ന വിഷാദസ്ത്വയാ കാര്യോ ഭയാദസ്മാത്കഥംചന। ഉപായഃ പരിദൃഷ്ടോഽത്ര തസ്മാന്മോക്ഷായ രക്ഷസഃ
ഭയത്താൽ നീ വിഷാദം ആകേണ്ടതില്ല. രാക്ഷസനിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാൻ ഒരു മാർഗം ഇവിടെ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
നൈവ സ്വയം സപുത്രസ്യ ഗമനം തത്ര രോചയേ।' ഏകസ്തവ സുതോ ബാലഃ കന്യാ ചൈകാ തപസ്വിനീ। ന ചൈതയോസ്തഥാ പത്ന്യാ ഗമനം തവ രോചയേ
നീയും മകനും അവിടെ പോകുന്നത് ഞാൻ സമ്മതിക്കുന്നില്ല. നിനക്ക് ഒരു ബാലനും ഒരു തപസ്സിനി പെൺകുട്ടിയുമുണ്ട്. ഇവരെയും ഭാര്യയെയും കൊണ്ടുപോകുന്നതും ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല.
മമ പഞ്ച സുതാ ബ്രഹ്മംസ്തേഷാമേകോ ഗമിഷ്യതി। ത്വദര്ഥം ബലിമാദായ തസ്യ പാപസ്യ രക്ഷസഃ
എനിക്ക് അഞ്ചു മക്കളുണ്ട്, ബ്രാഹ്മണനേ. അവരിൽ ഒരാൾ നിന്റെ വേണ്ടി ആ പാപിയായ രാക്ഷസന് ബലിയായി പോകും.
നാഹമേതത്കരിഷ്യാമി ജീവിതാര്ഥീ കഥംചന। ബ്രാഹ്മണസ്യാതിഥേശ്ചൈവ സ്വാര്ഥേ പ്രാണാന്വിയോജയന്
ജീവിതം രക്ഷിക്കാനായി പോലും ഞാൻ ഇതൊന്നും ചെയ്യില്ല. ബ്രാഹ്മണാതിഥിയുടെയും സ്വന്തം കാര്യത്തിന്റെയും ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ ഞാൻ ഒരിക്കലും തയ്യാറല്ല.
ന ത്വേതദകുലീനാസു നാധര്മിഷ്ഠാസു വിദ്യതേ। യദ്ബ്രാഹ്മമാര്ഥം വിസൃജേദാത്മാനമപി ചാത്മജമ്
ഉയർന്ന വംശജരിലും അധർമ്മികളിലും പോലും ഇതുപോലെയുള്ളത് കാണാറില്ല—ബ്രാഹ്മണന്റെ കാര്യത്തിന് വേണ്ടി ആരും താനും മകനും ഉപേക്ഷിക്കില്ല.
ആത്മനസ്തു വധഃ ശ്രേയോ ബോദ്ധവ്യമിതി രോചതേ। ബ്രഹമ്വധ്യാഽഽത്മവധ്യാ വാ ശ്രേയാനാത്മവധോ മമ
സ്വന്തം ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുന്നതാണ് എനിക്ക് ഉത്തമമെന്നു തോന്നുന്നു. ബ്രാഹ്മണഹത്യയോ ആത്മഹത്യയോ ആയാലും, എനിക്ക് സ്വയം മരിക്കലാണ് നല്ലത്.
ബ്രഹ്മവധ്യാ പരം പാപം നിഷ്കൃതിര്നാത്ര വിദ്യതേ। അബുദ്ധിപൂര്വം കൃത്വാപി പ്രത്യവായോ ഹി വിദ്യതേ
ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലുന്നത് ഏറ്റവും വലിയ പാപമാണ്; അതിന് പരിഹാരം ഇല്ല. അതു അന്യായമായി ചെയ്താലും പാപം ഉണ്ടാകും.
ന ത്വഹം വധമാകാങ്ക്ഷേ സ്വയമേവാത്മനഃ ശുഭേ। പരൈഃ കൃതേ വധേ പാപം ന കിംചിന്മയി വിദ്യതേ
എന്നാൽ ഞാൻ സ്വയം മരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, ധർമ്മവതിയേ. മറ്റൊരാൾകൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെടുന്നെങ്കിൽ എനിക്ക് പാപമൊന്നുമില്ല.
അഭിസംധൌ കൃതേ തസ്മിന്ബ്രാഹ്മണസ്യ വധേ മയാ। നിഷ്കൃതിം ന പ്രപശ്യാമി നൃശംസം ക്ഷുദ്രമേവ ച
ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലാൻ ഞാൻ മനസ്സിൽ തീരുമാനിച്ചാൽ, അതിന് പരിഹാരം ഇല്ല—അത് ക്രൂരതയും നിസ്സാരതയും മാത്രമാണ്.
ആഗതസ്യ ഗൃഹം ത്യാഗസ്തഥൈവ ശരണാര്ഥിനഃ। യാചമാനസ്യ ച വധോ നൃശംസോ ഗര്ഹിതോ ബുധൈഃ
വീടിലേക്ക് വന്നവനെയോ അഭയം തേടുന്നവനെയോ ഉപേക്ഷിക്കലും, യാചകനെ കൊല്ലലും ക്രൂരവും ജ്ഞാനികൾ കുറ്റം പറയുന്നതുമാണ്.
കുര്യാന്ന നിന്ദിതം കര്മ ന നൃശംസം കഥംചന। ഇതി പൂര്വേ മഹാത്മാന ആപദ്ധര്മവിദോ വിദുഃ
ഒരിക്കലും അപമാനിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവൃത്തിയും, ക്രൂരമായ കാര്യവും ചെയ്യരുത് എന്നു ദുരിതകാലത്തിലെ ധർമ്മം അറിയുന്ന മഹാത്മാക്കൾ昔 കാലത്ത് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
ശ്രേയാംസ്തു സഹദാരസ്യ വിനാശോഽദ്യ മമ സ്വയമ്। ബ്രാഹ്മണസ്യ വധം നാഹമനുമംസ്യേ കദാചന
ഇന്ന് തന്നെ ഭാര്യയോടൊപ്പം മരിക്കേണ്ടി വന്നാലും ഞാൻ സമ്മതിക്കും; എന്നാൽ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലാൻ ഞാൻ ഒരിക്കലും സമ്മതിക്കില്ല.
മമാപ്യേഷാ മതിര്ബ്രഹ്മന്വിപ്രാ രക്ഷ്യാ ഇതി സ്ഥിരാ। ന ചാപ്യനിഷ്ടഃ പുത്രോ മേ യദി പുത്രശതം ഭവേത്
ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സംരക്ഷിക്കണം എന്നതാണു എന്റെ ഉറച്ച വിശ്വാസം, ബ്രാഹ്മണനേ, ഞാൻ നൂറ് മക്കളുണ്ടായാലും അവരിൽ ഒരാളും എനിക്കു അനിഷ്ടനാകില്ല.
ന ചാസൌ രാക്ഷസഃ ശക്തോ മമ പുത്രവിനാശനേ। വീര്യമന്മന്ത്രസിദ്ധശ്ച തേജസ്വീ ച സുതോ മമ
അരക്കൻ എന്റെ മകനെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല; എന്റെ മകൻ ശക്തനും മന്ത്രവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവനും തേജസ്സുള്ളവനും ആണ്.
രാക്ഷസായ ച തത്സര്വം പ്രാപയിഷ്യതി ഭോജനമ്। മോക്ഷയിഷ്യതി ചാത്മാനമിതി മേ നിശ്ചിതാ മതിഃ
അവൻ ആ മുഴുവൻ ഭക്ഷണവും അരക്കന് നൽകും, സ്വയം രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യും; ഇതാണ് എന്റെ ഉറച്ച തീരുമാനം.
സമാഗതാശ്ച വീരേണ ദൃഷ്ടപൂര്വാശ്ച രാക്ഷസാഃ। ബലവന്തോ മഹാകായാ നിഹതാശ്ചാപ്യനേകശഃ
ശക്തരും വലിയ ശരീരമുള്ളവരുമായ അരക്കന്മാർ മുമ്പ് എന്റെ മകനെ നേരിട്ടു കണ്ടിട്ടുണ്ട്; അവൻ പലപ്പോഴും അവരെ തോല്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ന ത്വിദം കേഷുചിദ്ബ്രഹ്മാന്വ്യാഹര്തവ്യം കഥംചന। വിദ്യാര്ഥിനോ ഹി മേ പുത്രാന്വിപ്രകുര്യുഃ കുതൂഹലാത്
ഈ കാര്യം ഒരിക്കലും ആരെങ്കിലും ബ്രാഹ്മണനോട് പറയരുത്; എന്റെ മക്കൾ വിദ്യാഗ്രഹണത്തിൽ ആസക്തരായതിനാൽ, അവർ കൗതുകത്താൽ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാൻ ഇടയാകും.
ഗുരുണാ ചാനനുജ്ഞാതോ ഗ്രാഹയേദ്യഃ സുതോ മമ। ന സ കുര്യാത്തഥാ കാര്യം വിദ്യയേതി സതാം മതമ്
ഗുരുവിന്റെ അനുമതി കൂടാതെ എന്റെ മകൻ ഈ കാര്യം ഏറ്റെടുക്കുകയാണെങ്കിൽ, അങ്ങനെ ചെയ്യരുത്; വിദ്യയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് സദാചാരികൾ പറയുന്നതും ഇതുതന്നെ ആണ്.
ഏവമുക്തസ്തു പൃഥയാ സ വിപ്രോ ഭാര്യയാ സഹ। ഹൃഷ്ടഃ സംപൂജയാമാസ തദ്വാക്യമമൃതോപമമ്
പ്രിതയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ബ്രാഹ്മണനും ഭാര്യയും അതിനെ അമൃതത്തോട് തുല്യമായി കണക്കാക്കി സന്തോഷത്തോടെ ആദരിച്ചു.
തതഃ കുന്തീ ച വിപ്രശ്ച സഹിതാവനിലാത്മജമ്। തമബ്രൂതാം കുരുഷ്വേതി സ തഥേത്യബ്രവീച്ച തൌ
അതിനുശേഷം കുന്തിയും ബ്രാഹ്മണനും ചേർന്ന് വായുവിന്റെ മകനോട് 'ഇത് ചെയ്യൂ' എന്നു പറഞ്ഞു; അവൻ 'ശരി' എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു.
കരിഷ്യ ഇതി ഭീമേന പ്രതിജ്ഞാതേഽഥ ഭാരത। ആജഗ്മുസ്തേ തതഃ സര്വേ ഭൈക്ഷമാദായ പാണ്ഡവാഃ
ഭീമൻ 'ഞാൻ ചെയ്യാം' എന്ന് ഉറപ്പു നൽകിയപ്പോൾ, പാണ്ഡവർ ഭിക്ഷ ശേഖരിച്ച് മടങ്ങി.
ഭീമസേനം തതോ ദൃഷ്ട്വാ ആപൂര്ണവദനം തഥാ। ബുബോധ ധര്മരാജസ്തു ഹൃഷിതം ഭീമമച്യുതമ്
ഭീമസേനന്റെ മുഖം നിറഞ്ഞ സന്തോഷത്തോടെ കണ്ട യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, ഭീമൻ സന്തുഷ്ടനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി.
തോഷസ്യ കാരണം യത്തു മനസാഽചിന്തയദ്ഗുരുഃ। സ സമീക്ഷ്യ തദാ രാജന്യോദ്ധുകാമം യുധിഷ്ഠിരഃ
ഭീമന്റെ സന്തോഷത്തിന് കാരണമെന്താണെന്ന് ഗുരു മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു; അത് ശ്രദ്ധിച്ച യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ അവനെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ആകാരേണൈവ തം ജ്ഞാത്വാ പാണ്ഡുപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ। രഹഃ സമുപവിശ്യൈകസ്തതഃ പപ്രച്ഛ മാതരമ്
ഭീമന്റെ മുഖഭാവം കണ്ട യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, പാണ്ഡുവിന്റെ മകൻ, ഒറ്റയ്ക്ക് ഒറ്റാന്തിരത്തിൽ ഇരുന്ന് അമ്മയോട് ചോദിച്ചു.
കിം ചികീര്ഷത്യയം കര്മ ഭീമോ ഭമപരാക്രമഃ। ഭവത്യനുമതേ കച്ചിത്സ്വയം വാ കര്തുമിച്ഛതി
ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള ഭീമൻ എന്താണ് ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? അത് നിങ്ങളുടെ സമ്മതത്തോടെയാണോ, അല്ലെങ്കിൽ സ്വയം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടാണോ?
മമൈവ വചനാദേഷ കരിഷ്യതി പരന്തപഃ। ബ്രാഹ്മണാര്ഥേ മഹത്കൃത്യം മോക്ഷായ നഗരസ്യ ച
അവൻ എന്റെ വാക്ക് അനുസരിച്ചാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്, ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവനേ; ബ്രാഹ്മണന്റെ വേണ്ടി, നഗരത്തെ രക്ഷിക്കാൻ വലിയൊരു കാര്യം ചെയ്യാനാണ്.
ബകായ കല്പിതം പുത്ര മഹാന്തം ബലിമുത്തമമ്। ഭീമോ ഭുനക്തു സുസ്പഷ്ടമപ്യേകാഹം തപഃസുതഃ
ബകനെ 위해 വലിയ ഉത്തമമായ ഭക്ഷണം ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്, മകനേ; ഭീമൻ അത് മുഴുവനും ഒരുദിവസം തന്നെ കഴിക്കട്ടെ, വ്രതപുത്രാ.
കിമിദം സാഹസം തീക്ഷ്ണം ഭവത്യാ ദുഷ്കരം കൃതമ്। പരിത്യാഗം ഹി പുത്രസ്യ ന പ്രശംസന്തി സാധവഃ
ഭാര്യേ, നീ ചെയ്ത ഈ ദുഷ്കരവും കടുത്ത ശ്രമം എന്താണ്? മകനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് സദാചാരികൾ പ്രശംസിക്കാറില്ല.
കഥം പരസുതസ്യാര്ഥേ സ്വസുതം ത്യക്തുമിച്ഛസി। ലോകവേദവിരുദ്ധം ഹി പുത്രത്യാഗാത്കൃതം ത്വയാ
മറ്റൊരാളുടെ മകന്റെ കാരണത്തിന് വേണ്ടി സ്വന്തം മകനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ നീ എങ്ങനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു? സ്വന്തം മകനെ ത്യജിക്കുന്നത് ലോകരീതിക്കും ധർമ്മത്തിനും വിരുദ്ധമാണ്.
യസ്യ ബാഹൂ സമാശ്രിത്യ സുഖം സര്വേ ശയാമഹേ। രാജ്യം ചാപഹൃതം ക്ഷുദ്രൈരാജിഹീര്ഷാമഹേ പുനഃ
ആയാളുടെ ശക്തമായ കൈകളിൽ ആശ്രയിച്ച് നമ്മൾ എല്ലാവരും സുഖമായി വിശ്രമിച്ചു. രാജ്യം ചെറിയവരാൽ കവർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, അതിനെ വീണ്ടും നേടാൻ നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.