ചിരായമാണാം മാം ജ്ഞാത്വാ തതഃ സ പുരുഷാദകഃ। സ്വയമേവാഗതോ ഹന്തുമിമാന്സര്വാംസ്തവാത്മജാന്
ഞാൻ വൈകുന്നതു മനസ്സിലാക്കി ആ മനുഷ്യഭക്ഷകൻ സ്വയം വന്നുവന്നു, നിന്റെ എല്ലാ മക്കളെയും കൊല്ലാൻ.
സ തേന മമ കാന്തേന തവ പുത്രേണ ധീമതാ। ബലാദിതോ വിനിഷ്പിഷ്യ വ്യപനീതോ മഹാത്മനാ
എന്നാൽ നിന്റെ പ്രിയപുത്രനായ ധീരനും ജ്ഞാനിയുമായവൻ ശക്തിയാൽ അവനെ കീഴടക്കി അകറ്റി.
വികര്ഷന്തൌ മഹാവേഗൌ ഗര്ജമാനൌ പരസ്പരമ്। പശ്യൈവം യുധി വിക്രാന്താവേതൌ ച നരരാക്ഷസൌ
നരനും രാക്ഷസനും തമ്മിൽ വേഗത്തിൽ പരസ്പരം വലിച്ചുകൊണ്ട് ഗർജ്ജിച്ച് ധൈര്യത്തോടെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത് നോക്കൂ.
തസ്യാഃ ശ്രുത്വൈവ വചനമുത്പപാത യുധിഷ്ഠിരഃ। അര്ജുനോ നകുലശ്ചൈവ സഹദേവശ്ച വീര്യവാന്
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടയുടൻ യുദ്ധിഷ്ഠിരനും അർജ്ജുനനും നകുലനും വീരനായ സഹദേവനും എഴുന്നേറ്റു.
തൌ തേ ദദൃശുരാസക്തൌ വികര്ഷന്തൌ പരസ്പരമ്। കാങ്ക്ഷമാണൌ ജയം ചൈവ സിംഹാവിവ ബലോത്കടൌ
അവർ ആ ഇരുവരെയും തമ്മിൽ ചേർന്ന് വലിച്ചുകൊണ്ട്, ജയത്തിനായി ആഗ്രഹിച്ച്, സിംഹങ്ങളെപ്പോലെ ശക്തിയോടെ പോരാടുന്നത് കണ്ടു.
അഥാന്യോന്യം സമാശ്ലിഷ്യ വികര്ഷന്തൌ പുനഃപുനഃ। ദാവാഗ്നിധൂമസദൃശം ചക്രതുഃ പാര്ഥിവം രജഃ
അതിനുശേഷം, അവർ വീണ്ടും വീണ്ടും തമ്മിൽ പിടിച്ചുകെട്ടി വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, കാട്ടുതീയുടെ പുകപോലുള്ള പൊടി ഉയർത്തി.
വസുധാരേണുസംവീതൌ വസുധാധരസന്നിഭൌ। ബഭ്രാജതുര്യഥാ ശൈലൌ നീഹാരേണാഭിസംവൃതൌ
ഭൂമിയുടെ പൊടിയിൽ മൂടപ്പെട്ട്, പർവ്വതങ്ങളെപ്പോലെ തിളങ്ങി, മഞ്ഞിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന രണ്ട് മലകൾപോലെ അവർ ദീപ്തിയായി.
രാക്ഷസേന തദാ ഭീമം ക്ലിശ്യമാനം നിരീക്ഷ്യ ച। ഉവാചേദം വചഃ പാര്ഥഃ പ്രഹസഞ്ഛനകൈരിവ
രാക്ഷസൻ ഭീമനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നത് കണ്ട പാർത്ഥൻ ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഭീമ മാഭൈര്മഹാബാഹോ ന ത്വാം ബുധ്യാമഹേ വയമ്। സമേതം ഭീമരൂപേണ രക്ഷസാ ശ്രമകര്ശിതാഃ
ഭീമാ, ഭയപ്പെടേണ്ട, മഹാബാഹുവേ. ഞങ്ങൾ ഇപ്പൊഴിതു മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല, നീയാണോ ഭീമൻ, അല്ലെങ്കിൽ ഭീമന്റെ രൂപത്തിൽ വന്ന ഒരു ദുരാത്മാവാണോ എന്ന്. ഞങ്ങൾ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു.
സാഹായ്യേഽസ്മി സ്ഥിതഃ പാര്ഥ പാതയിഷ്യാമി രാക്ഷസമ്। നകുലഃ സഹദേവശ്ച മാതരം ഗോപയിഷ്യതഃ
പാർഥാ, ഞാൻ നിന്നെ സഹായിക്കാൻ തയ്യാറാണ്. ഈ ദുരാത്മാവിനെ ഞാൻ കീഴടക്കും. നകുലനും സഹദേവനും അമ്മയെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കും.
ഉദാസീനോ നിരീക്ഷസ്വ ന കാര്യഃ സംഭ്രമസ്ത്വയാ। ന ജാത്വയം പുനര്ജീവേന്മദ്ബാഹ്വന്തരമാഗതഃ
നീ ശാന്തനിലയിൽ ഇരിക്കൂ, ഉണരേണ്ട. ഭയപ്പെടേണ്ട. എന്റെ കൈകളുടെ ഇടയിൽ കുടുങ്ങിയാൽ ഈ ദുരാത്മാവിന് ജീവൻ രക്ഷിക്കാനാവില്ല.
ഭുജയോരന്തരം പ്രാപ്തോ ഭീമസേനസ്യ രാക്ഷസഃ। അമൃത്വാ പാര്ഥവീര്യേണ മൃതോ മാ ഭൂദിതി ധ്വനിഃ
ഭീമസേനന്റെ കൈകളുടെ ഇടയിൽ കുടുങ്ങിയ ഈ ദുരാത്മാവ് പാർഥന്റെ ശക്തിയാൽ മരിച്ചവനാണ്. സംശയിക്കേണ്ട.
അയമസ്മാംസ്തു നോ ഹന്യാജ്ജാതു പാര്ഥ രാക്ഷസഃ। ജീവന്തം ന പ്രമോക്ഷ്യാമി മാ ഭൈഷീര്ഭരതര്ഷഭ
പാർഥാ, ഈ ദുരാത്മാവ് നമ്മളാരെയും കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല. ഞാൻ അവനെ ജീവനോടെ വിടില്ല. ഭയപ്പെടേണ്ട, ഭാരതശ്രേഷ്ഠ.
പൂര്വരാത്രേ പ്രയുക്തോഽസി ഭീമ ക്രൂരേണ രക്ഷസാ। ക്ഷപാ വ്യുഷ്ടാ ന ചേദാനീം സമാപ്തോസീന്മഹാരണഃ
രാത്രിയുടെ ആദ്യഭാഗത്തിൽ നീ ഈ ക്രൂരനായ ദുരാത്മാവിന്റെ ആക്രമണത്തിന് ഇരയായിരുന്നു, ഭീമാ. ഈ രാത്രി അവസാനിച്ചില്ലെങ്കിൽ ഈ മഹാസമരം ഇനിയും തീരുമായിരുന്നില്ല.
കിമേനന ചിരം ഭീമ ജീവതാ പാപരക്ഷസാ। ഗന്തവ്യേ ന ചിരം സ്ഥാതുമിഹ ശക്യമരിന്ദമ
ഭീമാ, എത്രനാൾ കൂടി ഈ ദുഷ്ട ദുരാത്മാവ് ജീവനോടെ ഇരിക്കും? ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്നവനേ, അവനിവിടെ കൂടുതൽ സമയം നിലകൊള്ളാൻ കഴിയില്ല.
പുരാ സംരജ്യതേ പ്രാചീ പുരാ സന്ധ്യാ പ്രവര്തതേ। രൌദ്രേ മുഹൂര്തേ രക്ഷാംസി പ്രബലാനി ഭവന്ത്യുത
കിഴക്കൻ ദിക്കിൽ വെളിച്ചം പടരുന്നതിന് മുമ്പും, പ്രഭാതം തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പും, ഈ ക്രൂരമായ സമയത്ത് ദുരാത്മാക്കൾക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ശക്തി ലഭിക്കും.
ത്വരസ്വ ഭീമ മാ ക്രീഡ ജഹി രക്ഷോ വിഭീഷണമ്। പുരാ വികുരുതേ മായാം ഭുജയോഃ സാരമര്പയ
ഭീമാ, വൈകരുത്, കളിക്കേണ്ട. ഈ ഭയങ്കര ദുരാത്മാവ് തന്റെ മായാജാലം കാണിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് അവനെ സംഹരിക്കൂ. നിന്റെ മുഴുവൻ ശക്തിയും കൈകളിൽ കൂട്ടിക്കൊള്ളൂ.
മാഹാത്മ്യമാത്മനോ വേത്ഥ നരാണാം ഹിതകാമ്യയാ। രക്ഷോ ജഹി യഥാ ശക്രഃ പുരാ വൃത്രം മഹാബലമ്
നിന്റെ മഹത്വം നീ അറിയുന്നവനാണ്, മനുഷ്യരുടെ ഭാവി നന്മക്കായി ആഗ്രഹിക്കുന്നവനുമാണ്. ഇന്ദ്രൻ വലിയ വൃത്രനെ സംഹരിച്ചപോലെ നീയും ഈ ദുരാത്മാവിനെ സംഹരിക്കൂ.
അഥവാ മന്യസേ ഭാരം ത്വമിമം രാക്ഷസം യുധി। ആതിഷ്ഠേ തവ സാഹായ്യം ശീഘ്രമേവ തു ഹന്യതാമ്
അല്ലെങ്കിൽ, നീ ഈ ദുരാത്മാവിനെ യുദ്ധത്തിൽ നേരിടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, ഞാൻ തന്നെ നിന്നെ സഹായിക്കാം; ഉടൻ തന്നെ അവനെ സംഹരിക്കും.
അഥവാ ത്വഹമേവൈനം ഹനിഷ്യാമി വൃകോദര। കൃതകര്മാ പരിശ്രാന്തഃ സാധു താവദുപാരമ
അല്ലെങ്കിൽ, വൃകോദരാ, ഞാൻ തന്നെ ഇയാളെ കൊല്ലാം. നീ നിന്റെ കടമ നിർവഹിച്ചു, ഇപ്പോൾ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു. കുറച്ചു നേരം വിശ്രമിക്കൂ.
അര്ജുനേനൈവമുക്തസ്തു ഭീമോ രോഷാജ്ജ്വലന്നിവ। ബലമാഹാരയാമാസ യദ്വായോര്ജഗതഃ ക്ഷയേ
അർജുനൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭീമൻ ക്രോധത്തിൽ കത്തുന്ന പോലെ തന്റെ ശക്തി മുഴുവൻ കൂട്ടി, ലോകം നശിപ്പിക്കാൻ പോകുന്നവനുപോലെ.
തതസ്തസ്യാമ്ബുദാഭസ്യ ഭീമോ രോഷാത്തു രക്ഷസഃ। അത്ക്ഷിപ്യാഭ്രാമയദ്ദേഹം തൂര്ണം ശതഗുണം തദാ
അതിനുശേഷം, ഭീമൻ ക്രോധത്തോടെ, മേഘംപോലെയുള്ള ശരീരമുള്ള ദുരാത്മാവിനെ പിടിച്ചു, നൂറിരട്ടി ശക്തിയോടെ വലിച്ചു ചുറ്റി.
ഇതി ചോവാച സംക്രുദ്ധോ ഭ്രാമയന്രാക്ഷസീം തനുമ്। ഭീമസേനോ മഹാബാഹുരഭിഗര്ജന്മുഹുര്മുഹുഃ
അങ്ങനെ, ഭീമസേനൻ, മഹാബാഹുവായവൻ, ദുരാത്മാവിന്റെ ശരീരം ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, വീണ്ടും വീണ്ടും ഉഗ്രഗർജ്ജനത്തോടെ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു.
നരമാംസൈര്വൃഥാ പുഷ്ടോ വൃഥാ വൃദ്ധോ വൃഥാമതിഃ। വൃഥാമരണമര്ഹസ്ത്വം വൃഥാദ്യ ന ഭവിഷ്യസി
നീ മനുഷ്യമാംസം കഴിച്ച് വെറുതെ വളർന്നു, വെറുതെ ശക്തി നേടി, മനസ്സും വെറുതെ. വെറുതെ മരണമാണ് നിനക്ക് യോജിച്ചത്; ഇന്ന് നീ ഇല്ലാതാകും.
ക്ഷേമമദ്യ കരിഷ്യാമി യഥാ വനമകണ്ടകമ്। ന പുനര്മാനുഷാന്ഹത്വാ ഭക്ഷയിഷ്യസി രാക്ഷസ
ഇന്ന് ഞാൻ ഈ കാടിനെ കുരിശില്ലാത്തതാക്കും, സുരക്ഷിതമാക്കും. ഇനി ഒരിക്കലും നീ മനുഷ്യരെ കൊല്ലുകയോ ഭക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല, ദുരാത്മാവേ.
ഇത്യുക്ത്വാ ഭീമസേനസ്തം നിഷ്പിഷ്യ ധരണീതലേ। ബാഹുഭ്യാമവപീഡ്യാശു പശുമാരമമാരയത്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഭീമസേനൻ അവനെ നിലത്ത് ഞെരിച്ചു, തന്റെ കൈകളാൽ ശക്തിയായി പിടിച്ചു, മൃഗത്തെ പോലെ വധിച്ചു.
സ മാര്യമാണോ ഭീമേന നനാദ വിപുലം സ്വനമ്। പൂരയംസ്തദ്വനം സര്വം ജലാര്ദ്രേ ഇവ ദുന്ദുഭിഃ
ഭീമന് കീഴടങ്ങുമ്പോള് അവന് വലിയാരവം മുഴക്കി, ആ കാടെല്ലാം വെള്ളം കുടിച്ച മൃദംഗം പോലെ മുഴങ്ങിച്ചു.
ബാഹുഭ്യാം യോക്ത്രയിത്വാ തം ബലവാന്പാണ്ഡുനന്ദനഃ। `സമുദ്ധാമ്യ ശിരശ്ചാസ്യ സഗ്രീവം തദപാഹരത്
ശക്തനായ പാണ്ഡുവിന്റെ മകന് അവനെ തന്റെ കൈകളാല് പിടിച്ചു, തലയും കഴുത്തും ചേര്ന്ന് ഉയര്ത്തി അകറ്റി കളഞ്ഞു.
തതോ ഭിത്ത്വാ ശിരശ്ചാസ്യ സഗ്രീവം തദുദാക്ഷിപത്। തസ്യ നിഷ്കര്ണനയനം നിര്ജിഹ്വം രുധിരോക്ഷിതമ്
അതിനുശേഷം, തലയും കഴുത്തും വേര്പ്പെടുത്തി, അതിനെ ചെറുതായി എറിഞ്ഞു; ചെവികള് പൊട്ടിയ, കണ്ണുകള് പൊട്ടി, നാവില്ലാതെ, രക്തം കവിഞ്ഞ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അത്.
പ്രാവിദ്ധം ഭീമസേനേന ശിരോ വിദശനം ബഭൌ। പ്രസാരിതഭുജോദ്ധൃഷ്ടോ ഭിന്നമാംസത്വഗന്തരഃ
ഭീമസേനന് എറിഞ്ഞു കളഞ്ഞ ആ തല, പല്ലുകള് പുറത്താക്കി ഭയാനകമായി, മാംസവും ചർമ്മവും കീറപ്പെട്ട നിലയില്, കൈകള് നീട്ടി ഭീകരമായി കിടന്നു.