കനിഷ്ഠജാതം സ മുനിര്ഭ്രാതാ ഭ്രാതരമന്തികേ। അഗ്നിവേശ്യസ്തഥാ ദ്രോണം തദാ ഭരതസത്തമ।' ഭാരദ്വാജം തദാഗ്നേയം മഹാസ്ത്രം പ്രത്യപാദയത്
അഗ്നിവേശ്യൻ എന്ന സന്യാസി, തന്റെ ഇളയസഹോദരനായ ദ്രോണമുനിക്ക് ഭരദ്വാജന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ആ മഹത്തായ അഗ്നിയസ്ത്രം നൽകി.
ഭരദ്വാജസഖാ ചാസീത്പൃഷതോ നാമ പാര്ഥിവഃ। തസ്യാപി ദ്രുപദോ നാമ തഥാ സമഭവത്സുതഃ
ഭരദ്വാജന്റെ സുഹൃത്തായ പൃഷതൻ എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; അവനു ദ്രുപദൻ എന്നൊരു പുത്രനും ജനിച്ചു.
സ നിത്യമാശ്രമം ഗത്വാ ദ്രോണേന സഹ പാര്ഥിവഃ। ചിക്രീഡാധ്യയനം ചൈവ ചകാര ക്ഷത്രിയര്ഷഭഃ
ആ രാജകുമാരൻ എപ്പോഴും ആശ്രമത്തിൽ ചെന്നു, ദ്രോണനോടൊപ്പം കളിച്ചു പഠിച്ചു; അവൻ ക്ഷത്രിയന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു.
തതോ വ്യതീതേ പൃഷതേ സ രാജാ ദ്രുപദോഽഭവത്। പഞ്ചാലേഷു മഹാബാഹുരുത്തരേഷു നരേശ്വരഃ
പൃഷതൻ മരിച്ചശേഷം, വടക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ പാഞ്ചാലന്മാരുടെ രാജാവായി ദ്രുപദൻ ഭരതവംശത്തിൽ ശക്തനായവനായി ഭരണമേറ്റു.
ഭരദ്വാജോഽപി ഭഗവാനാരുരോഹ ദിവം തദാ। തത്രൈവ ച വസന്ദ്രോണസ്തപസ്തേപേ മഹാതപാഃ
അപ്പോൾ ഭരദ്വാജൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു; ദ്രോണൻ അവിടെയേയ്ക്ക് തന്നെ താമസിച്ച് വലിയ തപസ്സു ചെയ്തു.
വേദവേദാങ്ഗവിദ്വാന്സ തപസാ ദഗ്ധകില്ബിഷഃ। തതഃ പിതൃനിയുക്താത്മാ പുത്രലോഭാന്മഹായശാഃ
വേദങ്ങളും അതിന്റെ ശാഖകളും അറിഞ്ഞ, തപസ്സിലൂടെ പാപങ്ങൾ ദഹിച്ച, പിതാക്കന്മാരുടെ ആജ്ഞ പ്രകാരം പുത്രാഗ്രഹത്തിനായി പ്രശസ്തനായവനായി.
ശാരദ്വതീം തതോ ഭാര്യാം കൃപീം ദ്രോണോഽന്വവിന്ദത। അഗ്നിഹോത്രേ ച ധര്മേ ച ദമേ ച സതത രതാമ്
ശാരദ്വതിയുടെ മകളായ കൃപിയെ ദ്രോണൻ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു; അവൾ എപ്പോഴും അഗ്നിഹോത്രത്തിലും ധർമ്മത്തിലും ആത്മനിയന്ത്രണത്തിലും ഏർപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു.
അലഭദ്ഗൌതമീ പുത്രമശ്വത്ഥാമാനമേവ ച। സ ജാതമാത്രോ വ്യനദദ്യഥൈവോച്ചൈഃശ്രവാ ഹയഃ
ഗൗതമിയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് ദ്രോണന് അശ്വത്താമൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു; അവൻ ജനിച്ച ഉടനെ ദിവ്യശക്തിയുള്ള അശ്വം പോലെ ഉച്ചത്തിൽ കുരൽ മുഴക്കി.
തച്ഛ്രുത്വാന്തര്ഹിതം ഭൂതമന്തരിക്ഷസ്ഥമബ്രവീത്। അശ്വസ്യേവാസ്യ യത്സ്ഥാമ നദതഃ പ്രദിശോ ഗതമ്
ആ ശബ്ദം കേട്ടു ആകാശത്തിൽ മറഞ്ഞിരുന്ന ഒരു ഭൂതം പറഞ്ഞു: 'അശ്വത്തിന്റെ പോലെ ഈ കുട്ടിയുടെ ശബ്ദം എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും പടർന്നു.'
അശ്വത്ഥാമൈവ ബാലോഽയം തസ്മാന്നാമ്നാ ഭവിഷ്യതി। സുതേന തേന സുപ്രീതോ ഭാരദ്വാജസ്തതോഽഭവത്
'അതിനാൽ ഈ ബാലൻ അശ്വത്താമൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും.' ഭരദ്വാജൻ തന്റെ പുത്രനിൽ അതീവ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
തത്രൈവ ച വസന്ധീമാന്ധനുര്വേദപരോഽഭവത്। സ ശുശ്രാവ മഹാത്മാനം ജാമദഗ്ന്യം പരംതപമ്
അവിടെ തന്നെ താമസിച്ച ദ്രോണൻ, ധനുര്വേദത്തിൽ ആഗ്രഹം പുലർത്തി, മഹാത്മാവായ ജാമദഗ്ന്യനെ കുറിച്ച് കേട്ടു.
സര്വജ്ഞാനവിദം വിപ്രം സര്വശസ്ത്രഭൃതാം വരമ്। ബ്രാഹ്മണേഭ്യസ്തദാ രാജന്ദിത്സന്തം വസു സര്വശഃ
സകലജ്ഞാനത്തിലും പ്രാവീണ്യമുള്ള, ആയുധധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ, അന്നേരം ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് സമ്പത്ത് മുഴുവനും ദാനം ചെയ്തിരുന്ന ആ മഹർഷിയെക്കുറിച്ച് ദ്രോണൻ കേട്ടു.
സ രാമസ്യ ധനുര്വേദം ദിവ്യാന്യസ്ത്രാണി ചൈവ ഹ। ശ്രഉത്വാ തേഷു മനശ്ചക്രേ നീതിശാസ്ത്രേ തഥൈവ ച
രാമന്റെ ധനുര്വേദവും ദിവ്യായുധങ്ങളും, നയശാസ്ത്രത്തിൽ ഉള്ള പ്രാവീണ്യവും കേട്ട ദ്രോണൻ അവയെക്കുറിച്ച് മനസ്സിൽ ആഗ്രഹം ഉണർത്തി.
തതഃ സ വ്രതിഭിഃ ശിഷ്യൈസ്തപോയുക്തൈര്മഹാതപാഃ। വൃതഃ പ്രായാന്മഹാവാഹുര്മഹേന്ദ്രം പര്വതോത്തമമ്
ശിഷ്യന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ, വലിയ തപസ്സോടെ, ദ്രോണൻ മഹേന്ദ്രപർവ്വതത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
തതോ മഹേന്ദ്രമാസാദ്യ ഭാരദ്വാജോ മഹാതപാഃ। ക്ഷത്രഘ്നം തമമിത്രഘ്നമപശ്യദ്ഭൃഗുനന്ദനമ്
മഹേന്ദ്രപർവ്വതത്തിലെത്തിയ ഭരദ്വാജൻ മഹാതപസ്സുകാരനായ ഭർഗവരാമനെ, ക്ഷത്രിയന്മാരെ നശിപ്പിച്ചവനെയും ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവനെയും കണ്ടു.
തതോ ദ്രോണോ വൃതഃ ശിഷ്യൈരുപഗമ്യ ഭൃഗൂദ്വഹമ്। ആചഖ്യാവാത്മനോ നാമ ജന്മ ചാങ്ഗിരസഃ കുലേ
ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം ദ്രോണൻ ഭർഗുവംശത്തിൽ പിറന്ന രാമനെ സമീപിച്ചു, തന്റെ പേര്, ജന്മം എന്നിവ അങ്ങിനെയാണെന്ന് അറിയിച്ചു.
നിവേദ്യ ശിരസാ ഭൂമൌ പാദൌ ചൈവാഭ്യവാദയത്। തതസ്തം സര്വമുത്സൃജ്യ വനം ജിഗമിഷും തദാ
അവൻ തലകൂന്തി ഭൂമിയിൽ വച്ച്, പാദങ്ങൾ ഭക്തിപൂർവ്വം വണങ്ങി, പിന്നെ ആ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, വനത്തിലേക്കു പോകാൻ മനസ്സാക്കി.
ജാമദഗ്ന്യം മഹാത്മാനം ഭാരദ്വാജോഽബ്രവീദിദമ്। ഭരദ്വാജാത്സമുത്പന്നം തഥാ ത്വം മാമയോനിജമ്
മഹാത്മാവായ ഭാരദ്വാജൻ ജാമദഗ്ന്യനോടു പറഞ്ഞു: "നീയും ഞാൻയും ഭാരദ്വാജൻമാരുടെ വംശത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്; ഞാനും വേറൊരു വംശത്തിൽ നിന്നല്ല."
ആഗതം വിത്തകാമം മാം വിദ്ധി ദ്രോണം ദ്വിജോത്തമ। തമബ്രവീന്മഹാത്മാ സ സര്വക്ഷത്രിയമര്ദനഃ
"വിത്തം തേടി വന്ന ദ്രോണമാണ് ഞാൻ, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, എന്നെ അങ്ങനെ അറിയണം," എന്ന് ദ്രോണൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ മഹാത്മാവും എല്ലാ ക്ഷത്രിയന്മാരെയും ജയിച്ചവനുമായ ജാമദഗ്ന്യൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.
സ്വാഗതം തേ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ യദിച്ഛസി വദസ്വ മേ। ഏവമുക്തസ്തു രാമേണ ഭാരദ്വാജോഽബ്രവീദ്വചഃ
"ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, നിനക്ക് സ്വാഗതം! എന്ത് ആഗ്രഹമുണ്ടോ എന്നോട് പറയൂ," എന്ന് രാമൻ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ഭാരദ്വാജൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.
രാമം പ്രഹരതാം ശ്രേഷ്ഠം ദിത്സന്തം വിവിധം വസു। അഹം ധനമനന്തം ഹി പ്രാര്ഥയേ വിപുലവ്രത
"യുദ്ധശ്രേഷ്ഠനായ രാമാ, വിവിധ വസ്തുക്കൾ നൽകുന്നവനേ, ഞാൻ വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവനായി നിന്നിൽ നിന്ന് അക്ഷയമായ ധനം ആഗ്രഹിക്കുന്നു."
ഹിരണ്യം മമ യച്ചാന്യദ്വസു കിംചിദിഹ സ്ഥിതമ്। ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ മയാ ദത്തം സര്വമേതത്തപോധന
"തപസ്സിന്റെ സമ്പത്തുള്ളവനേ, എന്റെ കൈവശമുള്ള സ്വർണ്ണവും മറ്റെല്ലാ വസ്തുക്കളും ഞാൻ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് നൽകി കഴിഞ്ഞു."
തഥൈവേയം ധരാ ദേവീ സാഗരാന്താ സപത്തനാ। കശ്യപായ മയാ ദത്താ കൃത്സ്നാ നഗരമാലിനീ
"ഇതുപോലെ തന്നെ, സമുദ്രം അതിരായ ഭൂമിദേവിയും നഗരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഈ ഭൂമി മുഴുവൻ ഞാൻ കശ്യപനു സമർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്."
ശരീരമാത്രമേവാദ്യ മമേദമവശേഷിതമ്। അസ്ത്രാണി ച മഹാര്ഹാണി ശസ്ത്രാണി വിവിധാനി ച
"ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ബാക്കിയുള്ളത് എന്റെ ശരീരവും വിലയേറിയ ആയുധങ്ങളും വിവിധ ആയുധങ്ങളും മാത്രമാണ്."
അസ്ത്രാണി വാ ശരീരം വാ ബ്രഹ്മഞ്ശസ്ത്രാണി വാ പുനഃ। വൃണീഷ്വ കിം പ്രയച്ഛാമി തുഭ്യം ദ്രോണ വദാശു തത്
"ബ്രാഹ്മണാ, നീ എനിക്ക് നിന്ന് ആയുധങ്ങളോ, ശരീരമോ, മറ്റേതെങ്കിലും ആയുധങ്ങളോ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടോ? ദ്രോണാ, എന്താണ് വേണമെന്ന് വേഗം പറയൂ, ഞാൻ അതു നൽകാം."
അസ്ത്രാണി മേ സമഗ്രാണി സസംഹാരാണി ഭാര്ഗവ। സ പ്രയോഗരഹസ്യാനി ദാതുമര്ഹസ്യശേഷതഃ
"ഭാർഗവാ, നിന്റെ എല്ലാ ആയുധങ്ങളും അവയുടെ പിൻവലിക്കൽ രഹസ്യങ്ങളും സഹിതം എനിക്ക് പൂർണ്ണമായി നൽകണം."
ഏതദ്വസു വസൂനാം ഹി സര്വേഷാം വിപ്രസത്തമ।' തഥേത്യുക്ത്വാ തതസ്തസ്മൈ പ്രാദാദസ്ത്രാണി ഭാര്ഗവഃ। സരഹസ്യവ്രതം ചൈവ ധനുര്വേദമശേഷതഃ
"ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, എല്ലാ സമ്പത്തുകളിലും ഇതാണ് ഏറ്റവും ഉന്നതം." എന്ന് പറഞ്ഞ് ഭാർഗവൻ അവനു ആയുധങ്ങളും രഹസ്യവ്രതവും ധനുര്വേദം മുഴുവനും നൽകി.
പ്രതിഗൃഹ്യ തു തത്സര്വം കൃതാസ്ത്രേ ദ്വിജസത്തമഃ। പ്രിയം സഖായം സുപ്രീതോ ജഗാമ ദ്രുപദം പ്രതി
അവൻ എല്ലാം സ്വീകരിച്ച് ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠൻ സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ പ്രിയസുഹൃത്ത് ദ്രുപദനോടു പോകാൻ പുറപ്പെട്ടു.
തതോ ദ്രുപദമാസാദ്യ ഭാരദ്വാജഃ പ്രതാപവാന്। അബ്രവീത്പാര്ഥിവം രാജന്സഖായം വിദ്ധി മാമിഹ
ശക്തനായ ഭാരദ്വാജൻ ദ്രുപദനെ സമീപിച്ച് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "ഇവിടെ എന്നെ നിന്റെ സുഹൃത്ത് എന്നു അറിയണം."
ഇത്യേവമുക്തഃ സഖ്യാ സ പ്രീതിര്പൂര്വം ജനേശ്വരഃ। ഭാരദ്വാജേന പാഞ്ചാല്യോ നാമൃഷ്യത വചോഽസ്യ തത്
ഇങ്ങനെ സുഹൃത്തായി വിളിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, പണ്ടത്തെ സൗഹൃദം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, പാഞ്ചാലരാജാവായ മനുഷ്യാധിപൻ ഭാരദ്വാജന്റെ വാക്ക് സഹിക്കാനാവില്ലായിരുന്നു.