കബന്ധഭൂതസ്തത്രാസീദ്ദനുര്വജ്രഹതോ തഥാ। ഹിഡിമ്ബം നിഹതം ദൃഷ്ട്വാ സംഹൃഷ്ടാസ്തേ തരസ്വിനഃ
അവിടെ അവന് ഒരു വജ്രം വീണ കബന്ദം പോലെ കിടന്നു; ഹിഡിംബനെ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ടു ആ ശക്തന്മാര് സന്തോഷിച്ചു.
ഹിഡിമ്ബാ സാ ച സംപ്രേക്ഷ്യ നിഹതം രാക്ഷസം രണേ। അദൃശ്യാശ്ചൈവ യേ സ്വസ്സ്ഥാഃ സമേതാഃ സര്ഷിചാരണാഃ
യുദ്ധത്തില് കൊല്ലപ്പെട്ട രാക്ഷസനെ കണ്ട ഹിഡിംബയുടെ സഹോദരി, അവിടെ അദൃശ്യമാകുന്ന സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും ഒത്തുചേര്ന്നിരുന്നു.
പൂജയന്തി സ്മ തം ഹൃഷ്ടാഃ സാധുസാധ്വിതി പാണ്ഡവമ്। ഭ്രാതരശ്ചാപി സംഹൃഷ്ടാ യുധിഷ്ഠിരപുരോഗമാഃ
അവര് സന്തോഷത്തോടെ പാണ്ഡവനെ 'നന്നായി ചെയ്തു, നന്നായി ചെയ്തു' എന്നു പ്രശംസിച്ചു; യുദിഷ്ഠിരന് മുന്നില് നിന്ന് സഹോദരന്മാരും അതില് സന്തോഷിച്ചു.
അപൂജയന്നരവ്യാഘ്രം ഭീമസേനമരിന്ദമമ്।' അഭിപൂജ്യ മഹാത്മാനം ഭീമം ഭീമപരാക്രമമ്। പുനരേവാര്ജുനോ വാക്യമുവാചേദം വൃകോദരമ്
അവര് മനുഷ്യസിംഹനായ ഭീമസേനനെ, ശത്രുക്കള്ക്ക് ഭയമായവനെ ആദരിച്ചു; മഹാത്മാവായ ഭീമനെ ആദരിച്ചു കഴിഞ്ഞ് അര്ജുനന് വീണ്ടും വൃക്കോദരനോടു പറഞ്ഞു.
അദൂരേ നഗരം മന്യേ വനാദസ്മാദഹം വിഭോ। ശീഘ്രം ഗച്ഛാമ ഭദ്രം തേ ന നോ വിദ്യാത്സുയോധനഃ
മഹാബലശാലി, ഈ കാടിന് അടുത്ത് ഒരു നഗരം ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു; നമുക്ക് വേഗം പോകാം, നന്മ ഉണ്ടാകട്ടെ, സുയോധനന് നമ്മെ കണ്ടെത്തരുത്.
തതഃ സര്വേ തഥേത്യുക്ത്വാ മാത്രാ സഹ മഹാരഥാഃ। പ്രയയുഃ പുരുഷവ്യാഘ്രാ ഹിഡിമ്ബാ ചൈവ രാക്ഷസീ
അപ്പുറം, ആ മഹാരഥന്മാര് അമ്മയോടൊപ്പം 'ശരി' എന്നു പറഞ്ഞു, മനുഷ്യസിംഹന്മാര് ഹിഡിംബാ എന്ന രാക്ഷസിയോടൊപ്പം യാത്രയായി.
സാ താനേവാപതത്തൂര്ണം ഭഗിനീ തസ്യ രക്ഷസഃ। അബ്രുവാണാ ഹിഡിമ്ബാ തു രാക്ഷസീ പാണ്ഡവാന്പ്രതി
അവന്റെ സഹോദരിയായ രാക്ഷസിയായ ഹിഡിംബാ വേഗത്തില് അവരോടു സമീപിച്ചു, ഒന്നും പറയാതെ പാണ്ഡവന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തി.
അഭിവാദ്യ തതഃ കുന്തീം ധര്മരാജം ച പാണ്ഡവമ്। അഭിപൂജ്യ തതഃ സര്വാന്ഭീമസേനമഭാഷത
ശേഷം അവള് കുന്തിയെയും ധര്മരാജനായ പാണ്ഡവനെയും വണങ്ങി, എല്ലാവരെയും ആദരിച്ചു, ഭീമസേനനോടു സംസാരിച്ചു.
അഹം തേ ദര്ശാദേവ മന്മഥസ്യ വശം ഗതാ। ക്രൂരം ഭ്രാതൃവചോ ഹിത്വാ സാ ത്വാമേവാനിരുന്ധതീ
ഞാന് നിന്നെ കണ്ട നിമിഷം മുതല് തന്നെ പ്രണയത്തിന്റെ അധീനയായി; ക്രൂരനായ സഹോദരന്റെ വാക്ക് ഉപേക്ഷിച്ച്, നിന്നില് നിന്ന് പിന്മാറാന് എനിക്കാവുന്നില്ല.
രാക്ഷസേ രൌദ്രസങ്കാശേ തവാപശ്യം വിചേഷ്ടിതമ്। അഹം ശുശ്രൂഷുരിച്ഛേയം തവ ഗാത്രം നിഷേവിതുമ്
രാക്ഷസനെപ്പോലെ ഭയാനകമായ നിന്റെ പ്രവൃത്തികള് ഞാന് കണ്ടു; എങ്കിലും നിന്നെ സേവിക്കാനും, നിന്നെ സംരക്ഷിക്കാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സ്മരന്തി വൈരം രക്ഷാംസി മായാമാശ്രിത്യ മോഹിനീമ്। ഹിഡിമ്ബേ വ്രജ പന്ഥാനം ത്വമിമം ഭ്രാതൃസേവിതമ്
രാക്ഷസന്മാര് മായാജാലം ആശ്രയിച്ച് വൈരം ഓര്ക്കാറുണ്ട്; ഹിഡിംബേ, നീ ഈ വഴിയില് നിന്നു പോകൂ, ഇത് നിന്റെ സഹോദരന് വന്നിരുന്ന പാതയാണ്.
ക്രുദ്ധോഽപി പുരുഷവ്യാഘ്ര ഭീമ മാ സ്മ സ്ത്രിയം വധീഃ। ശരീരഗുപ്ത്യഭ്യധികം ധര്മം ഗോപായ പാണ്ഡവ
കോപം വന്നാലും മനുഷ്യസിംഹനായ ഭീമാ, സ്ത്രീയെ കൊല്ലരുത്; ശരീരസുരക്ഷയേക്കാള് വലിയ ധര്മം പാലിക്കണം, പാണ്ഡവാ.
വധാഭിപ്രായമായാന്തമവധീസ്ത്വം മഹാബലമ്। രക്ഷസസ്തസ്യ ഭഗിനീ കിം നഃ ക്രുദ്ധാ കരിഷ്യതി
കൊല്ലാന് ഉദ്ദേശിച്ച് വന്ന ശക്തനായ രാക്ഷസനെ നീ കൊല്ലി; അവന്റെ സഹോദരി എത്ര കോപിച്ചാലും നമ്മോട് എന്ത് ചെയ്യാന് കഴിയും?
ഹിഡിമ്ബാ തു തതഃ കുന്തീമഭിവാദ്യ കൃതാഞ്ജലിഃ। യുധിഷ്ഠിരം തു കൌന്തേയമിദം വചനമബ്രവീത്
അതിനുശേഷം, ഹിഡിംബാ കുന്തിയെ കയ്യൊപ്പിട്ട് വണങ്ങി, കുന്തിയുടെ മകനായ യുദിഷ്ഠിരനോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ആര്യേ ജാനാസി യദ്ദുഃഖമിഹ സ്ത്രീണാമനങ്ഗജമ്। തദിദം മാമനുപ്രാപ്തം ഭീമസേനകൃതേ ശുഭേ
ആര്യേ, സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രേമം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന വേദന നിനക്ക് അറിയാം. ഭീമസേനനു വേണ്ടി ആ വേദന ഇപ്പോൾ എന്നെ ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു, ശുഭേ.
സോഢം തത്പരമം ദുഃഖം മയാ കാലപ്രതീക്ഷയാ। സോഽയമഭ്യാഗതഃ കാലോ ഭവിതാ മേ സുഖോദയഃ
ആ വലിയ ദു:ഖം ഞാൻ നേരത്തെ സഹിച്ചു, സമയത്തെ കാത്ത്. ഇപ്പോൾ ആ സമയം വന്നിരിക്കുന്നു; ഇനി എനിക്ക് സന്തോഷം പിറക്കും.
മയാ ഹ്യുത്സൃജ്യ സുഹൃദഃ സ്വധര്മം സ്വജനം തഥാ। വൃതോഽയം പുരുഷവ്യാഘ്രസ്തവ പുത്രഃ പതിഃ ശുഭേ
സുഹൃത്തുക്കളെയും എന്റെ കടമയെയും ബന്ധുക്കളെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, നിന്റെ മകനായ ഈ പുരുഷസിംഹനെയാണ് ഞാൻ ഭർത്താവായി തിരഞ്ഞെടുത്തത്, ശുഭേ.
വീരേണാഽഹം തഥാഽനേന ത്വയാ ചാപി യശസ്വിനീ। പ്രത്യാഖ്യാതാ ന ജീവാമി സത്യമേതദ്ബ്രവീമി തേ
ഈ വീരനും നീയും എന്നെ നിരസിച്ചാൽ ഞാൻ ജീവിക്കില്ല; ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു, യശസ്സുള്ളവളേ.
യദര്ഹസി കൃപാം കര്തും മയി ത്വം വരവര്ണിനി। മത്വാ മൂഢേതി തന്മാം ത്വം ഭക്താ വാഽനുഗതേതി വാ
നീ എനിക്ക് കരുണ കാണിക്കാമെങ്കിൽ, ഞാൻ മൂഢയാണോ ഭക്തയാണോ എന്ന് കരുതാതെ, ദയവായി അത് ചെയ്യണം, മനോഹരവണ്ണമായവളേ.
ഭര്ത്രാഽനേന മഹാഭാഗേ സംയോജയ സുതേന ഹ। സമുപാദായ ഗച്ഛേയം യഥേഷ്ടം ദേവരൂപിണമ്। പുനശ്ചൈവാനയിഷ്യാമി വിസ്രമ്ഭം കുരു മേ ശുഭേ
മഹാഭാഗ്യശാലിനിയായ നീ, നിന്റെ മകനുമായി എന്നെ ബന്ധിപ്പിക്കണം. അവനെ കൂട്ടി ഞാൻ ഇഷ്ടമുള്ളിടത്തേക്ക് പോകും, ദേവനെപ്പോലെ. പിന്നെ അവനെ തിരികെ കൊണ്ടുവരും. എന്നെ വിശ്വസിക്കണം, ശുഭേ.
അഹം ഹി സമയേ ലപ്സ്യേ പ്രാഗ്ഭ്രാതുരപര്വജനാത്। തതഃ സോഽഭ്യപതദ്രാത്രൌ ഭീമസേനജിഘാംസയാ
സമയമാകുമ്പോൾ ഞാൻ അവനെ അവന്റെ മൂത്ത സഹോദരനിൽനിന്നോ മറ്റേതെങ്കിലും ബന്ധുവിൽനിന്നോ നേടും. അതിനുശേഷം, രാത്രിയിൽ ഭീമസേനനെ കൊല്ലാൻ അവൻ സമീപിച്ചു.
യഥായഥാ വിക്രമതേ യഥാരിമധിതിഷ്ഠതി। തഥാതഥാ സമാസാദ്യ പാണ്ഡവം കാമമോഹിതാ
അവൻ എങ്ങനെ മുന്നോട്ട് പോയി ശത്രുവിനെ നേരിട്ടോ, അതുപോലെ ഞാൻ, ആഗ്രഹത്തിൽ മയങ്ങിയവളായി, പാണ്ഡവനോട് അടുക്കി.
ന യാതുധാന്യഹം ത്വാര്യേ ന ചാസ്മി രജനീചരീ। ഈശാ രക്ഷസ്സ്വസാ ഹ്യസ്മി രാജ്ഞി സാലകടങ്കടീ
ആര്യേ, ഞാൻ യക്ഷിണിയല്ല, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആത്മാവുമല്ല. ഞാൻ സാലകടങ്കടൻ എന്ന രാക്ഷസരാജാവിന്റെ സഹോദരിയാണ്, രാജ്ഞി.
പുത്രേണ തവ സംയുക്താ യുവതിര്ദേവവര്ണിനീ। സര്വാന്വോഽഹമുപസ്ഥാസ്യേ പുരസ്കൃത്യ വൃകോദരമ്
നിന്റെ മകനുമായി ചേർന്ന്, ദിവ്യവണ്ണമുള്ള യുവതിയായ ഞാൻ, വൃക്കോദരനെ മുന്നിൽ വെച്ച് നിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും സേവിക്കും.
അപ്രമത്താ പ്രമത്തേഷു ശുശ്രൂഷുരസകൃത്ത്വഹമ്।' വൃജിനേ താരയിഷ്യാമി ദാസീവച്ച നരര്ഷഭാഃ
മറ്റുള്ളവർ ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കുമ്പോഴും ഞാൻ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധയോടെ സേവിക്കാൻ തയ്യാറായിരിക്കും; ദാസിയായി ഞാൻ നന്മയുള്ളവരെ കഷ്ടതയിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കും, പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
പൃഷ്ഠേന വോ വഹിഷ്യാമി വിമാനം സുകൃതാനിവ। യൂയം പ്രസാദം കുരുത ഭീമസേനോ ഭജേത മാമ്
നന്മയുള്ളവർ സ്വർഗ്ഗവിമാനത്തിൽ യാത്രചെയ്യുന്നതുപോലെ, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ എല്ലാവരെയും എന്റെ പുറത്ത് കയറ്റി കൊണ്ടുപോകും. ദയവായി എനിക്ക് അനുകൂലത കാണിക്കണം, ഭീമസേനൻ എന്നെ സ്വീകരിക്കട്ടെ.
ഏവം ബ്രുവന്തീ ഹ തഥാ പ്രത്യാഖ്യാതാ ക്രിയാം പ്രതി। ഭൂമ്യാം ദുഷ്കൃതിനോ ലോകാന്ഗമിഷ്യേഽഹം ന സംശയഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, തന്റെ അപേക്ഷ നിരസിക്കപ്പെട്ടതോടെ, അവൾ പറഞ്ഞു: ഭൂമിയിലെ പാപികളുടേയും ലോകങ്ങളിലേക്കാണ് ഞാൻ പോകുന്നത്; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
അഹം ഹി മനസാ ധ്യാത്വാ സര്വം വേത്സ്യാമി സര്വദാ।' ആപന്നിസ്തരണേ പ്രാണാന്ധാരയിഷ്യേ ന കേനചിത്
ഞാൻ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് എല്ലാം എപ്പോഴും അറിയാം; കഷ്ടതയിൽ ആകുമ്പോൾ, ആരുടെയും സഹായമില്ലാതെ ഞാൻ ജീവൻ നിലനിർത്തും.
സര്വമാവൃത്യ കര്തവ്യം ധര്മം സമനുപശ്യതാ। ആപത്സു യോ ധാരയതി സ വൈ ധര്മവിദുത്തമഃ
ധർമ്മം മനസ്സിൽ വെച്ച് എല്ലാ കടമകളും നിർവഹിക്കണം; കഷ്ടതയിൽ ജീവൻ നിലനിർത്തുന്നവനാണ് യഥാർത്ഥ ധർമ്മജ്ഞൻ.
വ്യസനം ഹ്യേവ ധര്മസ്യ ധര്മിണാമാപദുച്യതേ। പുമ്യാത്പ്രാണാന്ധാരയതി പുണ്യം വൈ പ്രാണധാരണമ്
ധർമ്മത്തിനുള്ള കഷ്ടതയാണ് യഥാർത്ഥ ദുരിതം; ധാർമ്മികർക്കു കഷ്ടതയാണ് അപ്പത്ത്. അപ്പത്തിൽ ജീവൻ നിലനിർത്തുന്നവനാണ് പുണ്യം നേടുന്നത്.