യയാ ദൌഹിത്രജാഁല്ലോകാനാശംസേ പിതൃഭിഃ സഹ। സ്വയമുത്പാദ്യ താം ബാലാം കഥമുത്സ്രഷ്ടുമുത്സഹേ
അവളിലൂടെ, ഞാൻ മക്കളുടെയും പിതാക്കന്മാരോടൊപ്പം ലോകങ്ങൾ നേടുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു; ഞാൻ തന്നെ ജനിപ്പിച്ച ആ ബാലികയെ എങ്ങനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ മനസ്സാകും?
മന്യന്തേ കേചിദധികം സ്നേഹം പുത്രേ പിതുര്നരാഃ। കന്യായാം കേചിദപരേ മമ തുല്യാവുഭൌ സ്മൃതൌ
ചിലർ അച്ഛൻ മകനെ കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന് കരുതുന്നു, ചിലർ മകളെ എന്നാണ് പറയുന്നത്; എനിക്ക് ഇരുവരെയും ഒരുപോലെ മനസ്സിൽ വച്ചിരിക്കുന്നു.
യസ്യാം ലോകാഃ പ്രസൂതിശ്ച സ്ഥിതാ നിത്യമഥോ സുഖമ്। അപാപാം താമഹം ബാലാം കഥമുത്സ്രഷ്ടുമുത്സഹേ
ലോകങ്ങളും സന്താനവും സ്ഥിരമായ സന്തോഷവും അവളിൽ നിലനിൽക്കുന്നു; പാപമില്ലാത്ത ആ ബാലികയെ എങ്ങനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ മനസ്സാകും?
കുത ഏവ പരിത്യക്തും സുതം ശക്ഷ്യാമ്യഹം സ്വയമ്। പ്രാര്ഥയേയം പരാം പ്രീതിം യസ്മിന്സ്വര്ഗഫലാനി ച
എന്റെ സ്വന്തം ഇച്ഛയാൽ മകനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് എങ്ങനെ കഴിയും? അവനിൽ ഞാൻ പരമാനന്ദവും സ്വർഗ്ഫലവും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലേ?
യസ്യ ജാതസ്യ പിതരോ മുഖം ദൃഷ്ട്വാ ദിവം ഗതാഃ। അഹം മുക്തഃ പിതൃഋണാദ്യസ്യ ജാതസ്യ തേജസാ
ജനിച്ച മകന്റെ മുഖം കണ്ട ഉടനെ അവന്റെ മാതാപിതാക്കള് സ്വര്ഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി; ജനിച്ച ഈ മകന്റെ മഹത്വം കൊണ്ട് ഞാന് പിതൃഋണത്തില് നിന്ന് മോചിതനായി.
ദയിതം മേ കഥം ബാലമഹം ത്യക്തുമിഹോത്സഹേ। തമഹം ജ്യേഷ്ഠപുത്രം മേ കുലനിര്ഹാരകം വിഭുമ്
എനിക്ക് പ്രിയമായ ഈ കുഞ്ഞിനെ ഇവിടെ ഉപേക്ഷിക്കാന് എങ്ങനെ മനസ്സാകുമെന്നു പറയൂ; ഇദ്ദേഹം എന്റെ മൂത്ത മകനാണ്, കുടുംബത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കാനുള്ള ശക്തനായവനാണ്.
മമ പിണ്ഡോദകനിധിം കഥം ത്യക്ഷ്യാമി പുത്രകമ്। ത്യാഗോഽയം മമ സംപ്രാപ്തോ മമന്വാ മേ സുതസ്യ വാ
എന്റെ മകനാണ് എന്റെ പിണ്ഡം, ജലം എന്നിവ സ്വീകരിക്കേണ്ടവന്; അവനെ എങ്ങനെ ഉപേക്ഷിക്കാനാകും? ഈ വിടവാങ്ങല് എന്റെതോ, മകന്റെതോ എന്നറിയാതെ എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നു.
തവ വാ തവ പുത്ര്യാ വാ അത്ര വാസസ്യ തത്ഫലമ്। ന ശൃണോഷി വചോ മഹ്യം തത്ഫലം ഭുങ്ക്ഷ്വ ഭാമിനി
നിനക്കോ, നിന്റെ മകള്ക്കോ, ഇവിടെ താമസിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഫലം ലഭിക്കും; നീ എന്റെ വാക്കുകള് കേള്ക്കുന്നില്ല—അഫലം അനുഭവിക്കൂ, സുന്ദരിയേ.
അഥവാഹം ന ശക്ഷ്യാമി സ്വയം മര്തും സുതം മമ। ഏകം ത്യക്തും ന ശക്നോതി ഭവതീം ച സുതാമപി
അല്ലെങ്കില് എന്റെ മകനെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഞാന് സ്വയം മരിക്കാന് കഴിയില്ല; അവനെയും നിന്നെയും, എന്റെ മകളെയും ഉപേക്ഷിക്കാന് എനിക്ക് കഴിയില്ല.
അഥ മദ്രക്ഷണാര്ഥം വാ ന ഹി ശക്ഷ്യാമി കംചന। പരിത്യക്തുമഹം ബന്ധും സ്വയം ജീവന്നൃശംസവത്
അല്ലെങ്കില് മദ്രരാജ്യത്തെ സംരക്ഷിക്കാനായി, ആരെയും ഉപേക്ഷിക്കാന് എനിക്ക് കഴിയില്ല; ജീവനോടെ ബന്ധുവിനെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് ക്രൂരതയാണെന്ന് ഞാന് അറിയുന്നു.
ആത്മാനമപി ചോത്സൃജ്യ ഗതേ പ്രേതവശം മയി।' ത്യക്താ ഹ്യേതേ മയാ വ്യക്തം നേഹ ശക്ഷ്യന്തി ജീവിതുമ്
ഞാന് തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച് മരണത്തിന് കീഴടങ്ങിയാലും, ഞാന് വ്യക്തമായി ഉപേക്ഷിച്ചവരെ ഇവിടെയിരുത്തി ജീവിക്കാന് കഴിയില്ല.
ഏഷാം ചാന്യതമത്യാഗോ നൃശംസോ ഗര്ഹിതോ ബുധൈഃ। ആത്മത്യാഗേ കൃതേ ചേമേ മരിഷ്യന്തി മയാ വിനാ
ഇവരില് ആരെയെങ്കിലും ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് ക്രൂരവും ജ്ഞാനികള് കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതുമാണ്; ഞാന് തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചാല് ഇവര് എന്റെ കൂടെ ഇല്ലാതെ മരിക്കും.
സ കൃച്ഛ്രാമഹമാപന്നോ ന ശക്തസ്തര്തുമാപദമ്। അഹോ ധിക്കാം ഗതിം ത്വദ്യ ഗമിഷ്യാമി സബാന്ധവഃ। സര്വൈഃ സഹ മൃതം ശ്രേയോ ന ച മേ ജീവിതും ക്ഷമമ്
ഞാന് വലിയ കഷ്ടതയില് ആകുന്നു, ഈ ദുരിതത്തില് നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാന് എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല; ഹാ, ഇന്ന് ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം എടുക്കേണ്ട വഴിക്ക് ലജ്ജയാണ്. എല്ലാവരോടൊപ്പം മരിക്കുന്നത് ജീവിക്കുന്നതിനെക്കാള് നല്ലതാണ്.
ന സന്താപസ്ത്വയാ കാര്യഃ പ്രാകൃതേനേവ കര്ഹിചിത്। ന ഹി സന്താപകാലോഽയം വൈദ്യസ്യ തവ വിദ്യതേ
നിനക്ക് ഒരിക്കലും സാധാരണ മനുഷ്യരെപ്പോലെ ദുഃഖിക്കേണ്ടതില്ല; വൈദ്യനായ നിനക്കിത് ദുഃഖിക്കേണ്ട സമയമല്ല.
അവശ്യം നിധനം സര്വൈര്ഗന്തവ്യമിഹ മാനവൈഃ। അവശ്യഭാവിന്യര്ഥേ വൈ സംതാപോ നേഹ വിദ്യതേ
മനുഷ്യര്ക്ക് എല്ലാവര്ക്കും മരണത്തിലേക്ക് പോകേണ്ടതാണു നിര്ബന്ധം; സംഭവിക്കേണ്ടതിനു ദുഃഖം വേണ്ടതല്ല.
ഭാര്യാ പുത്രോഽഥ ദുഹിതാ സര്വമാത്മാര്ഥമിഷ്യതേ। വ്യഥാം ജഹി സുബുദ്ധ്യാ ത്വം സ്വയം യാസ്യാമി തത്ര ച
ഭാര്യയും മകനും മകളും എല്ലാം സ്വാര്ത്ഥതയ്ക്കായാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്; നീ നല്ല ബുദ്ധിയോടെ ദുഃഖം ഉപേക്ഷിക്കണം, ഞാന് സ്വയം അവിടെ പോകും.
ഏതദ്ധി പരമം നാര്യാഃ കാര്യം ലോകേ സനാതനമ്। പ്രാണാനപി പരിത്യജ്യ യദ്ഭര്തുര്ഹിതമാചരേത്
ലോകത്ത് സ്ത്രീകള്ക്ക് ഇതാണ് പരമവും ശാശ്വതവുമായ കര്ത്തവ്യം: ഭര്ത്താവിന്റെ ഭാവുകത്തിനായി ജീവന് പോലും ത്യജിച്ച് പ്രവര്ത്തിക്കുക.
തച്ച തത്ര കൃതം കര്മ തവാപീദം സുഖാവഹമ്। ഭവത്യമുത്ര ചാക്ഷയ്യം ലോകേഽസ്മിംശ്ച യശസ്കരമ്
നീ അവിടെ ചെയ്ത ഈ കര്മ്മം നിനക്ക് സന്തോഷം നല്കും; അത് പരലോകത്ത് ക്ഷയിക്കാത്തതും ഈ ലോകത്ത് പ്രശസ്തിയും നല്കുന്നതുമാണ്.
ഏഷ ചൈവ ഗുരുര്ധര്മോ യം പ്രവക്ഷ്യാമ്യഹം തവ। അര്ഥശ്ച തവ ധര്മശ്ച ഭൂയാനത്ര പ്രദൃശ്യതേ
ഇതാണ് ഏറ്റവും വലിയ ധര്മ്മം, അതാണ് ഞാന് നിനക്കു പറയുന്നത്; നിനക്ക് ഇവിടെ ധനംയും ധര്മ്മവും സമൃദ്ധിയായി ലഭിക്കും.
യദര്ഥമിഷ്യതേ ഭാര്യാ പ്രാപ്തഃ സോഽര്ഥസ്ത്വയാ മയി। കന്യാ ചൈകാ കുമാരശ്ച കൃതാഹമനൃണാ ത്വയാ
ഭാര്യയെ ആഗ്രഹിക്കുന്നതിന്റെ ഫലം നീ എന്നില് നിന്ന് നേടിയിട്ടുണ്ട്; ഒരു മകളും ഒരു മകനും ലഭിച്ചു, നീ കൊണ്ടു ഞാന് പിതൃഋണത്തില് നിന്ന് മോചിതനായി.
സമര്ഥഃ പോഷണേ ചാസി സുതയോ രക്ഷണേ തഥാ। ന ത്വഹം സുതയോഃ ശക്താ തഥാ രക്ഷണപോഷണേ
മക്കളെ പോഷിപ്പിക്കാനും സംരക്ഷിക്കാനും നീ കഴിവുള്ളവളാണ്; എന്നാല് ഞാന് അങ്ങനെ സംരക്ഷിക്കാനും പോഷിപ്പിക്കാനും കഴിയില്ല.
മമ ഹി ത്വദ്വിഹീനായാഃ സര്വപ്രാണധനേശ്വര। കഥം സ്യാതാം സുതൌ ബാലൌ ഭരേയം ച കഥം ത്വഹമ്
എന്റെ പ്രാണനാഥനായ നിനക്ക് ഇല്ലാതെ, ഈ രണ്ടു കുഞ്ഞുങ്ങളെ എങ്ങനെ ജീവിപ്പിക്കും? ഞാന് എങ്ങനെ അവരെ പോഷിപ്പിക്കും?
കഥം ഹി വിധവാഽനാഥാ ബാലപുത്രാ വിനാ ത്വയാ। മിഥുനം ജീവയിഷ്യാമി സ്ഥിതാ സാധുഗതേ പഥി
നാഥനില്ലാതെ, ബാലപുത്രനോടൊപ്പം, വിധവയായ ഞാൻ, നിന്നില്ലാതെ എങ്ങനെ ഈ സദ്ഗതിയിലേക്കുള്ള പാതയിൽ ഇരുവരുമൊത്ത് ജീവിക്കാനാകും?
അഹം കൃതാവലേപൈശ്ച പ്രാര്ഥ്യമാനാമിമാം സുതാമ്। അയുക്തൈസ്തവ സംബന്ധേ കഥം ശക്ഷ്യാമി രക്ഷിതുമ്
നീയോടുള്ള ബന്ധം യുക്തമല്ലെന്ന് കരുതി, അഭിമാനത്തോടെ ഈ മകളെ പലരെയും നിരസിച്ച ഞാൻ, ഇനി എങ്ങനെ അവളെ സംരക്ഷിക്കാനാകും?
ഉത്സൃഷ്ടമാമിഷം ഭൂമൌ പ്രാര്ഥയന്തി യഥാ ഖഗാഃ। പ്രാര്ഥയന്തി ജനാഃ സര്വേ പതിഹീനാം തഥാ സ്ത്രിയമ്
ഭൂമിയിൽ ഇറക്കിയ മാംസം പക്ഷികൾ എങ്ങനെ ചുറ്റിക്കൊള്ളുന്നുവോ, അങ്ങനെ ഭർത്താവില്ലാത്ത സ്ത്രീയെ എല്ലാവരും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സാഽഹം വിചാല്യമാനാ വൈ പ്രാര്ഥ്യമാനാ ദുരാത്മഭിഃ। സ്ഥാതും പഥി ന ശക്ഷ്യാമി സജ്ജനേഷ്ടേ ദ്വിജോത്തമ
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, ദുഷ്ടന്മാർ എന്നെ ഉപദ്രവിച്ച് ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, സജ്ജനന്മാർ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന പാതയിൽ ഞാൻ നിലകൊള്ളാൻ കഴിയില്ല.
സ്ത്രീജന്മ ഗര്ഹിതം നാഥ ലോകേ ദുഷ്ടജനാകുലേ। മാതാപിത്രോര്വശേ കന്യാ പ്രൌഢാ ഭര്തൃവശേ തഥാ
നാഥാ, ദുഷ്ടന്മാർ നിറഞ്ഞ ലോകത്ത് സ്ത്രീജന്മം അപമാനമായതാണ്. കന്യക മാതാപിതാക്കളുടെ അധികാരത്തിൽ, പ്രായപൂർത്തിയായാൽ ഭർത്താവിന്റെ അധികാരത്തിലാണ്.
അഭാവേ ചാനയോഃ പുത്രേ ഖതന്ത്രാ സ്ത്രീ വിഗര്ഹിതാ
ഇരുവരും ഇല്ലാതെ, സ്ത്രീക്ക് മകൻ ഉണ്ടെങ്കിലും സ്വതന്ത്രയാണെന്നു കരുതി അവളെ അപമാനിക്കും.
അനാഥത്വം സ്ത്രിയോ ദ്വാരം ദുഷ്ടാനാം വിവൃതം ഹി തത്। വസ്ത്രഖണ്ഡം ഘൃതാക്തം ഹി യഥാ സംകൃഷ്യതേ ശ്വഭിഃ
സ്ത്രീക്ക് സംരക്ഷണം ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, അത് ദുഷ്ടന്മാർക്കു തുറന്ന വാതിലാണ്. നെയ്യിൽ തേച്ച വസ്ത്രം നായ്ക്കൾ എങ്ങനെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നുവോ, അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.
കഥം തവ കുലസ്യൈകമിമം ബാലമനാഗസമ്। പിതൃപൈതാമഹേ മാര്ഗേ നിയോക്തുമഹമുത്സഹേ
നിന്റെ വംശത്തിലെ ഈ നിർദോഷിയായ ബാലനെ പിതാവിന്റെയും പിതാമഹന്റെയും പാതയിൽ എങ്ങനെ ഞാൻ നയിക്കാനാകും?