തസ്യാഭിദ്രവതസ്തൂര്ണം ഭീമോ ഭീമപരാക്രമഃ। വേഗേന പ്രഹിതം ബാഹും നിജഗ്രാഹ ഹസന്നിവ
അവൻ വേഗത്തിൽ ചാർജ്ജ് ചെയ്യുമ്പോൾ, ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള ഭീമൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ കൈ പിടിച്ചു.
നിഗൃഹ്യ തം ബലാദ്ഭീമോ വിസ്ഫുരന്തം ചകര്ഷ ഹ। തസ്മാദ്ദേശാദ്ധനൂംഷ്യഷ്ടൌ സിംഹഃ ക്ഷുദ്രമൃഗം യഥാ
ഭീമൻ ശക്തിയാൽ അവനെ പിടിച്ചു, അവൻ വിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, ഒരു സിംഹം ചെറിയ മൃഗത്തെ പോലെ അവനെ ആ സ്ഥലത്തു നിന്ന് വലിച്ചിഴച്ചു.
തതഃ സ രാക്ഷസഃ ക്രുദ്ധഃ പാണ്ഡവേന ബലാര്ദിതഃ। ഭീമസേനം സമാലിങ്ഗ്യ വ്യനദദ്ഭൈരവം രവമ്
അപ്പോൾ ആ രാക്ഷസൻ, പാണ്ഡവന്റെ ശക്തിയിൽ കീഴടങ്ങി, കോപത്തോടെ ഭീമസേനനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഭയങ്കരമായ ഒരു കുരച്ചൽ മുഴക്കി.
പുനര്ഭീമോ ബലാദേനം വിചകര്ഷ മഹാബലഃ। മാ ശബ്ദഃ സുഖസുപ്താനാം ഭ്രാതൄണാം മേ ഭവേദിതി
പിന്നീട് ഭീമൻ, അതിവിശാലമായ ശക്തിയോടെ അവനെ വലിച്ചു കൊണ്ടുപോയി. 'എന്റെ സഹോദരന്മാർ സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നുണ്ട്, അവരെ ഉണർത്തരുത്' എന്നായിരുന്നു ഭീമന്റെ മനസ്സിൽ.
ഹസ്തേ ഗൃഹീത്വാ തദ്രക്ഷോ ദൂരമന്യത്ര നീതവാന്। പൃച്ഛേ ഗൃഹീത്വാ തുണ്ഡേന ഗരുഡഃ പന്നഗം യഥാ
ഭീമൻ ആ രാക്ഷസനെ കൈയിൽ പിടിച്ചു, വളരെ ദൂരം മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അതുപോലെ തന്നെ, ഗരുഡൻ പാമ്പിനെ തൂണ്ടിൽ പിടിച്ച് പറക്കുന്നതുപോലെയായിരുന്നു.
അന്യോന്യം തൌ സമാസാദ്യ വിചകര്ഷതുരോജസാ। ഹിഡിമ്ബോ ഭീമസേനശ്ച വിക്രമം ചക്രതുഃ പരമ്
അവർ രണ്ടുപേരും തമ്മിൽ നേരിട്ട് ഏറ്റുമുട്ടി, വലിയ ഉത്സാഹത്തോടെ പിടിച്ചിഴച്ചു. ഹിഡിംബനും ഭീമസേനനും അത്യന്തം ധൈര്യവും വീര്യവും കാണിച്ചു.
ബഭഞ്ജതുസ്തദാ വൃക്ഷാഁല്ലതാശ്ചാകര്ഷതുസ്തദാ। മത്താവിവ ചം സംരബ്ധൌ വാരണൌ ഷഷ്ടിഹായനൌ
അപ്പോൾ അവർ വൃക്ഷങ്ങൾ ഒടിച്ചു, ലതകൾ വലിച്ചു പറിച്ചു. ഇരുവരും കോപത്താൽ ഉന്മാദമായ രണ്ട് ആനകളെപ്പോലെ ആഹ്ലാദത്തോടെ ഏറ്റുമുട്ടി.
പാദപാനുദ്ധരന്തൌ താവൂരുവേഗേന വേഗിതൌ। സ്ഫോടയന്തൌ ലതാജാലാന്യൂരുഭ്യാം ഗൃഹ്യ സര്വശഃ
തങ്ങളുടെ ഉരുവിന്റെ ശക്തിയാൽ ഇരുവരും വേഗത്തിൽ വൃക്ഷങ്ങൾ വേരോടെ പറിച്ചു, ലതകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ മുഴുവനായി ഉരുവാൽ പിടിച്ചു കീറിത്തെറിപ്പിച്ചു.
വിത്രാസയന്തൌ തൌ ശബ്ദൈഃ സര്വതോ മൃഗപക്ഷിണഃ। ബലേന ബലിനൌ മത്താവന്യോന്യവധകാങ്ക്ഷിണൌ
അവരുടെ കുരച്ചലുകൾ കൊണ്ട് എല്ലാ ദിശകളിലുമുള്ള മൃഗങ്ങളെയും പക്ഷികളെയും ഭയപ്പെടുത്തിച്ചു. ഇരുവരും ശക്തിയിലും ഉന്മാദത്തിലും തുല്യരായി, പരസ്പരം സംഹരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ഭീമരാക്ഷസയോര്യുദ്ധം തദാഽവര്തത ദാരുണമ്। പുരാ ദേവാസുരേ യുദ്ധേ വൃത്രവാസവയോരിവ
അപ്പോൾ ഭീമനും രാക്ഷസനും തമ്മിൽ ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു. അത് ദേവാസുര യുദ്ധത്തിൽ വൃത്രനും ഇന്ദ്രനും തമ്മിലുള്ള പോരായ്മയെപ്പോലെയായിരുന്നു.
ഭങൂക്ത്വാ വൃക്ഷാന്മഹാശാഖാംസ്താഡയാമാസതുഃ ക്രുധാ। സാലതാലതമാലാമ്രവടാര്ജുനവിഭീതകാന്
വലിയ ശാഖകളുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ ഒടിച്ചു, കോപത്തോടെ സാലം, താലം, തമാലം, മാവു, വടം, അർജുനം, വിഭീതകം എന്നിവയാൽ പരസ്പരം അടിച്ചു.
ന്യഗ്രോധപ്ലക്ഷഖര്ജൂരപനസാനശ്മകണ്ടകാന്। ഏതാനന്യാന്മഹാവൃക്ഷാനുത്ഖായ തരസാഽഖിലാന്
അവർ ന്യഗ്രോധം, പ്ലക്ഷം, ഖർജൂരം, പ്ലാവു, അശ്മകം, മുള്ളുള്ള വൃക്ഷങ്ങൾ എന്നിവയും മറ്റു വലിയ വൃക്ഷങ്ങൾ എല്ലാം വേരോടെ പറിച്ചു.
ഉത്ക്ഷിപ്യാന്യോന്യരോഷേണ താഡയാമാസതൂ രണേ। യദാഽഭവദ്വനം സര്വം നിര്വൃക്ഷം വൃക്ഷസങ്കുലമ്
പരസ്പര കോപത്തിൽ അവർ അവയെ യുദ്ധഭൂമിയിൽ തമ്മിൽ എറിയുകയായിരുന്നു. അങ്ങനെ വൃക്ഷങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞിരുന്ന ആ കാട് മുഴുവൻ വൃക്ഷരഹിതമായി.
തദാ ശിലാശ്ച കുഞ്ജാംശ്ച വൃക്ഷാന്കണ്ടകിനസ്തഥാ। തതസ്തൌ ഗിരിശൃങ്ഗാണി പര്വതാംശ്ചാഭ്രലേലിഹാന്
അപ്പോൾ അവർ കല്ലുകളും കാടുകളും മുള്ളുള്ള വൃക്ഷങ്ങളും എറിഞ്ഞു; പിന്നെ മലയിടുക്കുകളും ആകാശത്തെത്തുന്ന പർവതങ്ങളും തമ്മിൽ എറിഞ്ഞു.
ശൈലാംശ്ച ഗണ്ഡപാഷാണാനുത്ഖായാദായ വൈരിണൌ। ചിക്ഷേപതുരുപര്യാജാവന്യോന്യം വിജയേഷിണൌ
അവരിരുവരും ശത്രുതയിൽ പാറകളും കല്ലുകളും വേരോടെ പറിച്ചു, അവയെ പിടിച്ചു തമ്മിൽ എറിഞ്ഞു, വിജയത്തിനായി പരസ്പരം മത്സരിച്ചു.
തദ്വനം പരിതഃ പഞ്ചയോജനം നിര്മഹീരുഹമ്। നിര്ലതാഗുല്മപാഷാണം നിര്മൃഗം ചക്രതുര്ഭൃശമ്
അവരുടെ യുദ്ധം കൊണ്ട് ആ കാട് അഞ്ചു യോജന ചുറ്റളവിൽ മുഴുവനും വൃക്ഷങ്ങളില്ലാതെ, ലതകളും കാടുകളും കല്ലുകളും മൃഗങ്ങളും ഇല്ലാത്തതായിത്തീർന്നു.
തയോര്യുദ്ധേന രാജേന്ദ്ര തദ്വനം ഭീമരക്ഷസോഃ। മുഹൂര്തേനാഭവത്കൂമര്പൃഷ്ഠവച്ഛ്ലക്ഷ്ണമവ്യയമ്
അവരുടെ യുദ്ധം കൊണ്ടു, രാജാവേ, ഭീമനും രാക്ഷസനും ഉള്ള ആ കാട് ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് കുട്ടികളുടെ കളിപ്പാട്ടത്തിന്റെ മേൽപ്പുറത്തെപ്പോലെ സുതാര്യമായി മാറി.
ഊരുബാഹുപരിക്ലേശാത്കര്ഷന്താവിതരേതരമ്। ഉത്കര്ഷന്തൌ വികര്ഷന്തൌ പ്രകര്ഷന്തൌ പരസ്പരമ്
ഉരുവിന്റെയും കൈകളുടെയും ക്ഷീണത്തിൽ ഇരുവരും തമ്മിൽ വലിച്ചു, തള്ളിച്ചു, പരസ്പരം പിടിച്ചു വലിച്ചു.
തൌ സ്വനേന വിനാ രാജന്ഗര്ജന്തൌ ച പരസ്പരമ്। പാഷാണസംഘട്ടനിഭൈഃ പ്രഹാരൈരഭിജഘ്നതുഃ
മറ്റൊരു ശബ്ദവുമില്ലാതെ, രാജാവേ, ഇരുവരും തമ്മിൽ കുരച്ചു, പാറകൾ കൂട്ടിയിടിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള പ്രഹാരങ്ങൾ നൽകി.
അന്യോന്യം ച സമാലിങ്ഗ്യ വികര്ഷന്തൌ പരസ്പരമ്। ബാഹുയുദ്ധമഭൂദ്ധോരം ബലിവാസവയോരിവ। യുദ്ധസംരമ്ഭനിര്ഗച്ഛത്ഫൂത്കാരരവനിസ്വനമ്
അവർ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു വലിച്ചു, ഭയങ്കരമായ കൈയ്യുദ്ധം നടത്തി. ബലിയും ഇന്ദ്രനും തമ്മിൽ ഉണ്ടായ യുദ്ധംപോലെയായിരുന്നു, യുദ്ധത്തിന്റെ ഉന്മേഷത്തിൽ അവരുടെ കുരച്ചലും ഗർജ്ജനവും മുഴങ്ങുകയായിരുന്നു.
തയോഃ ശബ്ദേന മഹതാ വിബുദ്ധാസ്തേ നരര്ഷഭാഃ। സഹ മാത്രാ ച ദദൃശുര്ഹിഡിമ്ബാമഗ്രതഃസ്ഥിതാമ്
അവരുടെ വലിയ ശബ്ദം കേട്ട് ഉണർന്ന ആ മഹാനുഭാവന്മാർ അമ്മയോടൊപ്പം മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഹിഡിംബയെ കണ്ടു.
പ്രബുദ്ധാസ്തേ ഹിഡിമ്ബായാ രൂപം ദൃഷ്ട്വാതിമാനുഷമ്। വിസ്മിതാഃ പുരുഷവ്യാഘ്രാ ബഭൂവുഃ പൃഥയാ സഹ
ഹിഡിംബയുടെ അതിമാനുഷമായ രൂപം കണ്ടു ഉണർന്ന പാണ്ഡവന്മാരും കുന്തിയുമൊത്ത് അതിശയംകൊണ്ടു.
തതഃ കുന്തീ സമീക്ഷ്യൈനാം വിസ്മിതാ രൂപസംപദാ। ഉവാച മധുരം വാക്യം സാന്ത്വപൂര്വമിദം ശൈനഃ
അവളെ നോക്കി, അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ അത്ഭുതപ്പെട്ട കുന്തി ആദ്യം ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മൃദുലമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
കസ്യ ത്വം സുരഗര്ഭാഭേ കാവാഽസി വരവര്ണിനി। കേന കാര്യേണ സംപ്രാപ്താ കുതശ്ചാഗമനം തവ
നിന്റെ രൂപം ദിവ്യമായതുപോലെയാണ്; നീ ആരാണ്, ആരുടെ മകളാണ്, സുന്ദരിയേ? എന്തിനാണ് നീ ഇവിടെ വന്നത്, എവിടുനിന്നാണ് വരവ്?
യദി വാഽസ്യ വനസ്യ ത്വം ദേവതാ യദി വാഽപ്സരാഃ। ആചക്ഷ്വ മമ തത്സര്വം കിമര്ഥം ചേഹ തിഷ്ഠസി
നീ ഈ വനത്തിലെ ദേവതയോ അല്ലെങ്കിൽ അപ്സരസോ ആണോ? എല്ലാം എന്നോട് തുറന്നു പറയൂ; എന്തിനാണ് നീ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്?
യദേതത്പശ്യസി വനം നീലമേഘനിം മഹത്। നിവാസോ രാക്ഷസസ്യൈഷ ഹിഡിമ്ബസ്യ മമൈവ ച
നീ കാണുന്ന ഈ കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ള വലിയ വനമാണ് ഹിഡിംബ എന്ന രാക്ഷസന്റെയും എന്റെ താമസസ്ഥലവും.
തസ്യ മാം രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ ഭഗിനീം വിദ്ദി ഭാമിനി। ഭ്രാത്രാ സംപ്രേഷിതാമാര്യേ ത്വാം സപുത്രാം ജിഘാംസതാ
ഭാഗ്യവതിയേ, ആ രാക്ഷസാധിപന്റെ സഹോദരിയാണെന്ന് എന്നെ അറിയുക; എന്റെ സഹോദരൻ നിങ്ങളെയും മക്കളെയും കൊല്ലാൻ എന്നെ അയച്ചതാണ്.
ക്രൂരബുദ്ധേരഹം തസ്യ വചനാദാഗതാ ത്വിഹ। അദ്രാക്ഷം നവഹേമാഭം തവ പുത്രം മഹാബലമ്
അവൻ ക്രൂരഹൃദയനായിട്ടും അവന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഞാൻ ഇവിടെ വന്നു; എന്നാൽ ഞാൻ നിന്റെ പുത്രനെ പുതിയ പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങുന്നവനായി, മഹാബലശാലിയായി കണ്ടു.
തതോഽഹം സര്വഭൂതാനാം ഭാവേ വിചരതാ ശുഭേ। ചോദിതാ തവ പുത്രാര്ഥം മന്മഥേന വശാനുഗാ
എല്ലാ ജീവികളിലൂടെയും സഞ്ചരിച്ചപ്പോൾ, മഹിളേ, നിന്റെ പുത്രനോടുള്ള മോഹത്തിൽ ഞാൻ ആകൃഷ്ടയായി, പ്രണയത്തിൽ അടിമയായി.
തതോ വൃതോ മയാ ഭര്താ തവ പുത്രോ മഹാബലഃ। അപനേതും ച യതിതോ ന ചൈവ ശകിതോ മയാ
അതിനാൽ ഞാൻ നിന്റെ മഹാബലശാലിയായ പുത്രനെ ഭർത്താവായി തിരഞ്ഞെടുത്തു; വിട്ടുനിൽക്കാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും കഴിയാതെ പോയി.