പാണ്ഡോഃ പ്രിയഹിതാന്വേഷീ പ്രേഷയ ത്വം പുരോഹിതമ്। വസുദേവസ്തഥേത്യുക്ത്വാ വിസസര്ജ പുരോഹിതമ്
പാണ്ഡുവിന്റെ ഹിതത്തിനായി, 'നീ കുടുംബപൂജാരിയെ അയക്കണം' എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. വസുദേവൻ സമ്മതിച്ച് പൂജാരിയെ അയച്ചു.
യുക്താനി ച കുമാരാണാം പാരബര്ഹാണ്യനേകശഃ। കുന്തീം മാദ്രീം ച സംദിശ്യ ദാസീദാസപരിച്ഛദമ്
കുമാരന്മാർക്കായി മയില്പൊക്കുകൾ അലങ്കരിച്ച വസ്ത്രങ്ങളും, കുന്തിക്കും മാദ്രിക്കും ദാസീദാസന്മാരും മറ്റു സേവകരുമൊക്കെ അയച്ചു.
ഗാവോ ഹിരണ്യം രൌപ്യം ച പ്രേഷയാമാസ ഭാരത। താനി സര്വാണി സംഗൃഹ്യ പ്രയയൌ സ പുരോഹിതഃ
പശുക്കളും പൊന്നും വെള്ളിയും അയച്ചു, ഭാരതാ; അവയെല്ലാം കൂട്ടി പൂജാരി യാത്രയായി.
തമാഗതം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠം കാശ്യപം വൈ പുരോഹിതമ്। പൂജയാമാസ വിധിവത്പാണ്ഡുഃ പരപുരഞ്ജയഃ
ആഗതനായ മഹത്തായ ദ്വിജനായ കാശ്യപപൂജാരിയെ, ശത്രുനഗരങ്ങൾ ജയിച്ച പാണ്ഡു യഥാവിധി ആദരിച്ചു.
പൃഥാ മാദ്രീ ച സംഹൃഷ്ടേ വസുദേവം പ്രശംസതാമ്। തതഃ പാണ്ഡുഃ ക്രിയാഃ സര്വാഃ പാണ്ഡവാനാമകാരയത്
കുന്തിയും മാദ്രിയും സന്തോഷത്തോടെ വസുദേവനെ പ്രശംസിച്ചു; പിന്നെ പാണ്ഡു പാണ്ഡവന്മാർക്കു വേണ്ടിയുള്ള എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും നടത്തി.
ഗര്ഭാധാനാദികൃത്യാനി ചൌലോപനയനാനി ച। കാശ്യപഃ കൃതവാന്സര്വമുപാകര്മ ച ഭാരത
ഗർഭാധാന മുതൽ ചൗലം, ഉപനയനം വരെ എല്ലാ ചടങ്ങുകളും, കൂടാതെ ഉപാകർമ്മവും കാശ്യപൻ നിർവഹിച്ചു, ഭാരതാ.
ചൌലോപനയനാദൂര്ധ്വമൃഷഭാക്ഷാ യശസ്വിനഃ। വൈദികാധ്യയനേ സര്വേ സമപദ്യന്ത പാരഗാഃ
ചൗലവും ഉപനയനവും കഴിഞ്ഞ്, രിഷഭചിഹ്നം ധരിച്ച പ്രശസ്തരായ മക്കൾ, വേദപാഠത്തിൽ മുഴുവനായി പ്രാവീണ്യം നേടി.
ശര്യാതേഃ പ്രഥമഃ പുത്രഃ ശുക്രോ നാമ പരന്തപഃ। യേന സാഗരപര്യന്താ ധുഷാ നിര്ജിതാ മഹീ
ശര്യാതിയുടെ ആദ്യമകൻ ശുക്രൻ എന്നായിരുന്നു; സമുദ്രം വരെ വ്യാപിച്ച ഭൂമി അവൻ ജയിച്ചു.
അശ്വമേധശതൈരിഷ്ട്വാ സ മഹാത്മാ മഹാമഖൈഃ। ആരാധ്യ ദേവതാഃ സര്വാഃ പിതൄനപി മഹാമതിഃ
അവൻ നൂറ്റിയാശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തി, മഹാവേദികളിൽ എല്ലാ ദേവതകളെയും പിതാക്കളെയും ആരാധിച്ചു.
ശതശൃഹ്ഗേ തപസ്തേപേ ശാകമൂലഫലാശനഃ। തേനോപകരണശ്രേഷ്ഠൈഃ ശിക്ഷയാ ചോപബൃംഹിതാഃ
ശതശൃംഗത്തിൽ അവൻ കിഴങ്ങ്, ചെടി, പഴങ്ങൾ മാത്രം ഭക്ഷിച്ച് തപസ്സ് ചെയ്തു; അവന്റെ ഉത്തമ ഉപകരണങ്ങളും പഠിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങളും അവരെ കൂടുതൽ ശക്തരാക്കി.
തത്പ്രസാദാദ്ധനുര്വേദേ സമപദ്യന്ത പാരഗാഃ। ഗദായാം പാരഗോ ഭീമസ്തോമരേഷു യുധിഷ്ഠിരഃ
അവരുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു, പാണ്ഡവന്മാർ അമ്പെടുപ്പിന്റെ കലയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടി. ഭീമൻ ഗദയിൽ, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ തുരുമ്പിൽ പ്രാവീണ്യം നേടി.
അസിചര്മണി നിഷ്ണാതൌ യമൌ സത്ത്വവതാം വരൌ। ധനുര്വേദേ ഗതഃ പാരം സവ്യസാചീ പരന്തപഃ
ധൈര്യശാലികളിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ള മാദ്രിയുടെ മക്കൾ വാൾക്കും കവചത്തിനും പ്രാവീണ്യം നേടി. ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്ന സവ്യാസാചി അർജുനൻ അമ്പെടുപ്പിൽ ഏറ്റവും ഉയർന്ന നിലയിലേക്കെത്തി.
ശുക്രേണ സമനുജ്ഞാതോ മത്സമോഽയമിതി പ്രഭോ। അനുജ്ഞായ തതോ രാജാ ശക്തിം ഖങ്ഗം തതഃ ശരാന്
ശുക്രൻ അനുമതി നൽകി, 'ഇവൻ എന്റെ തുല്യനാണ്' എന്നു പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം രാജാവ് അവന് കുന്തി, വാൾ, അമ്പുകൾ എന്നിവ നൽകി.
ധനുശ്ച ദമതാം ശ്രേഷ്ഠസ്താലമാത്രം മഹാപ്രഭമ്। വിപാഠക്ഷുരനാരാചാന്ഗൃധ്രപക്ഷൈരലങ്കൃതാന്
ആ ആത്മനിയന്ത്രണത്തിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവൻ, ഒരു താളമരം ഉയരമുള്ള പ്രകാശമുള്ള വില്ലും, കഴുകൻപക്ഷിയുടെ പറകൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച അമ്പുകളും കത്തിയും ഇരുമ്പ് അമ്പുകളും അവന് നൽകി.
ദദൌ പാര്ഥായ സംഹൃഷ്ടോ മഹോരഗസമപ്രഭാന്। അവാപ്യ സര്വശസ്ത്രാണി മുദിതോ വാസവാത്മജഃ
ആനന്ദത്തോടെ, വലിയ പാമ്പുകൾപോലെ തിളങ്ങുന്ന ആയുധങ്ങൾ പാർത്ഥനു നൽകി. എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ലഭിച്ച വാസവന്റെ മകൻ അതീവ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
മേനേ സര്വാന്മഹീപാലാനപര്യാപ്താന്സ്വതേജസഃ
സ്വന്തം ശക്തിക്ക് മുന്നിൽ ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും അവൻ അപര്യാപ്തരെന്ന് കരുതി.
ഏകവര്ഷാന്തരാസ്ത്വേവം പരസ്പരമരിന്ദമാഃ। അന്വവര്തന്ത പാര്ഥാശ്ച മാദ്രീപുത്രൌ തഥൈവ ച
ഇങ്ങനെ, ഓരോരുത്തരുടെയും ഇടയിൽ ഒരു വർഷം വിട്ട്, പാണ്ഡവരും മാദ്രിയുടെ മക്കളും പരസ്പരം പിന്തുടർന്നു.
തേ ച പഞ്ച ശതം ചൈവ കുരുവംശവിവര്ധനാഃ। സര്വേ വവൃധിരേഽല്പേന കാലേനാപ്സ്വിവ പങ്കജാഃ
അവിടെ അഞ്ചുപേരും, കുരുവംശത്തെ വളർത്തുന്ന നൂറുപേരും, എല്ലാവരും കുറച്ച് സമയത്തിനുള്ളിൽ ജലത്തിലെ താമരപൂക്കൾപോലെ വളർന്നു.
കസ്മിന്വയസി സംപ്രാപ്താഃ പാണ്ഡവാ ഗജസാഹ്വയമ്। സമപദ്യന്ത ദേവേഭ്യസ്തേഷാമായുശ്ച കിം പരമ്
പാണ്ഡവന്മാർ എത്ര പ്രായത്തിൽ ഹസ്തിനപുരിയിൽ എത്തി? ദേവന്മാർ അവർക്കു നിശ്ചയിച്ച ആയുസ്സെത്രയായിരുന്നു?
പാണ്ഡവാനാമിഹായുഷ്യം ശൃണു കൌരവനന്ദന। ജഗാമ ഹാസ്തിനപുരം ഷോഡശാബ്ദോ യുധിഷ്ഠിരഃ
കുരുവംശത്തിലെ സന്തോഷമേ, പാണ്ഡവന്മാരുടെ ആയുസ്സിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ പതിനാറാം വയസ്സിൽ ഹസ്തിനപുരിയിൽ എത്തി.
ഭീമസേനഃ പഞ്ചദശോ ബീഭത്സുര്വൈ ചതുര്ദശഃ। ത്രയോദശാബ്ദൌ ച യമൌ ജഗ്മതുര്നാഗസാഹ്വയമ്
ഭീമസേനൻ പതിനഞ്ച് വയസ്സായിരുന്നു, അർജുനൻ പതിനാലു വയസ്സായിരുന്നു. ഇരട്ടപ്പിള്ളേരായ സഹദേവനും നകുലനും പതിമൂന്നാം വയസ്സിൽ ഹസ്തിനപുരിയിൽ എത്തി.
തത്ര ത്രയോദശാബ്ദാനി ധാര്തരാഷ്ട്രൈഃ സഹോഷിതാഃ। ഷണ്മാസാഞ്ജാതുഷഗൃഹാന്മുക്താ ജാതോ ഘടോത്കചഃ
അവിടെ, അവർ ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മക്കളോടൊപ്പം പതിമൂന്ന് വർഷം താമസിച്ചു. ജാതുഗൃഹത്തിൽ ആറു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഘടോൽക്കചൻ ജനിച്ചു.
ഷണ്മാസാനേകചക്രായാം വര്ഷം പാഞ്ചാലകേ ഗൃഹേ। ധാര്തരാഷ്ട്രൈഃ സഹോഷിത്വാ പഞ്ച വര്ഷാണി ഭാരത
അവർ ഏകചക്രയിൽ ആറു മാസം, പാഞ്ചാലരാജാവിന്റെ വീട്ടിൽ ഒരു വർഷം, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ മക്കളോടൊപ്പം അഞ്ച് വർഷം താമസിച്ചു, ഭാരത.
ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥേ വസന്തസ്തേ ത്രീണി വര്ഷാണി വിംശതിമ്। ദ്വാദശാബ്ദാനഥൈകം ച ബഭൂവുര്ദ്യൂതനിര്ജിതാഃ
ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥയിൽ ഇരുപത്തിമൂന്ന് വർഷം അവർ താമസിച്ചു. പിന്നീട്, ജൂതത്തിൽ തോറ്റ ശേഷം, പന്ത്രണ്ടു വർഷവും ഒന്നു വർഷവും കൂടി കഴിഞ്ഞു.
ഭുക്ത്വാ ഷട്ത്രിംശതം രാജന്സാഗരാന്താം വസുന്ധരാമ്। മാസൈഃ ഷഡ്ഭിര്മഹാത്മാനഃ സര്വേ കൃഷ്ണപരായണാഃ
അവർ സമുദ്രം വരെ വ്യാപിച്ച ഭൂമി മുപ്പത്താറു വർഷം ഭുജിച്ചു. ആ മഹാത്മാക്കൾ, കൃഷ്ണഭക്തരായി, ആറു മാസത്തിനകം—
രാജ്യേ പരീക്ഷിതം സ്ഥാപ്യ ദിഷ്ടാം ഗതിമവാപ്നുവന്। ഏവം യുധിഷ്ഠിരസ്യാസീദായുരഷ്ടോത്തരം ശതമ്
രാജ്യത്തിൽ പരിചിതിനെ സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിച്ച്, അവർ വിധിക്കപ്പെട്ട വഴിയിലേക്ക് പോയി. ഇങ്ങനെ, യുദ്ധിഷ്ഠിരന്റെ ആയുസ്സ് നൂറിനെട്ട് വർഷം ആയിരുന്നു.
അര്ജുനാത്കേശവോ ജ്യേഷ്ഠസ്ത്രിഭിര്മാസൈര്മഹാദ്യുതിഃ। കൃഷ്ണാത്സംകര്ഷണോ ജ്യേഷ്ഠസ്ത്രിഭിര്മാസൈര്മഹാബലഃ
കേശവൻ അർജുനനേക്കാൾ മൂന്നു മാസം മുതിർന്നവനായിരുന്നു. സങ്കർഷണൻ കൃഷ്ണനേക്കാൾ മൂന്നു മാസം മുതിർന്നവനായിരുന്നു.
പാണ്ഡുഃ പഞ്ചമഹാതേജാസ്താന്പശ്യന്പര്വതേ സുതാന്। രേമേ സ കാശ്യപയുതഃ പത്നീഭ്യാം സുഭൃശം തദാ
അഞ്ചാമനും ഏറ്റവും പ്രകാശമുള്ളവനുമായ പാണ്ഡു, കശ്യപമുനിയോടൊപ്പം, തന്റെ രണ്ടു ഭാര്യമാരോടൊപ്പം, പർവതത്തിൽ മക്കളെ കണ്ടു സന്തോഷിച്ചു.
സുപുഷ്പിതവനേ കാലേ പ്രവൃത്തേ മധുമാധവേ। പൂര്ണേ ചതുര്ദശേ വര്ഷേ ഫല്ഗുനസ്യ ച ധീമതഃ
പുഷ്പങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കാടിൽ, മധു-മാധവ മാസങ്ങളിൽ, പാണ്ഡുവിന്റെ ബുദ്ധിമാൻ പ്രവാസത്തിന്റെ പതിനാലാം വർഷം പൂർണ്ണമായപ്പോൾ,
യസ്മിന്നൃക്ഷേ സമുത്പന്നഃ പാര്ഥസ്തസ്യ ച ധീമതഃ। തസ്മിന്നുത്തരഫല്ഗുന്യാം പ്രവൃത്തേ സ്വസ്തിവാചനേ
അന്നേ ദിവസം, ബുദ്ധിമാൻ പാർഥൻ ജനിച്ചിരുന്ന അതേ നക്ഷത്രത്തിൽ, ഉത്തരഫൽഗുണി നക്ഷത്രത്തിൽ, ശുഭമായ ചടങ്ങ് നടക്കുമ്പോൾ,