താതേപി ഹി ഗതേ സ്വര്ഗം വിനഷ്ടേ ച മമാനുജേ। പിണ്ഡഃ പിതൄണാം വ്യുച്ഛിദ്യേത്തത്തേഷാം വിപ്രിയം ഭവേത്
നീ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയാൽ, എന്റെ ഇളയ സഹോദരനും ഇല്ലാതായാൽ, പിതൃകർമ്മം നിലച്ചു പോകും. അത് പിതാക്കന്മാർക്ക് ഇഷ്ടമല്ല.
പിത്രാ ത്യക്താ തഥാ മാത്രാ ഭ്രാത്രാ ചാഹമസംശയമ്। ദുഃഖാദ്ദുഃഖതരം പ്രാപ്യ മ്രിയേയമതഥോചിതാമ്
പിതാവും മാതാവും സഹോദരനും എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ, ഞാൻ കൂടുതൽ ദുഃഖം അനുഭവിച്ച്, എന്നോർക്കാത്ത വിധത്തിൽ മരിക്കും.
ത്വയി ത്വരോഗേ നിര്മുക്തോ മാതാ ഭ്രാതാ ച മേ ശിശുഃ। സന്താനശ്ചൈവ പിണ്ഡശ്ച പ്രതിഷ്ഠാസ്യത്യസംശയമ്
നീ ഈ രോഗത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുമ്പോൾ, എന്റെ അമ്മയും കുഞ്ഞായ സഹോദരനും, കുടുംബവും പിതൃകർമ്മവും സംരക്ഷിക്കപ്പെടും, അതിൽ സംശയമില്ല.
ആത്മാ പുത്രഃ സഖീ ഭാര്യാ കൃച്ഛ്രം തു ദുഹിതാ കില। സ കൃച്ഛ്രാന്മോചയാത്മാനം മാം ച ധര്മേ നിയോജയാ
മകൻ ആത്മാവും സ്നേഹിതനും ഭാര്യയും ആകുന്നു; എന്നാൽ മകൾ കഷ്ടതയ്ക്കാണ്. നീ ഈ കഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, എന്നെ ധർമ്മത്തിൽ നിയോഗിക്കൂ.
അനാഥാ കൃപണാ ബാലാ യത്ര ക്വചന ഗാമിനീ। ഭവിഷ്യാമി ത്വയാ താത വിഹീനാ കൃപണാ സദാ
പിതാവേ, നീ ഇല്ലാതെ പോയാൽ, ഞാൻ എപ്പോഴും അനാഥയും ദയനീയയുമായ ഒരു കുഞ്ഞായ പെൺകുട്ടിയായി എവിടെയെങ്കിലും അലഞ്ഞുതിരിയേണ്ടി വരും.
അഥവാഹം കരിഷ്യാമി കുലസ്യാസ്യ വിമോചനമ്। ഫലസംസ്ഥാ ഭവിഷ്യാമി കൃത്വാ കര്മ സുദുഷ്കരമ്
അല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ തന്നെ ഈ കുടുംബത്തെ രക്ഷിക്കും; വളരെ കഠിനമായ ഒരു പ്രവൃത്തി ചെയ്ത ശേഷം വാനപ്രസ്ഥം സ്വീകരിക്കും.
അഥവാ യാസ്യസേ തത്ര ത്യക്ത്വാ മാം ദ്വിജസത്തമ। പീഡിതാഽഹം ഭവിഷ്യാമി തദവേക്ഷസ്വ മാമപി
അല്ലെങ്കില് നീ അവിടെ പോകുമ്പോള് എന്നെ വിട്ടുപോകുകയാണെങ്കില്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഞാന് വലിയ വേദന അനുഭവിക്കും—ഈ കാര്യത്തില് എന്നെയും ഓര്ക്കണം.
തദസ്മദര്ഥം ധര്മാര്ഥം പ്രസവാര്ഥം ച സത്തമ। ആത്മാനം പരിരക്ഷസ്വ ത്യക്തവ്യാം മാം ച സംത്യജ
അതിനാല് എന്റെ കാര്യത്തിനും ധര്മത്തിനും സന്താനത്തിനും വേണ്ടി, മഹാനേ, നീ നിന്നെ രക്ഷിക്കണം. എന്നെ, ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടവളെ, ഉപേക്ഷിക്കൂ.
അവശ്യകരണീയേ ച മാ ത്വാം കാലോത്യഗാദയമ്। കിം ത്വതഃ പരമം ദുഃഖം യദ്വയം സ്വര്ഗതേ ത്വയി
ചെയ്യേണ്ടത് നിര്ബന്ധമായ കാര്യങ്ങളില് കാലം നിന്നെ മറികടക്കരുത്. പക്ഷേ, നീ സ്വര്ഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയാല് ഞങ്ങള്ക്കു അതിനേക്കാള് വേദനയുള്ളത് മറ്റൊന്നുമില്ല.
യാചമാനാഃ പരാദന്നം പരിധാവേമഹി ശ്വവത്। ത്വയി ത്വരോഗേ നിര്മുക്തേ ക്ലേശാദസ്മാത്സബാന്ധവേ। അമൃതേവ സതീ ലോകേ ഭവിഷ്യാമി സുഖാന്വിതാ
നീ രോഗവും കഷ്ടതയും വിട്ട് ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം മോചിതനാകുമ്പോള്, ഞങ്ങള് മറ്റുള്ളവരില് നിന്ന് ഭക്ഷണം യാചിച്ച് നായ്ക്കളെപ്പോലെ ശേഷിച്ച വസ്ത്രം ധരിച്ച് നടക്കേണ്ടി വരും. ഞാന് വിധവയെപ്പോലെ ലോകത്ത് സന്തോഷം ഇല്ലാതെ ഇരിക്കും.
ഇതഃ പ്രദാനേ ദേവാശ്ച പിതരശ്ചേതി നഃ ശ്രുതമ്। ത്വയാ ദത്തേന തോയേന ഭവിഷ്യതി ഹിതായ വൈ
ഈ ദാനത്തില് ദേവന്മാരും പിതാക്കന്മാരും തൃപ്തരാകുന്നു എന്നു ഞങ്ങള് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. നീ നല്കുന്ന വെള്ളം കൊണ്ട് നമുക്ക് നല്ലതുണ്ടാകും.
ഇത്യേതദുഭയം താത നിശാമ്യ തവ യദ്ധിതമ്। തദ്വ്യവസ്യ തഥാമ്ബായാ ഹിതം സ്വസ്യ സുതസ്യ ച
ഇങ്ങനെ ഇരുവശവും കേട്ടശേഷം, പ്രിയനേ, നിന്റെ നല്ലതിനായി എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിക്കൂ. അമ്മയ്ക്കും നിനക്കും മകനുമുള്ള നല്ലതെന്താണെന്ന് ആലോചിക്കണം.
മാതാപിത്രോശ്ച പുത്രാസ്തു ഭവിതാരോ ഗുണാന്വിതാഃ। ന തു പുത്രസ്യ പിതരോ പുനര്ജാതു ഭവിഷ്യതഃ
അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും ഗുണമുള്ള പുത്രന്മാര് ജനിക്കും; പക്ഷേ, പുത്രന് ഒരു തവണയും അച്ഛനും അമ്മയും വീണ്ടും ജനിക്കില്ല.
ഏവം ബഹുവിധം തസ്യാ നിശമ്യ പരിദേവിതമ്। പിതാ മാതാ ച സാ ചൈവ കന്യാ പ്രരുരുദുസ്ത്രയഃ
ഇങ്ങനെ അവളുടെ അനേകം വിലാപങ്ങള് കേട്ടപ്പോള് അച്ഛനും അമ്മയും ആ പെണ്കുട്ടിയും—മൂവരും കരയാന് തുടങ്ങി.
തതഃ പ്രരുദിതാന്സര്വാന്നിശമ്യാഥ സുതസ്തദാ। ഉത്ഫുല്ലനയനോ ബാലഃ കലമവ്യക്തമബ്രവീത്
അവരെല്ലാവരും കരയുന്നത് കേട്ടപ്പോള് ആ ബാലന് വിസ്മയത്തോടെ കണ്ണുകള് വടുപ്പിച്ച്, ബാല്യഭാവത്തില് വ്യക്തമായില്ലാത്ത ശബ്ദത്തില് പറഞ്ഞു.
മാ പിതാ രുദ മാ മാതര്മാ സ്വസസ്ത്വിതി ചാബ്രവീത്। പ്രഹസന്നിവ സര്വാംസ്താനേകൈകമനുസര്പതി
"അച്ഛാ, കരരുതേ; അമ്മേ, കരരുതേ; സഹോദരീ, കരരുതേ," എന്ന് അവന് കളിയോടെ പുഞ്ചിരിച്ച് ഓരോരുത്തരോടും പറഞ്ഞു.
തതഃ സ തൃണമാദായ പ്രഹൃഷ്ടഃ പുനരബ്രവീത്। അനേനാഹം ഹനിഷ്യാമി രാക്ഷസം പുരുഷാദകമ്
അതിനുശേഷം, ഒരു പുല്ല് എടുത്ത് സന്തോഷത്തോടെ അവന് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: "ഇതുകൊണ്ട് ഞാന് ആ മനുഷ്യഭക്ഷകനായ രാക്ഷസനെ കൊല്ലും."
തഥാപി തേഷാം ദുഃഖേന പരീതാനാം നിശമ്യ തത്। ബാലസ്യ വാക്യമവ്യക്തം ഹര്ഷഃ സമഭവന്മഹാന്
എന്നിരുന്നാലും, ആ ബാലന്റെ വ്യക്തമായില്ലാത്ത വാക്കുകള് കേട്ടപ്പോള് ദുഃഖത്തില് മുങ്ങിയിരുന്നവര്ക്ക് വലിയ സന്തോഷം തോന്നി.
അയം കാല ഇതി ജ്ഞാത്വാ കുന്തീ സമുപസൃത്യ താന്। ഗതാസൂനമൃതേനേവ ജീവയന്തീദമബ്രവീത്
ഇതാണ് സമയമെന്ന് മനസ്സിലാക്കി കുന്തി അവരോട് അടുത്ത് ചെന്നു, ജീവന് പോയവരെ അമൃതം നല്കി ജീവിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ പറഞ്ഞു:
കുതോമൂലമിദം ദുഃഖം ജ്ഞാതുമിച്ഛാമി തത്ത്വതഃ। വിദിത്വാപ്യപകര്ഷേയം ശക്യം ചേദപകര്ഷിതുമ്
ഈ ദുഃഖം എവിടുനിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത് എന്ന് ഞാന് അറിയാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അതിന്റെ സത്യം അറിഞ്ഞാല്, അതിന് പരിഹാരം സാധ്യമെങ്കില് ഞാന് അത് മാറ്റാന് ശ്രമിക്കും.
ഉപപന്നം സതാമേതദ്യദ്ബ്രവീപി തപോധനേ। ന തു ദുഃഖമിദം ശക്യം മാനുഷേണ വ്യപോഹിതുമ്
നീ പറയുന്നത് സത്പുരുഷന്മാര്ക്ക് യോജിച്ചതാണ്, തപസ്സുകാരാ; പക്ഷേ, ഈ ദുഃഖം മനുഷ്യന് മാറ്റാന് കഴിയില്ല.
തഥാപി തത്ത്വമാഖ്യാസ്യേ ദുഃഖസ്യൈതസ്യ സംഭവമ്। ശക്യം വാ യദി വാഽശക്യം ശൃണു ഭദ്രേ യഥാതഥമ്
എങ്കിലും, ഈ ദുഃഖത്തിന്റെ ഉത്ഭവം എങ്ങനെയാണെന്ന് ഞാന് സത്യം പറയും. പരിഹാരം സാധ്യമോ അല്ലയോ എന്നത് പോലെ നീ കേള്ക്കൂ, ഭദ്രേ.
സമീപേ നഗരസ്യാസ്യ വകോ വസതി രാക്ഷസഃ। ഇതോ ഗവ്യൂതിമാത്രേ।ഞസ്തി യമുനാഗഹ്വരേ ഗുഹാ
ഈ നഗരത്തിന് സമീപം വക്ക എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു രാക്ഷസന് താമസിക്കുന്നു. ഇവിടെ നിന്ന് ഒരു പശുവിന്റെ ദൂരം അകലെയുള്ള യമുനയുടെ ഗുഹയിലാണ് അവന് താമസിക്കുന്നത്.
തസ്യാം ഘോരഃ സ വസതി ജിഘാംസുഃ പുരുഷാദകഃ। ബകാഭിധാനോ ദുഷ്ടാത്മാ രാക്ഷസാനാം കുലാധമഃ
ആ ഗുഹയില് ഭയാനകനും മനുഷ്യഭക്ഷകനുമായ രാക്ഷസന്, ബക എന്ന പേരില്, ദുഷ്ടഹൃദയനായി രാക്ഷസകുലത്തില് ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനായി വസിക്കുന്നു.
ഈശോ ജനപദസ്യാസ്യ പുരസ്യ ച മഹാബലഃ। പുഷ്ടോ മാനുഷമാംസേന ദുര്ബുദ്ധിഃ പുരുഷാദകഃ
ഈ ദേശത്തെയും നഗരത്തെയും ശക്തനായ യജമാനനാണ് അവൻ. മനുഷ്യമാംസം കഴിച്ച് വളർന്ന, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള, മനുഷ്യഭക്ഷകനാണ് അവൻ.
പ്രബലഃ കാമരൂപീ ച രാക്ഷസസ്തു മഹാബലഃ। തേനോപസൃഷ്ടാ നഗരീ വര്ഷമദ്യ ത്രയോദശമ്
അവൻ അത്യന്തം ശക്തിയുള്ള, ഇഷ്ടംപോലെ രൂപം മാറാൻ കഴിയുന്ന ഒരു രാക്ഷസനാണ്. അവൻ ഈ നഗരത്തെ വളഞ്ഞ് പതിമൂന്ന് വർഷമായി ദുരിതപ്പെടുത്തുന്നു.
തത്കൃതേ പരചക്രാച്ച ഭൂതേഭ്യശ്ച ന നോ ഭയമ്। പുരുഷാദേന രൌദ്രേണ ഭക്ഷ്യമാണാ ദുരാത്മനാ
അവന്റെ കാരണമാണ്, പുറത്തുനിന്നുള്ള ശത്രുക്കളെയും ഭൂതങ്ങളെയും നമുക്ക് ഭയമില്ലാത്തത്. ഈ ക്രൂരനും ദുഷ്ടനും ആയ മനുഷ്യഭക്ഷകനാണ് നമ്മെ തിന്നുക.
അനാഥാ നഗരീ നാഥം ത്രാതാരം നാധിഗച്ഛതി। ഗുഹായാം ച വസംസ്തത്ര ബാധതേ സതതം ജനമ്
നഗരം രക്ഷകനില്ലാതെ അനാഥമായി, രക്ഷിക്കാനാരുമില്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നു. ആ രാക്ഷസൻ ഗുഹയിൽ താമസിച്ച് എല്ലായ്പ്പോഴും ജനങ്ങളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു.
സ്ത്രിയോ ബാലാംശ്ച വൃദ്ധാംശ്ച യൂനശ്ചാപി ദുരാത്മവാന്। അത്ര മന്ത്രൈശ്ച ഹോമൈശ്ച ഭോജനൈശ്ച സ രാക്ഷസഃ
അവൻ ദുഷ്ടഹൃദയനായ രാക്ഷസൻ സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും വയോധികരെയും യുവാക്കളെയും പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു. ഇവിടെ മന്ത്രങ്ങൾ, ഹോമങ്ങൾ, വിഭവങ്ങൾ എന്നിവയാൽ—
ഈഡിതോ ദ്വിജമുഖ്യൈശ്ച പൂജിതശ്ച ദുരാത്മവാന്। യദാ ച സകലാനേവം പ്രസൂദയതി രാക്ഷസഃ
പ്രമുഖ ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവനെ വിളിച്ചുവരുത്തുകയും പൂജിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എങ്കിലും ആ രാക്ഷസൻ ഇഷ്ടംപോലുള്ളപ്പോൾ എല്ലാവരെയും കൊല്ലുന്നു.