രമണീയേ ജനാകീര്ണേ നഗരേ വാരണാവതേ। സഗണാസ്തത്ര യാസ്യാമോ ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ ശാസനാത്
ജനങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ വാരണാവതിയിൽ, ഞങ്ങൾ കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ കല്പനപ്രകാരം പോകുകയാണ്.
പ്രസന്നമനസഃ സര്വേ പുണ്യാ വാചോ വിമുഞ്ചത। ആശീര്ഭിര്ബൃഹിതാനസ്മാന്ന പാപം പ്രസഹിഷ്യതേ
എല്ലാവരും സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ ശുഭവാക്കുകൾ പറയണം. നിങ്ങൾ നൽകുന്ന അനുഗ്രഹങ്ങൾ കൊണ്ടു ഞങ്ങളെ ദോഷം ഒന്നും കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഏവമുക്താസ്തു തേ സര്വേ പാണ്ഡുപുത്രേണ കൌരവാഃ। പ്രസന്നവദനാ ഭൂത്വാ തേഽന്വവര്തന്ത പാണ്ഡവാന്
പാണ്ഡുവിന്റെ മകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, കൌരവർ എല്ലാവരും സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ പാണ്ഡവന്മാരെ പിന്തുടർന്നു.
സ്വസ്ത്യസ്തു വഃ പഥി സദാ ഭൂതേഭ്യശ്ചൈവ സര്വശഃ। മാ ച വോസ്ത്വശുഭം കിംചിത്സര്വശഃ പാണ്ഡുനന്ദനാഃ
നിങ്ങളുടെ യാത്രയിൽ എല്ലായിടത്തും എല്ലാ ജീവികളിൽ നിന്നും സുഖം ഉണ്ടാകട്ടെ. പാണ്ഡുവിന്റെ മകന്മാരേ, നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങും ദുർഭാഗ്യം സംഭവിക്കരുത്.
തതഃ കൃതസ്വസ്ത്യയനാ രാജ്യലാഭായ പാര്ഥിവാഃ। കൃത്വാ സര്വാണി കാര്യാണി പ്രയയുര്വാരണാവതമ്
ശുഭമായ കാര്യങ്ങൾക്കും രാജ്യം നേടുന്നതിനും വേണ്ടിയുള്ള ചടങ്ങുകൾ നടത്തി, രാജാക്കന്മാർ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും തീർത്തു വാരണാവതിയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ധൃതരാഷ്ട്രപ്രയുക്തേഷു പാണ്ഡുപുത്രേഷു ഭാരത। ദുര്യോധനഃ പരം ഹര്ഷമഗച്ഛത്സ ദുരാത്മവാന്
ധൃതരാഷ്ട്രൻ അയച്ച പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കൾ പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദുശ്ചരിതനായ ദുര്യോധനൻ അത്യന്തം സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
തതഃ സുബലപുത്രശ്ച കര്ണദുര്യോധനാവപി। ദഹനേ സഹ പുത്രായാഃ കുന്ത്യാ മതിമകുര്വത। മന്ത്രയിത്വാ സ തൈഃ സാര്ധം ദുരാത്മാ ധൃതരാഷ്ട്രജഃ
അതിനുശേഷം സുബലപുത്രനും, കർണ്ണനും, ദുര്യോധനനും ചേർന്ന്, കുന്തിയെയും അവളുടെ മക്കളെയും ദഹിപ്പിക്കാൻ ആലോചന നടത്തി. അവരോടൊപ്പം ആലോചിച്ചശേഷം, ദുഷ്ടഹൃദയനായ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മകൻ—
സ പുരോചനമേകാന്തമാനീയ ഭരതര്ഷഭ। ഗൃഹീത്വാ ദക്ഷിണേ പാണൌ സചിവം വാക്യമബ്രവീത്
അവൻ പുരോചനനെ ഒറ്റയ്ക്കായി വിളിച്ചു വരുത്തി, വലതുകൈയിൽ പിടിച്ച്, വിശ്വസ്തനായ സുഹൃത്തിനോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
മമേയം വസുസംപൂര്ണാ പുരോചന വസുന്ധരാ। യഥൈവ ഭവിതാ താത തഥാ ത്വം ദ്രഷ്ടുമര്ഹസി
പുരോചനേ, ഈ ഭൂമി സമ്പത്തുകൊണ്ട് സമൃദ്ധമാണ്, ഇത് എന്റെതാണ്. എനിക്ക് എങ്ങിനെയാണു വേണ്ടത്, അങ്ങനെ തന്നെ നീ കാണണം.
ന ഹി മേ കശ്ചിദന്യോഽസ്തി വിശ്വാസികതരസ്ത്വയാ। സഹായോ യേന സന്ധായ മന്ത്രയേയം യഥാ ത്വയാ
നിനക്കു പോലെ വിശ്വസിക്കാവുന്ന മറ്റാരുമില്ല. നീ മാത്രമാണ് എന്റെ വിശ്വസ്തനും കൂടെ ആലോചിക്കാവുന്നവനും.
സംരക്ഷ താത മന്ത്രം ച സപത്നാംശ്ച മമോദ്ധര। നിപുണേനാഭ്യുപായേന യദ്ബ്രവീമി തഥാ കുരു
സുഹൃദേ, ഈ രഹസ്യവും എനിക്കുള്ള ശത്രുക്കളിൽ നിന്നുമുള്ള സംരക്ഷണവും നീ ഉറപ്പാക്കണം. ഞാൻ പറയുന്നതുപോലെ നീ കൃത്യമായി ചെയ്യണം.
പാണ്ഡവാ ധൃതരാഷ്ട്രേണ പ്രേഷിതാ വാരണാവതമ്। ഉത്സവേ വിഹരിഷ്യന്തി ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ ശാസനാത്
പാണ്ഡവന്മാർ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ കല്പനപ്രകാരം വാരണാവതിയിലേക്ക് പോകും, അവിടെ ഉത്സവത്തിൽ ആസ്വദിക്കും.
സ ത്വം രാസഭയുക്തേന സ്യന്ദനേനാശുഗാമിനാ। വാരണാവതമദ്യൈവ യഥാ യാസി തയാ കുരു
നീ കഴുതകൾ കെട്ടിയ വേഗത്തിൽ പോകുന്ന രഥത്തിൽ ഇന്ന് തന്നെ വാരണാവതിയിലേക്ക് പോവണം. ഞാൻ പറയുന്നതുപോലെ ചെയ്യുക.
തത്ര ഗത്വാ ചതുഃശാലം ഗൃഹം പരമസംവൃതമ്। നഗരോപാന്തമാശ്രിത്യ കാരയേഥാ മഹാധനമ്
അവിടെ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ, നഗരത്തിന്റെ അതിരിൽ, നാലു മുറികളുള്ള, വളരെ സൂക്ഷ്മമായി മറച്ചുവെച്ച, ധനസമ്പത്തുള്ള ഒരു വലിയ വീട് പണിയണം.
ശണസര്ജരസാദീനി യാനി ദ്രവ്യാണി കാനിചിത്। ആഗ്നേയാന്യുത സന്തീഹ താനി തത്ര പ്രദാപയ
ഇവിടെ ഉള്ള ശണു, മരച്ചൊരിയും മറ്റ് ദഹിക്കാവുന്ന വസ്തുക്കളും എല്ലാം അവിടെ കൊണ്ടുപോയി സൂക്ഷിക്കണം.
ബല്വജേന ച സംമിശ്രം മധൂച്ഛിഷ്ടേന ചൈവ ഹി।' സര്പിസ്തൈലവസാഭിശ്ച ലാക്ഷയാ ചാപ്യനല്പയാ। മൃത്തികാം മിശ്രയിത്വാ ത്വം ലേപം കുഡ്യേഷു ദാപയ
ബൽവജം, തേൻചോർ, നെയ്യ്, എണ്ണ, മൃഗവസ, വലിയ അളവിൽ ലക്ഷ എന്നിവ മണ്ണിൽ ചേർത്ത് കലർത്തി, ആ മിശ്രിതം മതിലുകളിൽ പുരട്ടണം.
ശണം തൈലം ഘൃതം ചൈവ ജതു ദാരൂണി ചൈവ ഹി। തസ്മിന്വേശ്മനി സര്വാണി നിക്ഷിപേഥാഃ സമന്തതഃ
ആ വീട്ടിൽ എല്ലായിടത്തും ചണ, എണ്ണ, നെയ്, പായ്ക്ക, മരക്കൊണ്ടു എന്നിവ നിറയ്ക്കണം.
ലാക്ഷാശമമധൂച്ഛിഷ്ടവേഷ്ടിതാനി മൃദാപി ച। ലേപയിത്വാ ഗുരൂണ്യാശു ദാരുയന്ത്രാണി ദാപയ
കട്ടിയുള്ള മരയന്ത്രങ്ങൾ വേഗത്തിൽ ലാക്ക്, ചണയില, തേൻകഷണം, ചവിട്ടുമണ്ണ് എന്നിവയാൽ പൂശിക്കൊള്ളണം.
യഥാ ച തന്ന പശ്യേരന്പരീക്ഷന്തോഽപി പാണ്ഡവാഃ। ആഗ്നേയമിതി തത്കാര്യമപി ചാന്യേഽപി മാനവാഃ
പാണ്ഡവന്മാർ പോലും പരിശോധിച്ചാലും അതിന്റെ അഗ്നിസ്വഭാവം ആരും തിരിച്ചറിയരുത്; മറ്റു ആളുകൾക്കും അതറിയാൻ പാടില്ല.
വേശ്മന്യേവം കൃതേ തത്ര കൃത്വാ താന്പരമാര്ചിതാന്। വാസയേഥാഃ പാണ്ഡവേയാന്കുന്തീം ച സസുഹൃജ്ജനാമ്
ഇങ്ങനെ വീട് ഒരുക്കിയശേഷം, അവരെ വലിയ ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ച്, പാണ്ഡവന്മാരെയും കുന്തിയെയും കൂട്ടുകാരെയും അവിടെ താമസിപ്പിക്കണം.
ആസനാനി ച ദിവ്യാനി യാനാനി ശയനാനി ന। നിഘാതവ്യാനി പാണ്ഡൂനാം യഥാ തുഷ്യേച്ച മേ പിതാ
അവർക്കായി മനോഹരമായ ഇരിപ്പിടങ്ങൾ, വാഹനങ്ങൾ, കിടക്കകൾ ഒരുക്കണം; എന്നാൽ അവ പാണ്ഡവന്മാർക്ക് ഹാനികരമായിരിക്കണം, അങ്ങനെ എന്റെ അച്ഛൻ സന്തോഷിക്കും.
യഥാ ച തന്ന ജാനന്തി നഗരേ വാരണാവതേ। `യഥാ രമേരന്വിസ്രബ്ധാ നഗരേ വാരണാവതേ।' തഥാ സര്വം വിധാതവ്യം യാവത്കാലസ്യ പര്യയഃ
വാരണാവതിയിലെ ആളുകൾക്കും പാണ്ഡവന്മാർക്കും ഒന്നും അറിയാതെ, അവർ നഗരത്തിൽ ആശങ്കയില്ലാതെ കഴിയുന്നവണ്ണം എല്ലാം ക്രമീകരിക്കണം, നിർണ്ണയിച്ച സമയമെത്തുവോളം.
ജ്ഞാത്വാ ച താന്സുവിശ്വസ്താഞ്ശയാനാനകുതോഭയാന്। അഗ്നിസ്ത്വയാ തതോ ദേയോ ദ്വാരതസ്തസ്യ വേശ്മനഃ
അവർ പൂർണ്ണമായി വിശ്വസിച്ച് ഭയമില്ലാതെ ഉറങ്ങുന്നുവെന്ന് കണ്ടാൽ, നീ ആ വീട്ടിന്റെ വാതിൽക്കൽ നിന്ന് തീ കൊളുത്തണം.
ദഗ്ധാനേവം സ്വകേ ഗേഹേ ദാഹിതാഃ പാണ്ഡവാ ഇതി। ന ഗര്ഹയേയുരസ്മാന്വൈ പാണ്ഡവാര്ഥായ കര്ഹിചിത്
ഇങ്ങനെ പാണ്ഡവന്മാർ സ്വന്തം വീട്ടിൽ കത്തിപ്പോകുമ്പോൾ, എല്ലാവരും അവർ കത്തിപ്പോയെന്ന് പറയും; പാണ്ഡവന്മാർക്കുവേണ്ടി ആരും നമ്മെ കുറ്റം പറയില്ല.
സ തഥേതി പ്രതിജ്ഞായ കൌരവായ പുരോചനഃ। പ്രായാദ്രാസഭയുക്തേന സ്യന്ദനേനാശുഗാമിനാ
പുരോചനൻ അതിന് സമ്മതം പറഞ്ഞ്, കഴുതകൾ കെട്ടിയ വേഗത്തിലുള്ള രഥത്തിൽ കൌരവരുടെ അടുത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
സ ഗത്വാ ത്വരിതം രാജന്ദുര്യോധനമതേ സ്ഥിതഃ। യഥോക്തം രാജപുത്രേണ സര്വം ചക്രേ പുരോചനഃ
വേഗത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്ന്, രാജകുമാരനായ ദുര്യോധനൻ പറഞ്ഞതുപോലെ പുരോചനൻ എല്ലാം നിർവഹിച്ചു.
തേഷാം തു പാണ്ഡവേയാനാം ഗൃഹം രൌദ്രമകല്പയത്
അവൻ പാണ്ഡവന്മാർക്ക് ഭയങ്കരമായൊരു വീട് ഒരുക്കി.
പാണ്ഡവാസ്തു രഥാന്യുക്താന്സദശ്വൈരനിലോപമൈഃ। ആരോഹമാണാ ഭീഷ്മസ്യ പാദൌ ജഗൃഹുരാര്തവത്
വായുപോലെ വേഗമുള്ള കുതിരകൾ കെട്ടിയ രഥങ്ങളിൽ കയറിയ പാണ്ഡവർ ഭീഷ്മന്റെ കാലുകൾ ഭക്തിയോടെ സ്പർശിച്ചു.
രാജ്ഞശ്ച ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ ദ്രോണസ്യ ച മഹാത്മനഃ। അന്യേഷാം ചൈവ വൃദ്ധാനാം കൃപസ്യ വിദുരസ്യ ച
അവർ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രനും മഹാത്മാവായ ദ്രോണമുനിയും മറ്റു മുതിർന്നവരായ കൃപനും വിദ്യുരനും ആദരവോടെ വണങ്ങി.
ഏവം സര്വാന്കുരൂന്വൃദ്ധാനഭിവാദ്യ യതവ്രതാഃ। സമാലിങ്ഗ്യ സമാനാന്വൈ ബാലൈശ്ചാപ്യഭിവാദിതാഃ
ഇങ്ങനെ എല്ലാ കുരുമുതിർന്നവരെയും വിനയത്തോടെ വണങ്ങി, തുല്യരായവരെ അണുകമായി ചേർത്ത്, കുട്ടികൾക്കും അവർ വന്ദനം നൽകി.