ഏകചക്രാം തതോ ഗത്വാ പ്രവൃത്തിം പ്രദദുഃ പുരേ। തതഃ സഹസ്രശോ രാജന്നരാ നഗരവാസിനഃ
അതിനുശേഷം, അവർ ഏകചക്ര നഗരത്തിലേക്ക് പോയി ഈ വാർത്ത പ്രചരിപ്പിച്ചു. പിന്നെ, ആയിരക്കണക്കിന് നഗരവാസികൾ അവിടെ കൂടി.
തത്രാജഗ്മുര്ബകം ദ്രഷ്ടും സസ്ത്രീവൃദ്ധകുമാരകാഃ। തതസ്തേ വിസ്മിതാഃ സര്വേ കര്മ ദൃഷ്ട്വാഽതിമാനുഷമ്। ദൈവതാന്യര്ചയാഞ്ചക്രുഃ പ്രാര്ഥിതാനി പുരാ ഭയാത്
അവിടെ, പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും മുതിർന്നവരും കുട്ടികളും ബകനെ കാണാൻ എത്തി. അതിമാനുഷികമായ ഈ പ്രവർത്തി കണ്ട എല്ലാവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു, മുമ്പ് ഭയത്താൽ പ്രാർത്ഥിച്ച ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചു.
തതഃ പ്രഗണയാമാസുഃ കസ്യ വാരോഽദ്യ ഭോജനേ। ജ്ഞാത്വാ ചാഗമ്യ തം വിപ്രം പപ്രച്ഛുഃ സര്വ ഏവ തേ
അന്നത്തെ അന്നദാനത്തിന്റെ തുരുത്ത് ആരുടേതാണെന്ന് അവർ എണ്ണിത്തുടങ്ങി. പിന്നെ, ആ ബ്രാഹ്മണൻ ആരാണെന്ന് കണ്ടെത്തി എല്ലാവരും ചേർന്ന് അവനെ ചോദ്യം ചെയ്തു.
ഏവം പൃഷ്ടഃ സ ബഹുശോ രക്ഷമാണശ്ച പാണ്ഡവാന്। ഉവാച നാഗരാന്സര്വാനിദം വിപ്രര്ഷഭസ്തദാ
അങ്ങനെ പലതവണ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, പാണ്ഡവന്മാരെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണൻ നഗരവാസികൾക്ക് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ആജ്ഞാപിതം മാമശനേ രുദന്തം സഹ ബന്ധുഭിഃ। ദദര്ശ ബ്രാഹ്മണഃ കശ്ചിന്മന്ത്രസിദ്ധോ മഹാമനാഃ
ഞാനും എന്റെ ബന്ധുക്കളും ശ്മശാനത്തിൽ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, വലിയ മനസ്സുള്ള, മന്ത്രശക്തിയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ എന്നെ കണ്ടു.
പരിപൃച്ഛ്യ സ മാം പൂര്വം പരിക്ലേശം പുരസ്യ ച। അബ്രവീദ്ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠോ വിശ്വാസ്യ പ്രഹസന്നിവ
ആയാൾ ആദ്യം എന്റെ ദു:ഖവും നഗരത്തിലെ കഷ്ടപ്പാടുകളും ചോദിച്ചു. പിന്നെ, വിശ്വാസം ഉണ്ടാക്കിയ ശേഷം, ആ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണൻ സ്നേഹത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു.
പ്രാപയിഷ്യാമ്യഹം തസ്മാ അന്നമേതദ്ദുരാത്മനേ। മന്നിമിത്തം ഭയം ചാപി ന കാര്യമിതി ചാബ്രവീത്
അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഈ അന്നം ആ ദുഷ്ടന് ഞാൻ എത്തിച്ചു തരാം; എന്റെ കാര്യം നിങ്ങൾക്ക് ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.'
സ തദന്നമുപാദായ ഗതോ ബകവനം പ്രതി। തേന നൂനം ഭവേദേതത്കര്മ ലോകഹിതം കൃതമ്
അവൻ ആ അന്നം എടുത്ത് ബകവനത്തിലേക്ക് പോയി. ഇതിലൂടെ ലോകത്തിനുള്ള നല്ലൊരു കാര്യം സംഭവിച്ചു എന്നത് ഉറപ്പാണ്.
തതസ്തേ ബ്രാഹ്മണാഃ സര്വേ ക്ഷത്രിയാശ്ച സുവിസ്മിതാഃ। വൈശ്യാഃ ശൂദ്രാശ്ച മുദിതാശ്ചക്രുര്ബ്രഹ്മമഹം തദാ
അപ്പോൾ എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരും വൈശ്യരും ശൂദ്രരും അത്ഭുതത്തിലും സന്തോഷത്തിലും ഒരു വലിയ ബ്രാഹ്മണോത്സവം നടത്തി.
തതോ ജാനപദാഃ സര്വേ ആജഗ്മുര്നഗരം പ്രതി। തമദ്ഭുതതമം ദ്രഷ്ടും പാര്ഥാസ്തത്രൈവ ചാവസന്
ശേഷം ദേശത്തെ എല്ലാവരും ആ അത്ഭുതകരമായ സംഭവം കാണാൻ നഗരത്തിലേക്ക് വന്നു. പൃഥയുടെ മക്കൾ അവിടെതന്നെ താമസിച്ചു.
വേത്രകീയഗൃഹേ സര്വേ പരിവാര്യ വൃകോദരമ്। വിസ്മയാദഭ്യഗച്ഛന്ത ഭീമം ഭീമപരാക്രമമ്
എല്ലാവരും വെട്ടുകുടിയന്റെ വീട്ടിൽ വൃകോദരനെ ചുറ്റി, അത്ഭുതത്തോടെ ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള ഭീമനോടു സമീപിച്ചു.
ന വൈ ന സംഭവേത്സര്വം ബ്രാഹ്മണേഷു മഹാത്മസു। ഇതി സത്കൃത്യ തം പൌരാഃ പരിവവ്രുഃ സമന്തതഃ
വലിയ മനസ്സുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് എല്ലാം സാധ്യമാണ് എന്നതിൽ സംശയമില്ല. അതുകൊണ്ട്, നഗരവാസികൾ അദ്ദേഹത്തെ ആദരിച്ച് ചുറ്റി നിന്നു.
അയം ത്രാതാ ഹി ഖേദാനാം പിതേവ പരമാര്ഥതഃ। അസ്യ ശുശ്രൂഷവഃ പാദൌ പരിചര്യ ഉപാസ്മഹേ
ഇവൻ ദു:ഖങ്ങൾ അകറ്റുന്നവൻ, യഥാർത്ഥ അർത്ഥത്തിൽ ഒരു പിതാവുപോലെയാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് സേവനം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ സേവനം ചെയ്യുന്നു.
പശുമദ്ദധിമനച്ചാസ്യ വാരം ഭക്തമുപാഹരന്। തസ്മിന്ഹതേ തേ പുരുഷാ ഭീതാഃ സമനുബോധനാഃ
അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും അദ്ദേഹത്തിന് ഇറച്ചി, തൈര്, അരിപ്പച്ചോറ് എന്നിവ കൊണ്ടുവന്നു. പക്ഷേ, ആ കൊലപാതകത്തിന് ശേഷം ആ പുരുഷന്മാർ ഭയത്തിലും ആശങ്കയിലുമായിരുന്നു.
തതഃ സംപ്രാദ്രവന്പാര്ഥാഃ സഹ മാത്രാ പരന്തപാഃ। ആഗച്ഛന്നേകചക്രാം തേ ഗാണ്ഡവാഃ സംശിതവ്രതാഃ
അതിനുശേഷം പാര്ഥന്മാർ അമ്മയോടൊപ്പം അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. ആ ഗാണ്ഡാർവർ ദൃഢവ്രതത്തോടെ ഏകചക്രയിലേക്കു പോയി.
വൈദികാധ്യയനേ യുക്താ ജടിലാ ബ്രഹ്മചാരിണഃ। അവസംസ്തേ ച തത്രാപി ബ്രാഹ്മണസ്യ നിവേശനേ। മാത്രര സഹൈകചക്രായാം ദീര്ഘകാലം സഹോഷിതാഃ
വേദപാഠത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട്, ജടയിട്ട്, ബ്രഹ്മചാര്യത്തിൽ നിലകൊണ്ട്, അവർ അവിടെയും ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചു. അമ്മയോടൊപ്പം ഏകചക്രയിൽ ദീർഘകാലം പാർത്തി.
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു:
തേ തഥാ പുരുഷവ്യാഘ്രാ നിഹത്യ ബകരാക്ഷസമ്। അത ഊര്ധ്വം തതോ ബ്രഹ്മന്കിമകുര്വത പാണ്ഡവാഃ
പുരുഷസിംഹന്മാരായ പാണ്ഡവർ ബകാസുരനെ കൊല്ലുന്നതിന് ശേഷം, ബ്രാഹ്മണനേ, പിന്നെ അവർ എന്ത് ചെയ്തു?
തത്രൈവ ന്യവസന്രാജന്നിഹത്യ ബകരാക്ഷസമ്। അധീയാനാഃ പരം ബ്രഹ്മ ബ്രാഹ്മണസ്യ നിവേശനേ
അവിടെതന്നെ ബകാസുരനെ കൊല്ലിയശേഷം, അവർ ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിൽ പരമമായ വേദം പഠിച്ചു താമസിച്ചു.
തതഃ കതിപയാഹസ്യ ബ്രാഹ്മണഃ സംശിതവ്രതഃ। പ്രതിശ്രയാര്ഥീ തദ്വേശ്മ ബ്രാഹ്മണസ്യാജഗാമ ഹ
അതിനുശേഷം കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം, ദൃഢവ്രതനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ അഭയം തേടി ആ ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി.
സ മ്യക് പൂജയിത്വാ തം വിപ്രം വിപ്രര്ഷഭസ്തദാ। ദദൌ പ്രതിശ്രയം തസ്മൈ സദാ സര്വാതിഥിവ്രതഃ
അവിടെ, ആ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ അതിഥിസേവനത്തിൽ എപ്പോഴും താല്പര്യത്തോടെ, ആ ബ്രാഹ്മണനെ ആദരിച്ച് അഭയം നൽകി.
തതസ്തേ പാണ്ഡവാഃ സര്വേ സഹ കുന്ത്യാ നരര്ഷഭാഃ। ഉപാസാഞ്ചക്രിരേ വിപ്രം കഥയന്തം കഥാഃ ശുഭാഃ
അപ്പോൾ പാണ്ഡവർ എല്ലാവരും കുഞ്ഞിയോടൊപ്പം, ആ മഹാപുരുഷനെ ആശ്രയിച്ച്, അദ്ദേഹം പറയുന്ന നല്ല കഥകൾ ആസ്വദിച്ചു.
കഥയാമാസ ദേശാംശ്ച തീര്ഥാനി സരിതസ്തഥാ। രാജ്ഞശ്ച വിവിധാശ്ചര്യാന്ദേശാംശ്ചൈവ പുരാണി ച
അവൻ ദേശങ്ങൾ, തീർത്ഥങ്ങൾ, നദികൾ, രാജാക്കന്മാരുടെ അത്ഭുതങ്ങൾ, പഴയ ദേശങ്ങൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞുതന്നു.
സ തത്രാകഥയദ്വിപ്രഃ കഥാന്തേ ജനമേജയ। പഞ്ചാലേഷ്വദ്ഭുതാകാരം യാജ്ഞസേന്യാഃ സ്വയംവരമ്
അവിടെ കഥകൾ അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ആ മഹാത്മാവ് ജനമേജയനോട്, പാഞ്ചാലരാജ്യത്തിൽ യജ്ഞസേനിയുടെ അത്ഭുതമായ സ്വയംവരം പറഞ്ഞുതന്നു.
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നസ്യ ചോത്പത്തിമുത്പത്തിം ച ശിഖണ്ഡിനഃ। അയോനിജത്വം കൃഷ്ണായാ ദ്രുപദസ്യ മഹാമഖേ
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ ജനനം, ശിഖണ്ഡിയുടെ ജനനം, കൃഷ്ണയുടെ അസാധാരണമായ ജനനം, ദ്രുപദന്റെ മഹായാഗം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് അവൻ വിശദമായി പറഞ്ഞു.
തദദ്ഭുതതമം ശ്രുത്വാ ലോകേ തസ്യ മഹാത്മനഃ। വിസ്തരേണൈവ പപ്രച്ഛുഃ കഥാം തേ പുരുഷര്ഷഭാഃ
ആ മഹാത്മാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അത്ഭുതമായ കഥ കേട്ടപ്പോൾ, അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന മഹാന്മാർ ആ കഥ കൂടുതൽ വിശദമായി പറയാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.
കഥം ദ്രുപദപുത്രസ്യ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നസ്യ പാവകാത്। വേദീമധ്യാച്ച കൃഷ്ണായാഃ സംഭവഃ കഥമദ്ഭുതഃ
ദ്രുപദന്റെ മകനായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ എങ്ങനെ അഗ്നിയിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു? കൃഷ്ണയുടെ അത്ഭുതജനനം യാഗവേദിയിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു?
കഥം ദ്രോണാന്മഹേഷ്വാസാത്സര്വാണ്യസ്ത്രാണ്യശിക്ഷത। `ധൃഷ്ടദ്യുമ്നോ മഹേഷ്വാസഃ കഥം ദ്രോണസ്യ മൃത്യുദഃ।' കഥം വിപ്ര സഖായൌ തൌ ഭിന്നൌ കസ്യ കൃതേന വാ
ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ, മഹാബാണധാരി, ദ്രോണനിൽ നിന്ന് എല്ലാ ആയുധങ്ങളും എങ്ങനെ പഠിച്ചു? ദ്രോണന്റെ മരണത്തിന് കാരണമാകാൻ അവൻ എങ്ങനെ ആയിരുന്നു? മഹർഷേ, ആ രണ്ട് സുഹൃത്തുക്കൾ എങ്ങനെ വേർപിരിഞ്ഞു? അതിന് കാരണം എന്തായിരുന്നു?
ഏവം തൈശ്ചോദിതോ രാജന്സ വിപ്രഃ പുരുഷര്ഷഭൈഃ। കഥയാമാസ തത്സര്വം ദ്രൌപദീസംഭവം തദാ
അങ്ങനെ ആ മഹാന്മാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ, രാജാവേ, ആ മഹർഷി ദ്രൗപദിയുടെ ജനനം എല്ലാം അവർക്കു പറഞ്ഞുതന്നു.
ഗങ്ഗാദ്വാരം പ്രതി മഹാന്ബഭൂവര്ഷിര്മഹാതപാഃ। ഭരദ്വാജോ മഹാപ്രാജ്ഞഃ സതതം സംശിതവ്രതഃ
ഗംഗാദ്വാരത്തിൽ വലിയ മഴ പെയ്തു. മഹാപണ്ഡിതനും എപ്പോഴും വ്രതനിഷ്ഠനുമായ ഭരദ്വാജൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.