മഹാഭാരതമ്

ജഗാമ രേതസ്തത്തസ്യ ശരസ്തമ്ബേ പപാത ച। ശരസ്തമ്ബേ ച പതിതം ദ്വിധാ തദഭവന്നൃപ

അവന്റെ വീര്യം അവിടെ ശരസ്തംഭത്തിൽ വീണു; രാജാവേ, അതു ശരസ്തംഭത്തിൽ വീണപ്പോൾ രണ്ടായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു.

തസ്യാഥ മിഥും ജജ്ഞേ ഗൌതമസ്യ ശരദ്വതഃ। `മഹര്ഷേര്ഗൌതമസ്യാസ്യ ഹ്യാശ്രമസ്യ സമീപതഃ।।' മൃഗയാം ചരതോ രാജ്ഞഃ ശാന്തനോസ്തു യദൃച്ഛയാ

അങ്ങനെ ഗൗതമൻ ശരദ്വതിന് ആ ശരസ്തംഭത്തിനടുത്ത്, മഹർഷി ഗൗതമന്റെ ആശ്രമത്തിന് സമീപം, രാജാവ് ശാന്തനു വേട്ടയാടുന്നതിനിടയിൽ, ഒരു ഇരട്ടക്കുട്ടികൾ ജനിച്ചു.

കശ്ചിത്സേനാചരോഽരണ്യേ മിഥുനം തദപശ്യത। ധനുശ്ച സശരം ദൃഷ്ട്വാ തഥാ കൃഷ്ണാജിനാനി ച

കാട്ടിൽ സൈന്യത്തിലെ ഒരാൾ ആ ഇരട്ടക്കുട്ടികളെ കണ്ടു; കൂടെ വില്ലും അമ്പുകളും കറുത്ത മാൻതോലുകളും കണ്ടു.

ജ്ഞാത്വാ ദ്വിജസ്യ ചാപത്യേ ധനുര്വേദാന്തഗസ്യ ഹ। സ രാജ്ഞേ ദര്ശയാമാസ മിഥുനം സശരം ധനുഃ

വില്ലിന്റെ ശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയ ദ്വിജന്റെ സന്താനമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അവൻ ആ ഇരട്ടയെയും വില്ലും അമ്പുകളും രാജാവിന് കാണിച്ചു.

സ തദാദായ മിഥുനം രാജാ ച കൃപയാന്വിതഃ। ആജഗാമ ഗൃഹാനേവ മമ പുത്രാവിതി ബ്രുവന്

അവരെ എടുത്ത്, കരുണയോടെ രാജാവ് വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി, 'ഇവരാണ് എന്റെ കുട്ടികൾ' എന്നു പറഞ്ഞു.

തതഃ സംവര്ധയാമാസ സംസ്കാരൈശ്ചാപ്യയോജയത്। പ്രാതിപേയോ നരശ്രേഷ്ഠോ മിഥുനം ഗൌതമസ്യ തത്

പ്രതീപപുത്രനായ ആ മഹാനായ മനുഷ്യൻ, ഗൗതമന്റെ ഇരട്ടക്കുട്ടികളെ യഥാവിധി സംരക്ഷിച്ചു, എല്ലാ ചടങ്ങുകളും നടത്തി വളർത്തി.

കൃപയാ യന്മയാ ബാലാവിമൌ സംവര്ധിതാവിതി। തസ്മാത്തയോര്നാമ ചക്രേ തദേവ സ മഹീപതിഃ। `തസ്മാത്കൃപ ഇതി ഖ്യാതഃ കൃപീ കന്യാ ച സാഽഭവത്

കരുണകൊണ്ടു ഞാൻ ഈ കുട്ടികളെ വളർത്തിയതുകൊണ്ട്, ആ മഹാരാജാവ് അവർക്കു അതനുസരിച്ച് പേരുകൾ നൽകി; ആൺകുട്ടിക്ക് കൃപ എന്ന പേരും പെൺകുട്ടിക്ക് കൃപീ എന്ന പേരും ലഭിച്ചു.

പിതാപി ഗൌതമസ്തത്ര തപസാ താവവന്ദിത। ആഗത്യ തസ്മൈ ഗോത്രാദി സര്വമാഖ്യാതവാംസ്തദാ

പിന്നീട് അവരുടെ അച്ഛനായ ഗൗതമൻ തപസ്സിലൂടെ അവരെ അനുഗ്രഹിച്ചു, അവരോടു വന്ന് അവരുടെ വംശവും എല്ലാം വിശദമായി പറഞ്ഞു.

കൃപോഽപി ച തദാ രാജന്ധനുര്വേദപരോഽഭവത്।' ചതുര്വിധം ധനുര്വേദം ശാസ്ത്രാണി വിവിധാനി ച

കൃപയും രാജാവേ, വില്ലിന്റെ ശാസ്ത്രത്തിൽ അഭിരുചിയുള്ളവനായി, നാലു വിധത്തിലുള്ള ധനുര്‍വേദവും വിവിധ ശാസ്ത്രങ്ങളും അഭ്യസിച്ചു.

നിശിലേനാസ്യ തത്സര്വം ഗുഹ്യമാഖ്യാതവാന്പിതാ। സോഽചിരേണൈവ കാലേന പരമാചാര്യതാം ഗതഃ

അവന്റെ അച്ഛൻ വാൾ ഉപയോഗിച്ച് ആ രഹസ്യങ്ങൾ എല്ലാം അവനോട് വെളിപ്പെടുത്തി. അതിനുശേഷം കുറച്ച് കാലത്തിനുള്ളിൽ അവൻ ഉത്തമഗുരുവിന്റെ പാടവം നേടി.

കൃപമാഹൂയ ഗാങ്ഗേയസ്തവ ശിഷ്യാ ഇതി ബ്രുവന്। പൌത്രാന്പരിസമാധായ കൃപമാരാധയത്തദാ

ഗംഗയുടെ പുത്രനായ കൃപനെ വിളിച്ച്, 'ഇവരാണ് നിന്റെ ശിഷ്യന്മാർ' എന്നു പറഞ്ഞു, തന്റെ കൊച്ചുമക്കളെ കൃപനിൽ ഏൽപ്പിച്ചു, അപ്പോൾ അവനെ ആദരിച്ചു.

തതോഽധിജഗ്മുഃ സര്വേ തേ ധനുര്വേദം മഹാരഥാഃ। ധൃതരാഷ്ട്രാത്മജാശ്ചൈവ പാണ്ഡവാഃ സഹ യാദവൈഃ

അതിനുശേഷം മഹാരഥന്മാരായ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മക്കളും പാണ്ഡവരും യാദവരോടൊപ്പം ധനുര്‍വേദം പഠിച്ചു.

വൃഷ്ണയശ്ച നൃപാശ്ചാന്യേ നാനാദേശസമാഗതാഃ। `കൃപമാചാര്യമാസാദ്യ പരമാസ്ത്രജ്ഞതാം ഗതഃ

വൃഷ്ണികൾക്കും വിവിധ ദേശങ്ങളിൽ നിന്നു വന്ന രാജാക്കന്മാർക്കും കൃപനെ ഗുരുവായി സ്വീകരിച്ച് ആയുധവിദ്യയിൽ ഉത്തമജ്ഞാനം ലഭിച്ചു.

ഇഷ്വസ്ത്രജ്ഞാന്പര്യപൃച്ഛദാചാര്യാന്വീര്യസംമതാന്। നാല്പധീര്നാമഹാഭാഗസ്തഥാ നാനസ്ത്രകോവിദഃ

വീര്യത്തിൽ പ്രശസ്തരായ ആചാര്യന്മാരോടു ആയുധവിദ്യയെക്കുറിച്ച് അവൻ ചോദിച്ചു; ബുദ്ധിയില്ലാത്തവനും ഭാഗ്യശൂന്യനും ആയുധവിദ്യയിൽ അജ്ഞാനിയും അവരിലൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.

നാദേവസത്വോ വിനയേത്കുരൂനസ്ത്രേ മഹാവലാന്। ഇതി സംചിന്ത്യ ഗാങ്ഗേയസ്തദാ ഭരതസത്തമഃ

ദൈവികശക്തിയില്ലാത്തവർക്ക് ശക്തരായ കുരുക്കൾക്ക് ആയുധവിദ്യ പഠിപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഗംഗയുടെ പുത്രൻ, ഭാരതവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠൻ, അപ്പോൾ ആലോചിച്ചു.

ദ്രോണായ വേദവിദുഷേ ഭാരദ്വാജായ ധമതേ। പാണ്ഡവാന്കൌരവാംശ്ചൈവ ദദൌ ശിഷ്യാന്നരര്ഷഭ

വേദജ്ഞനായ ഭരദ്വാജപുത്രനായ ദ്രോണനിൽ പാണ്ഡവരെയും കൗരവരെയും ശിഷ്യന്മാരായി ഏൽപ്പിച്ചു, മഹാനായവനേ.

ശാസ്ത്രതഃ പൂജിതശ്ചൈവ സമ്യക്തേന മഹാത്മനാ। സ ഭീഷ്മേണ മഹാഭാഗസ്തുഷ്ടോഽസ്ത്രവിദുഷാം വരഃ

ശാസ്ത്രാനുസൃതമായി ആ മഹാത്മാവായ ഭീഷ്മൻ ദ്രോണനെ ആദരിച്ചു. ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭീഷ്മൻ അതിൽ സന്തോഷിച്ചു.

പ്രതിജഗ്രാഹ താന്സര്വാഞ്ശിഷ്യത്വേന മഹായശാഃ। ശിക്ഷയാമാസ ച ദ്രോണോ ധനുര്വേദമശേഷതഃ

പ്രശസ്തനായ ദ്രോണൻ അവരെല്ലാവരെയും ശിഷ്യന്മാരായി സ്വീകരിച്ച് ധനുര്‍വേദം മുഴുവനായും പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.

തേഽചിരേണൈവ കാലേന സര്വശസ്ത്രവിശാരദാഃ। ബഭൂവുഃ കൌരവാ രാജന്പാണ്ഡവാശ്ചാമിതൌജസഃ

കുറച്ച് കാലത്തിനുള്ളിൽ, രാജാവേ, കൗരവരും മഹാശക്തിയുള്ള പാണ്ഡവരും എല്ലാ ആയുധവിദ്യകളിലും പ്രാവീണ്യം നേടി.

കഥം സമഭവദ്ദ്രോണഃ കഥം ചാസ്ത്രാണ്യവാപ്തവാന്। കഥം ചാഗാത്കുരൂന്ബ്രഹ്മന്കസ്യ പുത്രഃ സ വീര്യവാന്

ദ്രോണൻ എങ്ങനെ ജനിച്ചു? അവൻ എങ്ങനെ ആയുധങ്ങൾ കൈവശമാക്കി? അവൻ എങ്ങനെ കുരുക്കളിലേക്ക് എത്തി, ബ്രാഹ്മണനേ, ആ വീരൻ ആരുടെ മകനാണ്?

കഥം ചാസ്യ സുതോ ജാതഃ സോശ്വത്ഥാമാഽസ്ത്രവിത്തമഃ। ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ശ്രോതും വിസ്തരേണ പ്രകീര്തയ

അവന്റെ മകനായ അശ്വത്താമൻ, ആയുധവിദ്യയിൽ ഏറ്റവും പ്രാവീണ്യമുള്ളവൻ, എങ്ങനെ ജനിച്ചു? ഇതെല്ലാം ഞാൻ വിശദമായി കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു—ദയവായി പറയൂ.

ഗങ്ഗാദ്വാരം പ്രതി മഹാന്ബഭൂവ ഭഗവാനൃഷിഃ। ഭരദ്വാജ ഇതി ഖ്യാതഃ സതതം സംശിതവ്രതഃ

ഗംഗയുടെ വാതായനത്തിനരികിൽ, ഭരദ്വാജൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, എപ്പോഴും വ്രതത്തിൽ ഉറച്ച മഹാനായ ഒരു ഋഷി ഉണ്ടായിരുന്നു.

സോഽഭിഷേക്തും ഗതോ ഗങ്ഗാം പൂര്വമേവാഗതാം സതീമ്। മഹര്ഷിഭിര്ഭരദ്വാജോ ഹവിര്ധാനേ ചരന്പുരാ

ഒരു ദിവസം, മഹർഷിമാരോടൊപ്പം ഹവിർദാനത്തിൽ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ട് ഭരദ്വാജൻ ഗംഗയിൽ കുളിക്കാൻ പോയി.

ദദര്ശാപ്സരസം സാക്ഷാദ്ധൃതാചീമാപ്ലുതാമൃഷിഃ। രൂപയൌവനസംപന്നാം മദദൃപ്താം മദാലസാമ്

അവിടെ, ആ ഋഷി നേരിട്ട് ഘൃതാചി എന്ന അപ്സരസിനെ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയ നിലയിൽ കണ്ടു—സൗന്ദര്യവും യൗവനവും നിറഞ്ഞ, മദത്തിൽ ഉല്ലാസം നിറഞ്ഞവളെ.

തസ്യാ വായുര്നദീതീര വസനം പര്യവര്തത। വ്യപകൃഷ്ടാമ്ബരാം ദൃഷ്ട്വാ താമൃഷിശ്ചകമേ തതഃ

നദീതീരത്ത് കാറ്റ് അവളുടെ വസ്ത്രം മാറ്റി. വസ്ത്രം അകറ്റപ്പെട്ട അവളെ കണ്ടപ്പോൾ ആ ഋഷിക്ക് ആഗ്രഹം തോന്നി.

തത്ര സംസക്തമനസോ ഭരദ്വാജസ്യ ധീമതഃ। ഹൃഷ്ടസ്യ രേതശ്ചസ്കന്ദ തദൃഷിര്ദ്രോണ ആദധേ

അവിടെ, ധീരനായ ഭരദ്വാജന്റെ മനസ്സ് ആ സ്ത്രീയിലേക്കു ആകർഷിതനായി സന്തോഷത്തോടെ അവന്റെ വിത്ത് പുറത്തുവന്നു; അതു ഋഷി ഒരു കലശത്തിൽ എടുത്തു.

തതഃ സമഭവദ്ദ്രോണഃ കലശേ തസ്യ ധീമതഃ। അധ്യഗീഷ്ട സ വേദാംശ്ച വേദാങ്ഗാനി ച സര്വശഃ

അങ്ങനെ ആ കലശത്തിൽ നിന്ന് ധീരനായ ഭരദ്വാജന് ദ്രോണൻ ജനിച്ചു; അവൻ വേദങ്ങളും വേദാംഗങ്ങളും മുഴുവനും പഠിച്ചു.

അഗ്നേരസ്ത്രമുപാദായ യദൃഷിര്വേദ കാശ്യപഃ। അധ്യഗച്ഛദ്ഭരദ്വാജസ്തദസ്ത്രം ദേവകാര്യതഃ

കശ്യപമുനി അഗ്നിയുടെ ആയുധം ലഭിച്ച ശേഷം, ദേവന്മാരുടെ ആവശ്യത്തിന് ഭരദ്വാജന് ആ ആയുധം പഠിപ്പിച്ചു.

അഗ്നിവേശ്യം മഹാഭാഗം ഭരദ്വാജഃ പ്രതാപവാന്। പ്രത്യപാദയദാഗ്നേയമസ്ത്രമസ്ത്രവിദാം വരഃ

പ്രശസ്തനും ശക്തിയുള്ള ഭരദ്വാജ്, ആയുധവിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള അഗ്നിവേശ്യന് അഗ്നിയുടെ ആയുധം പഠിപ്പിച്ചു.