സംഭൂതാഃ കീര്തിമന്തശ്ച കുരുവംശവിവര്ധനാഃ। ശുഭലക്ഷണസംപന്നാഃ സോമവത്പ്രിയദര്ശനാഃ
അവർ പ്രശസ്തരായി ജനിച്ചു, കുരുവംശത്തെ വളർത്തുന്നവരായി, നല്ല ലക്ഷണങ്ങൾ ഉള്ളവരായി, ചന്ദ്രനെപ്പോലെ കാഴ്ചയിൽ മനോഹരരായി.
സിംഹദര്പാ മഹേഷ്വാസാഃ സിംഹവിക്രാന്തഗാമിനഃ। സിംഹഗ്രീവാ മനുഷ്യേന്ദ്രാ വവൃധുര്ദേവവിക്രമാഃ
സിംഹത്തിന്റെ അഭിമാനമുള്ളവരും, വലിയ വില്ലാളികളും, സിംഹപോലെ നടക്കുന്നവരും, സിംഹക്കഴുത്തുള്ളവരും, മനുഷ്യരാജാവേ, ദൈവങ്ങളുടെ വീര്യത്തോടെ അവർ വളർന്നു.
വിവര്ധമാനാസ്തേ തത്ര പുണ്യേ ഹൈമവതേ ഗിരൌ। വിസ്മയം ജനയാമാസുര്മഹര്ഷീണാം സമേയുഷാമ്
ഹിമാലയത്തിലെ പുണ്യപർവ്വതത്തിൽ അവർ വളർന്നപ്പോൾ, അവിടെ എത്തിയ മഹർഷിമാരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നവിധം അവർ പെരുകി.
ജാതമാത്രാനുപാദായ ശതശൃങ്ഗനിവാസിനഃ। പാണ്ഡോഃ പുത്രാനമന്യന്ത താപസാഃ സ്വാനിവാത്മജാന്
ശതശൃംഗത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന തപസ്സുകാരെ, പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കളെ ജനിച്ച ഉടൻ തന്നെ സ്വന്തം കുട്ടികളെപ്പോലെ സ്നേഹിച്ചു.
തതസ്തു വൃഷ്ണയഃ സര്വേ വസുദേവപുരോഗമാഃ
അതിനുശേഷം വസുദേവൻ മുന്നിൽ നിന്നു എല്ലാ വൃഷ്ണികളും ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.
പാണ്ഡുഃ ശാപഭയാദ്ഭീതഃ ശതശൃങ്ഗമുപേയിവാന്। തത്രൈവ മുനിഭിഃ സാര്ധം താപസോഽഭൂത്തപസ്വിഭിഃ
ശാപഭയത്തിൽ ഭയപ്പെട്ട പാണ്ഡു ശതശൃംഗത്തിലേക്ക് പോയി; അവിടെ മുനിമാരോടൊപ്പം തപസ്സുകാരനായി ജീവിച്ചു.
ശാകമൂലഫലാഹാരസ്തപസ്വീ നിയതേന്ദ്രിയഃ। യോഗധ്യാനപരോ രാജാ ബഭൂവേതി ച വാദകാഃ
ചെടികളുടെ കിഴങ്ങും പഴവും ഭക്ഷ്യമായി സ്വീകരിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്, യോഗധ്യാനത്തിൽ ലീനനായ രാജാവ് തപസ്സിൽ മുഴുകി ജീവിച്ചു എന്നാണ് പറയുന്നത്.
പ്രബുവന്തി സ്മ ബഹവസ്തച്ഛ്രുത്വാ ശോകകര്ശിതാഃ। പാണ്ഡോഃ പ്രീതിസമായുക്താഃ കദാ ശ്രോഷ്യാമ സംകഥാഃ
ഇത് കേട്ടു പലരും ദുഃഖത്തിൽ ആകുലരായി; പാണ്ഡുവിനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ, 'അവരുടെ വാർത്ത എപ്പോഴാണ് നമ്മൾ കേൾക്കുക?' എന്നു ചോദിച്ചു.
ഇത്യേവം കഥയന്തസ്തേ വൃഷ്ണയഃ സഹ ബാന്ധവൈഃ। പാണ്ഡോഃ പുത്രാഗമം ശ്രുത്വാ സര്വേ ഹര്ഷസമന്വിതാഃ
വൃഷ്ണികളും അവരുടെ ബന്ധുക്കളുമൊത്ത് ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കൾ വന്നതായി കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
സഭാജയന്തസ്തേഽന്യോന്യം വസുദേവം വചോഽബ്രുവന്। ന ഭവേരന്ക്രിയാഹീനാഃ പാണ്ഡുപുത്രാ മഹാബലാഃ
അവർ പരസ്പരം ആദരിച്ച് വസുദേവനോട് പറഞ്ഞു: 'മഹാബലശാലികളായ പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കൾക്ക് ഒരിക്കലും കര്മ്മങ്ങൾ കുറവാകരുതേ.'
പാണ്ഡോഃ പ്രിയഹിതാന്വേഷീ പ്രേഷയ ത്വം പുരോഹിതമ്। വസുദേവസ്തഥേത്യുക്ത്വാ വിസസര്ജ പുരോഹിതമ്
പാണ്ഡുവിന്റെ ഹിതത്തിനായി, 'നീ കുടുംബപൂജാരിയെ അയക്കണം' എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. വസുദേവൻ സമ്മതിച്ച് പൂജാരിയെ അയച്ചു.
യുക്താനി ച കുമാരാണാം പാരബര്ഹാണ്യനേകശഃ। കുന്തീം മാദ്രീം ച സംദിശ്യ ദാസീദാസപരിച്ഛദമ്
കുമാരന്മാർക്കായി മയില്പൊക്കുകൾ അലങ്കരിച്ച വസ്ത്രങ്ങളും, കുന്തിക്കും മാദ്രിക്കും ദാസീദാസന്മാരും മറ്റു സേവകരുമൊക്കെ അയച്ചു.
ഗാവോ ഹിരണ്യം രൌപ്യം ച പ്രേഷയാമാസ ഭാരത। താനി സര്വാണി സംഗൃഹ്യ പ്രയയൌ സ പുരോഹിതഃ
പശുക്കളും പൊന്നും വെള്ളിയും അയച്ചു, ഭാരതാ; അവയെല്ലാം കൂട്ടി പൂജാരി യാത്രയായി.
തമാഗതം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠം കാശ്യപം വൈ പുരോഹിതമ്। പൂജയാമാസ വിധിവത്പാണ്ഡുഃ പരപുരഞ്ജയഃ
ആഗതനായ മഹത്തായ ദ്വിജനായ കാശ്യപപൂജാരിയെ, ശത്രുനഗരങ്ങൾ ജയിച്ച പാണ്ഡു യഥാവിധി ആദരിച്ചു.
പൃഥാ മാദ്രീ ച സംഹൃഷ്ടേ വസുദേവം പ്രശംസതാമ്। തതഃ പാണ്ഡുഃ ക്രിയാഃ സര്വാഃ പാണ്ഡവാനാമകാരയത്
കുന്തിയും മാദ്രിയും സന്തോഷത്തോടെ വസുദേവനെ പ്രശംസിച്ചു; പിന്നെ പാണ്ഡു പാണ്ഡവന്മാർക്കു വേണ്ടിയുള്ള എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും നടത്തി.
ഗര്ഭാധാനാദികൃത്യാനി ചൌലോപനയനാനി ച। കാശ്യപഃ കൃതവാന്സര്വമുപാകര്മ ച ഭാരത
ഗർഭാധാന മുതൽ ചൗലം, ഉപനയനം വരെ എല്ലാ ചടങ്ങുകളും, കൂടാതെ ഉപാകർമ്മവും കാശ്യപൻ നിർവഹിച്ചു, ഭാരതാ.
ചൌലോപനയനാദൂര്ധ്വമൃഷഭാക്ഷാ യശസ്വിനഃ। വൈദികാധ്യയനേ സര്വേ സമപദ്യന്ത പാരഗാഃ
ചൗലവും ഉപനയനവും കഴിഞ്ഞ്, രിഷഭചിഹ്നം ധരിച്ച പ്രശസ്തരായ മക്കൾ, വേദപാഠത്തിൽ മുഴുവനായി പ്രാവീണ്യം നേടി.
ശര്യാതേഃ പ്രഥമഃ പുത്രഃ ശുക്രോ നാമ പരന്തപഃ। യേന സാഗരപര്യന്താ ധുഷാ നിര്ജിതാ മഹീ
ശര്യാതിയുടെ ആദ്യമകൻ ശുക്രൻ എന്നായിരുന്നു; സമുദ്രം വരെ വ്യാപിച്ച ഭൂമി അവൻ ജയിച്ചു.
അശ്വമേധശതൈരിഷ്ട്വാ സ മഹാത്മാ മഹാമഖൈഃ। ആരാധ്യ ദേവതാഃ സര്വാഃ പിതൄനപി മഹാമതിഃ
അവൻ നൂറ്റിയാശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തി, മഹാവേദികളിൽ എല്ലാ ദേവതകളെയും പിതാക്കളെയും ആരാധിച്ചു.
ശതശൃഹ്ഗേ തപസ്തേപേ ശാകമൂലഫലാശനഃ। തേനോപകരണശ്രേഷ്ഠൈഃ ശിക്ഷയാ ചോപബൃംഹിതാഃ
ശതശൃംഗത്തിൽ അവൻ കിഴങ്ങ്, ചെടി, പഴങ്ങൾ മാത്രം ഭക്ഷിച്ച് തപസ്സ് ചെയ്തു; അവന്റെ ഉത്തമ ഉപകരണങ്ങളും പഠിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങളും അവരെ കൂടുതൽ ശക്തരാക്കി.
തത്പ്രസാദാദ്ധനുര്വേദേ സമപദ്യന്ത പാരഗാഃ। ഗദായാം പാരഗോ ഭീമസ്തോമരേഷു യുധിഷ്ഠിരഃ
അവരുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ടു, പാണ്ഡവന്മാർ അമ്പെടുപ്പിന്റെ കലയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടി. ഭീമൻ ഗദയിൽ, യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ തുരുമ്പിൽ പ്രാവീണ്യം നേടി.
അസിചര്മണി നിഷ്ണാതൌ യമൌ സത്ത്വവതാം വരൌ। ധനുര്വേദേ ഗതഃ പാരം സവ്യസാചീ പരന്തപഃ
ധൈര്യശാലികളിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ള മാദ്രിയുടെ മക്കൾ വാൾക്കും കവചത്തിനും പ്രാവീണ്യം നേടി. ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കുന്ന സവ്യാസാചി അർജുനൻ അമ്പെടുപ്പിൽ ഏറ്റവും ഉയർന്ന നിലയിലേക്കെത്തി.
ശുക്രേണ സമനുജ്ഞാതോ മത്സമോഽയമിതി പ്രഭോ। അനുജ്ഞായ തതോ രാജാ ശക്തിം ഖങ്ഗം തതഃ ശരാന്
ശുക്രൻ അനുമതി നൽകി, 'ഇവൻ എന്റെ തുല്യനാണ്' എന്നു പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം രാജാവ് അവന് കുന്തി, വാൾ, അമ്പുകൾ എന്നിവ നൽകി.
ധനുശ്ച ദമതാം ശ്രേഷ്ഠസ്താലമാത്രം മഹാപ്രഭമ്। വിപാഠക്ഷുരനാരാചാന്ഗൃധ്രപക്ഷൈരലങ്കൃതാന്
ആ ആത്മനിയന്ത്രണത്തിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവൻ, ഒരു താളമരം ഉയരമുള്ള പ്രകാശമുള്ള വില്ലും, കഴുകൻപക്ഷിയുടെ പറകൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച അമ്പുകളും കത്തിയും ഇരുമ്പ് അമ്പുകളും അവന് നൽകി.
ദദൌ പാര്ഥായ സംഹൃഷ്ടോ മഹോരഗസമപ്രഭാന്। അവാപ്യ സര്വശസ്ത്രാണി മുദിതോ വാസവാത്മജഃ
ആനന്ദത്തോടെ, വലിയ പാമ്പുകൾപോലെ തിളങ്ങുന്ന ആയുധങ്ങൾ പാർത്ഥനു നൽകി. എല്ലാ ആയുധങ്ങളും ലഭിച്ച വാസവന്റെ മകൻ അതീവ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു.
മേനേ സര്വാന്മഹീപാലാനപര്യാപ്താന്സ്വതേജസഃ
സ്വന്തം ശക്തിക്ക് മുന്നിൽ ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജാക്കന്മാരെയും അവൻ അപര്യാപ്തരെന്ന് കരുതി.
ഏകവര്ഷാന്തരാസ്ത്വേവം പരസ്പരമരിന്ദമാഃ। അന്വവര്തന്ത പാര്ഥാശ്ച മാദ്രീപുത്രൌ തഥൈവ ച
ഇങ്ങനെ, ഓരോരുത്തരുടെയും ഇടയിൽ ഒരു വർഷം വിട്ട്, പാണ്ഡവരും മാദ്രിയുടെ മക്കളും പരസ്പരം പിന്തുടർന്നു.
തേ ച പഞ്ച ശതം ചൈവ കുരുവംശവിവര്ധനാഃ। സര്വേ വവൃധിരേഽല്പേന കാലേനാപ്സ്വിവ പങ്കജാഃ
അവിടെ അഞ്ചുപേരും, കുരുവംശത്തെ വളർത്തുന്ന നൂറുപേരും, എല്ലാവരും കുറച്ച് സമയത്തിനുള്ളിൽ ജലത്തിലെ താമരപൂക്കൾപോലെ വളർന്നു.
കസ്മിന്വയസി സംപ്രാപ്താഃ പാണ്ഡവാ ഗജസാഹ്വയമ്। സമപദ്യന്ത ദേവേഭ്യസ്തേഷാമായുശ്ച കിം പരമ്
പാണ്ഡവന്മാർ എത്ര പ്രായത്തിൽ ഹസ്തിനപുരിയിൽ എത്തി? ദേവന്മാർ അവർക്കു നിശ്ചയിച്ച ആയുസ്സെത്രയായിരുന്നു?
പാണ്ഡവാനാമിഹായുഷ്യം ശൃണു കൌരവനന്ദന। ജഗാമ ഹാസ്തിനപുരം ഷോഡശാബ്ദോ യുധിഷ്ഠിരഃ
കുരുവംശത്തിലെ സന്തോഷമേ, പാണ്ഡവന്മാരുടെ ആയുസ്സിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ പതിനാറാം വയസ്സിൽ ഹസ്തിനപുരിയിൽ എത്തി.