പ്രത്യുത്ഥാനാസനാദ്യേന സംപ്രദാനേന കേനചിത്। അതിവിശ്രബ്ധഘാതീ സ്യാത്തീക്ഷ്ണംദഷ്ട്രോ നിമഗ്നകഃ
എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കലോ, എഴുന്നേറ്റു സ്നേഹപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കലോ, ഇരിപ്പിടം നൽകലോ വഴി, ഒരാൾ അതീവ വിശ്വസനീയനായ കൊലയാളിയാവാം—കുത്തുപോലും മറഞ്ഞിരിക്കും.
അശങ്കിതേഭ്യഃ ശങ്കേത ശങ്കിതേഭ്യശ്ച സര്വശഃ। അശങ്ക്യാദ്ഭയമുത്പന്നമപി മൂലം നികൃന്തതി
അനുമാനമില്ലാത്തവരോടും സംശയമുള്ളവരോടും ജാഗ്രതയോടെ പെരുമാറണം; സംശയമില്ലാത്തവരിൽ നിന്നുള്ള ഭയം പോലും വേരോടെ നശിപ്പിക്കും.
ന വിശ്വസേദവിശ്വസ്തേ വിശ്വസ്തേ നാതിവിശ്വസേത്। വിശ്വാസാദ്ഭയമുത്പന്നം മൂലാന്യപി നികൃന്തതി
വിശ്വസിക്കാനാകാത്തവരെ വിശ്വസിക്കരുത്; വിശ്വസനീയരായവരെ അതിയായി വിശ്വസിക്കരുത്; വിശ്വാസത്തിൽ നിന്നുള്ള ഭയം വേരോടെ നശിപ്പിക്കും.
ചാരഃ സുവിഹിതഃ കാര്യ ആത്മനശ്ച പരസ്യ വാ। പാഷണ്ഡാംസ്താപസാദീംശ്ച പരരാഷ്ട്രേഷു യോജയേത്
നന്നായി ഒരുക്കിയ ചാരനെ സ്വയം അല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊരാളുടെ വേണ്ടി ഉപയോഗിക്കണം; അന്യരാജ്യങ്ങളിൽ പാഷണ്ടന്മാരെയും തപസ്സുകാരെയും ഉപയോഗിക്കണം.
ഉദ്യാനേഷു വിഹാരേഷു ദേവതായതനേഷു ച। പാനാഗാരേഷു രഥ്യാസു സര്വതീര്ഥേഷു ചാപ്യഥ
തോട്ടങ്ങളിലും വിനോദസ്ഥലങ്ങളിലും ദേവാലയങ്ങളിലും മദ്യശാലകളിലും വഴികളിലും എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും—
ചത്വരേഷു ച കൂപേഷു പര്വതേഷു വനേഷു ച। സമവായേഷു സര്വേഷു സരിത്സു ച വിചാരയേത്
ചത്വരങ്ങളിലും കിണറുകളിലും പർവതങ്ങളിലും കാടുകളിലും എല്ലായിടത്തും, കൂട്ടംകൂടുന്നിടങ്ങളിലും നദികളിലും അവരെ അയച്ചു നിരീക്ഷിപ്പിക്കണം.
വാചാ ഭൃശം വിനീതഃ സ്യാദ്ധൃദയേന തഥാ ക്ഷുരഃ। സ്മിതപൂര്വാഭിഭാഷീ സ്യാത്സൃഷ്ടോ രൌദ്രസ്യ കര്മണഃ
വാക്കിൽ അതിയായി വിനീതനാകണം, ഹൃദയത്തിൽ കഠിനതയും സൂക്ഷിക്കണം; ദുഷ്കർമ്മം ചെയ്യേണ്ടി വന്നാലും പുഞ്ചിരിയോടെ ആദ്യം സംസാരിക്കണം.
അഞ്ജലിഃ ശപഥഃ സാന്ത്വം ശിരസാ പാദവന്ദനമ്। ആശാകരണമിത്യേവം കര്തവ്യം ഭൂതിമിച്ഛതാ
കൈകൂപ്പി നമസ്കരിക്കൽ, വാഗ്ദാനം, സാന്ത്വനവാക്കുകൾ, തലകുനിഞ്ഞ് പാദസ്പർശം, അഭ്യർത്ഥനകൾ കേൾക്കൽ—ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഇതെല്ലാം ചെയ്യണം.
സുപുഷ്പിതഃ സ്യാദഫലഃ ഫലവാന്സ്യാദ്ദുരാരുഹഃ। ആമഃ സ്യാത്പക്വസങ്കാശോ നച ജീര്യേത കര്ഹിചിത്
ഒരു വൃക്ഷം പുഷ്പങ്ങൾകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കാം, പക്ഷേ പഴം ഉണ്ടാകാതിരിക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ പഴം ഉണ്ടാകാം, പക്ഷേ കയറാൻ വളരെ കഠിനമായിരിക്കും. ചിലപ്പോൾ കായിപ്പോലെയാണെങ്കിലും പാകം ആയതുപോലും തോന്നാം. എന്നാൽ ആ വൃക്ഷം ഒരിക്കലും മുഴുവനായി വാടിപ്പോകുന്നില്ല.
ത്രിവര്ഗേ ത്രിവിധാ പീഡാ ഹ്യനുബന്ധാസ്തഥൈവ ച। അനുബന്ധാഃ ശുഭാ ജ്ഞേയാഃ പീഡാസ്തു പരിവര്ജയേത്
മനുഷ്യന്റെ ജീവിതത്തിലെ മൂന്നു പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങൾ പിന്തുടരുമ്പോൾ, മൂന്നു വിധത്തിലുള്ള കഷ്ടപ്പാടുകളും ഫലങ്ങളും ഉണ്ടാകും. നല്ല ഫലങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണം, എന്നാൽ കഷ്ടപ്പാടുകൾ ഒഴിവാക്കേണ്ടതാണ്.
ധര്മം വിചരതഃ പീഡാ സാപി ദ്വാഭ്യാം നിയച്ഛതി। അര്ഥം ചാപ്യര്ഥലുബ്ധസ്യ കാമം ചാതിപ്രവര്തിനഃ
ധർമ്മം അന്വേഷിക്കുന്നവന് കഷ്ടപ്പാട് ഉണ്ടാകും, അതിനെ രണ്ട് വഴികളിൽ നിയന്ത്രിക്കാം: ധനം തേടി അത്യന്തം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കും, അതിക്രമമായി ആസക്തിയോടെ ഇച്ഛകൾ പിന്തുടരുന്നവർക്കും.
അഗര്വിതാത്മാ യുക്തശ്ച സാന്ത്വയുക്തോഽനസൂയിതാ। അവേക്ഷിതാര്ഥഃ ശുദ്ധാത്മാ മന്ത്രയീത ദ്വിജൈഃ സഹാ
ആത്മാഭിമാനം ഇല്ലാത്തവനും, യുക്തിയോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവനും, സമാധാനപരമായ മനസ്സുള്ളവനും, അസൂയ ഇല്ലാത്തവനും, കാര്യങ്ങൾ സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിക്കുന്നവനും, ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ളവനും, ദ്വിജന്മാരോടൊപ്പം ആലോചിക്കണം.
കര്മണാ യേന കേനൈവ മൃദുനാ ദാരുണേന ച। ഉദ്ധരേദ്ദീനമാത്മാനം സമര്ഥോ ധര്മമാചരേത്
നന്മയോ കഠിനതയോ ആയ ഏതൊരു പ്രവർത്തിയിലൂടെയും, കഴിവുള്ളവൻ തന്റെ ദുഃഖിതമായ മനസ്സിനെ ഉയർത്തി, ധർമ്മം ആചരിക്കണം.
ന സംശയമനാരുഹ്യ നരോ ഭദ്രാണി പശ്യതി। സംശയം പുനരാരുഹ്യ യദി ജീവതി പശ്യതി
സംശയത്തിന്റെ മരത്തിൽ കയറിയില്ലെങ്കിൽ, ഒരാൾക്ക് നല്ല കാര്യങ്ങൾ കാണാൻ കഴിയില്ല; എന്നാൽ കയറി രക്ഷപ്പെട്ടാൽ, അവൻ അതെല്ലാം കാണും.
യസ്യ ബുദ്ധിഃ പരിഭവേത്തമതീതേന സാന്ത്വയേത്। അനാഗതേന ദുര്ബുദ്ധിം പ്രത്യുത്പന്നേന പണ്ഡിതമ്
ആർക്കെങ്കിലും ബുദ്ധി തളർന്നു പോയാൽ, അവനെ കഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് ആശ്വസിപ്പിക്കണം; ഭാവിയിൽ ചിന്തിക്കുന്നവനെ വരാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ്; ബുദ്ധിമാന്മാരെ ഇപ്പോഴത്തെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കണം.
യോഽരിണാ സഹ സന്ധായ ശയീത കൃതകൃത്യവത്। സ വൃക്ഷാഗ്രേ യഥാ സുപ്തഃ പതിതഃ പ്രതിബുധ്യതേ
ശത്രുവുമായി സമാധാനം ചെയ്തു, എല്ലാം തീർന്നു എന്ന് കരുതി ഉറങ്ങുന്നവൻ, മരത്തിന്റെ മുകളിൽ കിടന്ന് വീണശേഷം മാത്രമേ ഉണരുന്നവനെപ്പോലെയാകൂ.
മന്ത്രസംവരണേ യത്നഃ സദാ കാര്യോഽനസൂയതാ। ആകാരമഭിരക്ഷേത ചാരേണാപ്യനുപാലിതഃ
രഹസ്യങ്ങൾ സൂക്ഷിക്കാനായി എപ്പോഴും ശ്രമിക്കണം, അസൂയ കൂടാതെ. ആരും കാണുന്നില്ലെങ്കിലും, സ്വഭാവം സൂക്ഷിച്ച് നിലനിർത്തണം.
ന രാത്രൌ മന്ത്രയേദ്വിദ്വാന്ന ച കൈശ്ചിദുപാസിതഃ। പ്രാസാദാഗ്രേ ശിലാഗ്രേ വാ വിശാലേ വിജനേപി വാ
പണ്ഡിതൻ രാത്രിയിൽ ആലോചന നടത്തരുത്, മറ്റുള്ളവരുടെ സാന്നിധ്യത്തിലും വേണ്ട. കൊട്ടാരത്തിന്റെ മുകളിൽ, പാറയുടെ മുകളിൽ, വിശാലമായ സ്ഥലത്തോ, ഒറ്റപ്പെട്ടിടത്തോ ആലോചിക്കരുത്.
സമന്താത്തത്ര പശ്യദ്ഭിഃ സഹാപ്തൈരേവ മന്ത്രയേത്। നൈവ സംവേശയേത്തത്ര മന്ത്രവേശ്മനി ശാരികാമ്
ചുറ്റും ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കുന്ന വിശ്വസ്തരായ സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം മാത്രമേ ആലോചിക്കേണ്ടത്. ആലോചനാമുറിയിൽ ഒരു മൈനപ്പക്ഷി പോലും പ്രവേശിക്കരുത്.
ശുകാന്വാ ശാരികാ വാപി ബാലമൂര്ഖജഡാനപി। പ്രവിഷ്ടാനപി നിര്വാസ്യ മന്ത്രയേദ്ധാര്മികൈര്ദ്വിജൈഃ
പറവയായാലും, മൈനയായാലും, കുട്ടികളായാലും, മണ്ടന്മാരായാലും, ബുദ്ധികുറവുള്ളവരായാലും, ആലോചനാമുറിയിൽ കയറിയാൽ പുറത്താക്കണം; ധാർമ്മികരായ ദ്വിജന്മാരോടൊപ്പം മാത്രമേ ആലോചിക്കേണ്ടത്.
നീതിജ്ഞൈര്ന്യായശാസ്ത്രജ്ഞൈരിതിഹാസേ സുനിഷ്ഠിതൈഃ। രക്ഷാം മന്ത്രസ്യ നിശ്ഛിദ്രാം മന്ത്രാന്തേ നിശ്ചയേത്സ്വയമ്
നീതിയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരും, നിയമശാസ്ത്രം അറിയുന്നവരും, ചരിത്രത്തിൽ ഉറപ്പുള്ളവരുമായവരോടൊപ്പം ചേർന്ന്, ആലോചനയുടെ രഹസ്യം പൂർണ്ണമായി സംരക്ഷിക്കണം; അവസാനം തീരുമാനമെടുക്കേണ്ടത് സ്വയം ആകണം.
വീരോപവര്ണിതാത്തസ്മാദ്ധര്മാര്ഥാഭ്യാമഥാത്മനാ। ഏകേന വാഥ വിപ്രേണ ജ്ഞാതബുദ്ധിര്വിനിശ്ചയേത്
വീരന്മാരിൽ നിന്ന് ധർമ്മവും അർത്ഥവും കേട്ടശേഷം, സ്വയം ആലോചിച്ച്, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പണ്ഡിതനായ ബ്രാഹ്മണനോടൊപ്പം ചേർന്ന്, വ്യക്തമായ ബുദ്ധിയോടെ കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കണം.
തൃതീയേന ന ചാന്യേന വ്രജേന്നിശ്ചയമാത്മവാന്। ഷട്കര്ണശ്ഛിദ്യതേ മന്ത്ര ഇതി നീതിഷു പഠ്യതേ
മൂന്നാമനോ മറ്റാരോ ചേർന്ന് തീരുമാനമെടുക്കരുത്; ആറു കാതുകൾക്കിടയിൽ പറഞ്ഞ രഹസ്യം പുറത്തുപോകുമെന്ന് നയശാസ്ത്രങ്ങളിൽ പറയുന്നു.
നിഃസൃതോ നാശയേന്മന്ത്രോ ഹസ്തപ്രാപ്താമപി ശ്രിയമ്। സ്വമതം ച പരേഷാം ച വിചാര്യ ച പുനഃപുനഃ। ഗുണവദ്വാക്യമാദദ്യാന്നൈവ തൃപ്യേദ്വിചക്ഷണഃ
പുറത്തുവന്ന രഹസ്യം കൈവശമുള്ള സമ്പത്തിനെ പോലും നശിപ്പിക്കും. സ്വന്തം അഭിപ്രായവും മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായവും വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോചിക്കണം; നല്ലതായ വാക്കുകൾ സ്വീകരിക്കണം; ബുദ്ധിമാന്മാർ ഒരിക്കലും തൃപ്തരാകാറില്ല.
നാച്ഛിത്വാ പരമര്മാണി നാകൃത്വാ കര്മ ദാരുണമ്। നാഹത്വാ മത്സ്യഘാതീവ പ്രാപ്നോതി മഹതീം ശ്രിയമ്
പരമരഹസ്യങ്ങൾ അറിയാതെ, കഠിനമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യാതെ, മീൻപിടിക്കുന്നവൻപോലെ പ്രഹരിക്കാതെ, വലിയ സമ്പത്ത് നേടാൻ കഴിയില്ല.
കര്ശിതം വ്യാധിതം ക്ലിന്നമപാനീയമഘാസകമ്। പരിവിശ്വസ്തമന്ദം ച പ്രഹര്തവ്യമരേര്ബലമ്
ക്ഷീണിച്ചവയോ, രോഗബാധിതമായവയോ, ഈർപ്പം പിടിച്ചവയോ, വെള്ളം കിട്ടാതെ വലഞ്ഞവയോ, ക്ഷീണിച്ചവയോ, അതികം വിശ്വസിച്ചവയോ, മന്ദമായവയോ ആയ ശത്രുസൈന്യത്തെ ആക്രമിക്കണം.
നാര്ഥികോഽര്ഥിനമഭ്യേതി കൃതാര്ഥേ നാസ്തി സങ്ഗതമ്। തസ്മാത്സര്വാണി സാധ്യാനി സാവശേഷാണി കാരയേത്
ലാഭം തേടുന്നവൻ തന്റെ ലക്ഷ്യം നേടിയവനോട് സമീപിക്കാറില്ല; ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയായവനുമായി ബന്ധം ഉണ്ടാകില്ല. അതിനാൽ, എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പൂർണ്ണമായി, ഒന്നും ശേഷിക്കാതെ പൂർത്തിയാക്കണം.
സംഗ്രഹേ വിഗ്രഹേ ചൈവ യത്നഃ കാര്യോഽനസൂയതാ। ഉത്സാഹശ്ചാപി യത്നേന കര്തവ്യോ ഭൂതിമിച്ഛതാ
സഖ്യത്തിലും വൈരത്തിലും, അസൂയയില്ലാതെ പരിശ്രമിക്കണം; ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഉത്സാഹത്തോടെയും പരിശ്രമത്തോടെയും പ്രവർത്തിക്കണം.
നാസ്യ കൃത്യാനി ബുധ്യേരന്മിത്രാണി രിപവസ്തഥാ। ആരബ്ധാന്യേവ പശ്യേരന്സുപര്യവസിതാന്യപി
സുഹൃത്തുക്കളോ ശത്രുക്കളോ അവന്റെ പദ്ധതികൾ മനസ്സിലാക്കരുത്; അവർ കാണേണ്ടത് ആരംഭിച്ച കാര്യങ്ങളോ പൂർണ്ണമായിത്തീരുന്ന പ്രവർത്തികളോ മാത്രമേയാകൂ.
ഭീതവത്സംവിധാതവ്യം യാവദ്ഭയമനാഗതമ്। ആഗതം തു ഭയം ദൃഷ്ട്വാ പ്രഹര്തവ്യമഭീതവത്
ഭയം വരുന്നതുവരെ ഭയപ്പെട്ടവനപോലെ പ്രവർത്തിക്കണം; ഭയം നേരിൽ വന്നാൽ ഭയമില്ലാത്തവനപോലെ പ്രതിരോധിക്കണം.