യദ്യയം ഫാല്ഗുനോ യുദ്ധേ നാരാജ്ഞാ യോദ്ധുമിച്ഛതി। തസ്മാദേഷോഽങ്ഗവിഷയേ മയാ രാജ്യേഽഭിഷിച്യതേ
ഈ ഫാൽഗുണൻ രാജാവിന്റെ അനുമതി ഇല്ലാതെ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ തയ്യാറാകുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ അവനെ അങ്ക ദേശത്തിന്റെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്യും.
തതോ രാജാനമാമന്ത്ര്യ ഗാങ്ഗേയം ച പിതാമഹമ്। അഭിഷേകസ്യ സംഭാരാന്സമാനീയ ദ്വിജാതിഭിഃ
അതിനുശേഷം രാജാവിനെയും ഗംഗാപുത്രനായ ഭീഷ്മനെയും അറിയിച്ച ശേഷം, ദ്വിജന്മാരുടെ സഹായത്തോടെ അഭിഷേകത്തിനാവശ്യമായ വസ്തുക്കൾ ഒരുമിച്ചു കൂട്ടി.
ഗോസഹസ്രായുതം ദത്ത്വാ യുക്താനാം പുണ്യകര്മണാമ്। അര്ഹോഽയമങ്ഗരാജ്യസ്യ ഇതി വാച്യ ദ്വിജാതിഭിഃ
പുണ്യകരമായ പണികൾ ചെയ്ത പത്തു ആയിരം പശുക്കൾ നൽകി, ദ്വിജന്മാർ 'ഇവൻ അങ്കരാജ്യത്തിന് യോഗ്യൻ' എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കണം.
തതസ്തസ്മിന്ക്ഷണേ കര്ണഃ സലാജകുസുമൈര്ഘടൈഃ। കാഞ്ചനൈഃ കാഞ്ചനേ പീഠേ മന്ത്രവിദ്ഭിര്മഹാരഥഃ
അന്നേരം തന്നെ, മഹാരഥിയായ കർണ്ണൻ, ചന്ദനവും പൂവുകളും അലങ്കരിച്ച കിണ്ണങ്ങളാൽ, പൊന്നിൻ പീഠത്തിൽ, മന്ത്രജ്ഞന്മാർക്ക് ഇടയിൽ, രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
അഭിഷിക്തോഽങ്ഗരാജേ സ ശ്രിയാ യുക്തോ മഹാബലഃ। `സ മൌലിഹാരകേയൂരഃ സഹസ്താഭരണാങ്ഗദഃ
അങ്ങനെ അങ്കരാജാവായി അഭിഷിക്തനായി, മഹാശക്തിയോടെ, കർണ്ണൻ മുടിയിലുമാലയും കൈകളിൽ കങ്കണങ്ങളും കൈവളകളും അണിഞ്ഞു.
രാജലിങ്ഗൈസ്തഥാഽന്യൈശ്ച ഭൂഷിതോ ഭൂഷണൈഃ ശുഭൈഃ।' സച്ഛത്രവാലവ്യജനോ ജയശബ്ദോത്തരേണ ച
രാജചിഹ്നങ്ങളാലും മറ്റു ഭംഗിയുള്ള ആഭരണങ്ങളാലും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, വെള്ള ചാമരയും കുടയും ജയഘോഷവും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഉവാച കൌരവം രാജന്വചനം സ വൃഷസ്തദാ। അസ്യ രാജ്യപ്രദാനസ്യ സദൃശം കിം ദദാനി തേ
അപ്പോൾ ആ മഹാപുരുഷൻ കൌരവരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ രാജ്യം നൽകിയതിന് ഞാൻ എന്ത് സമ്മാനം നൽകണം?'
പ്രബ്രൂഹി രാജശാര്ദൂല കര്താ ഹ്യസ്മി തഥാ നൃപ। അത്യന്തം സഖ്യമിച്ഛാമീത്യാഹ തം സ സുയോധനഃ
'രാജാധിരാജാ, പറയൂ, ഞാൻ അതു നിർവ്വഹിക്കും,' എന്നു കർണ്ണൻ പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം സുയോധനൻ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള സൗഹൃദം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
ഏവമുക്തസ്തതഃ കര്ണസ്തഥേതി പ്രത്യുവാച തമ്। ഹര്ഷാച്ചോഭൌ സമാശ്ലിഷ്യ പരാം മുദമവാപതുഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ കർണ്ണൻ 'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു. ഇരുവരും സന്തോഷത്തോടെ പരസ്പരം അണച്ചു പിടിച്ചു, അത്യന്തം ആനന്ദം അനുഭവിച്ചു.
തതഃ സ്രസ്തോത്തരപടഃ സപ്രസ്വേദഃ സവേപഥുഃ। വിവേശാധിരഥോ രങ്ഗം യഷ്ടിപ്രാണോ ഹ്വയന്നിവ
അതിനുശേഷം, മേൽവസ്ത്രം ഇടിഞ്ഞു, വിയർപ്പും വിറയലും കൊണ്ട്, അധിരഥൻ അരങ്ങിലേക്ക് കടന്നു വന്നു, ജീവൻ തന്നെ വിളിച്ചുപോലെയായിരുന്നു.
തമാലോക്യ ധനുസ്ത്യക്ത്വാ പിതൃഗൌരവയന്ത്രിതഃ। കര്ണോഽഭിഷേകാര്ദ്രശിരാഃ ശിരസാ സമവന്ദത
അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, അച്ഛനോടുള്ള ആദരവുകൊണ്ട് കർണ്ണൻ വില്ല് വച്ചുവെച്ചു, അഭിഷേകജലത്തിൽ തല еще നനഞ്ഞ്, തലകുന്നിച്ച് വന്ദിച്ചു.
തതഃ പാദാവവച്ഛാദ്യ പടാന്തേന സസംഭ്രമഃ। പുത്രേതി പരിപൂര്ണാര്ഥമബ്രവീദ്രഥസാരഥിമ്
അതിനുശേഷം, വസ്ത്രത്തിന്റെ അറ്റം കൊണ്ടു പാദങ്ങൾ മറച്ചു, ഭയത്താൽ വിറച്ച്, 'മകനേ' എന്നു അതിന്റെ അർത്ഥം പൂർണ്ണമായി പ്രകടിപ്പിച്ച് ആ രഥസാരഥിയോട് പറഞ്ഞു.
പരിഷ്വജ്യ ച തസ്യാഥ മൂര്ധാനം സ്നേഹവിക്ലവഃ। അങ്ഗരാജ്യാഭിഷേകാര്ദ്രമശ്രുഭിഃ സിഷിചേ പുനഃ
ശേഷം, അതിയായ സ്നേഹത്തിൽ കർണ്ണനെ അണച്ചു പിടിച്ചു, അങ്കരാജ്യാഭിഷേകജലത്തിൽ തല еще നനഞ്ഞ കർണ്ണന്റെ തല കണ്ണുനീർ കൊണ്ട് വീണ്ടും നനച്ചു.
തം ദൃഷ്ട്വാ സൂതപുത്രോഽയമിതി സംചിന്ത്യ പാണ്ഡവഃ। ഭീമസേനസ്തദാ വാക്യമബ്രവീത്പ്രഹസന്നിവ
അവൻ രഥസാരഥിയുടെ മകനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, പാണ്ഡവനായ ഭീമസേനൻ അപ്പോൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ന ത്വമര്ഹസി പാര്ഥേന സൂതപുത്ര രണേ വധമ്। കുലസ്യ സദൃശസ്തൂര്ണം പ്രതോദോ ഗൃഹ്യതാം ത്വയാ
'സൂതപുത്രാ, നീ പാർത്ഥനാൽ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെടാൻ യോജ്യനല്ല. നിന്റെ കുടുംബത്തിന് യോജ്യമായതുപോലെ വേഗം ചവിട്ടുപിടി എടുത്തു.'
അങ്ഗരാജ്യം ച നാര്ഹസ്ത്വമുപഭോക്തും നരാധമ। ശ്വാ ഹുതാശസമീപസ്ഥം പുരോഡാശമിവാധ്വരേ
'നീ അങ്കരാജ്യത്തിൽ ഭരിക്കാൻ യോജ്യനുമല്ല, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനേ, യജ്ഞത്തിൽ നായ്ക്ക് ഹോമഭാഗം കിട്ടുന്നതുപോലെയാണ് അത്.'
ഏവമുക്തസ്തതഃ കര്ണഃ കിംചിത്പ്രസ്ഫുരിതാധരഃ। ഗഗനസ്ഥം വിനിഃശ്വസ്യ ദിവാകരമുദൈക്ഷത
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കർണ്ണന്റെ അധരങ്ങൾ അല്പം വിറച്ചു; ആകാശത്തേക്ക് ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ട് സൂര്യനെയെ നോക്കി.
തതോ ദുര്യോധനഃ കോപാദുത്പപാത മഹാബലഃ। ഭ്രാതൃപദ്മവനാത്തസ്മാന്മദോത്കട ഇവ ദ്വിപഃ
അതിനുശേഷം, മഹാബലശാലിയായ ദുര്യോധനൻ സഹോദരന്മാരുടെ ഇടയിൽ നിന്ന് കോപത്തോടെ എഴുന്നേറ്റു, ഉന്മാദം പിടിച്ച ആന പോലെ.
സോഽബ്രവീദ്ഭീമകര്മാണം ഭീമസേനമവസ്ഥിതമ്। വൃകോദര ന യുക്തം തേ വചനം വക്തുമീദൃശമ്
അവിടെ നിലകൊണ്ട ഭീമസേനനോടു, മഹാവീര്യശാലിയായ വൃക്കോദരനോടു, അവൻ പറഞ്ഞു: 'നിനക്ക് ഇങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ പറയുന്നത് യോജിക്കുന്നതല്ല.'
ക്ഷത്രിയാണാം ബലം ജ്യഷ്ഠം യോക്തവ്യം ക്ഷത്രബന്ധുനാ। ശൂരാണാം ച നദീനാം ച പ്രഭവോ ദുര്വിഭാവനഃ
ക്ഷത്രിയന്മാർക്ക് ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി ഉപയോഗിക്കേണ്ടതാണു; ധീരന്മാരുടെയും നദികളുടെയും ഉത്ഭവം മനസ്സിലാക്കാൻ അത്ര എളുപ്പമല്ല.
സലിലാദുത്ഥിതോ വഹ്നിര്യേന വ്യാപ്തം ചരാചരമ്। ദധീചസ്യാസ്ഥിതോ വജ്രം കൃതം ദാനവസൂദനമ്
ജലത്തിൽ നിന്നു അഗ്നി ഉദിച്ചുവന്നു; അതു സകല ചലനസ്ഥിരജാലങ്ങളെയും വ്യാപിച്ചു. ദധീചിയുടെ അസ്ഥികളിൽ നിന്നു ദാനവന്മാരെ സംഹരിച്ച വജ്രം ഉണ്ടാക്കി.
ആഗ്നേയഃ കൃത്തികാപുത്രോ രൌദ്രോ ഗാങ്ഗേയ ഇത്യപി। ശ്രൂയതേ ഭഗവാന്ദേവഃ സര്വഗുഹ്യമയോ ഗുഹഃ
അഗ്നിയിൽ ജനിച്ചവൻ, കൃതികയുടെ മകൻ, ഭയങ്കരൻ, ഗംഗയുടെ മകൻ—എന്നിങ്ങനെയുള്ള എല്ലാ രഹസ്യങ്ങളും നിറഞ്ഞ ദൈവമായ ഗുഹൻ എന്നാണു കേൾക്കപ്പെടുന്നത്.
ക്ഷത്രിയേഭ്യശ്ച യേ ജാതാ ബ്രാഹ്മണാസ്തേ ച തേ ശ്രുതാഃ। വിശ്വാമിത്രപ്രഭൃതയഃ പ്രാപ്താ ബ്രഹ്മത്വമവ്യയമ്
ക്ഷത്രിയരിൽ നിന്നു ജനിച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാരും പ്രശസ്തരാണ്; വിശ്വാമിത്രനും മറ്റ് പലരും ശാശ്വതമായ ബ്രഹ്മത്വം നേടിയവരാണ്.
ആചാര്യഃ കലശാജ്ജാതോ ദ്രോണഃ ശസ്ത്രഭൃതാം വരഃ। ഗൌതമസ്യാന്വവായേ ച ശരസ്തമ്ബാച്ച ഗൌതമഃ
ശസ്ത്രങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ ദ്രോണം ഒരു കലശത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചു; ഗൗതമൻ ഗൗതമകുലത്തിൽ, ഒരു കിഴങ്ങുകൂട്ടത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്.
ഭവതാം ച യഥാ ജന്മ തദപ്യാഗമിതം മയാ। സകുണ്ഡലം സകവചം സര്വലക്ഷണലക്ഷിതമ്। കഥമാദിത്യസദൃശം മൃഗീ വ്യാഘ്രം ജനിഷ്യതി
നിങ്ങളുടെ ജനനകഥയും ഞാൻ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; കുണ്ഡലവും കവചവും ധരിച്ച് എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളോടും കൂടിയവനായി, ഒരു പുലിക്കുട്ടി സൂര്യനെപ്പോലെ ഒരാളെ പ്രസവിച്ചു.
പൃഥിവീരാജ്യമര്ഹോഽയം നാങ്ഗരാജ്യം നരേശ്വരഃ। അനേന ബാഹുവീര്യേണ മയാ ചാജ്ഞാനുവര്തിനാ
ഈ രാജാവ് ഭൂമിയിലെ ആധിപത്യം അർഹിക്കുന്നവനാണ്, ആംഗരാജ്യത്തിൻറെ മാത്രം അല്ല; തന്റെ ബാഹുവീര്യത്താൽ, എന്നെ അനുസരിക്കുന്നവനായി കൂടെവെച്ചുകൊണ്ട്.
യസ്യ വാ മനുജസ്യേദം ന ക്ഷാന്തം മദ്വിചേഷ്ടിതമ്। രഥമാരുഹ്യ പദ്ഭ്യാം സ വിനാമയതു കാര്മുകമ്
ഇവിടെ ആരെങ്കിലും എന്റെ പ്രവൃത്തികൾ സഹിക്കാനാവാത്തവനുണ്ടെങ്കിൽ, അവൻ രഥത്തിൽ കയറി, സ്വന്തം കൈകളാൽ വില്ല് വളയ്ക്കട്ടെ.
തതഃ സര്വസ്യ രങ്ഗസ്യ ഹാഹാകാരോ മഹാനഭൂത്। സാധുവാദാനുസംബദ്ധഃ സൂര്യശ്ചാസ്തമുപാഗമത്
അപ്പോൾ ആ കളരിയിൽ വലിയ ഒരു ഉproar ഉയർന്നു; 'ശബാശ്' എന്നുള്ള കൂശലുകൾക്കിടയിൽ സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചു.
തതോ ദുര്യോധനഃ കര്ണമാലമ്ബ്യാഗ്രകരേ നൃപഃ। ദീപികാഭിഃ കൃതാലോകസ്തസ്മാദ്രങ്ഗാദ്വിനിര്യയൌ
അതിനുശേഷം, രാജാവായ ദുര്യോധനൻ കർണ്ണന്റെ കൈ പിടിച്ച്, വിളക്കുകൾകൊണ്ടു പ്രകാശിപ്പിച്ച വഴി വഴി കളരിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു പോയി.
പാണ്ഡവാശ്ച സഹദ്രോണാഃ സകൃപാശ്ച വിശാംപതേ। ഭീഷ്മേണ സഹിതാഃ സര്വേ യയുഃ സ്വം സ്വം നിവേശനമ്
പാണ്ഡവന്മാരും ദ്രോണമുനിയും കൃപാചാര്യനും, ഭീഷ്മനോടൊപ്പം, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ താമസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി.