അര്ജുനേനൈവമുക്തസ്തു ഭീമോ രോഷാജ്ജ്വലന്നിവ। ബലമാഹാരയാമാസ യദ്വായോര്ജഗതഃ ക്ഷയേ
അർജുനൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭീമൻ ക്രോധത്തിൽ കത്തുന്ന പോലെ തന്റെ ശക്തി മുഴുവൻ കൂട്ടി, ലോകം നശിപ്പിക്കാൻ പോകുന്നവനുപോലെ.
തതസ്തസ്യാമ്ബുദാഭസ്യ ഭീമോ രോഷാത്തു രക്ഷസഃ। അത്ക്ഷിപ്യാഭ്രാമയദ്ദേഹം തൂര്ണം ശതഗുണം തദാ
അതിനുശേഷം, ഭീമൻ ക്രോധത്തോടെ, മേഘംപോലെയുള്ള ശരീരമുള്ള ദുരാത്മാവിനെ പിടിച്ചു, നൂറിരട്ടി ശക്തിയോടെ വലിച്ചു ചുറ്റി.
ഇതി ചോവാച സംക്രുദ്ധോ ഭ്രാമയന്രാക്ഷസീം തനുമ്। ഭീമസേനോ മഹാബാഹുരഭിഗര്ജന്മുഹുര്മുഹുഃ
അങ്ങനെ, ഭീമസേനൻ, മഹാബാഹുവായവൻ, ദുരാത്മാവിന്റെ ശരീരം ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, വീണ്ടും വീണ്ടും ഉഗ്രഗർജ്ജനത്തോടെ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു.
നരമാംസൈര്വൃഥാ പുഷ്ടോ വൃഥാ വൃദ്ധോ വൃഥാമതിഃ। വൃഥാമരണമര്ഹസ്ത്വം വൃഥാദ്യ ന ഭവിഷ്യസി
നീ മനുഷ്യമാംസം കഴിച്ച് വെറുതെ വളർന്നു, വെറുതെ ശക്തി നേടി, മനസ്സും വെറുതെ. വെറുതെ മരണമാണ് നിനക്ക് യോജിച്ചത്; ഇന്ന് നീ ഇല്ലാതാകും.
ക്ഷേമമദ്യ കരിഷ്യാമി യഥാ വനമകണ്ടകമ്। ന പുനര്മാനുഷാന്ഹത്വാ ഭക്ഷയിഷ്യസി രാക്ഷസ
ഇന്ന് ഞാൻ ഈ കാടിനെ കുരിശില്ലാത്തതാക്കും, സുരക്ഷിതമാക്കും. ഇനി ഒരിക്കലും നീ മനുഷ്യരെ കൊല്ലുകയോ ഭക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല, ദുരാത്മാവേ.
ഇത്യുക്ത്വാ ഭീമസേനസ്തം നിഷ്പിഷ്യ ധരണീതലേ। ബാഹുഭ്യാമവപീഡ്യാശു പശുമാരമമാരയത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഭീമസേനൻ അവനെ നിലത്ത് ഞെരിച്ചു, തന്റെ കൈകളാൽ ശക്തിയായി പിടിച്ചു, മൃഗത്തെ പോലെ വധിച്ചു.
സ മാര്യമാണോ ഭീമേന നനാദ വിപുലം സ്വനമ്। പൂരയംസ്തദ്വനം സര്വം ജലാര്ദ്രേ ഇവ ദുന്ദുഭിഃ
ഭീമന് കീഴടങ്ങുമ്പോള് അവന് വലിയാരവം മുഴക്കി, ആ കാടെല്ലാം വെള്ളം കുടിച്ച മൃദംഗം പോലെ മുഴങ്ങിച്ചു.
ബാഹുഭ്യാം യോക്ത്രയിത്വാ തം ബലവാന്പാണ്ഡുനന്ദനഃ। `സമുദ്ധാമ്യ ശിരശ്ചാസ്യ സഗ്രീവം തദപാഹരത്
ശക്തനായ പാണ്ഡുവിന്റെ മകന് അവനെ തന്റെ കൈകളാല് പിടിച്ചു, തലയും കഴുത്തും ചേര്ന്ന് ഉയര്ത്തി അകറ്റി കളഞ്ഞു.
തതോ ഭിത്ത്വാ ശിരശ്ചാസ്യ സഗ്രീവം തദുദാക്ഷിപത്। തസ്യ നിഷ്കര്ണനയനം നിര്ജിഹ്വം രുധിരോക്ഷിതമ്
അതിനുശേഷം, തലയും കഴുത്തും വേര്പ്പെടുത്തി, അതിനെ ചെറുതായി എറിഞ്ഞു; ചെവികള് പൊട്ടിയ, കണ്ണുകള് പൊട്ടി, നാവില്ലാതെ, രക്തം കവിഞ്ഞ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അത്.
പ്രാവിദ്ധം ഭീമസേനേന ശിരോ വിദശനം ബഭൌ। പ്രസാരിതഭുജോദ്ധൃഷ്ടോ ഭിന്നമാംസത്വഗന്തരഃ
ഭീമസേനന് എറിഞ്ഞു കളഞ്ഞ ആ തല, പല്ലുകള് പുറത്താക്കി ഭയാനകമായി, മാംസവും ചർമ്മവും കീറപ്പെട്ട നിലയില്, കൈകള് നീട്ടി ഭീകരമായി കിടന്നു.
കബന്ധഭൂതസ്തത്രാസീദ്ദനുര്വജ്രഹതോ തഥാ। ഹിഡിമ്ബം നിഹതം ദൃഷ്ട്വാ സംഹൃഷ്ടാസ്തേ തരസ്വിനഃ
അവിടെ അവന് ഒരു വജ്രം വീണ കബന്ദം പോലെ കിടന്നു; ഹിഡിംബനെ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ടു ആ ശക്തന്മാര് സന്തോഷിച്ചു.
ഹിഡിമ്ബാ സാ ച സംപ്രേക്ഷ്യ നിഹതം രാക്ഷസം രണേ। അദൃശ്യാശ്ചൈവ യേ സ്വസ്സ്ഥാഃ സമേതാഃ സര്ഷിചാരണാഃ
യുദ്ധത്തില് കൊല്ലപ്പെട്ട രാക്ഷസനെ കണ്ട ഹിഡിംബയുടെ സഹോദരി, അവിടെ അദൃശ്യമാകുന്ന സിദ്ധന്മാരും ചാരണന്മാരും ഒത്തുചേര്ന്നിരുന്നു.
പൂജയന്തി സ്മ തം ഹൃഷ്ടാഃ സാധുസാധ്വിതി പാണ്ഡവമ്। ഭ്രാതരശ്ചാപി സംഹൃഷ്ടാ യുധിഷ്ഠിരപുരോഗമാഃ
അവര് സന്തോഷത്തോടെ പാണ്ഡവനെ 'നന്നായി ചെയ്തു, നന്നായി ചെയ്തു' എന്നു പ്രശംസിച്ചു; യുദിഷ്ഠിരന് മുന്നില് നിന്ന് സഹോദരന്മാരും അതില് സന്തോഷിച്ചു.
അപൂജയന്നരവ്യാഘ്രം ഭീമസേനമരിന്ദമമ്।' അഭിപൂജ്യ മഹാത്മാനം ഭീമം ഭീമപരാക്രമമ്। പുനരേവാര്ജുനോ വാക്യമുവാചേദം വൃകോദരമ്
അവര് മനുഷ്യസിംഹനായ ഭീമസേനനെ, ശത്രുക്കള്ക്ക് ഭയമായവനെ ആദരിച്ചു; മഹാത്മാവായ ഭീമനെ ആദരിച്ചു കഴിഞ്ഞ് അര്ജുനന് വീണ്ടും വൃക്കോദരനോടു പറഞ്ഞു.
അദൂരേ നഗരം മന്യേ വനാദസ്മാദഹം വിഭോ। ശീഘ്രം ഗച്ഛാമ ഭദ്രം തേ ന നോ വിദ്യാത്സുയോധനഃ
മഹാബലശാലി, ഈ കാടിന് അടുത്ത് ഒരു നഗരം ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു; നമുക്ക് വേഗം പോകാം, നന്മ ഉണ്ടാകട്ടെ, സുയോധനന് നമ്മെ കണ്ടെത്തരുത്.
തതഃ സര്വേ തഥേത്യുക്ത്വാ മാത്രാ സഹ മഹാരഥാഃ। പ്രയയുഃ പുരുഷവ്യാഘ്രാ ഹിഡിമ്ബാ ചൈവ രാക്ഷസീ
അപ്പുറം, ആ മഹാരഥന്മാര് അമ്മയോടൊപ്പം 'ശരി' എന്നു പറഞ്ഞു, മനുഷ്യസിംഹന്മാര് ഹിഡിംബാ എന്ന രാക്ഷസിയോടൊപ്പം യാത്രയായി.
സാ താനേവാപതത്തൂര്ണം ഭഗിനീ തസ്യ രക്ഷസഃ। അബ്രുവാണാ ഹിഡിമ്ബാ തു രാക്ഷസീ പാണ്ഡവാന്പ്രതി
അവന്റെ സഹോദരിയായ രാക്ഷസിയായ ഹിഡിംബാ വേഗത്തില് അവരോടു സമീപിച്ചു, ഒന്നും പറയാതെ പാണ്ഡവന്മാരുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തി.
അഭിവാദ്യ തതഃ കുന്തീം ധര്മരാജം ച പാണ്ഡവമ്। അഭിപൂജ്യ തതഃ സര്വാന്ഭീമസേനമഭാഷത
ശേഷം അവള് കുന്തിയെയും ധര്മരാജനായ പാണ്ഡവനെയും വണങ്ങി, എല്ലാവരെയും ആദരിച്ചു, ഭീമസേനനോടു സംസാരിച്ചു.
അഹം തേ ദര്ശാദേവ മന്മഥസ്യ വശം ഗതാ। ക്രൂരം ഭ്രാതൃവചോ ഹിത്വാ സാ ത്വാമേവാനിരുന്ധതീ
ഞാന് നിന്നെ കണ്ട നിമിഷം മുതല് തന്നെ പ്രണയത്തിന്റെ അധീനയായി; ക്രൂരനായ സഹോദരന്റെ വാക്ക് ഉപേക്ഷിച്ച്, നിന്നില് നിന്ന് പിന്മാറാന് എനിക്കാവുന്നില്ല.
രാക്ഷസേ രൌദ്രസങ്കാശേ തവാപശ്യം വിചേഷ്ടിതമ്। അഹം ശുശ്രൂഷുരിച്ഛേയം തവ ഗാത്രം നിഷേവിതുമ്
രാക്ഷസനെപ്പോലെ ഭയാനകമായ നിന്റെ പ്രവൃത്തികള് ഞാന് കണ്ടു; എങ്കിലും നിന്നെ സേവിക്കാനും, നിന്നെ സംരക്ഷിക്കാനും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സ്മരന്തി വൈരം രക്ഷാംസി മായാമാശ്രിത്യ മോഹിനീമ്। ഹിഡിമ്ബേ വ്രജ പന്ഥാനം ത്വമിമം ഭ്രാതൃസേവിതമ്
രാക്ഷസന്മാര് മായാജാലം ആശ്രയിച്ച് വൈരം ഓര്ക്കാറുണ്ട്; ഹിഡിംബേ, നീ ഈ വഴിയില് നിന്നു പോകൂ, ഇത് നിന്റെ സഹോദരന് വന്നിരുന്ന പാതയാണ്.
ക്രുദ്ധോഽപി പുരുഷവ്യാഘ്ര ഭീമ മാ സ്മ സ്ത്രിയം വധീഃ। ശരീരഗുപ്ത്യഭ്യധികം ധര്മം ഗോപായ പാണ്ഡവ
കോപം വന്നാലും മനുഷ്യസിംഹനായ ഭീമാ, സ്ത്രീയെ കൊല്ലരുത്; ശരീരസുരക്ഷയേക്കാള് വലിയ ധര്മം പാലിക്കണം, പാണ്ഡവാ.
വധാഭിപ്രായമായാന്തമവധീസ്ത്വം മഹാബലമ്। രക്ഷസസ്തസ്യ ഭഗിനീ കിം നഃ ക്രുദ്ധാ കരിഷ്യതി
കൊല്ലാന് ഉദ്ദേശിച്ച് വന്ന ശക്തനായ രാക്ഷസനെ നീ കൊല്ലി; അവന്റെ സഹോദരി എത്ര കോപിച്ചാലും നമ്മോട് എന്ത് ചെയ്യാന് കഴിയും?
ഹിഡിമ്ബാ തു തതഃ കുന്തീമഭിവാദ്യ കൃതാഞ്ജലിഃ। യുധിഷ്ഠിരം തു കൌന്തേയമിദം വചനമബ്രവീത്
അതിനുശേഷം, ഹിഡിംബാ കുന്തിയെ കയ്യൊപ്പിട്ട് വണങ്ങി, കുന്തിയുടെ മകനായ യുദിഷ്ഠിരനോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ആര്യേ ജാനാസി യദ്ദുഃഖമിഹ സ്ത്രീണാമനങ്ഗജമ്। തദിദം മാമനുപ്രാപ്തം ഭീമസേനകൃതേ ശുഭേ
ആര്യേ, സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രേമം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന വേദന നിനക്ക് അറിയാം. ഭീമസേനനു വേണ്ടി ആ വേദന ഇപ്പോൾ എന്നെ ബാധിച്ചിരിക്കുന്നു, ശുഭേ.
സോഢം തത്പരമം ദുഃഖം മയാ കാലപ്രതീക്ഷയാ। സോഽയമഭ്യാഗതഃ കാലോ ഭവിതാ മേ സുഖോദയഃ
ആ വലിയ ദു:ഖം ഞാൻ നേരത്തെ സഹിച്ചു, സമയത്തെ കാത്ത്. ഇപ്പോൾ ആ സമയം വന്നിരിക്കുന്നു; ഇനി എനിക്ക് സന്തോഷം പിറക്കും.
മയാ ഹ്യുത്സൃജ്യ സുഹൃദഃ സ്വധര്മം സ്വജനം തഥാ। വൃതോഽയം പുരുഷവ്യാഘ്രസ്തവ പുത്രഃ പതിഃ ശുഭേ
സുഹൃത്തുക്കളെയും എന്റെ കടമയെയും ബന്ധുക്കളെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, നിന്റെ മകനായ ഈ പുരുഷസിംഹനെയാണ് ഞാൻ ഭർത്താവായി തിരഞ്ഞെടുത്തത്, ശുഭേ.
വീരേണാഽഹം തഥാഽനേന ത്വയാ ചാപി യശസ്വിനീ। പ്രത്യാഖ്യാതാ ന ജീവാമി സത്യമേതദ്ബ്രവീമി തേ
ഈ വീരനും നീയും എന്നെ നിരസിച്ചാൽ ഞാൻ ജീവിക്കില്ല; ഞാൻ സത്യം പറയുന്നു, യശസ്സുള്ളവളേ.
യദര്ഹസി കൃപാം കര്തും മയി ത്വം വരവര്ണിനി। മത്വാ മൂഢേതി തന്മാം ത്വം ഭക്താ വാഽനുഗതേതി വാ
നീ എനിക്ക് കരുണ കാണിക്കാമെങ്കിൽ, ഞാൻ മൂഢയാണോ ഭക്തയാണോ എന്ന് കരുതാതെ, ദയവായി അത് ചെയ്യണം, മനോഹരവണ്ണമായവളേ.
ഭര്ത്രാഽനേന മഹാഭാഗേ സംയോജയ സുതേന ഹ। സമുപാദായ ഗച്ഛേയം യഥേഷ്ടം ദേവരൂപിണമ്। പുനശ്ചൈവാനയിഷ്യാമി വിസ്രമ്ഭം കുരു മേ ശുഭേ
മഹാഭാഗ്യശാലിനിയായ നീ, നിന്റെ മകനുമായി എന്നെ ബന്ധിപ്പിക്കണം. അവനെ കൂട്ടി ഞാൻ ഇഷ്ടമുള്ളിടത്തേക്ക് പോകും, ദേവനെപ്പോലെ. പിന്നെ അവനെ തിരികെ കൊണ്ടുവരും. എന്നെ വിശ്വസിക്കണം, ശുഭേ.