ന ച തേ മാനുഷേഷ്വേതത്പ്രയോക്തവ്യം കഥംചന। ജഗദ്വിനിര്ദഹേദേതദല്പതേജസി പാതിതമ്
പക്ഷേ, മനുഷ്യരില് ആരോടും ഇതു ഒരിക്കലും ഉപയോഗിക്കരുത്; ശക്തി കുറഞ്ഞവനോടു ഉപയോഗിച്ചാല് ലോകം തന്നെ നശിക്കും.
അസാമാന്യമിദം താത ലോകേഷ്വസ്ത്രം നിഗദ്യതേ। തദ്ധാരയേഥാഃ പ്രയതഃ ശൃണു ചേദം വചോ മമ
മകനേ, ഈ ആയുധം ലോകത്ത് അപൂര്വ്വമായതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; അതിനാല് അതിനെ ശ്രദ്ധയോടെ കൈവശം വെയ്ക്കണം, എന്റെ വാക്കുകള് കേള്ക്കൂ.
ബാധേതാമാനുഷഃ ശത്രുര്യദി ത്വാം വീര കശ്ചന। തദ്വധായ പ്രയുഞ്ജീഥാസ്തദസ്ത്രമിദമാഹവേ
വീരനേ, മനുഷ്യരില് ആരെങ്കിലും നിന്നെ അതിക്രമിച്ചാല് അവനെ സംഹരിക്കാന് യുദ്ധത്തില് ഈ ആയുധം ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്.
തഥേതി സംപ്രതിശ്രുത്യ ബീഭത്സുഃ സ കൃതാഞ്ജലിഃ। ജഗ്രാഹ പരമാസ്ത്രം തദാഹ ചൈനം പുനര്ഗുരുഃ। ഭവിതാ ത്വത്സമോ നാന്യഃ പുമാഁല്ലോകേ ധനുര്ധരഃ
അര്ജുനന് അങ്ങനെ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് കൈകൂപ്പി ആ പരമായുധം സ്വീകരിച്ചു; പിന്നെയും ഗുരു അവനോട് പറഞ്ഞു: 'ലോകത്ത് നിന്നെപ്പോലൊരു വില്ലാളന് വേറൊരാളില്ല.'
കൃതാസ്ത്രാന്ധാര്തരാഷ്ട്രാംശ്ച പാണ്ഡുപുത്രാംശ്ച ഭാരത। ദൃഷ്ട്വാ ദ്രോണോഽബ്രവീദ്രാജന്ധൃതരാഷ്ട്രം ജനേശ്വരമ്
ധൃതരാഷ്ട്രനും പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കളും ആയുധവിദ്യയില് പ്രാവീണ്യം നേടിയതറിഞ്ഞ ദ്രോണന് രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രനോട് പറഞ്ഞു.
കൃപസ്യ സോമദത്തസ്യ വാഹ്ലീകസ്യ ച ധീമതഃ। ഗാങ്ഗേയസ്യ ച സാന്നിധ്യേ വ്യാസസ്യ വിദുരസ്യ ച
കൃപ, സോമദത്തന്, ബാഹ്ലികന്, ഗാംഗേയന്, വ്യാസന്, വിദ്യുര് ഇവരുടെ സാന്നിധ്യത്തിലായിരുന്നു ഇത്.
രാജന്സംപ്രാപ്തവിദ്യാസ്തേ കുമാരാഃ കുരുസത്തമ। തേ ദര്ശയേയുഃ സ്വാം ശിക്ഷാം രാജന്നനുമതേ തവ
കുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവേ, രാജകുമാരന്മാര് ഇപ്പോള് വിദ്യയില് പ്രാവീണ്യം നേടി; നിങ്ങളുടെ അനുമതിയോടെ അവര് അവരുടെ കഴിവ് കാണിക്കട്ടെ.
തതോഽബ്രവീന്മഹാരാജഃ പ്രഹൃഷ്ടേനാന്തരാത്മനാ
അതിനുശേഷം മഹാരാജാവ് ഹൃദയത്തില് ആനന്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു.
യദാനുമന്യസേ കാലം യസ്മിന്ദേശേ യഥായഥാ। തഥാതഥാ വിധാനായ സ്വയമാജ്ഞാപയസ്വ മാമ്
നീ യോജിച്ച സമയത്തും സ്ഥലത്തും എങ്ങനെ വേണമെങ്കിലും, അതുപോലെ ക്രമീകരിക്കാന് എന്നോട് നേരിട്ട് കല്പിക്കൂ.
സ്പൃഹയാമ്യദ്യ നിര്വേദാന്പുരുഷാണാം സചക്ഷുഷാമ്। അസ്ത്രഹേതോഃ പരാക്രാന്താന്യേ മേ ദ്രക്ഷ്യന്തി പുത്രകാന്
ഇന്ന് എന്റെ കണ്ണുകള് കൊണ്ട് എന്റെ മക്കള് ആയുധവിദ്യയില് പരാക്രമം കാണിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ മറികടക്കുന്നത് കാണാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ക്ഷത്തര്യദ്ഗുരുരാചാര്യോ ബ്രവീതി കുരു തത്തഥാ। ന ഹീദൃശം പ്രിയം മന്യേ ഭവിതാ ധര്മവത്സല
ക്ഷത്താ, ഗുരു എന്ത് കല്പിച്ചാലും അതു ചെയ്യണം; ധര്മത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവാ, അതിനേക്കാള് പ്രിയപ്പെട്ടത് ഒന്നുമില്ലെന്ന് ഞാന് കരുതുന്നു.
തതോ രാജാനമാമന്ത്ര്യ വിദുരാനുമതോപി ഹി। ഭാരദ്വാജോ മഹാപ്രാജ്ഞോ മാപയാമാസ മേദിനീമ്
അതിനുശേഷം രാജാവിനോട് അനുമതി വാങ്ങി, വിദ്യുരിന്റെ സമ്മതത്തോടുകൂടി, ഭാരദ്വാജന് ആ ജ്ഞാനി നിലം അളന്നു തയ്യാറാക്കി.
സമാമവൃക്ഷാം നിര്ഗുലമാമുദക്പ്രവണസംസ്ഥിതാമ്। തസ്യാം ഭൂമൌ ബലിം ചക്രേ തിഥൌ നക്ഷത്രപൂജിതേ
വൃക്ഷങ്ങളോ ചരണ്ടുകളോ ഇല്ലാത്ത സമതലഭൂമിയിൽ, വെള്ളം സമീപമുള്ള സ്ഥലത്ത്, ചന്ദ്രനക്ഷത്രങ്ങൾ അനുകൂലമായ ഒരു പുണ്യദിനത്തിൽ അവൻ ബലികഴിച്ചു.
അവഘുഷ്ടം പുരം ചാപി തദര്ഥം ഭരതര്ഷഭ। രങ്ഗഭൂമൌ സുവിപുലം ശാസ്ത്രദൃഷ്ടം യഥാവിധി
അത് വേണ്ടി, ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവേ, നഗരത്തിൽ മുഴുവൻ അറിയിപ്പു നൽകി, ശാസ്ത്രാനുസൃതമായും യഥാവിധിയുമുള്ള വലിയൊരു അരങ്ങും ഒരുക്കി.
പ്രേക്ഷാഗാരം സുവിഹിതം ചക്രസ്തേ തസ്യ ശില്പിനഃ। രക്ഷാം സര്വായുധോപേതാം സ്ത്രീണാം ചൈവ നരര്ഷഭ
അവിടെ ശില്പികൾ സുനിശിതമായ ഒരു ദർശനമന്ദപം നിർമ്മിച്ചു; ആയുധധാരികളായ സംരക്ഷകരെയും സ്ത്രീകൾക്കുള്ള സുരക്ഷയും ഒരുക്കി.
മഞ്ചാംശ്ച കാരയാമാസുര്യത്ര ജാനപദാ ജനാഃ। വിപുലാനുച്ഛ്രയോപേതാഞ്ശിബികാശ്ച മഹാധനാഃ
ജനങ്ങൾ ഇരിക്കാൻ വലിയ ഉയരമുള്ള മഞ്ചകളും, സമ്പന്നരും ഭംഗിയുമുള്ള ശിബികകളും അവിടെ ഒരുക്കി.
തസ്മിംസ്തതോഽഹനി പ്രാപ്തേ രാജാ സസചിവസ്തദാ। `സാന്തഃപുരഃ സഹാമാത്യോ വ്യാസസ്യാനുമതേ തദാ।' ഭീഷ്മം പ്രമുഖതഃ കൃത്വാ കൃപം ചാചാര്യസത്തമമ്
ആ ദിവസം എത്തിയപ്പോൾ, രാജാവും മന്ത്രിമാരും അന്തഃപുരവും, വ്യാസന്റെ അനുമതിയോടെ, ഭീഷ്മനെ മുൻപിൽ വെച്ച്, മഹാനായ ഗുരു കൃപനെയും കൂട്ടി അവിടെ എത്തി.
ബാഹ്ലീകം സോമദത്തം ച ഭൂരിശ്രവസമേവ ച। കുരൂനന്യാംശ്ച സചിവാനാദായ നഗരാദ്ബഹിഃ
ബാഹ്ലീകനെ, സോമദത്തനെയും, ഭൂരിശ്രവസ്സിനെയും, മറ്റു കുറുവംശീയരെയും മന്ത്രിമാരെയും നഗരത്തിൽ നിന്ന് കൂട്ടി കൊണ്ടുവന്നു.
രങ്ഗഭൂമിം സമാസാദ്യ ബ്രാഹ്മണൈഃ സഹിതോ നൃപഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാരോടൊപ്പം രാജാവ് അരങ്ങിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
മുക്താജാലപരിക്ഷിപ്തം വൈദൂര്യമമിശോഭിതമ്। ശാതകുമ്ഭമയം ദിവ്യം പ്രേക്ഷാഗാരമുപാഗമത്
മുത്തു വലകളും വൈഡൂര്യമണികൾക്കൊണ്ടും തിളങ്ങുന്ന പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ദിവ്യമായ ദർശനമന്ദപത്തിലേക്ക് അവൻ കടന്നു.
ഗാന്ധാരീ ച മഹാഭാഗാ കുന്തീ ച ജയതാം വര। സ്ത്രിയശ്ച രാജ്ഞഃ സര്വാസ്താഃ സപ്രേഷ്യാഃ സപരിച്ഛദാഃ
മഹാഭാഗയായ ഗാന്ധാരിയും വിജയികളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ കുഞ്ഞിയും, രാജാവിന്റെ എല്ലാ സ്ത്രീകളും അവരുടെ ദാസിമാരും ആഭരണങ്ങളുമൊത്ത് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹര്ഷാദാരുരുഹുര്മഞ്ചാന്മേരും ദേവസ്ത്രിയോ യഥാ। ബ്രാഹ്മണക്ഷത്രിയാദ്യം ച ചാതുര്വര്ണ്യം പുരാദ്ദ്രുതമ്
സന്തോഷത്തോടെ അവർ മഞ്ചകളിൽ കയറി, ദേവസ്ത്രികൾ മെരുപർവതത്തിൽ കയറുന്നതുപോലെ; ബ്രാഹ്മണർ, ക്ഷത്രിയർ തുടങ്ങി നാലു വർണ്ണക്കാരും നഗരത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ എത്തി.
ദര്ശനേപ്സുഃ സമഭ്യാഗാത്കുമാരാണാം കൃതാസ്ത്രതാമ്। ക്ഷണേനൈകസ്ഥതാം തത്ര ദര്ശനേപ്സുര്ജഗാമ ഹ
അസ്ത്രവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ രാജകുമാരന്മാരെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച ജനങ്ങൾ, ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അവിടെ ഒത്തുചേർന്നു.
പ്രവാദിതൈശ്ച വാദിത്രൈര്ജനകൌതൂഹലേന ച। മഹാര്ണവ ഇവ ക്ഷുബ്ധഃ സമാജഃ സോഽഭവത്തദാ
വാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തിലും ജനങ്ങളുടെ ആവേശത്തിലും ആ സമ്മേളനം വലിയ കടലുപോലെ അലയടിച്ചു.
തതഃ ശുക്ലാമ്ബരധരഃ ശുക്ലയജ്ഞോപവീതവാന്। ശുക്ലകേശഃ സിതശ്മശ്രുഃ ശുക്ലാല്യാനുലേപനഃ
ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിച്ചും, വെള്ളയജ്ഞോപവീതം, വെള്ളമുടിയും വെള്ളമൂച്ചയും, വെള്ളതൈലം പുരട്ടിയും ആചാര്യൻ അപ്പോൾ അകത്തു കടന്നു.
രങ്ഗമധ്യം തദാചാര്യഃ സപുത്രഃ പ്രവിവേശ ഹ। നഭോ ജലധരൈര്ഹീനം സാങ്ഗാരക ഇവാംശുമാന്
ആ ആചാര്യൻ തന്റെ മകനോടൊപ്പം അരങ്ങിന്റെ നടുവിലേക്ക് കടന്നു, മേഘങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ആകാശത്തിൽ ചൊരിഞ്ഞിരിക്കുന്ന സൂര്യനും അങ്ങാരകനും പോലെ.
വ്യാസസ്യാനുമതേ ചക്രേ ബലിം ബലവതാം വരഃ। ബ്രാഹ്മണാംസ്തു സുമന്ത്രജ്ഞാന്കാരയാമാസ മങ്ഗലമ്
വ്യാസന്റെ അനുമതിയോടെ, ശക്തന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ ബലി അർപ്പിച്ചു; മന്ത്രജ്ഞന്മാരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കൊണ്ട് മംഗളകർമ്മങ്ങളും നടത്തിച്ചു.
സുവര്ണമണിരത്നാനി വസ്ത്രാണി വിവിധാനി ച। പ്രദദൌ ദക്ഷിണാം രാജാ ദ്രോണായ ച കൃപായ ച
രാജാവ് പൊന്നും രത്നങ്ങളും വിവിധ വസ്ത്രങ്ങളും ദാനമായി ദ്രോണനും കൃപനും നൽകി.
സുഖപുണ്യാഹഘോഷസ്യ പുണ്യസ്യ സമനന്തരമ്। വിവിശുര്വിവിധം ഗൃഹ്യ ശസ്ത്രോപകരണം നരാഃ
പുണ്യവും സന്തോഷവും പ്രഖ്യാപിച്ചശേഷം, പുരുഷന്മാർ ഓരോരുത്തരും വിവിധ ആയുധോപകരണങ്ങൾ കൈയിൽ എടുത്ത് അകത്തു കടന്നു.
തതോ ബദ്ധാങ്ഗുലിത്രാണാ ബദ്ധകക്ഷ്യാ മഹാരഥാഃ। ബദ്ധഥൂണാഃ സധനുഷോ വിവിശുര്ഭരതര്ഷഭാഃ
അതിനുശേഷം, വിരൽരക്ഷകളും കക്ഷ്യാബന്ധങ്ങളും ക്വിവറും വില്ലും കെട്ടിയ മഹാരഥന്മാർ, ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠന്മാർ അകത്തു കടന്നു.