ഭൂമൌ നിപത്യ വിലുഠന്ദണ്ഡാഹത ഇവോരഗഃ। വിസ്ഫുരന്തം മഹാകായം പരിതോ വിചകര്ഷ ഹ
ഭൂമിയില് വീണു, ദണ്ഡം കൊണ്ടു അടിച്ച പാമ്പുപോലെ ഉരുണ്ടു, ആ വലിയ ശരീരമുള്ള റാക്ഷസനെ ചുറ്റും വലിച്ചിഴച്ചു.
വികൃഷ്യമാണോ വേഗേന പാണ്ഡവേന ബലീയസാ। സമയുജ്യത തീവ്രേണ ശ്രമേണ പുരുഷാദകഃ
ശക്തിയുള്ള പാണ്ഡവന് വേഗത്തില് വലിച്ചിഴക്കുമ്പോള്, ആ മനുഷ്യഭക്ഷകന് അത്യന്തം ക്ഷീണിച്ചു.
ഹീയമാനബലം രക്ഷഃ സമീക്ഷ്യ പുരുഷര്ഷഭഃ। നിഷ്പിഷ്യ ഭൂമൌ ജാനുഭ്യാം സമാജഘ്നേ വൃകോദരഃ
റാക്ഷസന്റെ ശക്തി കുറയുന്നത് കണ്ട ഭീമന്, അവനെ മുട്ടുകൊണ്ട് ഭൂമിയില് അമര്ത്തി തകര്ത്തു.
തതോ।ഞസ്യ ജാനുനാ പൃഷ്ഠമവപീഡ്യ ബലാദിവ। ബാഹുനാ പരിജഗ്രാഹ ദക്ഷിണേന ശിരോധരാമ്
പിന്നീട് ഭീമന് തന്റെ മുട്ട് കൊണ്ട് അവന്റെ പുറം അമര്ത്തി, വലതുകൈ കൊണ്ട് കഴുത്ത് പിടിച്ചു.
സവ്യേന ച കടീദേശേ ഗൃഹ്യ വാസസി പാണ്ഡവഃ। ജാനുന്യാരോപ്യ തത്പൃഷ്ഠം മഹാശബ്ദം ബഭഞ്ജ ഹ
ഇടതുകൈ കൊണ്ട് വസ്ത്രത്തില് കെട്ടിയുള്ള കമരം പിടിച്ചു, മുട്ട് പുറത്ത് വെച്ച് വലിയ ശബ്ദത്തോടെ അവന്റെ പുറം തകര്ത്തു.
തതോഽസ്യ രുധിരം വക്ത്രാത്പ്രാദുരാസീദ്വിശാംപതേ। ഭജ്യമാനസ്യ ഭീമേന തസ്യ ഘോരസ്യ രക്ഷസഃ
അപ്പോള് ഭീമന് ആ ഭയങ്കരനായ റാക്ഷസനെ തകര്ക്കുമ്പോള്, അവന്റെ വായില് നിന്ന് രക്തം ഒഴുകി.
തതഃ സ ഭഗ്നപാര്ശ്വാങ്ഗോ നദിത്വാ ഭൈരവം രവമ്। ശൈലരാജപ്രതീകാശോ ഗതാസുരഭവദ്ബകഃ
അപ്പോൾ, പാറപോലെയുള്ള ആ ഭയങ്കരൻ, വലത്തും ഇടത്തുമുള്ള അവയവങ്ങൾ ഒടിഞ്ഞ്, ഉഗ്രമായ ഒരു കുരയ്ക്കൽ മുഴക്കി, ജീവൻ വിട്ടു വീണു.
തേന ശബ്ദേന വിത്രസ്തോ ജനസ്തസ്യാഥ രക്ഷസഃ। നിഷ്പപാത ഗൃഹാദ്രാജന്സഹൈവ പരിചാരിഭിഃ
ആ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതോടെ, രാജാവേ, ആ രാക്ഷസന്റെ വീട്ടിലുള്ള ജനങ്ങളും അവരുടെ കൂട്ടുകാരും പേടിച്ച് പുറത്തേക്കു ഓടി.
ബകാനുജസ്തദാ രാജന്ഭീമം ശരണമേയിവാന്। തതസ്തു നിഹതം ദൃഷ്ട്വാ രാക്ഷസേന്ദ്രം മഹാബലമ്। രാക്ഷസാഃ പരമത്രസ്താ ഭീമം ശറണമായയുഃ
അപ്പോൾ, രാജാവേ, ബകന്റെ ഇളയച്ഛൻ ഭീമനിൽ അഭയം തേടി. അതുപോലെ, ആ മഹാബലശാലിയായ രാക്ഷസാധിപൻ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ടു, ഭയത്തോടെ മറ്റു രാക്ഷസന്മാരും ഭീമനിൽ അഭയം തേടിയെത്തി.
താന്ഭീതാന്വിഗതജ്ഞാനാന്ഭീമഃ പ്രഹരതാം വരഃ। സാംത്വയാമാസ ബലവാന്സമയേ ച ന്യവേശയത്
അങ്ങനെ ഭീമൻ, ഭയത്താൽ മനസ്സു കുഴഞ്ഞ രാക്ഷസന്മാരെ സാന്ത്വനപ്പെടുത്തി, അവരോട് കരാർ ചെയ്തു.
ന ഹിംസ്യാ മാനുഷാ ഭൂയോ യുഷ്മാഭിരിതി കര്ഹിചിത്। ഹിംസതാം ഹി വധഃ ശീഘ്രമേവമേവ ഭവേദിതി
നിങ്ങൾ ഇനി ഒരിക്കലും മനുഷ്യരെ ഉപദ്രവിക്കരുത്. ഉപദ്രവിക്കുന്നവർക്കു വേഗത്തിൽ മരണമാണ് ഉണ്ടാകുക — ഇതാണ് നിയമം, എന്നു പറഞ്ഞു.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ താനി രക്ഷാംസി ഭാരത। ഏവമസ്ത്വിതി തം പ്രാഹുര്ജഗൃഹുഃ സമയം ച തമ്
ഭാരതപുത്രാ, ഭീമന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട രാക്ഷസന്മാർ, 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു സമ്മതിച്ചു, ആ കരാർ അംഗീകരിച്ചു.
സഗണസ്തു ബകഭ്രാതാ പ്രാണമത്പാണ്ഡവം തദാ।' തതഃ പ്രഭൃതി രക്ഷാംസി തത്ര സൌമ്യാനി ഭാരത। നഗരേ പ്രത്യദൃശ്യന്ത നരൈര്നഗരവാസിഭിഃ
അപ്പോൾ, കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ബകന്റെ സഹോദരൻ പാണ്ഡവനോട് വണങ്ങി. അതിനുശേഷം, ഭാരതപുത്രാ, ആ നഗരത്തിലെ രാക്ഷസന്മാർ നഗരവാസികൾക്ക് സൗമ്യരായി കാണപ്പെട്ടു.
തതോ ഭീമസ്തമാദായ ഗതാസും പുരുഷാദകമ്। `നിഷ്കര്ണനേത്രം നിര്ജിഹ്വം നിഃസംജ്ഞം കണ്ഠപീഡനാത്। കുര്വന്ബഹുവിധാം ചേഷ്ടാം പുരദ്വാരമകര്ഷത
അതിനുശേഷം ഭീമൻ, ജീവൻ വിട്ട ആ മനുഷ്യഭക്ഷകനെ — ചെവി, കണ്ണ്, നാവു ഇല്ലാതെ, ശ്വാസം മുട്ടിച്ച് ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ടവനെ — പലവിധം ചലനങ്ങൾ കാണിച്ച് നഗരവാതിലിലേക്കു വലിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.
ദ്വാരദേശേ വിനിക്ഷിപ്യ പുരമാഗാത്സ മാരുതിഃ। സ ഏവ രാക്ഷസോ നൂനം പുനരായാതി നഃ പുരീമ്
നഗരവാതിലിൽ അവനെ ഇടിച്ച്, വായുവിന്റെ മകനായ ഭീമൻ നഗരത്തിലേക്ക് നടന്നു. നഗരവാസികൾ വിചാരിച്ചു: 'ഈ രാക്ഷസൻ വീണ്ടും നമ്മുടെ നഗരത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്നു.'
സബാലവൃദ്ധാഃ പുരുഷാ ഇതി ഭീതാഃ പ്രദുദ്രുവുഃ। തതോ ഭീമോ ബകം ഹത്വാ ഗത്വാ ബ്രാഹ്മണവേശ്മ തത്
പെൺകുട്ടികളും വയോധികരും പുരുഷന്മാരും ഭയത്താൽ ഓടി. അപ്പോൾ ഭീമൻ ബകനെ കൊന്ന് ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
ബലീവര്ദൌ ച ശകടം ബ്രാഹ്മണായ ന്യവേദയത്। തൂഷ്ണീമന്തര്ഗൃഹം ഗച്ഛേത്യഭിധായ ദ്വിജോത്തമമ്
കാളകളും വണ്ടിയും ബ്രാഹ്മണനോട് അറിയിച്ച ശേഷം, ആ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണനോട് ശാന്തമായി വീട്ടിൽ പ്രവേശിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു.
മാതൃഭ്രാതൃസമക്ഷം ച ഗത്വാ ശയനമേവ ച। ആചചക്ഷേഽഥ തത്സര്വം രാത്രൌ യുദ്ധമഭൂദ്യഥാ
അമ്മയുടെയും സഹോദരന്മാരുടെയും സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ, കിടക്കയിലേക്കു പോയ ശേഷം, ആ രാത്രി യുദ്ധം എങ്ങനെയുണ്ടായെന്ന് എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു.
തതോ നരാ വിനിഷ്ക്രാന്താ നഗരാത്കല്യമേവ തു। ദദൃശുര്നിഹതം ഭൂമൌ രാക്ഷസം രുധിരോക്ഷിതമ്
പിന്നീട്, പുലർച്ചെ നഗരവാസികൾ പുറത്തേക്കു വന്നു, രക്തത്തിൽ കുളിച്ചുവീണ മരിച്ച രാക്ഷസനെ നിലത്ത് കണ്ടു.
തമദ്രികൂടസദൃശം വിനികീര്ണം ഭയാനകമ്। ദൃഷ്ട്വാ സംഹൃഷ്ടരോമാണോ ബഭൂവുസ്തത്ര നാഗരാഃ
പാറക്കൂറ്റംപോലും ഭയാനകവുമായ അവനെ അകത്തും പുറത്തും ചിതറിക്കിടക്കുന്നത് കണ്ട നഗരവാസികൾ അത്ഭുതത്തോടെ രോമാഞ്ചം അനുഭവിച്ചു.
ഏകചക്രാം തതോ ഗത്വാ പ്രവൃത്തിം പ്രദദുഃ പുരേ। തതഃ സഹസ്രശോ രാജന്നരാ നഗരവാസിനഃ
അതിനുശേഷം, അവർ ഏകചക്ര നഗരത്തിലേക്ക് പോയി ഈ വാർത്ത പ്രചരിപ്പിച്ചു. പിന്നെ, ആയിരക്കണക്കിന് നഗരവാസികൾ അവിടെ കൂടി.
തത്രാജഗ്മുര്ബകം ദ്രഷ്ടും സസ്ത്രീവൃദ്ധകുമാരകാഃ। തതസ്തേ വിസ്മിതാഃ സര്വേ കര്മ ദൃഷ്ട്വാഽതിമാനുഷമ്। ദൈവതാന്യര്ചയാഞ്ചക്രുഃ പ്രാര്ഥിതാനി പുരാ ഭയാത്
അവിടെ, പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും മുതിർന്നവരും കുട്ടികളും ബകനെ കാണാൻ എത്തി. അതിമാനുഷികമായ ഈ പ്രവർത്തി കണ്ട എല്ലാവരും അത്ഭുതപ്പെട്ടു, മുമ്പ് ഭയത്താൽ പ്രാർത്ഥിച്ച ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചു.
തതഃ പ്രഗണയാമാസുഃ കസ്യ വാരോഽദ്യ ഭോജനേ। ജ്ഞാത്വാ ചാഗമ്യ തം വിപ്രം പപ്രച്ഛുഃ സര്വ ഏവ തേ
അന്നത്തെ അന്നദാനത്തിന്റെ തുരുത്ത് ആരുടേതാണെന്ന് അവർ എണ്ണിത്തുടങ്ങി. പിന്നെ, ആ ബ്രാഹ്മണൻ ആരാണെന്ന് കണ്ടെത്തി എല്ലാവരും ചേർന്ന് അവനെ ചോദ്യം ചെയ്തു.
ഏവം പൃഷ്ടഃ സ ബഹുശോ രക്ഷമാണശ്ച പാണ്ഡവാന്। ഉവാച നാഗരാന്സര്വാനിദം വിപ്രര്ഷഭസ്തദാ
അങ്ങനെ പലതവണ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, പാണ്ഡവന്മാരെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണൻ നഗരവാസികൾക്ക് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ആജ്ഞാപിതം മാമശനേ രുദന്തം സഹ ബന്ധുഭിഃ। ദദര്ശ ബ്രാഹ്മണഃ കശ്ചിന്മന്ത്രസിദ്ധോ മഹാമനാഃ
ഞാനും എന്റെ ബന്ധുക്കളും ശ്മശാനത്തിൽ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, വലിയ മനസ്സുള്ള, മന്ത്രശക്തിയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ എന്നെ കണ്ടു.
പരിപൃച്ഛ്യ സ മാം പൂര്വം പരിക്ലേശം പുരസ്യ ച। അബ്രവീദ്ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠോ വിശ്വാസ്യ പ്രഹസന്നിവ
ആയാൾ ആദ്യം എന്റെ ദു:ഖവും നഗരത്തിലെ കഷ്ടപ്പാടുകളും ചോദിച്ചു. പിന്നെ, വിശ്വാസം ഉണ്ടാക്കിയ ശേഷം, ആ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണൻ സ്നേഹത്തോടെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്നോട് പറഞ്ഞു.
പ്രാപയിഷ്യാമ്യഹം തസ്മാ അന്നമേതദ്ദുരാത്മനേ। മന്നിമിത്തം ഭയം ചാപി ന കാര്യമിതി ചാബ്രവീത്
അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഈ അന്നം ആ ദുഷ്ടന് ഞാൻ എത്തിച്ചു തരാം; എന്റെ കാര്യം നിങ്ങൾക്ക് ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.'
സ തദന്നമുപാദായ ഗതോ ബകവനം പ്രതി। തേന നൂനം ഭവേദേതത്കര്മ ലോകഹിതം കൃതമ്
അവൻ ആ അന്നം എടുത്ത് ബകവനത്തിലേക്ക് പോയി. ഇതിലൂടെ ലോകത്തിനുള്ള നല്ലൊരു കാര്യം സംഭവിച്ചു എന്നത് ഉറപ്പാണ്.
തതസ്തേ ബ്രാഹ്മണാഃ സര്വേ ക്ഷത്രിയാശ്ച സുവിസ്മിതാഃ। വൈശ്യാഃ ശൂദ്രാശ്ച മുദിതാശ്ചക്രുര്ബ്രഹ്മമഹം തദാ
അപ്പോൾ എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരും ക്ഷത്രിയരും വൈശ്യരും ശൂദ്രരും അത്ഭുതത്തിലും സന്തോഷത്തിലും ഒരു വലിയ ബ്രാഹ്മണോത്സവം നടത്തി.
തതോ ജാനപദാഃ സര്വേ ആജഗ്മുര്നഗരം പ്രതി। തമദ്ഭുതതമം ദ്രഷ്ടും പാര്ഥാസ്തത്രൈവ ചാവസന്
ശേഷം ദേശത്തെ എല്ലാവരും ആ അത്ഭുതകരമായ സംഭവം കാണാൻ നഗരത്തിലേക്ക് വന്നു. പൃഥയുടെ മക്കൾ അവിടെതന്നെ താമസിച്ചു.