അബ്രവീത്തം ച നാഗേന്ദ്രഃ കിമസ്യ ക്രിയതാം പ്രിയമ്। ധനൌഘോ രത്നനിചയോ വസു ചാസ്യ പ്രദീയതാമ്
അപ്പോൾ പാമ്പുകളുടെ രാജാവ് പറഞ്ഞു: 'ഇവനു എന്ത് ഇഷ്ടം ചെയ്യണം? ധനവും രത്നങ്ങളും സമ്പത്തും അവനു നൽകട്ടെ.'
ഏവമുക്തസ്തദാ നാഗോ വാസുകിം പ്രത്യഭാഷത। യദി നാഗേന്ദ്ര തുഷ്ടോഽസി കിമസ്യ ധനസംചയൈഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ പാമ്പ് വാസുകിയോട് പറഞ്ഞു: 'നീ സന്തോഷിച്ചാൽ ധനസമ്പത്ത് ഇവനു എന്തിനാണ്?'
രസം പിബേത്കുമാരോഽയം ത്വയി പ്രീതേ മഹാബലഃ। ബലം നാഗസഹസ്രസ്യ യസ്മിന്കുണ്ഡേ പ്രതിഷ്ഠിതമ്
നീ സന്തോഷിച്ചിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഈ ശക്തനായ ബാലൻ ആ അമൃതം കുടിക്കട്ടെ; ആ പാത്രത്തിൽ ആയിരം പാമ്പുകളുടെ ശക്തി അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
യാവത്പിബതി ബാലോഽയം താവദസ്മൈ പ്രദീയതാമ്। ഏവമസ്ത്വിതി തം നാഗം വാസുകിഃ പ്രത്യഭാഷത
ഈ ബാലൻ കുടിക്കുന്നതുവരെ അതു അവനു നൽകട്ടെ; 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് വാസുകി ആ പാമ്പിനോട് പറഞ്ഞു.
തതോ ഭീമസ്തദാ നാഗൈഃ കൃതസ്വസ്ത്യയനഃ ശുചിഃ। പ്രാങ്മുഖശ്ചോപവിഷ്ടശ്ച രസം പിബതി പാണ്ഡവഃ
അപ്പോൾ ഭീമൻ പാമ്പുകൾക്ക് ആശീർവാദം വാങ്ങി ശുദ്ധിയോടെ കിഴക്കോട്ടു മുഖം നോക്കി ഇരുന്നു, ആ അമൃതം കുടിച്ചു.
ഏകോച്ഛ്വാസാത്തതഃ കുണ്ഡം പിബതി സ്മ മഹാബലഃ। ഏവമഷ്ടൌ സ കുണ്ഡാനി ഹ്യപിബത്പാണ്ഡുനന്ദനഃ
ഒരു ശ്വാസത്തിൽ തന്നെ ആ ശക്തൻ ഒരു പാത്രം കുടിച്ചു; അങ്ങനെ പാണ്ഡുവിന്റെ മകൻ എട്ട് പാത്രം കുടിച്ചു.
തതസ്തു ശയനേ ദിവ്യേ നാഗദത്തേ മഹാഭുജഃ। അശേത ഭീമസേനസ്തു യഥാസുഖമരിംദമഃ
പിന്നീട് പാമ്പുകൾ നൽകിയ ദിവ്യമായ കിടക്കയിൽ ഭീമസേനൻ സന്തോഷത്തോടെ വിശ്രമിച്ചു.
ദുര്യോധനസ്തു പാപാത്മാ ഭീമമാശീവിഷഹദേ। പ്രക്ഷിപ്യ കൃതകൃത്യം സ്വമാത്മാനം മന്യതേ തദാ
പാപചിത്തനായ ദുര്യോധനൻ ഭീമനെ വിഷപാമ്പുകളുടെ ഗുഹയിൽ തള്ളിയ ശേഷം തന്റെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയായി എന്ന് വിചാരിച്ചു.
പ്രഭാതായാം രജന്യാം ച പ്രവിവേശ പുരം തതഃ। ബ്രുവാണോ ഭീമസേനസ്തു യാതോ ഹ്യഗ്രത ഏവ നഃ
രാത്രി കഴിഞ്ഞ് രാവിലെ വന്നപ്പോൾ അവൻ നഗരത്തിലേക്ക് കടന്നു; 'ഭീമസേനൻ നമ്മിൽ മുമ്പേ പോയി' എന്ന് പറഞ്ഞു.
യുധിഷ്ഠിരസ്തു ധര്മാത്മാ ഹ്യവിദന്പാപമാത്മനി। സ്വേനാനുമാനേന പരം സാധും സമനുപശ്യതി
ധർമ്മശീലനായ യുദിഷ്ഠിരൻ തന്റെ ഉള്ളിൽ ദോഷം ഇല്ലെന്ന് കരുതി; തന്റെ മനസ്സിൽ എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരിൽ നല്ലതേ കാണുന്നു.
സോഽഭ്യുപേത്യ തദാ പാര്ഥോ മാതരം ഭ്രാതൃവത്സലഃ। അഭിവാദ്യാബ്രവീത്കുന്തീമമ്ബ ഭീമ ഇഹാഗതഃ
അപ്പോൾ സഹോദരന്മാരോടു സ്നേഹമുള്ള അർജ്ജുനൻ അമ്മയോടു സമീപിച്ചു, വന്ദിച്ച് പറഞ്ഞു: 'കുന്തി അമ്മേ, ഭീമൻ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.'
ക്വ ഗതോ ഭവിതാ മാതര്നേഹ പശ്യാമി തം ശുഭേ। ഉദ്യാനാനി വനം ചൈവ വിചിതാനി സമന്തതഃ
'അവൻ എവിടേക്കാണ് പോയത് അമ്മേ? ഞാൻ അവനെ ഇവിടെ കാണുന്നില്ല, പുണ്യവതിയേ; ഞാൻ തോട്ടങ്ങളും കാടും എല്ലായിടത്തും തിരഞ്ഞു.'
തദര്ഥം ന ച തം വീരം ദൃഷ്ടവന്തോ വൃകോദരമ്। മന്യമാനാസ്തതഃ സര്വേ യാതോ നഃ പൂര്വമേവ സഃ
അതിനാൽ ആ വീരനായ വൃക്കോദരനെ ഞങ്ങൾ ആരും കണ്ടിട്ടില്ല; അതിനാൽ അവൻ നമ്മിൽ മുമ്പേ പോയിരിക്കും എന്ന് എല്ലാവരും കരുതി.
ആഗതാഃ സ്മ മഹാഭാഗേ വ്യാകുലേനാന്തരാത്മനാ। ഇഹാഗമ്യ ക്വ നു ഗതസ്ത്വയാ വാ പ്രേഷിതഃ ക്വ നു
മഹാഭാഗേ, ഞങ്ങൾ ഉള്ളിൽ വിഷമത്തോടെ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു; ഇവിടെ എത്തിയ ശേഷം അവൻ എവിടേക്കാണ് പോയത്, അല്ലെങ്കിൽ നീ അയച്ചതാണോ, എവിടെയാണ് അവൻ?
കഥയസ്വ മഹാബാഹും ഭീമസേനം യശസ്വിനി। നഹി മേ ശുധ്യതേ ഭാവസ്തം വീരം പ്രതി ശോഭനേ
മഹാബാഹുവായ ഭീമസേനനെക്കുറിച്ച് പറയൂ, മഹത്വമുള്ളവളേ; ആ വീരനെക്കുറിച്ച് എന്റെ മനസ്സ് ശാന്തിയില്ല, സുന്ദരിയേ.
യതഃ പ്രസുപ്തം മന്യേഽഹം ഭീമ് നേതി ഹതസ്തു സഃ। ഇത്യുക്താ ച തതഃ കുന്തീ ധര്മരാജേന ധീമതാ
'അവൻ ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു, ഭീമൻ ഇവിടെ ഇല്ല; അവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടിരിക്കുമോ.' അങ്ങനെ കുന്തിയെ ധർമ്മരാജാവായ യുദിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു.
ഹാഹേതി കൃത്വാ സംഭ്രാന്താ പ്രത്യുവാച യുധിഷ്ഠിരമ്। ന പുത്ര ഭീമം പശ്യാമി ന മാമഭ്യേത്യസാവിതി
ദുഃഖത്തോടെ അവൾ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോടു പറഞ്ഞു: 'എന്റെ മകനേ, ഭീമനെ ഞാൻ കാണുന്നില്ല, അവൻ എന്നെ സമീപിച്ചിട്ടില്ല.'
ശീഘ്രമന്വേഷണേ യത്നം കുരു തസ്യാനുജൈഃ സഹ। ദ്രുതം ഗത്വാ പുരോദ്യാനം വിചിന്വന്തിസ്മ പാണ്ഡവാഃ
നീയും സഹോദരന്മാരും ചേർന്ന് ഉടൻ അന്വേഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കൂ; പാണ്ഡവർ രാജാവിന്റെ തോട്ടത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ പോയി തിരയാൻ തുടങ്ങി.
ഭീമഭീമേതി തേ വാചാ പാണ്ഡവാഃ സമുദൈരയന്। വിചിന്വന്തോഽഥ തേ സര്വേ ന സ്മ പശ്യന്തി ഭ്രാതരമ്
'ഭീമാ, ഭീമാ' എന്ന് വിളിച്ച് പാണ്ഡവർ മുഴുവൻ തിരഞ്ഞു; എങ്കിലും സഹോദരനെ അവർക്കു കാണാനായില്ല.
ആഗതാഃ സ്വഗൃഹം ഭൂയ ഇദമൂചുഃ പൃഥാം തദാ। ന ദൃശ്യതേ മഹാബാഹുരമ്ബ ഭീമോ വനേ ചിതഃ
വീണ്ടും വീട്ടിലെത്തിയ അവർ പൃഥയോട് പറഞ്ഞു: 'അമ്മേ, ശക്തനായ ഭീമനെ തോട്ടങ്ങളിൽ എവിടെയും കാണുന്നില്ല.'
വിചിതാനി ച സര്വാണി ഹ്യുദ്യാനാനി നദീസ്തഥാ
എല്ലാ തോട്ടങ്ങളും നദികളും നന്നായി അന്വേഷിച്ചു.
ഉവാച ബലവാന്ക്ഷത്തര്ഭീമസേനോ ന ദൃശ്യതേ
ശക്തനായ ക്ഷത്തൻ പറഞ്ഞു: 'ഭീമസേനനെ കാണാനില്ല.'
ഉദ്യാനാന്നിര്ഗതാഃ സര്വേ ഭ്രാതരോ ഭ്രാതൃഭിഃ സഹ। തത്രൈകസ്തു മഹാബാഹുര്ഭീമോ നാഭ്യേതി മാമിഹ
സഹോദരന്മാർ എല്ലാവരും ചേർന്ന് തോട്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്തു വന്നു; പക്ഷേ, ശക്തനായ ഭീമൻ മാത്രം എന്നെ സമീപിച്ചില്ല.
ന ച പ്രീണയതേ ചക്ഷുഃ സദാ ദുര്യോധനസ്യ സഃ। ക്രൂരോഽസൌ ദുര്മതിഃ ക്ഷുദ്രോ രാജ്യലുബ്ധോഽനപത്രപഃ
അവൻ ദുര്യോധനന്റെ കണ്ണിന് ഒരിക്കലും സന്തോഷം നൽകുന്നില്ല; ആ ദുഷ്ടൻ ക്രൂരനും ദുഷ്ടബുദ്ധിയുമാണ്, ചെറിയ മനസ്സുള്ളവനും രാജ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും ലജ്ജയില്ലാത്തവനും ആണ്.
നിഹന്യാദപി തം വീരം ജാതമന്യുഃ സുയോധനഃ। തേന മേ വ്യാകുലം ചിത്തം ഹൃദയം ദഹ്യതീവ ച
കോപം വന്നാൽ സുയോധനൻ ആ വീരനെ കൊല്ലാനും ഇടയുണ്ട്; അതുകൊണ്ട് എന്റെ മനസ്സ് വിഷമത്തിലാണ്, ഹൃദയം കത്തുന്നപോലെയാണ്.
മൈവം വദസ്വ കല്യാണി ശേഷസംരക്ഷണം കുരു। പ്രത്യാദിഷ്ടോ ഹി ദുഷ്ടാത്മാ ശേഷേഽപി പ്രഹരേത്തവ
ഇങ്ങനെ പറയരുതേ സുമംഗളി, ശേഷിക്കുന്ന മക്കളെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം; ആ ദുഷ്ടഹൃദയൻ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയാലും ശേഷിക്കുന്നവരെയും ആക്രമിക്കാം.
ദീര്ഘായുഷസ്തവ സുതാ യഥോവാച മഹാമുനിഃ। ആഗമിഷ്യതി തേ പുത്രഃ പ്രീതിം ചോത്പാദയിഷ്യതി
മഹാമുനി പറഞ്ഞതുപോലെ നിന്റെ മക്കൾ ദീർഘായുസ്സുള്ളവരാണ്; നിന്റെ മകൻ തിരിച്ചു വന്ന് സന്തോഷം നൽകും.
ഏവമുക്ത്വാ യയൌ വിദ്വാന്വിദുരഃ സ്വം നിവേശനമ്। കുന്തീ ചിന്താപരാ ഭൂത്വാ സഹാസീനാ സുതൈര്ഗൃഹേ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ജ്ഞാനിയായ വിദുരൻ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി; കുന്തി ആശങ്കയോടെ മക്കളോടൊപ്പം വീട്ടിൽ ഇരുന്നു.
തതോഽഷ്ടമേ തു ദിവസേ പ്രത്യബുധ്യത പാണ്ഡവഃ। തസ്മിംസ്തദാ രസേ ജീര്ണേ സോഽപ്രമേയബലോ ബലീ
എട്ടാം ദിവസം പാണ്ഡവൻ ഉണർന്നു; അതിവിശാലമായ ശക്തിയോടെ, ആ പാനീയം പൂർണ്ണമായി ദഹിച്ചു.
തം ദൃഷ്ട്വാ പ്രതിബുധ്യന്തം പാണ്ഡവം തേ ഭുജങ്ഗമാഃ। സാന്ത്വയാമാസുരവ്യഗ്രാ വചനം ചേദമബ്രുവന്
പാണ്ഡവൻ ഉണർന്നതു കണ്ടു, ആഹ്ലാദത്തോടെയും ആശങ്കയോടെയും സർപ്പങ്ങൾ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: