തച്ചാപി ഭുക്ത്വാഽജരദॉയദവികാരോ വൃകോദരഃ। വികാരം നാഭ്യജനയത്സുതീക്ഷ്ണമപി തദ്വിഷമ്
അത് ഭീമൻ കഴിച്ചിട്ടും, അത്ര ശക്തമായ വിഷം പോലും അവനിൽ യാതൊരു മാറ്റവും ഉണ്ടാക്കാനായില്ല; അവൻ അക്ഷതനായി തുടര്ന്നു.
ഭീമസംഹനനോ ഭീമസ്ത്സമാദജരയദ്വിഷമ്। തതോഽന്യദിവസേ രാജന്ഹന്തുകാമോ വൃകോദരമ്
ഭീമശരീരമുള്ള ഭീമൻ ആ വിഷം ദഹിപ്പിച്ചു; പിന്നെ മറ്റൊരു ദിവസം, രാജാവേ, ദുര്യോധനൻ വീണ്ടും വൃക്കോദരനെ കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു.
സൌബലേന സഹായേന ധാര്തരാഷ്ട്രോഽഭ്യചിന്തയത്। ചിന്തയന്നാലഭന്നിദ്രാം ദിവാരാത്രമതന്ദ്രിതഃ
സൗബലൻ എന്ന കൂട്ടുകാരനോടൊപ്പം, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മകൻ നിരന്തരം ആലോചിച്ചു; ദിവസവും രാത്രിയും ഒരുപോലെ, അവൻ ഉറക്കം കിട്ടിയില്ല.
ഏവം ദുര്യോധനഃ കര്ണഃ ശകുനിശ്ചാപി സൌബലഃ। അനേകൈരപ്യുപായൈസ്താഞ്ജിഘാംസന്തി സ്മ പാണ്ഡവാന്
ഇങ്ങനെ ദുര്യോധനനും കർണ്ണനും സൗബലപുത്രനായ ശകുനിയും പലവിധം ഉപായങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പാണ്ഡവന്മാരെ നശിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
വൈശ്യാ പുത്രസ്തദാചഷ്ട പാര്ഥാനാം ഹിതകാമ്യയാ। പാണ്ഡവാ ഹ്യപി തത്സര്വം പ്രത്യജാനന്നരിന്ദമാഃ। ഉദ്ഭാവനമകുര്വന്തോ വിദുരസ്യ മതേ സ്ഥിതാഃ
ആ വ്യാപാരിയുടെ മകൻ പാണ്ഡവന്മാരുടെ ഭാവുകത്വം ആഗ്രഹിച്ച് അവരെ വിവരം അറിയിച്ചു; രാജാവേ, പാണ്ഡവന്മാർ അതെല്ലാം മനസ്സിലാക്കി, വിചാരങ്ങൾ പുറത്തു പറയാതെ, വിദുരന്റെ ഉപദേശത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നു.
തതസ്തേ മന്ത്രയാമാസുര്ദുര്യോധനപുരോഗമാഃ। പ്രാണവാന്വിക്രമീ ചാപി ശൌര്യേ ച മഹതി സ്ഥിതഃ
അതിനുശേഷം ദുര്യോധനൻ മുന്നിൽ നിന്ന് നയിച്ച്, ആ വീരന്മാർ ശക്തിയും ധൈര്യവും വലിയ വീരത്വവും കാണിച്ച് ചേർന്ന് ആലോചിച്ചു.
സ്പര്ധതേ ചാപി സതതമസ്മാനേവ വൃകോദരഃ। തം തു സുപ്തം പുരോദ്യാനേ ജലേ ശൂലേ ക്ഷിപാമഹേ
വൃക്കോദരൻ എപ്പോഴും ഞങ്ങളോടൊപ്പം മത്സരിക്കുന്നു; അവൻ തോട്ടത്തിലെ തണലിൽ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, അവനെ വെള്ളത്തിൽ കുത്തി വീഴ്ത്താം.
തതോ ജലവിഹാരാര്ഥം കാരയാമാസ ഭാരത। പ്രമാണകോട്യാമുദ്ദേശേ സ്ഥലം കിംചിദുപേത്യ ഹ
പിന്നീട്, ജലക്രീഡക്ക് വേണ്ടി, ഭാരതപുത്രാ, അവർ ഒരു നിശ്ചിത സ്ഥലത്ത്, തോട്ടത്തിൻ സമീപം, കൂടിച്ചേർന്നു.
ഭക്ഷ്യം ഭോജ്യം ച പേയം ച ചോഷ്യം ലേഹ്യമഥാപി ച। ഉപപാദിതം നരൈസ്തത്ര കുശലൈഃ സൂദകര്മണി
അവിടെ, ഭക്ഷണവും വിഭവങ്ങളും കുടിക്കാൻ, ചൂഷിക്കാൻ, ലേഹ്യങ്ങൾ എന്നിവയും, പാചകത്തിൽ നിപുണരായ ആളുകൾ ഒരുക്കി.
ന്യവേദയംസ്തത്പുരുഷാ ധാര്തരാഷ്ട്രായ വൈ തദാ। തതോ ദുര്യോധനസ്തത്ര പാണ്ഡവാനാഹ ദുര്മതിഃ
അപ്പോൾ ആ സേവകർ ആ വിവരം ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മകനോട് അറിയിച്ചു; പിന്നെ ദുഷ്ടനായ ദുര്യോധനൻ അവിടെ പാണ്ഡവന്മാരോട് സംസാരിച്ചു.
ഗങ്ഗാം ചൈവാനുയാസ്യാമ ഉദ്യാനവനശോഭിതാമ്। സഹിതാ ഭ്രാതരഃ സര്വേ ജലക്രീഡാമവാപ്നുമഃ
നമുക്ക് എല്ലാവരും ചേർന്ന്, തോട്ടങ്ങളും കാടുകളും അലങ്കരിച്ച ഗംഗയിലേക്കു പോകാം; അവിടെ ജലക്രീഡ ആസ്വദിക്കാം.
ഏവമസ്ത്വിതി തം ചാപി പ്രത്യുവാച യുധിഷ്ഠിരഃ। തേ രഥൈര്നഗരാകാരൈര്ദേശജൈശ്ച ഗജോത്തമൈഃ
അതെ, അങ്ങനെ തന്നെ എന്നു യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ അവനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു; നഗരത്തിന്റെ രൂപമുള്ള രഥങ്ങളും ദേശത്തെ ഏറ്റവും നല്ല ആനകളും കൊണ്ടു അവർ പുറപ്പെട്ടു.
നിര്യയുര്നഗരാച്ഛൂരാഃ കൌരവാഃ പാണ്ഡവൈഃ സഹ। ഉദ്യാനവനമാസാദ്യ വിസൃജ്യ ച മഹാജനമ്
കൗരവ വീരന്മാർ പാണ്ഡവന്മാരോടൊപ്പം നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു; തോട്ടത്തിലും കാട്ടിലും എത്തിയപ്പോൾ, വലിയ ജനാവലിയെ അവിടെ വിട്ടു.
വിശന്തി സ്മ തദാ വീരാഃ സിംഹാ ഇവ ഗിരേര്ഗുഹാമ്। ഉദ്യാനമഭിപശ്യന്തോ ഭ്രാതരഃ സര്വ ഏവ തേ
അപ്പോൾ ആ വീരന്മാർ, സിംഹങ്ങൾ മലയുടെ ഗുഹയിലേക്കു കടക്കുന്നതുപോലെ, സഹോദരങ്ങൾ എല്ലാവരും തോട്ടം നോക്കി അകത്തു കയറി.
ഉപസ്ഥാനഗൃഹൈഃ ശുഭ്രൈര്വലഭീഭിശ്ച ശോഭിതമ്। ഗവാക്ഷകൈസ്തഥാ ജാലൈര്യന്ത്രൈഃ സാംചാരികൈരപി
അത് മനോഹരമായ സ്വീകരണമന്ദിരങ്ങളും പവില്യൻസും, ജനാലകളും ജാലികളും യന്ത്രങ്ങളുമായി അലങ്കരിച്ചിരിന്നു.
സംമാര്ജിതം സൌധകാരൈശ്ചിത്രകാരൈശ്ച ചിത്രിതമ്। ദീര്ഘികാഭിശ്ച പൂര്ണാഭിസ്തഥാ പുഷ്കരിണീഷു ച
അത് കൊട്ടാരസേവകർ വൃത്തിയായി വാരിയും, ചിത്രകാരന്മാർ അലങ്കരിക്കുകയും, നീരുറവുകളും കുളങ്ങളും നിറഞ്ഞിരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ജലം തച്ഛുശുഭേ ച്ഛന്നം ഫുല്ലൈര്ജലരുഹൈസ്തഥാ। ഉപച്ഛന്നാ വസുമതീ തഥാ പുഷ്പൈര്യഥര്തുകൈഃ
അവിടെ വെള്ളം പൂത്ത ജലസസ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് മൂടിയതുപോലെ തിളങ്ങി; ഭൂമിയും എല്ലാ ঋതുവിന്റെയും പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
തത്രോപവിഷ്ടാസ്തേ സര്വേ പാണ്ഡവാഃ കൌരവാശ്ച ഹ। ഉപച്ഛന്നാന്ബഹൂന്കാമാംസ്തേ ഭുഞ്ജന്തി തതസ്തതഃ
അവിടെ പാണ്ഡവരും കൗരവരും എല്ലാവരും ഇരുന്നു, പലവിധ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റി, മറവിൽ ആനന്ദിച്ചു.
അഥോദ്യാനവരേ തസ്മിംസ്തഥാ ക്രീഡാഗതാശ്ചതേ। പരസ്പരസ്യ വക്ത്രേഷു ദദുര്ഭക്ഷ്യാംസ്തതസ്തതഃ
പിന്നീട്, ആ മനോഹരമായ തോട്ടത്തിൽ കളിക്കുമ്പോൾ, അവർ പരസ്പരം വിഭവങ്ങൾ കൈമാറി ഭക്ഷിച്ചു.
തതോ ദുര്യോധനഃ പാപസ്തദ്ഭക്ഷ്യേ കാലകൂടകമ്। വിഷം പ്രക്ഷേപയാമാസ ഭീമസേനജിഘാംസയാ
അപ്പോൾ പാപിയായ ദുര്യോധനൻ, ഭീമസേനനെ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ച്, ആ വിഭവത്തിൽ കാളകൂട്ടം വിഷം കലർത്തി.
സ്വയമുത്ഥായ ചൈവാഥ ഹൃദയേന ക്ഷുരോപമഃ। സ വാചാഽമൃതകല്പശ്ച ഭ്രാതൃവച്ച സുഹൃദ്യഥാ
അവൻ സ്വയം എഴുന്നേറ്റ്, മനസ്സിൽ വെട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന വാൾപോലെ കൂർപ്പുള്ളവനായിരുന്നു. എന്നാൽ അവന്റെ വാക്കുകൾ അമൃതംപോലെ മധുരമായിരുന്നു. സഹോദരനെയും നല്ല സുഹൃത്തിനെയും പോലെ സ്നേഹവും കരുതലും അവനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
സ്വയം പ്രക്ഷിപതേ ഭക്ഷ്യം ബഹു ഭീമസ്യ പാകൃത്। പ്രഭക്ഷിതം ച ഭീമേന തം വൈ ദോഷമജാനതാ
ഭീമനു വേണ്ടി തയ്യാറാക്കിയ ഭക്ഷണം അവൻ തന്നെ കൊണ്ടുവന്ന് ഭീമന്റെ മുന്നിൽ വച്ചു. ഭീമൻ അതിൽ യാതൊരു ദോഷവും സംശയവും ഇല്ലാതെ ആഹാരം കഴിച്ചു.
തതോ ദുര്യോധനസ്തത്ര ഹൃദയേന ഹസന്നിവ। കൃതകൃത്യമീവാത്മാനം മന്യതേ പുരുഷാധമഃ
അതിനുശേഷം ദുര്യോധനൻ, ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, താൻ വിജയിച്ചുവെന്ന് കരുതി സന്തോഷിച്ചു. എന്നാൽ അവൻ മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനായിരുന്നു.
തതസ്തേ സഹിതാഃ സര്വേ ജലക്രീഡാമകുര്വത। പാണ്ഡവാ ധാര്തരാഷ്ട്രാശ്ച തദാ മുദിതമാനസാഃ
അതിനുശേഷം പാണ്ഡവരും ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരും എല്ലാം ഒരുമിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ വെള്ളത്തിൽ കളിച്ചു.
വിഹാരാവസഥേഷ്വേവ വീരാ വാസമരോചയന്। ഭീമസ്തു ബലവാന്ഭുക്ത്വാ വ്യായാമാഭ്യധികം ജലേ
ആ വിനോദഭവനങ്ങളിൽ വീരന്മാർ തങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ താമസത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഭീമൻ ശക്തനായതിനാൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം വെള്ളത്തിൽ കൂടുതൽ ഉത്സാഹത്തോടെ കളിച്ചു.
വാഹയിത്വാ കുമാരാംസ്താഞ്ജലക്രീഡാഗതാംസ്തദാ। പ്രമാണകോട്യാം വാസാര്ഥീ സുഷ്വാപാവാപ്യ തത്സ്ഥലമ്
വെള്ളത്തിൽ കളിക്കാൻ വന്ന രാജകുമാരന്മാരെ ഭീമൻ ചുമന്ന് കൊണ്ടുപോയി. പിന്നീട് അവൻ വിശ്രമിക്കാൻ തീരത്തേക്ക് പോയി, അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ ഉറങ്ങിപ്പോയി.
ശീതം വാതം സമാസാദ്യ ശ്രാന്തോ മദവിമോഹിതഃ। വിഷേണ ച പരീതാങ്ഗോ നിശ്ചേഷ്ടഃ പാണ്ഡുനന്ദനഃ
തണുത്ത കാറ്റ് നേരിട്ട്, ക്ഷീണിച്ചും വിഷം മൂലം മനസ്സു മങ്ങിയും ഭീമൻ ശരീരം നീങ്ങാതെ കിടന്നു.
തതോ ബദ്ധ്വാ ലതാപാശൈര്ഭീമം ദുര്യോധനഃ സ്വയമ്। `ശൂലാന്യപ്സു നിഖായാശു പ്രാദേശാഭ്യന്തരാണി ച
അതിനുശേഷം ദുര്യോധനൻ തന്നെ ഭീമനെ തണ്ടുകൊണ്ടു കെട്ടി, വേഗത്തിൽ വെള്ളത്തിൽ ഇടവിടാതെ കൂമ്പാരങ്ങൾ തറയിൽ പൂട്ടി.
ലതാപാശൈര്ദൃഢം ബദ്ധം സ്ഥലാജ്ജലമപാതയത്। സശേഷത്വാന്ന സംപ്രാപ്തോ ജലേ ശൂലിനി പാണ്ഡവഃ
ലതാപാശംകൊണ്ട് ഭീമനെ ഉറപ്പായി കെട്ടി, കരയിൽ നിന്ന് വെള്ളത്തിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. പക്ഷേ ഭാഗ്യവശാൽ ഭീമൻ വെള്ളത്തിൽ കൂമ്പാരങ്ങളിലേക്കു തൊട്ടില്ല.
പപാത യത്ര തത്രാസ്യ ശൂലം നാസീദ്യദൃച്ഛയാ।' സ നിഃസംജ്ഞോ ജലസ്യാന്തമവാഗ്വൈ പാണ്ഡവോഽവിശത്। ആക്രാമന്നാഗഭവനേ തദാ നാഗകുമാരകാന്
ഭീമൻ വീണ സ്ഥലത്ത് യാദൃശ്ചികമായി ഒരു കൂമ്പാരം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവൻ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട് വെള്ളത്തിന്റെ ആഴത്തിലേക്ക് വീണു, അവിടെ നാഗകുമാരന്മാരുടെ വാസസ്ഥലത്ത് എത്തി.