തതഃ സമേത്യ ബഹുഭിസ്തദാ നാഗൈര്മഹാവിഷൈഃ। അദശ്യത ഭൃശം ഭീമോ മഹാദംഷ്ട്രൈര്വിപോല്ബണൈഃ
അതിനുശേഷം നിരവധി വലിയ വിഷമുള്ള നാഗങ്ങൾ കൂടി, ഭീമനെ വലിയ പല്ലുകൊണ്ട് കടിച്ചു.
തതോഽസ്യ ദശ്യമാനസ്യ തദ്വിഷം കാലകൂടകമ്। ഹതം സര്പവിഷേണൈവ സ്ഥാവരം ജങ്ഗമേന തു
അവനെ കടിക്കുമ്പോൾ, ആ കാളകൂട്ടം എന്ന മഹാവിഷം നാഗങ്ങളുടെ വിഷംകൊണ്ട് ഇല്ലാതായി; അതിൽ ചലിക്കുന്നതും അചലവുമാണ്.
ദംഷ്ട്രാശ്ച ദംഷ്ട്രിണാം തേഷാം മര്മസ്വപി നിപാതിതാഃ। ത്വചം നൈവാസ്യ ബിഭിദുഃ സാരത്വാത്പൃഥുവക്ഷസഃ
നാഗങ്ങളുടെ പല്ലുകൾ ഭീമന്റെ പ്രധാന അവയവങ്ങളിൽ തട്ടി, എന്നാൽ അവന്റെ വീതി കൂടിയ ഉറച്ച നെഞ്ച് കാരണം അവന്റെ ത്വക്ക് തുളയ്ക്കാൻ അവർക്കായില്ല.
തതഃ പ്രബുദ്ധഃ കൌന്തേയഃ സര്വം സംഛിദ്യ ബന്ധനമ്। പോഥയാമാസ താന്സര്പാന്കേചിദ്ഭീതാഃ പ്രദുദ്രുവുഃ
അതിനുശേഷം കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ ഉണർന്നു, എല്ലാ കെട്ടുകളും പൊട്ടിച്ചു, നാഗങ്ങളെ അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ചിലർ ഭയന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ഹതാവശേഷാ ഭീമേന സര്വേ വാസുകിമഭ്യയുഃ। ഊചുശ്ച സര്പരാജാനം വാസുകിം വാസവോപമമ്
ഭീമന്റെ അടിയേറ്റ് രക്ഷപ്പെട്ടവർ എല്ലാവരും നാഗരാജാവായ വാസുകിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. വാസുകി ഇന്ദ്രനെപ്പോലെയായിരുന്നു.
അയം നരോ വൈ നാഗരേന്ദ്ര ഹ്യപ്സു ബദ്ധ്വാ പ്രവേശിതഃ। യഥാ ച നോ മതിര്വീര വിഷപീതോ ഭവിഷ്യതി
അവർ നാഗരാജാവായ വാസുകിയെ സമീപിച്ചു: "നാഗരാജാവേ, ഈ മനുഷ്യനെ കെട്ടി വെള്ളത്തിൽ ഇട്ടു. ഞങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഇദ്ദേഹം വിഷം കുടിച്ചിരിക്കണം."
നിശ്ചേഷ്ടോഽസ്മാനനുപ്രാപ്തഃ സ ച ദഷ്ടോഽന്വബുധ്യത। സസംജ്ഞശ്ചാപി സംവൃത്തശ്ഛിത്ത്വാ ബന്ധനമാശു നഃ
"ഇവൻ ഞങ്ങളിലേക്ക് ബോധംകെട്ട് എത്തിയിരുന്നു. പക്ഷേ കടിയേറ്റശേഷം ബോധം തിരിച്ചുവന്നു, ഞങ്ങളുടെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിച്ചു, ഇപ്പോൾ എല്ലാം മനസ്സിലാക്കുന്നു."
പോഥയന്തം മഹാബാഹും ത്വം വൈ തം ജ്ഞാതുമര്ഹസി। തതോ വാസുകിരഭ്യേത്യ നാഗൈനുഗതസ്തദാ
"നമ്മെ അടിക്കുന്ന ഈ ശക്തിയുള്ളവനെ നീ അറിയണം." എന്നിട്ട് വാസുകി മറ്റു നാഗങ്ങളോടൊപ്പം അവന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തി.
പശ്യതി സ്മ മഹാബാഹും ഭീമം ഭീമപരാക്രമമ്। ആര്യകേണ ച ദൃഷ്ടഃ സ പൃഥായാ ആര്യകേണ ച
അവൻ ഭീമൻ എന്ന മഹാബാഹുവിനെ, ഭയങ്കരമായ വീര്യശാലിയെയായി കണ്ടു; പൃഥയുടെ വലിയവനും മറ്റൊരു മുതിർന്നവനും അവനെ കണ്ടു.
തദാ ദൌഹിത്രദൌഹിത്രഃ പരിഷ്വക്തഃ സുപീഡിതമ്। സുപ്രീതശ്ചാഭവത്തസ്യ വാസുകിഃ സ മഹായശാഃ
അപ്പോൾ മുത്തശ്ശനും മുത്തശ്ശനും തമ്മിൽ ഉറപ്പായി അണചേർന്നു; മഹത്വത്തിൽ പ്രശസ്തനായ വാസുകി അതിനാൽ വളരെ സന്തോഷിച്ചു.
അബ്രവീത്തം ച നാഗേന്ദ്രഃ കിമസ്യ ക്രിയതാം പ്രിയമ്। ധനൌഘോ രത്നനിചയോ വസു ചാസ്യ പ്രദീയതാമ്
അപ്പോൾ പാമ്പുകളുടെ രാജാവ് പറഞ്ഞു: 'ഇവനു എന്ത് ഇഷ്ടം ചെയ്യണം? ധനവും രത്നങ്ങളും സമ്പത്തും അവനു നൽകട്ടെ.'
ഏവമുക്തസ്തദാ നാഗോ വാസുകിം പ്രത്യഭാഷത। യദി നാഗേന്ദ്ര തുഷ്ടോഽസി കിമസ്യ ധനസംചയൈഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ പാമ്പ് വാസുകിയോട് പറഞ്ഞു: 'നീ സന്തോഷിച്ചാൽ ധനസമ്പത്ത് ഇവനു എന്തിനാണ്?'
രസം പിബേത്കുമാരോഽയം ത്വയി പ്രീതേ മഹാബലഃ। ബലം നാഗസഹസ്രസ്യ യസ്മിന്കുണ്ഡേ പ്രതിഷ്ഠിതമ്
നീ സന്തോഷിച്ചിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഈ ശക്തനായ ബാലൻ ആ അമൃതം കുടിക്കട്ടെ; ആ പാത്രത്തിൽ ആയിരം പാമ്പുകളുടെ ശക്തി അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
യാവത്പിബതി ബാലോഽയം താവദസ്മൈ പ്രദീയതാമ്। ഏവമസ്ത്വിതി തം നാഗം വാസുകിഃ പ്രത്യഭാഷത
ഈ ബാലൻ കുടിക്കുന്നതുവരെ അതു അവനു നൽകട്ടെ; 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് വാസുകി ആ പാമ്പിനോട് പറഞ്ഞു.
തതോ ഭീമസ്തദാ നാഗൈഃ കൃതസ്വസ്ത്യയനഃ ശുചിഃ। പ്രാങ്മുഖശ്ചോപവിഷ്ടശ്ച രസം പിബതി പാണ്ഡവഃ
അപ്പോൾ ഭീമൻ പാമ്പുകൾക്ക് ആശീർവാദം വാങ്ങി ശുദ്ധിയോടെ കിഴക്കോട്ടു മുഖം നോക്കി ഇരുന്നു, ആ അമൃതം കുടിച്ചു.
ഏകോച്ഛ്വാസാത്തതഃ കുണ്ഡം പിബതി സ്മ മഹാബലഃ। ഏവമഷ്ടൌ സ കുണ്ഡാനി ഹ്യപിബത്പാണ്ഡുനന്ദനഃ
ഒരു ശ്വാസത്തിൽ തന്നെ ആ ശക്തൻ ഒരു പാത്രം കുടിച്ചു; അങ്ങനെ പാണ്ഡുവിന്റെ മകൻ എട്ട് പാത്രം കുടിച്ചു.
തതസ്തു ശയനേ ദിവ്യേ നാഗദത്തേ മഹാഭുജഃ। അശേത ഭീമസേനസ്തു യഥാസുഖമരിംദമഃ
പിന്നീട് പാമ്പുകൾ നൽകിയ ദിവ്യമായ കിടക്കയിൽ ഭീമസേനൻ സന്തോഷത്തോടെ വിശ്രമിച്ചു.
ദുര്യോധനസ്തു പാപാത്മാ ഭീമമാശീവിഷഹദേ। പ്രക്ഷിപ്യ കൃതകൃത്യം സ്വമാത്മാനം മന്യതേ തദാ
പാപചിത്തനായ ദുര്യോധനൻ ഭീമനെ വിഷപാമ്പുകളുടെ ഗുഹയിൽ തള്ളിയ ശേഷം തന്റെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയായി എന്ന് വിചാരിച്ചു.
പ്രഭാതായാം രജന്യാം ച പ്രവിവേശ പുരം തതഃ। ബ്രുവാണോ ഭീമസേനസ്തു യാതോ ഹ്യഗ്രത ഏവ നഃ
രാത്രി കഴിഞ്ഞ് രാവിലെ വന്നപ്പോൾ അവൻ നഗരത്തിലേക്ക് കടന്നു; 'ഭീമസേനൻ നമ്മിൽ മുമ്പേ പോയി' എന്ന് പറഞ്ഞു.
യുധിഷ്ഠിരസ്തു ധര്മാത്മാ ഹ്യവിദന്പാപമാത്മനി। സ്വേനാനുമാനേന പരം സാധും സമനുപശ്യതി
ധർമ്മശീലനായ യുദിഷ്ഠിരൻ തന്റെ ഉള്ളിൽ ദോഷം ഇല്ലെന്ന് കരുതി; തന്റെ മനസ്സിൽ എപ്പോഴും മറ്റുള്ളവരിൽ നല്ലതേ കാണുന്നു.
സോഽഭ്യുപേത്യ തദാ പാര്ഥോ മാതരം ഭ്രാതൃവത്സലഃ। അഭിവാദ്യാബ്രവീത്കുന്തീമമ്ബ ഭീമ ഇഹാഗതഃ
അപ്പോൾ സഹോദരന്മാരോടു സ്നേഹമുള്ള അർജ്ജുനൻ അമ്മയോടു സമീപിച്ചു, വന്ദിച്ച് പറഞ്ഞു: 'കുന്തി അമ്മേ, ഭീമൻ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.'
ക്വ ഗതോ ഭവിതാ മാതര്നേഹ പശ്യാമി തം ശുഭേ। ഉദ്യാനാനി വനം ചൈവ വിചിതാനി സമന്തതഃ
'അവൻ എവിടേക്കാണ് പോയത് അമ്മേ? ഞാൻ അവനെ ഇവിടെ കാണുന്നില്ല, പുണ്യവതിയേ; ഞാൻ തോട്ടങ്ങളും കാടും എല്ലായിടത്തും തിരഞ്ഞു.'
തദര്ഥം ന ച തം വീരം ദൃഷ്ടവന്തോ വൃകോദരമ്। മന്യമാനാസ്തതഃ സര്വേ യാതോ നഃ പൂര്വമേവ സഃ
അതിനാൽ ആ വീരനായ വൃക്കോദരനെ ഞങ്ങൾ ആരും കണ്ടിട്ടില്ല; അതിനാൽ അവൻ നമ്മിൽ മുമ്പേ പോയിരിക്കും എന്ന് എല്ലാവരും കരുതി.
ആഗതാഃ സ്മ മഹാഭാഗേ വ്യാകുലേനാന്തരാത്മനാ। ഇഹാഗമ്യ ക്വ നു ഗതസ്ത്വയാ വാ പ്രേഷിതഃ ക്വ നു
മഹാഭാഗേ, ഞങ്ങൾ ഉള്ളിൽ വിഷമത്തോടെ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു; ഇവിടെ എത്തിയ ശേഷം അവൻ എവിടേക്കാണ് പോയത്, അല്ലെങ്കിൽ നീ അയച്ചതാണോ, എവിടെയാണ് അവൻ?
കഥയസ്വ മഹാബാഹും ഭീമസേനം യശസ്വിനി। നഹി മേ ശുധ്യതേ ഭാവസ്തം വീരം പ്രതി ശോഭനേ
മഹാബാഹുവായ ഭീമസേനനെക്കുറിച്ച് പറയൂ, മഹത്വമുള്ളവളേ; ആ വീരനെക്കുറിച്ച് എന്റെ മനസ്സ് ശാന്തിയില്ല, സുന്ദരിയേ.
യതഃ പ്രസുപ്തം മന്യേഽഹം ഭീമ് നേതി ഹതസ്തു സഃ। ഇത്യുക്താ ച തതഃ കുന്തീ ധര്മരാജേന ധീമതാ
'അവൻ ഉറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു, ഭീമൻ ഇവിടെ ഇല്ല; അവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടിരിക്കുമോ.' അങ്ങനെ കുന്തിയെ ധർമ്മരാജാവായ യുദിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു.
ഹാഹേതി കൃത്വാ സംഭ്രാന്താ പ്രത്യുവാച യുധിഷ്ഠിരമ്। ന പുത്ര ഭീമം പശ്യാമി ന മാമഭ്യേത്യസാവിതി
ദുഃഖത്തോടെ അവൾ യുദ്ധിഷ്ഠിരനോടു പറഞ്ഞു: 'എന്റെ മകനേ, ഭീമനെ ഞാൻ കാണുന്നില്ല, അവൻ എന്നെ സമീപിച്ചിട്ടില്ല.'
ശീഘ്രമന്വേഷണേ യത്നം കുരു തസ്യാനുജൈഃ സഹ। ദ്രുതം ഗത്വാ പുരോദ്യാനം വിചിന്വന്തിസ്മ പാണ്ഡവാഃ
നീയും സഹോദരന്മാരും ചേർന്ന് ഉടൻ അന്വേഷിക്കാൻ ശ്രമിക്കൂ; പാണ്ഡവർ രാജാവിന്റെ തോട്ടത്തിലേക്ക് വേഗത്തിൽ പോയി തിരയാൻ തുടങ്ങി.
ഭീമഭീമേതി തേ വാചാ പാണ്ഡവാഃ സമുദൈരയന്। വിചിന്വന്തോഽഥ തേ സര്വേ ന സ്മ പശ്യന്തി ഭ്രാതരമ്
'ഭീമാ, ഭീമാ' എന്ന് വിളിച്ച് പാണ്ഡവർ മുഴുവൻ തിരഞ്ഞു; എങ്കിലും സഹോദരനെ അവർക്കു കാണാനായില്ല.
ആഗതാഃ സ്വഗൃഹം ഭൂയ ഇദമൂചുഃ പൃഥാം തദാ। ന ദൃശ്യതേ മഹാബാഹുരമ്ബ ഭീമോ വനേ ചിതഃ
വീണ്ടും വീട്ടിലെത്തിയ അവർ പൃഥയോട് പറഞ്ഞു: 'അമ്മേ, ശക്തനായ ഭീമനെ തോട്ടങ്ങളിൽ എവിടെയും കാണുന്നില്ല.'