സോഽബ്രവീന്മേഘഗമ്ഭീരസ്വരേണ വദതാം വരഃ। ഭ്രാതാ ഭ്രാതരമജ്ഞാതം സാവിത്രഃ പാകശാസനിമ്
പിന്നീട്, വാക്കുകളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അവൻ, മേഘംപോലുള്ള ഗംഭീരമായ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു: 'സഹോദരൻ സഹോദരനെ നേരിടുന്നു, സാവിത്രിയുടെ മകൻ വജ്രധാരിയെ നേരിടുന്നു.'
പാര്ഥ യത്തേ കൃതം കര്മ വിശേഷവദഹം തതഃ। കരിഷ്യേ പശ്യതാം നൄണാം മാഽഽത്മനാ വിസ്മയം ഗമഃ
'പാർഥാ, നീ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾ എല്ലാം ഞാൻ ഇപ്പോൾ ഈ പുരുഷന്മാരുടെ മുന്നിൽ തന്നെ ചെയ്യും; എന്നിൽ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ട.'
അസമാപ്തേ തതസ്തസ്യ വചനേ വദതാം വര। യന്ത്രോത്ക്ഷിപ്ത ഇവോത്തസ്ഥൌ ക്ഷിപ്രം വൈ സര്വതോ ജനഃ
അവൻ വാക്ക് പൂർത്തിയാക്കുന്നതിന് മുമ്പേ, അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും യന്ത്രത്തിൽ ഉയർത്തിയതുപോലെ ഉടൻ എഴുന്നേറ്റു.
പ്രീതിശ്ച മനുജവ്യാഘ്ര ദുര്യോധനമുപാവിശത്। ഹ്രീശ്ച ക്രോധശ്ച ബീഭത്സും ക്ഷണേനാന്വാവിവേശ ഹ
പിന്നീട്, മനുഷ്യസിംഹനായ ദുര്യോധനന്റെ മനസ്സിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു; അർജുനന്റെ മനസ്സിൽ ലജ്ജയും കോപവും ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.
തതോ ദ്രോണാഭ്യനുജ്ഞാതഃ കര്ണഃ പ്രിയരണഃ സദാ। യത്കൃതം തത്ര പാര്ഥേന തച്ചകാര മഹാബലഃ
അതിനുശേഷം, ദ്രോണന്റെ അനുമതിയോടെ, യുദ്ധം സ്നേഹിക്കുന്ന കർണ്ണൻ, പാർഥൻ ചെയ്തതെല്ലാം അതേപോലെ തന്റെ വലിയ ശക്തി കാണിച്ച് ചെയ്തു.
അഥ ദുര്യോധനസ്തത്ര ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ ഭാരത। കര്ണം പരിഷ്വജ്യ മുദാ തതോ വചനമബ്രവീത്
അപ്പോൾ, ദുര്യോധനൻ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ കർണ്ണനെ അണച്ചു പിടിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
സ്വാഗതം തേ മഹാബാഹോ ദിഷ്ട്യാ പ്രാപ്തോഽസി മാനദ। അഹം ച കുരുരാജ്യം ച യഥേഷ്ടമുപഭുജ്യതാമ്
'സ്വാഗതം, മഹാബാഹുവേ! ഭാഗ്യവശാൽ നീ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു, മാനദാനമേ. ഞാൻ കൂടെ, നീ ഇഷ്ടംപോലെ കുരുരാജ്യവും അതിന്റെ ആനന്ദങ്ങളും അനുഭവിക്കൂ.'
കൃതം സര്വമഹം മന്യേ സഖിത്വം ച ത്വയാ വൃണേ। ദ്വന്ദ്വയുദ്ധം ച പാര്ഥേന കര്തുമിച്ഛാമ്യഹം പ്രഭോ
'എനിക്ക് എല്ലാം പൂർത്തിയായതായി തോന്നുന്നു, നീയെയാണ് ഞാൻ സ്നേഹിതനായി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. കർണ്ണാ, ഞാൻ പാർഥനുമായി ഒരു ഇരട്ടയുദ്ധം കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.'
ഏവമുക്തസ്തു കര്ണേന രാജന്ദുര്യോധനസ്തദാ। കര്ണം ദീര്ഘാഞ്ചിതഭുജം പരിഷ്വജ്യേദമബ്രവീത്
ഇങ്ങനെ കർണ്ണൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ, രാജാവായ ദുര്യോധനൻ ദീർഘമായ കൈകളുള്ള കർണ്ണനെ അണച്ചു പിടിച്ച് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
ഭുങ്ക്ഷ്വ ഭോഗാന്മയാ സാര്ധം ബന്ധൂനാം പ്രിയകൃദ്ഭവ। ദുര്ഹൃദാം കുരു സര്വേഷാം മൂര്ധ്നി പാദമരിന്ദമ
'എന്നോടൊപ്പം ആനന്ദങ്ങൾ അനുഭവിക്കൂ, ബന്ധുക്കൾക്ക് പ്രിയനായിരിക്കുക; ശത്രുക്കളുടെ തലയിൽ കാൽ വെച്ച് ജയിച്ചവനാവുക.'
തതഃ ക്ഷിപ്തമിവാത്മാനം മത്വാ പാര്ഥോഽഭ്യഭാഷത। കര്ണം ഭ്രാതൃസമൂഹസ്യ മധ്യേഽചലമിവ സ്ഥിതമ്
അപ്പോൾ പാർഥൻ, താനെ താൻ അവഗണിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ കരുതി, സഹോദരന്മാരുടെ നടുവിൽ അചഞ്ചലനായി നില്ക്കുന്ന കർണ്ണനോട് പറഞ്ഞു:
അനാഹൂതോപസൃഷ്ടാനാമനാഹൂതോപജല്പിനാമ്। യേ ലോകാസ്താന്ഹതഃ കര്ണ മയാ ത്വം പ്രതിപത്സ്യസേ
'ആഹ്വാനം ചെയ്യപ്പെടാതെ ഇടപെടുന്നവർക്കും, വിളിക്കാതെ സംസാരിക്കുന്നവർക്കും ലഭിക്കുന്ന ലോകങ്ങൾ, കർണ്ണാ, നീ എന്റെ കൈയിൽ വീണു അതെ ലോകങ്ങൾ നേടും.'
രങ്ഗോഽയം സര്വസാമാന്യഃ കിമത്ര തവ ഫാല്ഗുന। വീര്യശ്രേഷ്ഠാശ്ച രാജാനോ ബലം ധര്മോഽനുവര്തതേ
ഈ അരങ്ങ് എല്ലാവർക്കും തുറന്നതാണ്, ഫാൽഗുണാ, നിനക്ക് ഇവിടെ എന്ത് അവകാശമുണ്ട്? രാജാക്കന്മാരിൽ ധൈര്യത്തിൽ മികച്ചവരാണ് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്, ശക്തി എന്നും ധർമ്മത്തെ പിന്തുടരുന്നു.
കിം ക്ഷേപൈര്ദുര്ബലായാസൈഃ ശരൈഃ കഥയ ഭാരത। ഗുരോഃ സമക്ഷം യാവത്തേ ഹരാമ്യദ്യ ശിരഃ ശരൈഃ
ബാരതാ, ദുർബലരോടു അമ്പും പരിശ്രമവും വൃഥാ ചെലവാക്കേണ്ടതെന്ത്? ഗുരുവിന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ, ഇന്നാണ് ഞാൻ അമ്പുകൊണ്ട് നിന്റെ തല എടുത്തു കാണിക്കുക.
തതോ ദ്രോണാഭ്യനുജ്ഞാതഃ പാര്തഃ പരപുരഞ്ജയഃ। ഭ്രാതൃഭിസ്ത്വരയാശ്ലിഷ്ടോ രണായോപജഗാമ തമ്
അപ്പോൾ ദ്രോണന്റെ അനുമതിയോടെ, ശത്രുനഗരങ്ങൾ കീഴടക്കിയ പാർഥൻ സഹോദരന്മാർ ആവേശത്തോടെ ചേർന്ന്, യുദ്ധത്തിനായി അവന്റെ അടുത്തെത്തി.
തതോ ദുര്യോധനേനാപി സ ഭ്രാത്രാ സമരോദ്യതഃ। പരിഷ്വക്തഃ സ്ഥിതഃ കര്ണഃ പ്രഗൃഹ്യ സശരം ധനുഃ
അതേസമയം, യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറായ കർണ്ണനെയും സഹോദരൻ ദുര്യോധനൻ ചേർന്ന് ആലിംഗനം ചെയ്തു. അമ്പുകളും വില്ലും പിടിച്ച് കർണ്ണൻ നില്ക്കുന്നു.
തതഃ സവിദ്യുത്സ്തനിതൈഃ സേന്ദ്രായുധപുരോഗമൈഃ। ആവൃതം ഗഗനം മേഘൈര്ബലാകാപങ്ക്തിഹാസിഭിഃ
അപ്പോൾ ഇടിമിന്നലും ഇടിമുഴക്കവും കൂടിയ മേഘങ്ങൾ, ഇന്ദ്രന്റെ ആയുധങ്ങൾ മുൻപിൽ, ആകാശം മുഴുവൻ മൂടി, പക്ഷികൾ വരിയായി പറന്നു.
തതഃ സ്നേഹാദ്ധരിഹയം ദൃഷ്ട്വാ രങ്ഗാവലോകിനമ്। ഭാസ്കരോഽപ്യനയന്നാശം സമീപോപഗതാന്ഘനാന്
അപ്പോൾ ഹരിയുടെ കുതിരയുടെ മകനായവൻ അരങ്ങ് നോക്കുന്നത് സ്നേഹത്തോടെ കണ്ട സൂര്യൻ അടുത്തെത്തി, കൂടിച്ചേർന്ന മേഘങ്ങൾ അകറ്റി.
മേഘച്ഛായോപഗൂഢസ്തു തതോഽദൃശ്യത ഫാല്ഗുനഃ। സൂര്യാതപപരിക്ഷിപ്തഃ കര്ണോഽപി സമദൃശ്യത
അപ്പോൾ ഫാൽഗുണൻ മേഘങ്ങളുടെ നിഴലിൽ മറഞ്ഞു, കർണ്ണൻ സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് തെളിഞ്ഞു.
ധാര്തരാഷ്ട്രാ യതഃ കര്ണസ്തസ്മിന്ദേശേ വ്യവസ്ഥിതാഃ। ഭാരദ്വാജഃ കൃപോ ഭീഷ്മോ യതഃ പാര്ഥസ്തതോഽഭവന്
കർണ്ണൻ നിന്ന സ്ഥലത്ത് ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാർ കൂട്ടമായി നിന്നു; പാർഥൻ നിന്നിടത്ത് ഭരദ്വാജൻ, കൃപൻ, ഭീഷ്മൻ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദ്വിധാ രങ്ഗഃ സമഭവത്സ്ത്രീണാം ദ്വൈധമജായത। കുന്തിഭോജസുതാ മോഹം വിജ്ഞാതാര്ഥാ ജഗാമ ഹ
അരങ്ങ് രണ്ടായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു, സ്ത്രീകളും രണ്ടായി പിരിഞ്ഞു. കുന്തിഭോജന്റെ മകൾ സത്യം മനസ്സിലാക്കി ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി.
താം തഥാ മോഹമാപന്നാം വിദുരഃ സര്വധര്മവിത്। കുന്തീമാശ്വാസയാമാസ പ്രേഷ്യാഭിശ്ചന്ദനോദകൈഃ
അങ്ങനെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായ കുന്തിയെ, സർവ്വധർമ്മം അറിയുന്ന വിദ്യുരൻ, ദാസിമാരുടെ സഹായത്തോടും തണുത്ത ചന്ദനജലത്തോടും കൂടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
തതഃ പ്രത്യാഗതപ്രാണാ താവുഭൌ പരിദംശിതൌ। പുത്രൌ ദൃഷ്ട്വാ സുസംഭ്രാന്താ നാന്വപദ്യത കിംചന
ശ്വാസം വീണ്ടെടുത്ത ശേഷം, അവൾ ഭയത്തോടെയും ഉത്കണ്ഠയോടെയും ഇരുവരും പുത്രന്മാരെയും നോക്കി, എന്നാൽ അതീവ വിഷമത്തിൽ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
താവുദ്യതമഹാചാപൌ കൃപഃ ശാരദ്വതോഽബ്രവീത്। ദ്വന്ദ്വയുദ്ധസമാചാരേ കുശലഃ സര്വധര്മവിത്
വലിയ വില്ലുകൾ ഉയർത്തിയ ഇരുവരോടും, ഏകയുദ്ധത്തിന്റെ നിയമങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, സർവ്വധർമ്മം അറിയുന്ന ശാരദ്വതപുത്രൻ കൃപൻ പറഞ്ഞു.
അയം പൃഥായാസ്തനയഃ കനീയാന്പാണ്ഡുനന്ദനഃ। കൌരവോ ഭവതാ സാര്ധം ദ്വന്ദ്വയുദ്ധം കരിഷ്യതി
ഇവൻ പൃഥയുടെ ഇളയ മകനും പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രനുമാണ്; കൌരവൻ നിനക്കൊപ്പം ഏകയുദ്ധം നടത്തും.
ത്വമപ്യേവം മഹാബാഹോ മാതരം പിതരം കുലമ്। കഥയസ്വ നരേന്ദ്രാണാം യേഷാം ത്വം കുലഭൂഷണമ്
നീയും, മഹാബാഹുവേ, രാജാക്കന്മാരുടെ മുന്നിൽ നിന്റെ അമ്മയെയും അച്ഛനെയും വംശത്തെയും അറിയിക്കണം; നീയാണ് നിന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ അഭിമാനം.
തതോ വിദിത്വാ പാര്ഥസ്ത്വാം പ്രതിയോത്സ്യതി വാ ന വാ। വൃഥാകുലസമാചാരൈര്ന യുധ്യന്തേ നൃപാത്മജാഃ
ഇത് അറിഞ്ഞ ശേഷം, പാർഥൻ നിന്റെ വെല്ലുവിളി സ്വീകരിക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്ന് അറിയാം; വംശം അറിയാത്തവരുമായി രാജകുമാരന്മാർ യുദ്ധം ചെയ്യാറില്ല.
ഏവമുക്തസ്യ കര്ണസ്യ വ്രീഡാവനതമാനനമ്। ബഭൌ വര്ഷാമ്ബുവിക്ലിന്നം പദ്മമാഗലിതം യഥാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കർണ്ണന്റെ മുഖം ലജ്ജയിൽ താഴ്ന്നു, മഴയിൽ നനഞ്ഞു വീണു കിടക്കുന്ന താമരപൂവ് പോലെ.
ആചാര്യ ത്രിവിധാ യോനീ രാജ്ഞാം ശാസ്ത്രവിനിശ്ചയേ। സത്കുലീനശ്ച ശൂരശ്ച യശ്ച സേനാം പ്രകര്ഷതി
ആചാര്യനേ, രാജവംശത്തിൽ മൂന്നു വിധം ജനനം ഉണ്ട് എന്ന് ശാസ്ത്രങ്ങൾ പറയുന്നു: ഉചിതമായ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, ധൈര്യശാലിയായവൻ, സൈന്യത്തെ നയിക്കുന്നവൻ.
അദ്ഭ്യോഽഗ്നിര്ബ്രഹ്മതഃ ക്ഷത്രമശ്മനോ ലോഹമുത്ഥിതമ്। തേഷാം സര്വത്രഗം തേജഃ സ്വാസു യോനിഷു ശാമ്യതി
ജലത്തിൽ നിന്ന് അഗ്നി, ബ്രാഹ്മണനിൽ നിന്ന് ക്ഷത്രിയൻ, കല്ലിൽ നിന്ന് ഇരിമ്പ് ഉദ്ഭവിക്കുന്നു; ഇവയുടെ ശക്തി എല്ലായിടത്തും വ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, ഓരോന്നിന്റെയും ഉറവിടത്തിലാണ് അതു വിശ്രമിക്കുന്നത്.