ സേവനം ചെയ്യുന്നു.
പശുമദ്ദധിമനച്ചാസ്യ വാരം ഭക്തമുപാഹരന്। തസ്മിന്ഹതേ തേ പുരുഷാ ഭീതാഃ സമനുബോധനാഃ
അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും അദ്ദേഹത്തിന് ഇറച്ചി, തൈര്, അരിപ്പച്ചോറ് എന്നിവ കൊണ്ടുവന്നു. പക്ഷേ, ആ കൊലപാതകത്തിന് ശേഷം ആ പുരുഷന്മാർ ഭയത്തിലും ആശങ്കയിലുമായിരുന്നു.
തതഃ സംപ്രാദ്രവന്പാര്ഥാഃ സഹ മാത്രാ പരന്തപാഃ। ആഗച്ഛന്നേകചക്രാം തേ ഗാണ്ഡവാഃ സംശിതവ്രതാഃ
അതിനുശേഷം പാര്ഥന്മാർ അമ്മയോടൊപ്പം അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. ആ ഗാണ്ഡാർവർ ദൃഢവ്രതത്തോടെ ഏകചക്രയിലേക്കു പോയി.
വൈദികാധ്യയനേ യുക്താ ജടിലാ ബ്രഹ്മചാരിണഃ। അവസംസ്തേ ച തത്രാപി ബ്രാഹ്മണസ്യ നിവേശനേ। മാത്രര സഹൈകചക്രായാം ദീര്ഘകാലം സഹോഷിതാഃ
വേദപാഠത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട്, ജടയിട്ട്, ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ നിലകൊണ്ട്, അവർ അവിടെയും ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചു. അമ്മയോടൊപ്പം ഏകചക്രയിൽ ദീർഘകാലം പാർത്തി.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു:
തേ തഥാ പുരുഷവ്യാഘ്രാ നിഹത്യ ബകരാക്ഷസമ്। അത ഊര്ധ്വം തതോ ബ്രഹ്മന്കിമകുര്വത പാണ്ഡവാഃ
പുരുഷസിംഹന്മാരായ പാണ്ഡവർ ബകാസുരനെ കൊല്ലുന്നതിന് ശേഷം, ബ്രാഹ്മണനേ, പിന്നെ അവർ എന്ത് ചെയ്തു?
തത്രൈവ ന്യവസന്രാജന്നിഹത്യ ബകരാക്ഷസമ്। അധീയാനാഃ പരം ബ്രഹ്മ ബ്രാഹ്മണസ്യ നിവേശനേ
അവിടെതന്നെ ബകാസുരനെ കൊല്ലിയശേഷം, അവർ ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിൽ പരമമായ വേദം പഠിച്ചു താമസിച്ചു.
തതഃ കതിപയാഹസ്യ ബ്രാഹ്മണഃ സംശിതവ്രതഃ। പ്രതിശ്രയാര്ഥീ തദ്വേശ്മ ബ്രാഹ്മണസ്യാജഗാമ ഹ
അതിനുശേഷം കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം, ദൃഢവ്രതനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ അഭയം തേടി ആ ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി.
സ മ്യക് പൂജയിത്വാ തം വിപ്രം വിപ്രര്ഷഭസ്തദാ। ദദൌ പ്രതിശ്രയം തസ്മൈ സദാ സര്വാതിഥിവ്രതഃ
അവിടെ, ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ അതിഥിസേവനത്തിൽ എപ്പോഴും താല്പര്യത്തോടെ, ആ ബ്രാഹ്മണനെ ആദരിച്ച് അഭയം നൽകി.
തതസ്തേ പാണ്ഡവാഃ സര്വേ സഹ കുന്ത്യാ നരര്ഷഭാഃ। ഉപാസാഞ്ചക്രിരേ വിപ്രം കഥയന്തം കഥാഃ ശുഭാഃ
അപ്പോൾ പാണ്ഡവർ എല്ലാവരും കുഞ്ഞിയോടൊപ്പം, ആ മഹാപുരുഷനെ ആശ്രയിച്ച്, അദ്ദേഹം പറയുന്ന നല്ല കഥകൾ ആസ്വദിച്ചു.
കഥയാമാസ ദേശാംശ്ച തീര്ഥാനി സരിതസ്തഥാ। രാജ്ഞശ്ച വിവിധാശ്ചര്യാന്ദേശാംശ്ചൈവ പുരാണി ച
അവൻ ദേശങ്ങൾ, തീർത്ഥങ്ങൾ, നദികൾ, രാജാക്കന്മാരുടെ അത്ഭുതങ്ങൾ, പഴയ ദേശങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുതന്നു.
സ തത്രാകഥയദ്വിപ്രഃ കഥാന്തേ ജനമേജയ। പഞ്ചാലേഷ്വദ്ഭുതാകാരം യാജ്ഞസേന്യാഃ സ്വയംവരമ്
അവിടെ കഥകൾ അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ആ മഹാത്മാവ് ജനമേജയനോട്, പാഞ്ചാലരാജ്യത്തിൽ യജ്ഞസേനിയുടെ അത്ഭുതമായ സ്വയംവരം പറഞ്ഞുതന്നു.
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നസ്യ ചോത്പത്തിമുത്പത്തിം ച ശിഖണ്ഡിനഃ। അയോനിജത്വം കൃഷ്ണായാ ദ്രുപദസ്യ മഹാമഖേ
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ ജനനം, ശിഖണ്ഡിയുടെ ജനനം, കൃഷ്ണയുടെ അസാധാരണമായ ജനനം, ദ്രുപദന്റെ മഹായാഗം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് അവൻ വിശദമായി പറഞ്ഞു.
തദദ്ഭുതതമം ശ്രുത്വാ ലോകേ തസ്യ മഹാത്മനഃ। വിസ്തരേണൈവ പപ്രച്ഛുഃ കഥാം തേ പുരുഷര്ഷഭാഃ
ആ മഹാത്മാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അത്ഭുതമായ കഥ കേട്ടപ്പോൾ, അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന മഹാന്മാർ ആ കഥ കൂടുതൽ വിശദമായി പറയാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
കഥം ദ്രുപദപുത്രസ്യ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നസ്യ പാവകാത്। വേദീമധ്യാച്ച കൃഷ്ണായാഃ സംഭവഃ കഥമദ്ഭുതഃ
ദ്രുപദന്റെ മകനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ എങ്ങനെ അഗ്നിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു? കൃഷ്ണയുടെ അത്ഭുതജനനം യാഗവേദിയിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു?
കഥം ദ്രോണാന്മഹേഷ്വാസാത്സര്വാണ്യസ്ത്രാണ്യശിക്ഷത। `ധൃഷ്ടദ്യുമ്നോ മഹേഷ്വാസഃ കഥം ദ്രോണസ്യ മൃത്യുദഃ।' കഥം വിപ്ര സഖായൌ തൌ ഭിന്നൌ കസ്യ കൃതേന വാ
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, മഹാബാണധാരി, ദ്രോണനിൽ നിന്ന് എല്ലാ ആയുധങ്ങളും എങ്ങനെ പഠിച്ചു? ദ്രോണന്റെ മരണത്തിന് കാരണമാകാൻ അവൻ എങ്ങനെ ആയിരുന്നു? മഹർഷേ, ആ രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ എങ്ങനെ വേർപിരിഞ്ഞു? അതിന് കാരണം എന്തായിരുന്നു?
ഏവം തൈശ്ചോദിതോ രാജന്സ വിപ്രഃ പുരുഷര്ഷഭൈഃ। കഥയാമാസ തത്സര്വം ദ്രൌപദീസംഭവം തദാ
അങ്ങനെ ആ മഹാന്മാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ, രാജാവേ, ആ മഹർഷി ദ്രൗപദിയുടെ ജനനം എല്ലാം അവർക്കു പറഞ്ഞുതന്നു.
ഗങ്ഗാദ്വാരം പ്രതി മഹാന്ബഭൂവര്ഷിര്മഹാതപാഃ। ഭരദ്വാജോ മഹാപ്രാജ്ഞഃ സതതം സംശിതവ്രതഃ
ഗംഗാദ്വാരത്തിൽ വലിയ മഴ പെയ്തു. മഹാപണ്ഡിതനും എപ്പോഴും വ്രതനിഷ്ഠനുമായ ഭരദ്വാജൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സോഽഭിഷേക്തും ഗതോ ഗങ്ഗാം പൂര്വമേവാഗതാം സതീമ്। ദദര്ശാപ്സരസം തത്ര ഘൃതാചീമാപ്ലുതാമൃഷിഃ
അവൻ ഗംഗയിൽ കുളിക്കാൻ പോയപ്പോൾ, മുമ്പേ എത്തിയ ധർമ്മപരയായ ഘൃതാചി എന്ന അപ്സരസിനെ നദിയിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്നതായി കണ്ടു.
തസ്യാ വായുര്നദീതീരേ വസനം വ്യഹരത്തദാ। അപകൃഷ്ടാമ്ബരാം ദൃഷ്ട്വാ താമൃഷിശ്ചകമേ തദാ
അവൾ നദീതീരത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ, കാറ്റ് അവളുടെ വസ്ത്രം പറത്തി. അങ്ങനെ വസ്ത്രം ഇല്ലാതെ അവളെ കണ്ടപ്പോൾ, ആ ഋഷിക്ക് ആഗ്രഹം ഉണർന്നു.
തസ്യാം സംസക്തമനസഃ കൌമാരബ്രഹ്മചാരിണഃ। ചിരസ്യ രേതശ്ചസ്കന്ദ തദൃഷിര്ദ്രോണ ആദധേ
കൗമാരബ്രഹ്മചാരിയായിരുന്ന അവന്റെ മനസ്സ് അവളിൽ ആകർഷിതനായി. കുറേ കഴിഞ്ഞ് അവന്റെ വീര്യം പുറത്തുവന്നു; ആ ഋഷി അതെടുത്ത് സൂക്ഷിച്ചു.
തതഃ സമഭവദ്ദ്രോണഃ കുമാരസ്തസ്യ ധീമതഃ। അധ്യഗീഷ്ട സ വേദാംശ്ച വേദാങ്ഗാനി ച സര്വശഃ
അതിനാൽ ആ ധീരനായ ഭരദ്വാജനു ഒരു മകൻ ജനിച്ചു; അവനാണ് ധ്രോണൻ. അവൻ വേദങ്ങളും വേദാംഗങ്ങളും എല്ലാം പഠിച്ചു.
ഭരദ്വാജസ്യ തു സഖാ പൃഷതോ നാമ പാര്ഥിവഃ। തസ്യാപി ദ്രുപദോ നാമ തദാ സമഭവത്സുതഃ
ഭരദ്വാജന് പൃഷതൻ എന്നൊരു രാജാവ് സുഹൃത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ രാജാവിന് ദ്രുപദൻ എന്ന മകനും ജനിച്ചു.
സ നിത്യമാശ്രമം ഗത്വാ ദ്രോണേന സഹ പാര്ഷതഃ। ചിക്രീഡാധ്യയനം ചൈവ ചകാര ക്ഷത്രിയര്ഷഭഃ
പൃഷതന്റെ മകൻ ദ്രുപദൻ എപ്പോഴും ആശ്രമത്തിൽ ചെന്നു, ധ്രോണനോടൊപ്പം കളിച്ചു പഠിക്കുകയും ചെയ്തു. അവൻ ഒരു മഹാക്ഷത്രിയനായിരുന്നു.
തതസ്തു പൃഷതേഽതീതേ സ രാജാ ദ്രുപദോഽഭവത്। ദ്രോണോഽപി രാമം ശുശ്രാവ ദിത്സന്തം വസു സര്വശഃ
പൃഷതൻ മരിച്ചശേഷം, അവന്റെ മകൻ ദ്രുപദൻ രാജാവായി. ധ്രോണൻ എല്ലാവർക്കും ധനം നൽകുന്ന രാമനെക്കുറിച്ച് കേട്ടു.
വനം തു പ്രസ്ഥിതം രാമം ഭരദ്വാജസുതോഽബ്രവീത്। ആഗതം വിത്തകാമം മാം വിദ്ധി ദ്രോണം ദ്വിജോത്തമ
രാമൻ കാടിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ, ഭരദ്വാജന്റെ മകൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'എനിക്ക് ധനം വേണമെന്നാഗ്രഹിച്ച് വന്ന ധ്രോണനാണു ഞാൻ, മഹർഷേ.'
ശരീരമാത്രമേവാദ്യ മയാ സമവശേഷിതമ്। അസ്ത്രാണി വാ ശരീരം വാ ബ്രഹ്മന്നേകതമം വൃണു
ഇന്ന് എന്റെ ശരീരമേ ശേഷിച്ചുള്ളൂ. ബ്രാഹ്മണാ, ആയുധങ്ങളോ ശരീരമോ, ഇതിൽ ഒന്നുമാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ.
അസ്ത്രാണി ചൈവ സര്വാണി തേഷാം സംഹാരമേവ ച। പ്രയോഗം ചൈവ സര്വേഷാം ദാതുമര്ഹതി മേ ഭവാന്
എനിക്ക് എല്ലാ ആയുധങ്ങളും, അവയുടെ സംഹാരവും, ഉപയോഗവും എല്ലാം നിങ്ങൾ നൽകണം.