ദ്വാരിണം താപസാ ഊചൂ രാജാനം ച പ്രകാശയ। തേ തു ഗത്വാ ക്ഷണേനൈവ സഭായാം വിനിവേദിതാഃ
തപസ്സുകാർ വാതില്ക്കാരനോടു പറഞ്ഞു: 'രാജാവിനോട് ഞങ്ങളെ അറിയിക്കൂ.' ഉടനെ അവർ അകത്തു ചെന്നു, സഭയിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
തം ചാരണസഹസ്രാണാം മുനീനാമാഗമം തദാ। ശ്രുത്വാ നാഗപുരേ നൄണാം വിസ്മയഃ സമപദ്യത
ആ സമയത്ത് ആയിരക്കണക്കിന് തപസ്സുകാരും മുനിമാരും എത്തിയ വിവരം കേട്ട്, നാഗപുരത്തിലെ ജനങ്ങൾ അത്ഭുതത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
മുഹൂര്തോദിത ആദിത്യേ സര്വേ ബാലപുരസ്കൃതാഃ। സദാരാസ്താപസാന്ദ്രഷ്ടും നിര്യയുഃ പുരവാസിനഃ
കുറെ നേരം സൂര്യൻ ഉദിച്ചപ്പോൾ, കുട്ടികളെ മുന്നിൽ നിർത്തി, കുടുംബത്തോടൊപ്പം നഗരവാസികൾ തപസ്സുകാരെ കാണാൻ പുറപ്പെട്ടു.
സ്ത്രീസങ്ഘാഃ ക്ഷത്രസങ്ഘാശ്ച യാനസങ്ഘസമാസ്ഥിതാഃ। ബ്രാഹ്മണൈഃ സഹ നിര്ജഗ്മുര്ബ്രാഹ്മണാനാം ച യോഷിതഃ
സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടങ്ങളും, യോദ്ധാക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങളും, ചിലർ വാഹനങ്ങളിൽ കയറി, ബ്രാഹ്മണന്മാരോടും അവരുടെ ഭാര്യമാരോടും കൂടെ പുറപ്പെട്ടു.
തഥാ വിട്ശൂദ്രസങ്ഘാനാം മഹാന്യതികരോഽഭവത്। ന കശ്ചിദകരോദീര്ഷ്യാമഭവന്ധര്മബുദ്ധയഃ
അങ്ങനെ വ്യാപാരികളും ശൂദ്രന്മാരും വലിയ കൂട്ടമായി ഒത്തുചേർന്നു; ആരും അസൂയ കാണിച്ചില്ല, എല്ലാവരും ധർമ്മം മനസ്സിലാക്കി.
തഥാ ഭീഷ്മഃ ശാന്തനവഃ സോമദത്തോ।ഞഥ ബാഹ്ലികഃ। പ്രജ്ഞാചക്ഷുശ്ച രാജര്ഷിഃ ക്ഷത്താ ച വിദുരഃ സ്വയമ്
അങ്ങനെ തന്നെ ശാന്തനുവിന്റെ മകൻ ഭീഷ്മനും, സോമദത്തനും, ബാഹ്ലികനും, പ്രജ്ഞാചക്ഷുസ് എന്ന രാജർഷിയും, മന്ത്രിയായ വിദ്യുരനും എത്തി.
സാ ച സത്യവതീ ദേവീ കൌസല്യാ ച യശസ്വിനീ। രാജദാരൈഃ പരിവൃതാ ഗാന്ധാരീ ചാപി നിര്യയൌ
അത് പോലെ സത്യവതിയും, പ്രശസ്തയായ കൗസല്യയും, രാജകുലസ്ത്രീകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് ഗാന്ധാരിയും പുറപ്പെട്ടു.
ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ ദായാദാ ദുര്യോധനപുരോഗമാഃ। ഭൂഷിതാ ഭൂഷണൈശ്ചിത്രൈഃ ശതസങ്ഖ്യാ വിനിര്യയുഃ
ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മക്കൾ, ദുര്യോധനനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, വിവിധ അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ച്, നൂറുകണക്കിന് പേരായി പുറപ്പെട്ടു.
താന്മഹര്ഷിഗണാന്ദൃഷ്ട്വാ ശിരോഭിരഭിവാദ്യ ച। ഉപോപവിവിശുഃ സര്വേ കൌരവ്യാഃ സപുരോഹിതാഃ
ആ മഹർഷികളെ കണ്ടു, കൗരവരും അവരുടെ പുരോഹിതന്മാരും തലകൂന്തി ആദരവോടെ വണങ്ങി സമീപത്ത് ഇരുന്നു.
തഥൈവ ശിരസാ ഭൂമാവഭിവാദ്യ പ്രണമ്യ ച। ഉപോപവിവിശുഃ സര്വേ പൌരജാനപദാ അപി
അതു പോലെ തന്നെ, നഗരവാസികളും ഗ്രാമവാസികളും തലകൂന്തി ഭൂമിയിൽ വണങ്ങി ആദരവോടെ സമീപത്ത് ഇരുന്നു.
തമകൂജമഭിജ്ഞായ ജനൌഘം സര്വശസ്തദാ। പൂജയിത്വാ യഥാന്യായം പാദ്യേനാര്ഘ്യേണ ച പ്രഭോ
ആ വലിയ ജനക്കൂട്ടത്തെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, എല്ലാവരും യഥാവിധി പാദ്യവും അർഘ്യവും നൽകി ആദരിച്ചു.
ഭീഷ്മോ രാജ്യം ച രാഷ്ട്രം ച മഹര്ഷിഭ്യോ ന്യവേദയത്। തേഷാമഥോ വൃദ്ധതമഃ പ്രത്യുത്ഥായ ജടാജിനീ। ഋഷീണാം മതമാജ്ഞായ മഹര്ഷിരിദമബ്രവീത്
ഭീഷ്മൻ രാജ്യം മഹർഷിമാർക്ക് സമർപ്പിച്ചു; അവരിൽ ഏറ്റവും പ്രായമായ, ജടയും മയില്പ്പൊരിയും ധരിച്ച മഹർഷി, മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായം അറിഞ്ഞ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
യഃ സ കൌരവ്യദായാദഃ പാണ്ഡുര്നാമ നരാധിപഃ। കാമഭോഗാന്പരിത്യജ്യ ശതശൃങ്ഗമിതോ ഗതഃ
കൗരവകുലത്തിലെ പാണ്ഡു എന്ന രാജാവ്, സുഖസൗകര്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, ശതശൃംഗം വിട്ട് പോയവനാണ്.
രാജാ ഭോഗാന്പരിത്യജ്യ തപസ്വീ സംബഭൂവ ഹ। സ യഥോക്തം തപസ്തേപേ പത്രമൂലഫലാശനഃ
ആ രാജാവ് സുഖങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് തപസ്സുകാരനായി; ഇലയും കിഴങ്ങും പഴവും മാത്രം കഴിച്ച്, നിർദ്ദേശിച്ച തപസ്സ് അനുഷ്ഠിച്ചു.
പത്നീഭ്യാം സഹ ധര്മാത്മാ സംചിത്കാലമതന്ദ്രിതഃ। തേന വൃത്തസമാചാരൈസ്തപസാ ച തപസ്വിനഃ
ഭാര്യമാരോടൊപ്പം ധാർമ്മികനായ പാണ്ഡു ആലസ്യമില്ലാതെ കാലം കഴിച്ചു; അവന്റെ നല്ല പെരുമാറ്റവും കഠിനതപസ്സും കൊണ്ട് തപസ്വിമാരെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
തോഷിതാസ്താപസാസ്തത്ര ശതശൃങ്ഗനിവാസിനഃ। സ്വര്ഗലോകം ഗന്തുകാമം താപസാഃ സംനിവാര്യ തമ്
ആ ശതശൃംഗപർവ്വതത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന തപസ്വിമാർ പാണ്ഡുവിന്റെ തപസ്സിൽ സന്തോഷംകൊണ്ടു, സ്വർഗലോകത്തിലേക്കു പോകാൻ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ അവനെ തടഞ്ഞു.
ഉദ്യന്തം സഹ പത്നീഭ്യാം വിപ്രാ വചനമബ്രുവന്। അനപത്യസ്യ രാജേന്ദ്ര പുണ്യാ ലോകാ ന സന്തി തേ
ഭാര്യമാരോടൊപ്പം പുറപ്പെടുമ്പോൾ ബ്രാഹ്മണന്മാർ അവനോട് പറഞ്ഞു: 'മകനില്ലാത്തവർക്കു പുണ്യലോകങ്ങൾ ലഭ്യമല്ല, രാജാവേ.'
തസ്മാദ്ധര്മം ച വായും ച മഹേന്ദ്രം ച തഥാഽശ്വിനൌ। ആരാധയസ്വ രാജേന്ദ്ര പത്നീഭ്യാം സഹ ദേവതാഃ
അതുകൊണ്ട്, രാജാവേ, ഭാര്യമാരോടൊപ്പം ധർമ്മനെയും വായുവിനെയും മഹേന്ദ്രനെയും അശ്വിനീദേവന്മാരെയും ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം.
പ്രീതാഃ പുത്രാന്പ്രദാസ്യന്തി ഋണമുക്തോ ഭവിഷ്യസി। തപസാ ദിവ്യചക്ഷുഷ്ട്വാത്പശ്യാമസ്തേ തഥാ സുതാന്
അവർ സന്തോഷത്തോടെ നിനക്കു പുത്രന്മാരെ നൽകും; നീ ഋണങ്ങളിൽനിന്ന് മോചിതനാവും. ഞങ്ങളുടെ തപസ്സിന്റെ ദിവ്യദൃഷ്ടിയാൽ നിനക്കു അങ്ങനെ പുത്രന്മാർ ഉണ്ടാകുമെന്ന് ഞങ്ങൾ കാണുന്നു.
അസ്മാകം വചനം ശ്രുത്വാ ദേവാനാരാധയത്തദാ।' ബ്രഹ്മചര്യവ്രതസ്ഥസ്യ തസ്യ ദിവ്യേന ഹേതുനാ
ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, അവൻ ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചു; ബ്രഹ്മചര്യവ്രതം പാലിച്ച അവനിൽ ദിവ്യകാരണമൂലം—
സാക്ഷാദ്ധര്മാദയം പുത്രസ്തത്ര ജാതോ യുധിഷ്ഠിരഃ। തഥൈനം ബലിനാം ശ്രേഷ്ഠം തസ്യ രാജ്ഞോ മഹാത്മനഃ
അവിടെ തന്നെ ധർമ്മൻ നേരിട്ട് പുത്രനായി ജനിച്ചു, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ; അങ്ങനെ, മഹാത്മാവായ ആ രാജാവിന് ശക്തന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പുത്രൻ ലഭിച്ചു.
മാതരിശ്വാ ദദൌ പുത്രം ഭീമം നാമ മഹാബലമ്। പുരന്ദരാദയം ജജ്ഞേ കുന്ത്യാം സത്യപരാക്രമഃ
മാതരിശ്വൻ അവനു മഹാബലശാലിയായ ഭീമനെന്ന പുത്രനു ജന്മം നൽകി; കുന്തിയിൽ സത്യപരാക്രമിയാകുന്ന പുരന്ദരനും ജനിച്ചു.
അസ്മിഞ്ജാതേ മഹേഷ്വാസേ പൃഥാമിന്ദ്രസ്തദാഽബ്രവീത്। മത്പ്രസാദാദയം ജാതഃ കുന്തി സത്യപരാക്രമഃ
ഈ മഹാബാണധാരിയായ പുത്രൻ ജനിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ കുന്തിയോട് പറഞ്ഞു: 'എന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ സത്യപരാക്രമിയാകുന്ന ഈ പുത്രൻ ജനിച്ചു.'
അജേയാനപി ജേതാഽരീന്ദേവതാദീന്ന സംശയഃ।' യസ്യ കീര്തിര്മഹേഷ്വാസാന്സര്വാനഭിഭവിഷ്യതി
അവൻ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ശത്രുക്കളെയും ദേവന്മാരെയും ജയിക്കും, സംശയമില്ല; മഹാബാണധാരിയായ അവന്റെ കീർത്തി എല്ലാവരെയും മറികടക്കും.
യുധിഷ്ഠിരോ രാജസൂയം ഭ്രാതൃവീര്യാദവാപ്സ്യതി। ഏഷ ജേതാ മനുഷ്യാംശ്ച സര്വാന്ഗന്ധര്വരാക്ഷസാന്
യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ സഹോദരന്മാരുടെ ശക്തിയാൽ രാജസൂയയാഗം നേടും; അവൻ മനുഷ്യരെയും ഗാന്ധർവരെയും രാക്ഷസന്മാരെയും ജയിക്കും.
ഏഷ ദുര്യോധനാദീനാം കൌരവാണാം ച ജേഷ്യതി। വീരസ്യൈതസ്യ വിക്രാന്തൈര്ധര്മപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ
ദുര്യോധനനും കൗരവന്മാരെയും അവൻ ജയിക്കും; ധർമ്മപുത്രനായ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ ഈ വീരന്റെ വീര്യപ്രഭാവംകൊണ്ട് വിജയിക്കും.
യക്ഷ്യതേ രാജസൂയാദ്യൈര്ധര്മ ഏവ പരഃ സദാ।' യൌ തു മാദ്രീ മഹേഷ്വാസാവസൂത പുരുഷോത്തമൌ
അവൻ രാജസൂയയാഗം പോലുള്ള യാഗങ്ങൾ നടത്തും, എല്ലായ്പ്പോഴും ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊള്ളും; മാദ്രി പ്രസവിച്ച മഹാബാണധാരികളായ ആ ഇരുവരും—
അശ്വിഭ്യാം പുരുഷവ്യാഘ്രാവിമൌ താവപി തിഷ്ഠതഃ। `നകുലഃ സഹദേവശ്ച താവപ്യമിതതേജസൌ
അശ്വിനീദേവന്മാരാൽ ജനിച്ച ഈ ഇരുവരും പുരുഷസിംഹന്മാരാണ്; നകുലനും സഹദേവനും അത്യന്തം ദീപ്തിമാന്മാരാണ്.
ചരതാ ധര്മനിത്യേന വനവാസം യശസ്വിനാ। ഏഷ പൈതാമഹോ വംശഃ പാണ്ഡുനാ പുനരുദ്ധൃതഃ
എപ്പോഴും ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ടു, പ്രശസ്തനായ പാണ്ഡു വനവാസം ചെയ്തപ്പോൾ, പിതൃവംശം വീണ്ടും ഉയർന്നു.
പുത്രാണാം ജന്മ വൃദ്ധിം ച വൈദികാധ്യയനാനി ച। പശ്യന്തഃ സതതം പാണ്ഡോഃ പരാം പ്രീതിമവാപ്സ്യഥ
പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാരുടെ ജനനം, വളർച്ച, വേദപാഠം എന്നിവ കാണുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴും പരമാനന്ദം ലഭിക്കും.