തത്പ്രസാദാദ്ധനുര്വേദേ സമപദ്യന്ത പാരഗാഃ। ഗദായാം പാരഗോ ഭീമസ്തോമരേഷു യുധിഷ്ഠിരഃ
അവരുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു, പാണ്ഡവന്മാർ അമ്പെടുപ്പിന്റെ കലയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടി. ഭീമൻ ഗദയിൽ, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ തുരുമ്പിൽ പ്രാവീണ്യം നേടി.
അസിചര്മണി നിഷ്ണാതൌ യമൌ സത്ത്വവതാം വരൌ। ധനുര്വേദേ ഗതഃ പാരം സവ്യസാചീ പരന്തപഃ
ധൈര്യശാലികളിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ള മാദ്രിയുടെ മക്കൾ വാൾക്കും കവചത്തിനും പ്രാവീണ്യം നേടി. ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്ന സവ്യാസാചി അർജുനൻ അമ്പെടുപ്പിൽ ഏറ്റവും ഉയർന്ന നിലയിലേക്കെത്തി.
ശുക്രേണ സമനുജ്ഞാതോ മത്സമോഽയമിതി പ്രഭോ। അനുജ്ഞായ തതോ രാജാ ശക്തിം ഖങ്ഗം തതഃ ശരാന്
ശുക്രൻ അനുമതി നൽകി, 'ഇവൻ എന്റെ തുല്യനാണ്' എന്നു പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം രാജാവ് അവന് കുന്തി, വാൾ, അമ്പുകൾ എന്നിവ നൽകി.
ധനുശ്ച ദമതാം ശ്രേഷ്ഠസ്താലമാത്രം മഹാപ്രഭമ്। വിപാഠക്ഷുരനാരാചാന്ഗൃധ്രപക്ഷൈരലങ്കൃതാന്
ആ ആത്മനിയന്ത്രണത്തിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവൻ, ഒരു താളമരം ഉയരമുള്ള പ്രകാശമുള്ള വില്ലും, കഴുകൻപക്ഷിയുടെ പറകൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച അമ്പുകളും കത്തിയും ഇരുമ്പ് അമ്പുകളും അവന് നൽകി.
ദദൌ പാര്ഥായ സംഹൃഷ്ടോ മഹോരഗസമപ്രഭാന്। അവാപ്യ സര്വശസ്ത്രാണി മുദിതോ വാസവാത്മജഃ
ആനന്ദത്തോടെ, വലിയ പാമ്പുകൾപോലെ തിളങ്ങുന്ന ആയുധങ്ങൾ പാർത്ഥനു നൽകി. എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ലഭിച്ച വാസവന്റെ മകൻ അതീവ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
മേനേ സര്വാന്മഹീപാലാനപര്യാപ്താന്സ്വതേജസഃ
സ്വന്തം ശക്തിക്ക് മുന്നിൽ ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും അവൻ അപര്യാപ്തരെന്ന് കരുതി.
ഏകവര്ഷാന്തരാസ്ത്വേവം പരസ്പരമരിന്ദമാഃ। അന്വവര്തന്ത പാര്ഥാശ്ച മാദ്രീപുത്രൌ തഥൈവ ച
ഇങ്ങനെ, ഓരോരുത്തരുടെയും ഇടയിൽ ഒരു വർഷം വിട്ട്, പാണ്ഡവരും മാദ്രിയുടെ മക്കളും പരസ്പരം പിന്തുടർന്നു.
തേ ച പഞ്ച ശതം ചൈവ കുരുവംശവിവര്ധനാഃ। സര്വേ വവൃധിരേഽല്പേന കാലേനാപ്സ്വിവ പങ്കജാഃ
അവിടെ അഞ്ചുപേരും, കുരുവംശത്തെ വളർത്തുന്ന നൂറുപേരും, എല്ലാവരും കുറച്ച് സമയത്തിനുള്ളിൽ ജലത്തിലെ താമരപൂക്കൾപോലെ വളർന്നു.
കസ്മിന്വയസി സംപ്രാപ്താഃ പാണ്ഡവാ ഗജസാഹ്വയമ്। സമപദ്യന്ത ദേവേഭ്യസ്തേഷാമായുശ്ച കിം പരമ്
പാണ്ഡവന്മാർ എത്ര പ്രായത്തിൽ ഹസ്തിനപുരിയിൽ എത്തി? ദേവന്മാർ അവർക്കു നിശ്ചയിച്ച ആയുസ്സെത്രയായിരുന്നു?
പാണ്ഡവാനാമിഹായുഷ്യം ശൃണു കൌരവനന്ദന। ജഗാമ ഹാസ്തിനപുരം ഷോഡശാബ്ദോ യുധിഷ്ഠിരഃ
കുരുവംശത്തിലെ സന്തോഷമേ, പാണ്ഡവന്മാരുടെ ആയുസ്സിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ പതിനാറാം വയസ്സിൽ ഹസ്തിനപുരിയിൽ എത്തി.
ഭീമസേനഃ പഞ്ചദശോ ബീഭത്സുര്വൈ ചതുര്ദശഃ। ത്രയോദശാബ്ദൌ ച യമൌ ജഗ്മതുര്നാഗസാഹ്വയമ്
ഭീമസേനൻ പതിനഞ്ച് വയസ്സായിരുന്നു, അർജുനൻ പതിനാലു വയസ്സായിരുന്നു. ഇരട്ടപ്പിള്ളേരായ സഹദേവനും നകുലനും പതിമൂന്നാം വയസ്സിൽ ഹസ്തിനപുരിയിൽ എത്തി.
തത്ര ത്രയോദശാബ്ദാനി ധാര്തരാഷ്ട്രൈഃ സഹോഷിതാഃ। ഷണ്മാസാഞ്ജാതുഷഗൃഹാന്മുക്താ ജാതോ ഘടോത്കചഃ
അവിടെ, അവർ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മക്കളോടൊപ്പം പതിമൂന്ന് വർഷം താമസിച്ചു. ജാതുഗൃഹത്തിൽ ആറു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഘടോൽക്കചൻ ജനിച്ചു.
ഷണ്മാസാനേകചക്രായാം വര്ഷം പാഞ്ചാലകേ ഗൃഹേ। ധാര്തരാഷ്ട്രൈഃ സഹോഷിത്വാ പഞ്ച വര്ഷാണി ഭാരത
അവർ ഏകചക്രയിൽ ആറു മാസം, പാഞ്ചാലരാജാവിന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു വർഷം, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മക്കളോടൊപ്പം അഞ്ച് വർഷം താമസിച്ചു, ഭാരത.
ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥേ വസന്തസ്തേ ത്രീണി വര്ഷാണി വിംശതിമ്। ദ്വാദശാബ്ദാനഥൈകം ച ബഭൂവുര്ദ്യൂതനിര്ജിതാഃ
ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥയിൽ ഇരുപത്തിമൂന്ന് വർഷം അവർ താമസിച്ചു. പിന്നീട്, ജൂതത്തിൽ തോറ്റ ശേഷം, പന്ത്രണ്ടു വർഷവും ഒന്നു വർഷവും കൂടി കഴിഞ്ഞു.
ഭുക്ത്വാ ഷട്ത്രിംശതം രാജന്സാഗരാന്താം വസുന്ധരാമ്। മാസൈഃ ഷഡ്ഭിര്മഹാത്മാനഃ സര്വേ കൃഷ്ണപരായണാഃ
അവർ സമുദ്രം വരെ വ്യാപിച്ച ഭൂമി മുപ്പത്താറു വർഷം ഭുജിച്ചു. ആ മഹാത്മാക്കൾ, കൃഷ്ണഭക്തരായി, ആറു മാസത്തിനകം—
രാജ്യേ പരീക്ഷിതം സ്ഥാപ്യ ദിഷ്ടാം ഗതിമവാപ്നുവന്। ഏവം യുധിഷ്ഠിരസ്യാസീദായുരഷ്ടോത്തരം ശതമ്
രാജ്യത്തിൽ പരിചിതിനെ സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിച്ച്, അവർ വിധിക്കപ്പെട്ട വഴിയിലേക്ക് പോയി. ഇങ്ങനെ, യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ ആയുസ്സ് നൂറിനെട്ട് വർഷം ആയിരുന്നു.
അര്ജുനാത്കേശവോ ജ്യേഷ്ഠസ്ത്രിഭിര്മാസൈര്മഹാദ്യുതിഃ। കൃഷ്ണാത്സംകര്ഷണോ ജ്യേഷ്ഠസ്ത്രിഭിര്മാസൈര്മഹാബലഃ
കേശവൻ അർജുനനേക്കാൾ മൂന്നു മാസം മുതിർന്നവനായിരുന്നു. സങ്കർഷണൻ കൃഷ്ണനേക്കാൾ മൂന്നു മാസം മുതിർന്നവനായിരുന്നു.
പാണ്ഡുഃ പഞ്ചമഹാതേജാസ്താന്പശ്യന്പര്വതേ സുതാന്। രേമേ സ കാശ്യപയുതഃ പത്നീഭ്യാം സുഭൃശം തദാ
അഞ്ചാമനും ഏറ്റവും പ്രകാശമുള്ളവനുമായ പാണ്ഡു, കശ്യപമുനിയോടൊപ്പം, തന്റെ രണ്ടു ഭാര്യമാരോടൊപ്പം, പർവതത്തിൽ മക്കളെ കണ്ടു സന്തോഷിച്ചു.
സുപുഷ്പിതവനേ കാലേ പ്രവൃത്തേ മധുമാധവേ। പൂര്ണേ ചതുര്ദശേ വര്ഷേ ഫല്ഗുനസ്യ ച ധീമതഃ
പുഷ്പങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കാടിൽ, മധു-മാധവ മാസങ്ങളിൽ, പാണ്ഡുവിന്റെ ബുദ്ധിമാൻ പ്രവാസത്തിന്റെ പതിനാലാം വർഷം പൂർണ്ണമായപ്പോൾ,
യസ്മിന്നൃക്ഷേ സമുത്പന്നഃ പാര്ഥസ്തസ്യ ച ധീമതഃ। തസ്മിന്നുത്തരഫല്ഗുന്യാം പ്രവൃത്തേ സ്വസ്തിവാചനേ
അന്നേ ദിവസം, ബുദ്ധിമാൻ പാർഥൻ ജനിച്ചിരുന്ന അതേ നക്ഷത്രത്തിൽ, ഉത്തരഫൽഗുണി നക്ഷത്രത്തിൽ, ശുഭമായ ചടങ്ങ് നടക്കുമ്പോൾ,
രക്ഷണേ വിസ്മൃതാ കുന്തീ വ്യഗ്രാ ബ്രാഹ്മണഭോജനേ। പുരോഹിതേന സഹിതാന്ബ്രാഹ്മണാന്പര്യവേഷയത്
ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കുടുംബപൂജാരിയോടൊപ്പം അത്താഴം വിളമ്പുന്നതിൽ മുഴുകിയ കുന്തി, ജാഗ്രത പാലിക്കേണ്ടത് മറന്നുപോയി.
ദര്ശനീയാംസ്തതഃ പുത്രാന്പാണ്ഡുഃ പഞ്ച മഹാവനേ। താന്പശ്യന്പര്വതേ രമ്യേ സ്വബാഹുബലമാശ്രിതഃ
അപ്പോൾ പാണ്ഡു, തന്റെ ശക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ച്, ആ മനോഹരമായ പർവ്വതക്കാടിൽ തന്റെ അഞ്ചു മനോഹരമായ പുത്രന്മാരെ കണ്ടു.
സുപുഷ്പിതവനേ കാലേ കദാചിന്മധുമാധവേ। ഭൂതസംമോഹനേ രാജാ സഭാര്യോ വ്യചരദ്വനമ്
ഒരിക്കൽ, പുഷ്പങ്ങൾ നിറഞ്ഞ മധു-മാധവ കാലത്ത്, സകല ജീവജാലങ്ങളെയും ആകർഷിക്കുന്ന കാട്ടിൽ രാജാവ് ഭാര്യയോടൊപ്പം സഞ്ചരിച്ചു.
പലാശൈസ്തിലകൈശ്ചൂതൈശ്ചമ്പകൈഃ പാരിഭദ്രകൈഃ। അന്യൈശ്ച ബഹുഭിര്വൃക്ഷൈഃ ഫലപുഷ്പസമൃദ്ധിഭിഃ
പലാശം, തിലകം, മാവു, ചമ്പകം, പാരിഭദ്രം, ഇങ്ങനെ പലതരം പഴവും പുഷ്പവും നിറഞ്ഞ മരങ്ങൾ കൊണ്ട് ആ കാട് സമൃദ്ധമായിരുന്നു.
ജലസ്ഥാനൈശ്ച വിവിധൈഃ പദ്മിനീഭിശ്ച ശോഭിതമ്। പാണ്ഡോര്വനം തത്സംപ്രേക്ഷ്യ പ്രജജ്ഞേ ഹൃദി മന്മഥഃ
നാനാതരം കുളങ്ങളും പട്മിനികളും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ആ പാണ്ഡുവിന്റെ കാട് കണ്ടപ്പോൾ, അവന്റെ മനസ്സിൽ പ്രേമം ഉണർന്നു.
പ്രഹൃഷ്ടമനസം തത്ര വിചരന്തം യഥാഽമരമ്। തം മാദ്ര്യനുജഗാമൈകാ വസനം ബിഭ്രതീ ശുഭമ്
അവിടെ, ദേവന്മാരെപ്പോലെ സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ചരിച്ച പാണ്ഡുവിനെ, മനോഹരമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച മാദ്രി ഒറ്റയ്ക്കായി പിന്തുടർന്നു.
സമീക്ഷമാണഃ സ തു താം വയഃസ്ഥാം തനുവാസസമ്। തസ്യ കാമഃ പ്രവൃതേ ഗഹനേഽഗ്നിരിവോദ്ഗതഃ
അവളെ, യൗവനത്തിൽ, ലഘുവസ്ത്രത്തിൽ കാണുമ്പോൾ, ആ കാട്ടിന്റെ അകത്തളത്തിൽ പെട്ടെന്ന് തീപിടിക്കുന്നതുപോലെ, പാണ്ഡുവിൽ കാമം ഉണർന്നു.
രഹസ്യേകാം തു താം ദൃഷ്ട്വാ രാജാ രാജീവലോചനാമ്। ന ശശാക നിയന്തും തം കാമം കാമവശീകൃതഃ
രഹസ്യമായി ഒറ്റയ്ക്കുള്ള അവളെ, കമലപോലുള്ള കണ്ണുകളുള്ള രാജാവ് കണ്ടപ്പോൾ, കാമം പിടിച്ചുപറ്റി, അതിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ അവനാകാതെ പോയി.
അഥ സോഽഷ്ടാദശേ വര്ഷേ ഋതൌ മാദ്രമലങ്കൃതാമ്। ആജുഹാവ തതഃ പാണ്ഡുഃ പരീതാത്മാ യശസ്വിനീമ്
അങ്ങനെ പതിനെട്ടാം വർഷം, ഉചിതമായ കാലത്ത്, മനസ്സിൽ ആകുലതയോടെ പാണ്ഡു, അലങ്കരിച്ച മാദ്രിയെ ചേർക്കാൻ വിളിച്ചു.
തത ഏനാം ബലാദ്രാജാ നിജഗ്രാഹ രഹോഗതാമ്। വാര്യമാണസ്തയാ ദേവ്യാ വിസ്ഫുരന്ത്യാ യഥാബലമ്
അപ്പോൾ, ആ രഹസ്യ സ്ഥലത്ത്, രാജാവ് ബലമായി അവളെ പിടിച്ചു, അവൾ എത്രയോ ശ്രമിച്ചിട്ടും തടയാൻ കഴിയാതെ പോയി.