കരിഷ്യ ഇതി ഭീമേന പ്രതിജ്ഞാതേഽഥ ഭാരത। ആജഗ്മുസ്തേ തതഃ സര്വേ ഭൈക്ഷമാദായ പാണ്ഡവാഃ
ഭീമൻ 'ഞാൻ ചെയ്യാം' എന്ന് ഉറപ്പു നൽകിയപ്പോൾ, പാണ്ഡവർ ഭിക്ഷ ശേഖരിച്ച് മടങ്ങി.
ഭീമസേനം തതോ ദൃഷ്ട്വാ ആപൂര്ണവദനം തഥാ। ബുബോധ ധര്മരാജസ്തു ഹൃഷിതം ഭീമമച്യുതമ്
ഭീമസേനന്റെ മുഖം നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെ കണ്ട യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, ഭീമൻ സന്തുഷ്ടനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി.
തോഷസ്യ കാരണം യത്തു മനസാഽചിന്തയദ്ഗുരുഃ। സ സമീക്ഷ്യ തദാ രാജന്യോദ്ധുകാമം യുധിഷ്ഠിരഃ
ഭീമന്റെ സന്തോഷത്തിന് കാരണമെന്താണെന്ന് ഗുരു മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു; അത് ശ്രദ്ധിച്ച യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ അവനെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ആകാരേണൈവ തം ജ്ഞാത്വാ പാണ്ഡുപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ। രഹഃ സമുപവിശ്യൈകസ്തതഃ പപ്രച്ഛ മാതരമ്
ഭീമന്റെ മുഖഭാവം കണ്ട യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, പാണ്ഡുവിന്റെ മകൻ, ഒറ്റയ്ക്ക് ഒറ്റാന്തിരത്തിൽ ഇരുന്ന് അമ്മയോട് ചോദിച്ചു.
കിം ചികീര്ഷത്യയം കര്മ ഭീമോ ഭമപരാക്രമഃ। ഭവത്യനുമതേ കച്ചിത്സ്വയം വാ കര്തുമിച്ഛതി
ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള ഭീമൻ എന്താണ് ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? അത് നിങ്ങളുടെ സമ്മതത്തോടെയാണോ, അല്ലെങ്കിൽ സ്വയം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടാണോ?
മമൈവ വചനാദേഷ കരിഷ്യതി പരന്തപഃ। ബ്രാഹ്മണാര്ഥേ മഹത്കൃത്യം മോക്ഷായ നഗരസ്യ ച
അവൻ എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ചാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്, ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനേ; ബ്രാഹ്മണന്റെ വേണ്ടി, നഗരത്തെ രക്ഷിക്കാൻ വലിയൊരു കാര്യം ചെയ്യാനാണ്.
ബകായ കല്പിതം പുത്ര മഹാന്തം ബലിമുത്തമമ്। ഭീമോ ഭുനക്തു സുസ്പഷ്ടമപ്യേകാഹം തപഃസുതഃ
ബകനെ 위해 വലിയ ഉത്തമമായ ഭക്ഷണം ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്, മകനേ; ഭീമൻ അത് മുഴുവനും ഒരുദിവസം തന്നെ കഴിക്കട്ടെ, വ്രതപുത്രാ.
കിമിദം സാഹസം തീക്ഷ്ണം ഭവത്യാ ദുഷ്കരം കൃതമ്। പരിത്യാഗം ഹി പുത്രസ്യ ന പ്രശംസന്തി സാധവഃ
ഭാര്യേ, നീ ചെയ്ത ഈ ദുഷ്കരവും കടുത്ത ശ്രമം എന്താണ്? മകനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് സദാചാരികൾ പ്രശംസിക്കാറില്ല.
കഥം പരസുതസ്യാര്ഥേ സ്വസുതം ത്യക്തുമിച്ഛസി। ലോകവേദവിരുദ്ധം ഹി പുത്രത്യാഗാത്കൃതം ത്വയാ
മറ്റൊരാളുടെ മകന്റെ കാരണത്തിന് വേണ്ടി സ്വന്തം മകനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ നീ എങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു? സ്വന്തം മകനെ ത്യജിക്കുന്നത് ലോകരീതിക്കും ധർമ്മത്തിനും വിരുദ്ധമാണ്.
യസ്യ ബാഹൂ സമാശ്രിത്യ സുഖം സര്വേ ശയാമഹേ। രാജ്യം ചാപഹൃതം ക്ഷുദ്രൈരാജിഹീര്ഷാമഹേ പുനഃ
ആയാളുടെ ശക്തമായ കൈകളിൽ ആശ്രയിച്ച് നമ്മൾ എല്ലാവരും സുഖമായി വിശ്രമിച്ചു. രാജ്യം ചെറിയവരാൽ കവർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, അതിനെ വീണ്ടും നേടാൻ നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
യസ്യ ദുര്യോധനോ വീര്യം ചിന്തയന്നമിതൌജസഃ। ന ശേതേ രജനീഃ സര്വാ ദുഃഖാച്ഛകുനിനാ സഹ
അവന്റെ വീര്യം ഓർത്ത്, ദുര്യോധനനും ശകുനിയുമൊപ്പം ദുഃഖത്തോടെ മുഴുവൻ രാത്രി ഉറങ്ങാതെ കിടക്കുന്നു.
യസ്യ വീരസ്യ വീര്യേണ മുക്താ ജതുഗൃഹാദ്വയമ്। അന്യേഭ്യശ്ചൈവ പാപേഭ്യോ നിഹതശ്ച പുരോചനഃ
അവന്റെ വീര്യത്താൽ തന്നെ, നാം ജതുഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു; പാപികളായ മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം പുരോചനനും കൊല്ലപ്പെട്ടു.
യസ്യ വീര്യം സമാശ്രിത്യ വസുപൂര്ണാം വസുന്ധരാമ്। ഇമാം മന്യാമഹേ പ്രാപ്താം നിഹത്യ ധൃതരാഷ്ട്രജാന്
അവന്റെ ശക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ച്, ധനസമ്പത്താൽ നിറഞ്ഞ ഈ ഭൂമി നമുക്കാണ് എന്ന് നമ്മൾ കരുതുന്നു, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരെ തോൽപ്പിച്ച ശേഷം.
തസ്യ വ്യവസിതസ്ത്യാഗോ ബുദ്ധിമാസ്ഥായ കാം ത്വയാ। കച്ചിന്നു ദുഃഖൈര്ബുദ്ധിസ്തേ വിലുപ്താ ഗതചേതസഃ
അവനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ നീ തീരുമാനിച്ചത് എന്തിനാണ്? ദു:ഖം നിന്റെ മനസ്സിനെ അസ്ഥിരമാക്കി വിവേകം നഷ്ടമാക്കിയോ?
യുധിഷ്ഠിര ന സംതാപസ്ത്വയാ കാര്യോ വൃകോദരേ। ന ചായം ബുദ്ധിദൌര്ബല്യാദ്വ്യവസായഃ കൃതോ മയാ
യുധിഷ്ഠിരാ, വൃക്കോദരാ, എനിക്ക് നീ ദു:ഖപ്പെടേണ്ടതില്ല; മനസ്സിന്റെ ദൗർബല്യത്തിൽ നിന്നല്ല ഞാൻ ഈ തീരുമാനം എടുത്തത്.
ന ച ശോകേന ബുദ്ധിഃ സാ വിലുപ്താ ഗതചേകസഃ।' ഇഹ വിപ്രസ്യ ഭവനേ വയം പുത്ര സുഖോഷിതാഃ। അജ്ഞാതാ ധാര്തരാഷ്ട്രാണാം സത്കൃതാ വീതമന്യവഃ
ദു:ഖത്താലോ ആശയക്കുഴപ്പത്താലോ എന്റെ മനസ്സ് നഷ്ടമായിട്ടില്ല. ഈ ബ്രാഹ്മണന്റെ വീട്ടിൽ നാം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർക്ക് അറിയാതെ, ആദരവോടെ, വിരോധമില്ലാതെ.
തസ്യ പ്രതിക്രിയാ പാര്ഥ മയേയം പ്രസമീക്ഷിതാ। ഏതാവാനേവ പുരുഷഃ കൃതം യസ്മിന്ന നശ്യതി
പാർത്താ, അവനു വേണ്ടിയുള്ള ഉചിതമായ പ്രതികരണം ഞാൻ സൂക്ഷ്മമായി ആലോചിച്ചു. ഒരാളുടെ ശ്രമം ഫലപ്രദമാകുമ്പോൾ മാത്രമേ അവൻ പൂർണ്ണനാകൂ.
യാവച്ച കുര്യാദന്യോഽസ്യ കുര്യാദ്ബഹുഗുമം തതഃ। `ബ്രാഹ്മണാര്ഥേ മഹാന്ധര്മോ ജാനാമീത്ഥം വൃകോദരേ
മറ്റൊരാൾക്ക് സഹായം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നിടത്തോളം ചെയ്യട്ടെ; ബ്രാഹ്മണന്റെ കാര്യത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ ധർമ്മം പാലിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു, വൃക്കോദരാ.
ദൃഷ്ട്വാ ഭീമസ്യ വിക്രാന്തം തദാ ജതുഗൃഹേ മഹത്। ഹിഡിമ്ബസ്യ വധാച്ചൈവം വിശ്വാസോ മേ വൃകോദരേ
ജതുഗൃഹത്തിലെ ഭീമന്റെ അതിവിശാലമായ വീര്യവും ഹിഡിംബനെ സംഹരിച്ചതും കണ്ടപ്പോൾ, വൃക്കോദരനിൽ എനിക്ക് വിശ്വാസം ഉണ്ടായി.
ബാഹ്വോര്ബലം ഹി ഭീമസ്യ നാഗായുതസമം മഹത്। യേന യൂയം ഗജപ്രഖ്യാ നിര്വ്യൂഢാ വാരണാവതാത്
ഭീമന്റെ കൈകളുടെ ശക്തി ആയിരം ആനകളുടെ ബലത്തോട് തുല്യമാണ്. അതിനാൽ തന്നെയാണ് ആനകളെപ്പോലെയുള്ള നിങ്ങൾ വാരാണവതയിൽ നിന്ന് രക്ഷപെട്ടത്.
വൃകോദരേണ സദൃശോ ബലേനാന്യോ ന വിദ്യതേ। യോ വ്യതീയാദ്യുധി ശ്രേഷ്ഠമപി വജ്രധരം സ്വയമ്
വൃക്കോദരന്റെ ബലത്തിന് തുല്യനായ മറ്റൊരാളില്ല; യുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായവനെയും, വജ്രധാരിയേയും പോലും അവൻ ജയിക്കും.
ജാതമാത്രഃ പുരാ ചൈവ മമാങ്കാത്പതിതോ ഗിരൌ। ശരീരഗൌരവാദസ്യ ശിലാ ഗാത്രൈര്വിചൂര്ണിതാ
അവൻ ജനിച്ച ഉടനെ എന്റെ മടിയിൽ നിന്ന് പർവ്വതത്തിൽ വീണപ്പോൾ, അവന്റെ ശരീരഭാരത്തിൽ പാറ തകർന്നു.
തദഹം പ്രജ്ഞയാ ജ്ഞാത്വാ ബലം ഭീമസ്യ പാണ്ഡവ। പ്രതികാര്യേ ച വിപ്രസ്യ തതഃ കൃതവതീ മതിമ്
ഭീമന്റെ ബലം വിവേകത്തോടെ മനസ്സിലാക്കി, പാണ്ഡവാ, ബ്രാഹ്മണന്റെ കാരണത്തിൽ ഞാൻ ഈ തീരുമാനം എടുത്തു.
നേദം ലോഭാന്ന ചാജ്ഞാനാന്ന ച മോഹാദ്വിനിശ്ചിതമ്। ബുദ്ധിപൂര്വം തു ധര്മസ്യ വ്യവസായഃ കൃതോ മയാ
ലോഭത്താലോ അജ്ഞാനത്താലോ മോഹത്താലോ ഞാൻ ഈ തീരുമാനം എടുത്തതല്ല; ധർമ്മത്തിനായി മനസ്സോടെ ആലോചിച്ചാണ് ഞാൻ ഇത് നിശ്ചയിച്ചത്.
അര്ഥൌ ദ്വാവപി നിഷ്പന്നൌ യുധിഷ്ഠിര ഭവിഷ്യതഃ। പ്രതീകാരശ്ച വാസസ്യ ധര്മശ്ച ചരിതോ മഹാന്
യുധിഷ്ഠിരാ, രണ്ട് ലക്ഷ്യങ്ങളും നമുക്ക് നേടാം: വാസസ്ഥലത്തിനുള്ള പ്രതികാരവും മഹത്തായ ധർമ്മനിഷ്ഠയും.
യോ ബ്രാഹ്മണസ്യ സാഹായ്യം കുര്യാദര്ഥേഷു കര്ഹിചിത്। ക്ഷത്രിയഃ സ ശുഭാഁല്ലോകാനാപ്നുയാദിതി മേ മതിഃ
ബ്രാഹ്മണന്റെ കാര്യത്തിൽ എപ്പോഴെങ്കിലും സഹായം ചെയ്യുന്ന ക്ഷത്രിയൻ, നല്ല ലോകങ്ങൾ നേടുമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.
ക്ഷത്രിയസ്യൈവ കുര്വാണഃ ക്ഷത്രിയോ വധമോക്ഷണമ്। വിപുലാം കീര്തിമാപ്നോതി ലോകേഽസ്മിംശ്ച പരത്ര ച
ക്ഷത്രിയന് തന്റെ കര്ത്തവ്യം അനുസരിച്ച് മരണവും മോചനവും നല്കുമ്പോള്, ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും വലിയ പ്രശസ്തി നേടുന്നു.
വൈശ്യസ്യാര്ഥേ ച സാഹായ്യം കുര്വാണഃ ക്ഷത്രിയോ ഭുവി। സ സര്വേഷ്വപി ലോകേഷു പ്രജാ രഞ്ജയതേ ധ്രുവമ്
ഭൂമിയില് വൈശ്യന് സഹായം ചെയ്യുന്ന ക്ഷത്രിയന് എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ജനങ്ങള്ക്ക് സന്തോഷം നല്കുന്നു എന്നത് ഉറപ്പാണ്.
ശൂദ്രം തു മോചയേദ്രാജാ ശരണാര്ഥിനമാഗതമ്। പ്രാപ്നോതീഹ കുലേ ജന്മ സദ്ദ്രവ്യേ രാജപൂജിതേ
ശരണം തേടി വന്ന ശൂദ്രനെ രാജാവ് രക്ഷിച്ചാല്, അവന് ഈ ലോകത്ത് ഉത്തമകുടുംബത്തില് ജനിച്ച് രാജസമ്പത്ത് ലഭിക്കും.
ഏവം മാം ഭഗവാന്വ്യാസഃ പുരാ പൌരവനന്ദന। പ്രോവാചാസുകരപ്രജ്ഞസ്തസ്മാദേവം ചികീര്ഷിതമ്
പൗരവകുലത്തിലെ സന്തോഷമേ, ഭഗവാന് വ്യാസന് എനിക്കു മുമ്പ് ഇതാണ് പറഞ്ഞു തന്നത്. അതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ചത്.