സംരക്ഷ താത മന്ത്രം ച സപത്നാംശ്ച മമോദ്ധര। നിപുണേനാഭ്യുപായേന യദ്ബ്രവീമി തഥാ കുരു
സുഹൃദേ, ഈ രഹസ്യവും എനിക്കുള്ള ശത്രുക്കളിൽ നിന്നുമുള്ള സംരക്ഷണവും നീ ഉറപ്പാക്കണം. ഞാൻ പറയുന്നതുപോലെ നീ കൃത്യമായി ചെയ്യണം.
പാണ്ഡവാ ധൃതരാഷ്ട്രേണ പ്രേഷിതാ വാരണാവതമ്। ഉത്സവേ വിഹരിഷ്യന്തി ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ ശാസനാത്
പാണ്ഡവന്മാർ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ കല്പനപ്രകാരം വാരണാവതിയിലേക്ക് പോകും, അവിടെ ഉത്സവത്തിൽ ആസ്വദിക്കും.
സ ത്വം രാസഭയുക്തേന സ്യന്ദനേനാശുഗാമിനാ। വാരണാവതമദ്യൈവ യഥാ യാസി തയാ കുരു
നീ കഴുതകൾ കെട്ടിയ വേഗത്തിൽ പോകുന്ന രഥത്തിൽ ഇന്ന് തന്നെ വാരണാവതിയിലേക്ക് പോവണം. ഞാൻ പറയുന്നതുപോലെ ചെയ്യുക.
തത്ര ഗത്വാ ചതുഃശാലം ഗൃഹം പരമസംവൃതമ്। നഗരോപാന്തമാശ്രിത്യ കാരയേഥാ മഹാധനമ്
അവിടെ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ, നഗരത്തിന്റെ അതിരിൽ, നാലു മുറികളുള്ള, വളരെ സൂക്ഷ്മമായി മറച്ചുവെച്ച, ധനസമ്പത്തുള്ള ഒരു വലിയ വീട് പണിയണം.
ശണസര്ജരസാദീനി യാനി ദ്രവ്യാണി കാനിചിത്। ആഗ്നേയാന്യുത സന്തീഹ താനി തത്ര പ്രദാപയ
ഇവിടെ ഉള്ള ശണു, മരച്ചൊരിയും മറ്റ് ദഹിക്കാവുന്ന വസ്തുക്കളും എല്ലാം അവിടെ കൊണ്ടുപോയി സൂക്ഷിക്കണം.
ബല്വജേന ച സംമിശ്രം മധൂച്ഛിഷ്ടേന ചൈവ ഹി।' സര്പിസ്തൈലവസാഭിശ്ച ലാക്ഷയാ ചാപ്യനല്പയാ। മൃത്തികാം മിശ്രയിത്വാ ത്വം ലേപം കുഡ്യേഷു ദാപയ
ബൽവജം, തേൻചോർ, നെയ്യ്, എണ്ണ, മൃഗവസ, വലിയ അളവിൽ ലക്ഷ എന്നിവ മണ്ണിൽ ചേർത്ത് കലർത്തി, ആ മിശ്രിതം മതിലുകളിൽ പുരട്ടണം.
ശണം തൈലം ഘൃതം ചൈവ ജതു ദാരൂണി ചൈവ ഹി। തസ്മിന്വേശ്മനി സര്വാണി നിക്ഷിപേഥാഃ സമന്തതഃ
ആ വീട്ടിൽ എല്ലായിടത്തും ചണ, എണ്ണ, നെയ്, പായ്ക്ക, മരക്കൊണ്ടു എന്നിവ നിറയ്ക്കണം.
ലാക്ഷാശമമധൂച്ഛിഷ്ടവേഷ്ടിതാനി മൃദാപി ച। ലേപയിത്വാ ഗുരൂണ്യാശു ദാരുയന്ത്രാണി ദാപയ
കട്ടിയുള്ള മരയന്ത്രങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ലാക്ക്, ചണയില, തേൻകഷണം, ചവിട്ടുമണ്ണ് എന്നിവയാൽ പൂശിക്കൊള്ളണം.
യഥാ ച തന്ന പശ്യേരന്പരീക്ഷന്തോഽപി പാണ്ഡവാഃ। ആഗ്നേയമിതി തത്കാര്യമപി ചാന്യേഽപി മാനവാഃ
പാണ്ഡവന്മാർ പോലും പരിശോധിച്ചാലും അതിന്റെ അഗ്നിസ്വഭാവം ആരും തിരിച്ചറിയരുത്; മറ്റു ആളുകൾക്കും അതറിയാൻ പാടില്ല.
വേശ്മന്യേവം കൃതേ തത്ര കൃത്വാ താന്പരമാര്ചിതാന്। വാസയേഥാഃ പാണ്ഡവേയാന്കുന്തീം ച സസുഹൃജ്ജനാമ്
ഇങ്ങനെ വീട് ഒരുക്കിയശേഷം, അവരെ വലിയ ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ച്, പാണ്ഡവന്മാരെയും കുന്തിയെയും കൂട്ടുകാരെയും അവിടെ താമസിപ്പിക്കണം.
ആസനാനി ച ദിവ്യാനി യാനാനി ശയനാനി ന। നിഘാതവ്യാനി പാണ്ഡൂനാം യഥാ തുഷ്യേച്ച മേ പിതാ
അവർക്കായി മനോഹരമായ ഇരിപ്പിടങ്ങൾ, വാഹനങ്ങൾ, കിടക്കകൾ ഒരുക്കണം; എന്നാൽ അവ പാണ്ഡവന്മാർക്ക് ഹാനികരമായിരിക്കണം, അങ്ങനെ എന്റെ അച്ഛൻ സന്തോഷിക്കും.
യഥാ ച തന്ന ജാനന്തി നഗരേ വാരണാവതേ। `യഥാ രമേരന്വിസ്രബ്ധാ നഗരേ വാരണാവതേ।' തഥാ സര്വം വിധാതവ്യം യാവത്കാലസ്യ പര്യയഃ
വാരണാവതിയിലെ ആളുകൾക്കും പാണ്ഡവന്മാർക്കും ഒന്നും അറിയാതെ, അവർ നഗരത്തിൽ ആശങ്കയില്ലാതെ കഴിയുന്നവണ്ണം എല്ലാം ക്രമീകരിക്കണം, നിർണ്ണയിച്ച സമയമെത്തുവോളം.
ജ്ഞാത്വാ ച താന്സുവിശ്വസ്താഞ്ശയാനാനകുതോഭയാന്। അഗ്നിസ്ത്വയാ തതോ ദേയോ ദ്വാരതസ്തസ്യ വേശ്മനഃ
അവർ പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിച്ച് ഭയമില്ലാതെ ഉറങ്ങുന്നുവെന്ന് കണ്ടാൽ, നീ ആ വീട്ടിന്റെ വാതിൽക്കൽ നിന്ന് തീ കൊളുത്തണം.
ദഗ്ധാനേവം സ്വകേ ഗേഹേ ദാഹിതാഃ പാണ്ഡവാ ഇതി। ന ഗര്ഹയേയുരസ്മാന്വൈ പാണ്ഡവാര്ഥായ കര്ഹിചിത്
ഇങ്ങനെ പാണ്ഡവന്മാർ സ്വന്തം വീട്ടിൽ കത്തിപ്പോകുമ്പോൾ, എല്ലാവരും അവർ കത്തിപ്പോയെന്ന് പറയും; പാണ്ഡവന്മാർക്കുവേണ്ടി ആരും നമ്മെ കുറ്റം പറയില്ല.
സ തഥേതി പ്രതിജ്ഞായ കൌരവായ പുരോചനഃ। പ്രായാദ്രാസഭയുക്തേന സ്യന്ദനേനാശുഗാമിനാ
പുരോചനൻ അതിന് സമ്മതം പറഞ്ഞ്, കഴുതകൾ കെട്ടിയ വേഗത്തിലുള്ള രഥത്തിൽ കൌരവരുടെ അടുത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
സ ഗത്വാ ത്വരിതം രാജന്ദുര്യോധനമതേ സ്ഥിതഃ। യഥോക്തം രാജപുത്രേണ സര്വം ചക്രേ പുരോചനഃ
വേഗത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്ന്, രാജകുമാരനായ ദുര്യോധനൻ പറഞ്ഞതുപോലെ പുരോചനൻ എല്ലാം നിർവഹിച്ചു.
തേഷാം തു പാണ്ഡവേയാനാം ഗൃഹം രൌദ്രമകല്പയത്
അവൻ പാണ്ഡവന്മാർക്ക് ഭയങ്കരമായൊരു വീട് ഒരുക്കി.
പാണ്ഡവാസ്തു രഥാന്യുക്താന്സദശ്വൈരനിലോപമൈഃ। ആരോഹമാണാ ഭീഷ്മസ്യ പാദൌ ജഗൃഹുരാര്തവത്
വായുപോലെ വേഗമുള്ള കുതിരകൾ കെട്ടിയ രഥങ്ങളിൽ കയറിയ പാണ്ഡവർ ഭീഷ്മന്റെ കാലുകൾ ഭക്തിയോടെ സ്പർശിച്ചു.
രാജ്ഞശ്ച ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ ദ്രോണസ്യ ച മഹാത്മനഃ। അന്യേഷാം ചൈവ വൃദ്ധാനാം കൃപസ്യ വിദുരസ്യ ച
അവർ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രനും മഹാത്മാവായ ദ്രോണമുനിയും മറ്റു മുതിർന്നവരായ കൃപനും വിദ്യുരനും ആദരവോടെ വണങ്ങി.
ഏവം സര്വാന്കുരൂന്വൃദ്ധാനഭിവാദ്യ യതവ്രതാഃ। സമാലിങ്ഗ്യ സമാനാന്വൈ ബാലൈശ്ചാപ്യഭിവാദിതാഃ
ഇങ്ങനെ എല്ലാ കുരുമുതിർന്നവരെയും വിനയത്തോടെ വണങ്ങി, തുല്യരായവരെ അണുകമായി ചേർത്ത്, കുട്ടികൾക്കും അവർ വന്ദനം നൽകി.
സര്വാ മാതൄസ്തഥാഽഽപൃച്ഛ്യ കൃത്വാ ചൈവ പ്രദക്ഷിണമ്। പ്രകൃതീരപി സര്വാശ്ച പ്രയയുര്വാരണാവതമ്
അവർ എല്ലാ അമ്മമാരോടും വിടപറഞ്ഞ്, അവരെ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു, എല്ലാ ജനങ്ങളോടും കൂടി വാരണാവതത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
വിദുരശ്ച മഹാപ്രാജ്ഞസ്തഥാഽന്യേ കുരുപുങ്ഗവാഃ। പൌരാശ്ച പുരുഷവ്യാഘ്രാനന്വീയുഃ ശോകകര്ശിതാഃ
മഹാപണ്ഡിതനായ വിദ്യുരനും മറ്റു കുരുവീരന്മാരും നഗരവാസികളും, കടുത്ത ദുഃഖത്തോടെ ആ പുരുഷസിംഹന്മാരെ പിന്തുടർന്നു.
തത്ര കേചിദ്ബ്രുവന്തി സ്മ ബ്രാഹ്മണാ നിര്ഭയാസ്തദാ। ദീനാന്ദൃഷ്ട്വാ പാണ്ഡുസുതാനതീവ ഭൃശദുഃഖിതാഃ
അവിടെ ഭയമില്ലാത്ത ചില ബ്രാഹ്മണർ, പാണ്ഡവപുത്രന്മാരെ അത്യന്തം ദു:ഖിതരായി കണ്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു.
വിഷമം പശ്യതേ രാജാ സര്വഥാ സ സുമന്ദധീഃ। കൌരവ്യോ ധൃതരാഷ്ട്രസ്തു ന ച ധര്മം പ്രപശ്യതി
രാജാവ് വളരെ മോശമായ മനസ്സോടെ എല്ലായിടത്തും അന്യായം ചെയ്യുന്നു; കൌരവനായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ ധർമ്മം കാണുന്നില്ല.
ന ഹി പാപമപാപാത്മാ രോചയിഷ്യതി പാണ്ഡവഃ। ഭീമോ വാ ബലിനാം ശ്രേഷ്ഠഃ കൌന്തേയോ വാ ധനഞ്ജയഃ
പാവനമായ മനസ്സുള്ള പാണ്ഡവൻ ഒരിക്കലും ദുഷ്കൃത്യം തിരഞ്ഞെടുക്കില്ല; ശക്തന്മാരിൽ ഏറ്റവും മുന്നിലുള്ള ഭീമനും കുന്തിദേവിയുടെ മകനായ അർജുനനും അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല.
കുത ഏവ മഹാത്മാനൌ മാദ്രീപുത്രൌ കരിഷ്യതഃ। താന്രാജ്യം പിതൃതഃ പ്രാപ്താന്ധൃതരാഷ്ട്രോ ന മൃഷ്യതി
അതിനേക്കാൾ മഹാത്മാക്കളായ മാദ്രിദേവിയുടെ മക്കൾ അങ്ങനെ ചെയ്യുമോ? പിതാവിൽ നിന്നു രാജ്യം ലഭിച്ച പാണ്ഡവരെ ധൃതരാഷ്ട്രൻ സഹിക്കാനാവുന്നില്ല.
അധര്മ്യമിദമത്യന്തം കഥം ഭീഷ്മോഽനുമന്യതേ। വിവാസ്യമാനാനസ്ഥാനേ നഗരേ യോഽഭിമന്യതേ
ഇത്രയും അധർമ്മമായ കാര്യത്തിൽ ഭീഷ്മൻ എങ്ങനെ സമ്മതിക്കുന്നു? നഗരത്തിൽ അവകാശമുള്ളവരെ പുറത്താക്കുന്നതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവനല്ലേ അവൻ?
പിതേവ ഹി നൃപോഽസ്മാകമഭൂച്ഛാന്തനവഃ പുരാ। വിചിത്രവീര്യോ രാജര്ഷിഃ പാണ്ഡുശ്ച കുരുനന്ദനഃ
ശാന്തനു രാജാവും, രാജർഷിയായ വിചിത്രവീര്യനും, പാണ്ഡുവും, കുരുവംശത്തിലെ സന്താനമേ, നമ്മുക്ക് പിതാവുപോലെയായിരുന്നു.
സ തസ്മിന്പുരുഷവ്യാഘ്രേ ദേവഭാവം ഗതേ സതി। രാജപുത്രാനിമാന്ബാലാന്ധൃതരാഷ്ട്രോ ന മൃഷ്യതി
ആ പുരുഷസിംഹൻ ദിവ്യസ്ഥിതിയിൽ എത്തിയതോടെ, ഈ ബാലരാജകുമാരന്മാരെ ധൃതരാഷ്ട്രൻ സഹിക്കാനാവുന്നില്ല.
വയമേതദനിച്ഛന്തഃ സര്വ ഏവ പുരോത്തമാത്। ഗൃഹാന്വിഹായ ഗച്ഛാമോ യത്ര ഗന്താ യുധിഷ്ഠിരഃ
നാം എല്ലാവരും മനസ്സില്ലാതെയാണ്, നഗരത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, നമ്മുടെ വീടുകൾ വിട്ട് യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ പോകുന്നിടത്തേക്ക് പോകുന്നത്.