ദേവാരണ്യേഷു പുണ്യേഷു തഥാ പര്വതസാനുഷു। സുതീര്ഥവനതോയാസു തഥാ ഗിരിനദീഷു ച
ദൈവങ്ങളുടെ വിശുദ്ധ കാടുകളിലും, പവിത്രമായ മലനിരകളിലും, ശുദ്ധമായ തീരങ്ങളിലും കാടിലെ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളിലും, മലനദികളിലും,
സാഗരസ്യ പ്രദേശേഷു ഭണിഹേമയുതേഷു ച। ഗുഹ്യകാനാം നിവാസേഷു കുലപര്വതസാനുഷു
സാഗരത്തിന്റെ തീരങ്ങളിലും പൊന്നും രത്നങ്ങളും അലങ്കരിച്ച സ്ഥലങ്ങളിലും, ഗുഹ്യകന്മാരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളിലും, വലിയ മലകളുടെ മുകളിലും,
സര്വര്തുഫലവൃക്ഷേഷു മാനസേഷു വനേഷു ച। ബിഭ്രതീ പരമം രൂപം രമയാമാസ പാണ്ഡവമ്
എല്ലാ കാലത്തും പഴം കായ്ക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങൾക്കിടയിലും മനോഹരമായ കാടുകളിലും, അവൾ തന്റെ അതുല്യമായ സൗന്ദര്യം കാണിച്ചു പാണ്ഡവനെ ആനന്ദിപ്പിച്ചു.
യഥാ സുമോദതേ സ്വര്ഗേ സുകൃത്യപ്സരസാ സഹ। സുതരാം പരമപ്രീതസ്തഥാ രേമേ മഹാദ്യുതിഃ
സ്വർഗത്തിൽ പുണ്യവാനായ അപ്സരസുമായി ഒരാൾ എങ്ങനെ ആനന്ദിക്കുന്നു അതുപോലെ തന്നെ മഹാതേജസ്വി പരമാനന്ദത്തോടെ ആനന്ദിച്ചു.
ശുഭം ഹി ജഘനം തസ്യാഃ സവര്ണമണിമേഖലമ്। ന തതര്പ തദാ മൃദ്ഗന്ഭീമസേനോ മുഹുര്മുഹുഃ
അവളുടെ മനോഹരമായ കമരം, ഒരുപോലെ നിറമുള്ള രത്നമാലയാൽ അലങ്കരിച്ചിരുന്നതും, ഭീമസേനൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കിയിട്ടും അവനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയില്ല.
രമയന്തീ തതോ ഭീമം തത്രതത്ര മനോജവാ। സാ രേമേ തേന സംഹര്ഷാത്തൃപ്യന്തീ ച മുഹുര്മുഹുഃ
അവൾ മനസ്സുപോലെ വേഗത്തിൽ ഭീമനെ ഓരോ സ്ഥലത്തും സന്തോഷിപ്പിച്ചു; അവളും അവനോടൊപ്പം വീണ്ടും വീണ്ടും ആനന്ദിച്ചു, തൃപ്തിയായി.
അഹസ്സു രമയന്തീ സാ നിശാകാലേഷു പാണ്ഡവമ്। ആനീയ വൈ സ്വകേ ഗേഹേ ദര്ശയാമാസ മാതരമ്
പകൽ അവൾ പാണ്ഡവനെ ആനന്ദിപ്പിച്ചു; രാത്രിയിൽ അവനെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി അമ്മയെ കാണിച്ചു.
ഭ്രാതൃഭിഃ സഹിതോ നിത്യം സ്വപതേ പാണ്ഡവസ്തഥാ। കുന്ത്യാഃ പരിചരന്തീ സാ തസ്യാഃ പാര്ശ്വേവസന്നിശാം
പാണ്ഡവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. അവൾ കുന്തിയെ സേവിച്ചു, അവളുടെ പക്കൽ ദിവസവും രാത്രിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
കാമാംശ്ച മുഖവാസാദീനാനയിഷ്യതി ഭോജനമ്। തസ്യാം രാത്ര്യാം വ്യതീതായാമാജഗാമ മഹാവ്രതഃ
അവൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഭക്ഷണവും രുചികൾക്കും കൊണ്ടുവന്നു. ആ രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മഹാനായ വൃത്തി അവിടെ എത്തി.
പാരാശര്യോ മഹാപ്രാജ്ഞോ ദിവ്യദര്ശീ മഹാതപാഃ। തേഽഭിവാദ്യ മഹാത്മാനം കൃഷ്ണദ്വൈപായനം ശുഭമ്। തസ്ഥുഃ പ്രാഞ്ജലയഃ സര്വേ സസ്നുഷാ ചൈവ മാധവീ
പരാശരപുത്രനായ വ്യാസൻ, മഹാപണ്ഡിതനും ദിവ്യദർശിയുമായ മഹാതപസ്വി, അവിടെ എത്തി. എല്ലാവരും, മാധവിയും ഉൾപ്പെടെ, കൈകൂപ്പി മഹാത്മാവായ കൃഷ്ണദ്വൈപായനനെ വന്ദിച്ചു.
മയേദം മനസാ പൂര്വം വിദിതം ഭരതര്ഷഭാഃ। യഥാ സ്ഥിതൈരധര്മേണ ധാര്തരാഷ്ട്രൌര്വിവാസിതാഃ
ഭരതശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ അധർമ്മം ചെയ്തു നിങ്ങളെ നാടുകടത്തുമെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിൽ മുമ്പേ അറിഞ്ഞിരുന്നു.
തദ്വിദിത്വാഽസ്മി സംപ്രാപ്തശ്ചികീര്ഷ്വൈ പരം ഹിതമ്। ന വിഷാദോ ഹി വഃ കാര്യഃ സര്വമേതത്സുഖായ വഃ
ഇത് അറിഞ്ഞിട്ടാണ് ഞാൻ ഇവിടെ വന്നത്, നിങ്ങൾക്കു ഏറ്റവും നല്ലത് ചെയ്യാനായി. നിങ്ങൾ ദുഃഖിക്കേണ്ട, ഇതെല്ലാം അവസാനത്തിൽ നിങ്ങൾക്കു സന്തോഷം നൽകും.
സുഹൃദ്വിയോജനം കര്മ പുരാകൃതമരിന്ദമാഃ। തസ്യ സിദ്ധിരിയം പ്രാപ്താ മാ ശോചത പരന്തപാഃ
ശത്രുക്കളെ ജയിക്കുന്നവരേ, സുഹൃത്തുക്കളിൽ നിന്ന് വേർപാടാകുന്നത് മുമ്പ് ചെയ്ത ഒരു പ്രവൃത്തി ആയിരുന്നു; അതിന്റെ ഫലം ഇപ്പോൾ ലഭിച്ചു. അതിനാൽ ദുഃഖിക്കേണ്ട.
സമാപ്തേ ദുഷ്കൃതേ ചൈവ യൂയം തേ വൈ ന സംശയഃ। സ്വരാഷ്ട്രേ വിഹരിഷ്യന്തോ ഭവിഷ്യഥ സബാന്ധവാഃ
ഈ ദുർഭാഗ്യം അവസാനിച്ചാൽ നിങ്ങൾക്ക് സംശയമില്ല, സ്വന്തം രാജ്യത്ത് ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാൻ കഴിയും.
ദീനതോ ബാലതശ്ചൈവ സ്നേഹം കുര്വന്തി ബാന്ധവാഃ। തസ്മാദഭ്യധികഃ സ്നേഹോ യുഷ്മാസു മമ സംപ്രതി
ദു:ഖിതരായവർക്കും ബാല്യത്തിലിരിക്കുന്നവർക്കും ബന്ധുക്കൾ കൂടുതൽ സ്നേഹം കാണിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾക്കുള്ള എന്റെ സ്നേഹം കൂടുതൽ ആണു.
സ്നേഹപൂര്വം ചികീര്ഷാമി ഹിതം യത്തന്നിബോധത। വസതേഹ പ്രതിച്ഛന്നാ മമാഗമനകാങ്ക്ഷിണഃ
സ്നേഹത്തോടെ ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു നല്ലത് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്കൂ: എന്റെ തിരിച്ചുവരവ് വരെ നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഒളിഞ്ഞ് താമസിക്കണം.
ഏതദ്വൈ ശാലിഹോത്രസ്യ തപസാ നിര്മിതം സരഃ। രമണീയമിദം തോയം ക്ഷുത്പിപാസാശ്രമാപഹമ്
ഈ തടാകം ശാലിഹോത്രന്റെ കഠിനതപസ്സിന്റെ ഫലമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാണ്. ഈ മനോഹരമായ വെള്ളം വിശപ്പും ദാഹവും അകറ്റുന്നു.
കാര്യാര്ഥിനസ്തു ഷണ്മാസാന്വിഹരധ്വം യഥാസുഖമ്
നിങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം നേടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, ഇവിടെ ആറുമാസം ഇഷ്ടം പോലെ താമസിക്കൂ.
ഏവം സ താന്സമാശ്വാസ്യ വ്യാസഃ പാര്ഥാനരിന്ദമാന്। സ്നേഹാച്ച സംപരിഷ്വജ്യ കുന്തീമാശ്വാസയത്പ്രഭുഃ
ഇങ്ങനെ വ്യാസൻ ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠന്മാരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു; സ്നേഹത്തോടെ കുന്തിയെ അണികെട്ടി ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
സ്നുഷേ മാ രോദ മാ രോദേത്യേവം വ്യാസോഽബ്രവീദ്വചഃ। ജീവപുത്രേ സുതസ്തേഽയം ധര്മനിത്യോ യുധിഷ്ഠിരഃ
'മരുമകളേ, കരയരുത്, ദുഃഖിക്കരുത്,' എന്ന് വ്യാസൻ പറഞ്ഞു. 'നിന്റെ മകൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരനായവൻ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.'
പൃഥിവ്യാം പാര്ഥഇവാന്സര്വാന്പ്രശാസിഷ്യതി ധര്മരാട്। ധര്മേണ ജിത്വാ പൃഥിവീമഖിലാം ധര്മകൃദ്വശീ
പൃഥ്വിയിൽ ഉള്ള പൃഥയുടെ എല്ലാ മക്കളെയും ധർമ്മരാജാവ് യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ധർമ്മത്താൽ ജയിച്ച് ഭരിക്കും.
സ്ഥാപയിത്വാ വശേ സര്വാം സപര്വതവനാം ശുഭാമ്। ഭീമസേനാര്ജുനബലാദ്ഭോക്ഷ്യത്യയമസംശയമ്
ഭീമനും അർജുനനും ഉള്ള ശക്തിയാൽ, പർവതങ്ങളും കാടുകളും ഉൾപ്പെടെ ഈ മനോഹരമായ ഭൂമി മുഴുവൻ അവൻ കീഴടക്കി ഭരിക്കും; അതിൽ സംശയമില്ല.
പുത്രാസ്തവ ച മാദ്ര്യാശ്ച പഞ്ചൈതേ ലോകവിശ്രുതാഃ। സ്വരാഷ്ട്രേ വിഹരിഷ്യന്തി സുഖം സുമനസസ്തദാ
നിന്റെ മക്കളും മാദ്രിയുടെ മക്കളും, ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തരായ ഈ അഞ്ചുപേരും, സ്വന്തം രാജ്യത്ത് സന്തോഷത്തോടും സമാധാനത്തോടും കൂടി ജീവിക്കും.
യക്ഷ്യന്തി ച നരവ്യാഘ്രാ വിജിത്യ പൃഥിവീമിമാമ്। രാജസൂയാശ്വമേധാദ്യൈഃ ക്രതുഭിര്ഭൂരിദക്ഷിണൈഃ
ഈ പുരുഷസിംഹങ്ങൾ ഭൂമി ജയിച്ച ശേഷം, രാജസൂയം, അശ്വമേധം തുടങ്ങിയ മഹായാഗങ്ങൾ ധാരാളം ദാനങ്ങൾ നൽകി നടത്തും.
അനുഗൃഹ്യ സുഹൃദ്വര്ഗം ധനേന ച സുഖേന ച। പിതൃപൈതാമഹം രാജ്യമഹാരിഷ്യന്തി തേ സുതാഃ
സുഹൃത്തുക്കൾക്ക് ധനംകൊണ്ടും സന്തോഷംകൊണ്ടും സഹായം നൽകി, നിന്റെ മക്കൾ പിതാക്കളുടെയും മുത്തശ്ശന്മാരുടെയും രാജ്യം വീണ്ടെടുക്കും.
സ്നുഷാ കമലപത്രാക്ഷീ നാമ്നാ കമലപാലികാ। വശവര്തിനീ തു ഭീമസ്യ പുത്രമേഷാ ജനിഷ്യതി
കമലപത്രം പോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള നിന്റെ മരുമകൾ, കമലപാലിക എന്ന പേരിൽ, ഭീമനോട് അനുസരണയോടെ, അവനു ഒരു മകൻ പ്രസവിക്കും.
തേന പുത്രേണ കൃച്ഛ്രേഷു ഭവിഷ്യഥ ച താരിതാഃ। ഇഹ മാസം പ്രതീക്ഷധ്വമാഗമിഷ്യാമ്യഹം പുനഃ
ആ മകന്റെ സഹായത്തോടെ നിങ്ങൾ കഷ്ടതകളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടും. ഇവിടെ ഒരു മാസം കാത്തിരിക്കുക; ഞാൻ വീണ്ടും വരാം.
ദേശകാലൌ വിദിത്വൈവം യാസ്യധ്വം പരമാം മുദമ്
യോഗ്യമായ ദേശവും സമയവും അറിഞ്ഞ്, നിങ്ങൾ പരമാനന്ദം അനുഭവിക്കും.
സ തൈഃ പ്രാഞ്ജലിഭിഃ സര്വൈസ്തഥേത്യുക്തോ ജനാധിപ। ജഗാമ ഭഗവാന്വ്യാസോ യഥാഗതമൃഷിഃ പ്രഭുഃ
എല്ലാവരും കയ്യുകൂപ്പി സമ്മതം പറഞ്ഞപ്പോൾ, മഹർഷിയായ വ്യാസൻ അങ്ങനെ തന്നെ തിരിച്ചു പോയി.
ഗതേ ഭഗവതി വ്യാസേ പാണ്ഡവാ വിഗതജ്വരാഃ। ഊഷുസ്തത്ര ച ഷണ്മാസാന്വടവൃക്ഷേ യഥാസുഖമ്
ഭഗവാൻ വ്യാസൻ പോയതിനു ശേഷം, പാണ്ഡവന്മാർ ഭയമില്ലാതെ ആ വടവൃക്ഷത്തിന് കീഴിൽ ആറുമാസം ഇഷ്ടം പോലെ താമസിച്ചു.