ഗങ്ഗാം ചൈവാനുയാസ്യാമ ഉദ്യാനവനശോഭിതാമ്। സഹിതാ ഭ്രാതരഃ സര്വേ ജലക്രീഡാമവാപ്നുമഃ
നമുക്ക് എല്ലാവരും ചേർന്ന്, തോട്ടങ്ങളും കാടുകളും അലങ്കരിച്ച ഗംഗയിലേക്കു പോകാം; അവിടെ ജലക്രീഡ ആസ്വദിക്കാം.
ഏവമസ്ത്വിതി തം ചാപി പ്രത്യുവാച യുധിഷ്ഠിരഃ। തേ രഥൈര്നഗരാകാരൈര്ദേശജൈശ്ച ഗജോത്തമൈഃ
അതെ, അങ്ങനെ തന്നെ എന്നു യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ അവനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു; നഗരത്തിന്റെ രൂപമുള്ള രഥങ്ങളും ദേശത്തെ ഏറ്റവും നല്ല ആനകളും കൊണ്ടു അവർ പുറപ്പെട്ടു.
നിര്യയുര്നഗരാച്ഛൂരാഃ കൌരവാഃ പാണ്ഡവൈഃ സഹ। ഉദ്യാനവനമാസാദ്യ വിസൃജ്യ ച മഹാജനമ്
കൗരവ വീരന്മാർ പാണ്ഡവന്മാരോടൊപ്പം നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു; തോട്ടത്തിലും കാട്ടിലും എത്തിയപ്പോൾ, വലിയ ജനാവലിയെ അവിടെ വിട്ടു.
വിശന്തി സ്മ തദാ വീരാഃ സിംഹാ ഇവ ഗിരേര്ഗുഹാമ്। ഉദ്യാനമഭിപശ്യന്തോ ഭ്രാതരഃ സര്വ ഏവ തേ
അപ്പോൾ ആ വീരന്മാർ, സിംഹങ്ങൾ മലയുടെ ഗുഹയിലേക്കു കടക്കുന്നതുപോലെ, സഹോദരങ്ങൾ എല്ലാവരും തോട്ടം നോക്കി അകത്തു കയറി.
ഉപസ്ഥാനഗൃഹൈഃ ശുഭ്രൈര്വലഭീഭിശ്ച ശോഭിതമ്। ഗവാക്ഷകൈസ്തഥാ ജാലൈര്യന്ത്രൈഃ സാംചാരികൈരപി
അത് മനോഹരമായ സ്വീകരണമന്ദിരങ്ങളും പവില്യൻസും, ജനാലകളും ജാലികളും യന്ത്രങ്ങളുമായി അലങ്കരിച്ചിരിന്നു.
സംമാര്ജിതം സൌധകാരൈശ്ചിത്രകാരൈശ്ച ചിത്രിതമ്। ദീര്ഘികാഭിശ്ച പൂര്ണാഭിസ്തഥാ പുഷ്കരിണീഷു ച
അത് കൊട്ടാരസേവകർ വൃത്തിയായി വാരിയും, ചിത്രകാരന്മാർ അലങ്കരിക്കുകയും, നീരുറവുകളും കുളങ്ങളും നിറഞ്ഞിരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ജലം തച്ഛുശുഭേ ച്ഛന്നം ഫുല്ലൈര്ജലരുഹൈസ്തഥാ। ഉപച്ഛന്നാ വസുമതീ തഥാ പുഷ്പൈര്യഥര്തുകൈഃ
അവിടെ വെള്ളം പൂത്ത ജലസസ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടിയതുപോലെ തിളങ്ങി; ഭൂമിയും എല്ലാ ঋതുവിന്റെയും പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
തത്രോപവിഷ്ടാസ്തേ സര്വേ പാണ്ഡവാഃ കൌരവാശ്ച ഹ। ഉപച്ഛന്നാന്ബഹൂന്കാമാംസ്തേ ഭുഞ്ജന്തി തതസ്തതഃ
അവിടെ പാണ്ഡവരും കൗരവരും എല്ലാവരും ഇരുന്നു, പലവിധ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റി, മറവിൽ ആനന്ദിച്ചു.
അഥോദ്യാനവരേ തസ്മിംസ്തഥാ ക്രീഡാഗതാശ്ചതേ। പരസ്പരസ്യ വക്ത്രേഷു ദദുര്ഭക്ഷ്യാംസ്തതസ്തതഃ
പിന്നീട്, ആ മനോഹരമായ തോട്ടത്തിൽ കളിക്കുമ്പോൾ, അവർ പരസ്പരം വിഭവങ്ങൾ കൈമാറി ഭക്ഷിച്ചു.
തതോ ദുര്യോധനഃ പാപസ്തദ്ഭക്ഷ്യേ കാലകൂടകമ്। വിഷം പ്രക്ഷേപയാമാസ ഭീമസേനജിഘാംസയാ
അപ്പോൾ പാപിയായ ദുര്യോധനൻ, ഭീമസേനനെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ച്, ആ വിഭവത്തിൽ കാളകൂട്ടം വിഷം കലർത്തി.
സ്വയമുത്ഥായ ചൈവാഥ ഹൃദയേന ക്ഷുരോപമഃ। സ വാചാഽമൃതകല്പശ്ച ഭ്രാതൃവച്ച സുഹൃദ്യഥാ
അവൻ സ്വയം എഴുന്നേറ്റ്, മനസ്സിൽ വെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വാൾപോലെ കൂർപ്പുള്ളവനായിരുന്നു. എന്നാൽ അവന്റെ വാക്കുകൾ അമൃതംപോലെ മധുരമായിരുന്നു. സഹോദരനെയും നല്ല സുഹൃത്തിനെയും പോലെ സ്നേഹവും കരുതലും അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സ്വയം പ്രക്ഷിപതേ ഭക്ഷ്യം ബഹു ഭീമസ്യ പാകൃത്। പ്രഭക്ഷിതം ച ഭീമേന തം വൈ ദോഷമജാനതാ
ഭീമനു വേണ്ടി തയ്യാറാക്കിയ ഭക്ഷണം അവൻ തന്നെ കൊണ്ടുവന്ന് ഭീമന്റെ മുന്നിൽ വച്ചു. ഭീമൻ അതിൽ യാതൊരു ദോഷവും സംശയവും ഇല്ലാതെ ആഹാരം കഴിച്ചു.
തതോ ദുര്യോധനസ്തത്ര ഹൃദയേന ഹസന്നിവ। കൃതകൃത്യമീവാത്മാനം മന്യതേ പുരുഷാധമഃ
അതിനുശേഷം ദുര്യോധനൻ, ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, താൻ വിജയിച്ചുവെന്ന് കരുതി സന്തോഷിച്ചു. എന്നാൽ അവൻ മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനായിരുന്നു.
തതസ്തേ സഹിതാഃ സര്വേ ജലക്രീഡാമകുര്വത। പാണ്ഡവാ ധാര്തരാഷ്ട്രാശ്ച തദാ മുദിതമാനസാഃ
അതിനുശേഷം പാണ്ഡവരും ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരും എല്ലാം ഒരുമിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ വെള്ളത്തിൽ കളിച്ചു.
വിഹാരാവസഥേഷ്വേവ വീരാ വാസമരോചയന്। ഭീമസ്തു ബലവാന്ഭുക്ത്വാ വ്യായാമാഭ്യധികം ജലേ
ആ വിനോദഭവനങ്ങളിൽ വീരന്മാർ തങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ താമസത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഭീമൻ ശക്തനായതിനാൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം വെള്ളത്തിൽ കൂടുതൽ ഉത്സാഹത്തോടെ കളിച്ചു.
വാഹയിത്വാ കുമാരാംസ്താഞ്ജലക്രീഡാഗതാംസ്തദാ। പ്രമാണകോട്യാം വാസാര്ഥീ സുഷ്വാപാവാപ്യ തത്സ്ഥലമ്
വെള്ളത്തിൽ കളിക്കാൻ വന്ന രാജകുമാരന്മാരെ ഭീമൻ ചുമന്ന് കൊണ്ടുപോയി. പിന്നീട് അവൻ വിശ്രമിക്കാൻ തീരത്തേക്ക് പോയി, അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ ഉറങ്ങിപ്പോയി.
ശീതം വാതം സമാസാദ്യ ശ്രാന്തോ മദവിമോഹിതഃ। വിഷേണ ച പരീതാങ്ഗോ നിശ്ചേഷ്ടഃ പാണ്ഡുനന്ദനഃ
തണുത്ത കാറ്റ് നേരിട്ട്, ക്ഷീണിച്ചും വിഷം മൂലം മനസ്സു മങ്ങിയും ഭീമൻ ശരീരം നീങ്ങാതെ കിടന്നു.
തതോ ബദ്ധ്വാ ലതാപാശൈര്ഭീമം ദുര്യോധനഃ സ്വയമ്। `ശൂലാന്യപ്സു നിഖായാശു പ്രാദേശാഭ്യന്തരാണി ച
അതിനുശേഷം ദുര്യോധനൻ തന്നെ ഭീമനെ തണ്ടുകൊണ്ടു കെട്ടി, വേഗത്തിൽ വെള്ളത്തിൽ ഇടവിടാതെ കൂമ്പാരങ്ങൾ തറയിൽ പൂട്ടി.
ലതാപാശൈര്ദൃഢം ബദ്ധം സ്ഥലാജ്ജലമപാതയത്। സശേഷത്വാന്ന സംപ്രാപ്തോ ജലേ ശൂലിനി പാണ്ഡവഃ
ലതാപാശംകൊണ്ട് ഭീമനെ ഉറപ്പായി കെട്ടി, കരയിൽ നിന്ന് വെള്ളത്തിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. പക്ഷേ ഭാഗ്യവശാൽ ഭീമൻ വെള്ളത്തിൽ കൂമ്പാരങ്ങളിലേക്കു തൊട്ടില്ല.
പപാത യത്ര തത്രാസ്യ ശൂലം നാസീദ്യദൃച്ഛയാ।' സ നിഃസംജ്ഞോ ജലസ്യാന്തമവാഗ്വൈ പാണ്ഡവോഽവിശത്। ആക്രാമന്നാഗഭവനേ തദാ നാഗകുമാരകാന്
ഭീമൻ വീണ സ്ഥലത്ത് യാദൃശ്ചികമായി ഒരു കൂമ്പാരം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട് വെള്ളത്തിന്റെ ആഴത്തിലേക്ക് വീണു, അവിടെ നാഗകുമാരന്മാരുടെ വാസസ്ഥലത്ത് എത്തി.
തതഃ സമേത്യ ബഹുഭിസ്തദാ നാഗൈര്മഹാവിഷൈഃ। അദശ്യത ഭൃശം ഭീമോ മഹാദംഷ്ട്രൈര്വിപോല്ബണൈഃ
അതിനുശേഷം നിരവധി വലിയ വിഷമുള്ള നാഗങ്ങൾ കൂടി, ഭീമനെ വലിയ പല്ലുകൊണ്ട് കടിച്ചു.
തതോഽസ്യ ദശ്യമാനസ്യ തദ്വിഷം കാലകൂടകമ്। ഹതം സര്പവിഷേണൈവ സ്ഥാവരം ജങ്ഗമേന തു
അവനെ കടിക്കുമ്പോൾ, ആ കാളകൂട്ടം എന്ന മഹാവിഷം നാഗങ്ങളുടെ വിഷംകൊണ്ട് ഇല്ലാതായി; അതിൽ ചലിക്കുന്നതും അചലവുമാണ്.
ദംഷ്ട്രാശ്ച ദംഷ്ട്രിണാം തേഷാം മര്മസ്വപി നിപാതിതാഃ। ത്വചം നൈവാസ്യ ബിഭിദുഃ സാരത്വാത്പൃഥുവക്ഷസഃ
നാഗങ്ങളുടെ പല്ലുകൾ ഭീമന്റെ പ്രധാന അവയവങ്ങളിൽ തട്ടി, എന്നാൽ അവന്റെ വീതി കൂടിയ ഉറച്ച നെഞ്ച് കാരണം അവന്റെ ത്വക്ക് തുളയ്ക്കാൻ അവർക്കായില്ല.
തതഃ പ്രബുദ്ധഃ കൌന്തേയഃ സര്വം സംഛിദ്യ ബന്ധനമ്। പോഥയാമാസ താന്സര്പാന്കേചിദ്ഭീതാഃ പ്രദുദ്രുവുഃ
അതിനുശേഷം കുന്തിദേവിയുടെ മകൻ ഉണർന്നു, എല്ലാ കെട്ടുകളും പൊട്ടിച്ചു, നാഗങ്ങളെ അടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ചിലർ ഭയന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടു.
ഹതാവശേഷാ ഭീമേന സര്വേ വാസുകിമഭ്യയുഃ। ഊചുശ്ച സര്പരാജാനം വാസുകിം വാസവോപമമ്
ഭീമന്റെ അടിയേറ്റ് രക്ഷപ്പെട്ടവർ എല്ലാവരും നാഗരാജാവായ വാസുകിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. വാസുകി ഇന്ദ്രനെപ്പോലെയായിരുന്നു.
അയം നരോ വൈ നാഗരേന്ദ്ര ഹ്യപ്സു ബദ്ധ്വാ പ്രവേശിതഃ। യഥാ ച നോ മതിര്വീര വിഷപീതോ ഭവിഷ്യതി
അവർ നാഗരാജാവായ വാസുകിയെ സമീപിച്ചു: "നാഗരാജാവേ, ഈ മനുഷ്യനെ കെട്ടി വെള്ളത്തിൽ ഇട്ടു. ഞങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഇദ്ദേഹം വിഷം കുടിച്ചിരിക്കണം."
നിശ്ചേഷ്ടോഽസ്മാനനുപ്രാപ്തഃ സ ച ദഷ്ടോഽന്വബുധ്യത। സസംജ്ഞശ്ചാപി സംവൃത്തശ്ഛിത്ത്വാ ബന്ധനമാശു നഃ
"ഇവൻ ഞങ്ങളിലേക്ക് ബോധംകെട്ട് എത്തിയിരുന്നു. പക്ഷേ കടിയേറ്റശേഷം ബോധം തിരിച്ചുവന്നു, ഞങ്ങളുടെ കെട്ടുകൾ പൊട്ടിച്ചു, ഇപ്പോൾ എല്ലാം മനസ്സിലാക്കുന്നു."
പോഥയന്തം മഹാബാഹും ത്വം വൈ തം ജ്ഞാതുമര്ഹസി। തതോ വാസുകിരഭ്യേത്യ നാഗൈനുഗതസ്തദാ
"നമ്മെ അടിക്കുന്ന ഈ ശക്തിയുള്ളവനെ നീ അറിയണം." എന്നിട്ട് വാസുകി മറ്റു നാഗങ്ങളോടൊപ്പം അവന്റെ അടുത്തേക്ക് എത്തി.
പശ്യതി സ്മ മഹാബാഹും ഭീമം ഭീമപരാക്രമമ്। ആര്യകേണ ച ദൃഷ്ടഃ സ പൃഥായാ ആര്യകേണ ച
അവൻ ഭീമൻ എന്ന മഹാബാഹുവിനെ, ഭയങ്കരമായ വീര്യശാലിയെയായി കണ്ടു; പൃഥയുടെ വലിയവനും മറ്റൊരു മുതിർന്നവനും അവനെ കണ്ടു.
തദാ ദൌഹിത്രദൌഹിത്രഃ പരിഷ്വക്തഃ സുപീഡിതമ്। സുപ്രീതശ്ചാഭവത്തസ്യ വാസുകിഃ സ മഹായശാഃ
അപ്പോൾ മുത്തശ്ശനും മുത്തശ്ശനും തമ്മിൽ ഉറപ്പായി അണചേർന്നു; മഹത്വത്തിൽ പ്രശസ്തനായ വാസുകി അതിനാൽ വളരെ സന്തോഷിച്ചു.