നാമാനി ചക്രിരേ തേഷാം ശതശൃങ്ഗനിവാസിനഃ। ഭക്ത്യാ ച കര്മണാ ചൈവ തഥാഽഽശീര്ഭിര്വിശാംപതേ
ശതശൃംഗത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്നവർ ഭക്തിയോടും, നല്ല പ്രവൃത്തികളോടും, അനുഗ്രഹങ്ങളോടും കൂടി അവർക്കു പേരുകൾ നൽകി.
ജ്യേഷ്ഠം യുധിഷ്ഠിരേത്യേവം ഭീമസേനേതി മധ്യമമ്। അര്ജുനേതി തൃതീയം ച കുന്തീപുത്രാനകല്പയന്
മൂത്തവനെ യുദ്ധിഷ്ഠിരൻ, നടുവിലുള്ളവനെ ഭീമസേനൻ, മൂന്നാമത്തെവനെ അർജുനൻ എന്നിങ്ങനെ കുന്തിയുടെ മക്കൾക്ക് പേരുകൾ നൽകി.
പൂര്വജം നകുലേത്യേവം സഹദേവേതി ചാപരമ്। മാദ്രീപുത്രാവകഥയംസ്തേ വിപ്രാഃ പ്രീതമാനസാഃ
മാദ്രിയുടെ മൂത്തമകനെ നകുലൻ എന്നും ഇളയവനെ സഹദേവൻ എന്നും ആ സന്തോഷപൂർവം ബ്രാഹ്മണന്മാർ പറഞ്ഞു.
അനുസംവത്സരം ജാതാ അപി തേ കുരുസത്തമാഃ। പാണ്ഡുപുത്രാ വ്യരാജന്ത പഞ്ചസംവത്സരാ ഇവ
ഒരു വർഷത്തിനുള്ളിൽ ജനിച്ചിട്ടും ആ കുരുവംശത്തിലെ ശ്രേഷ്ഠന്മാരായ പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കൾ അഞ്ചു വയസ്സിന്റെ വ്യത്യാസമുള്ളവരെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
മഹാസത്ത്വാ മഹാവീര്യാ മഹാബലപരാക്രമാഃ। പാണ്ഡുര്ദൃഷ്ട്വാ സുതാംസ്താംസ്തു ദേവരൂപാന്മഹൌജസഃ
വലിയ മനസ്സും, വലിയ വീര്യവും, അതിയായ ശക്തിയും ധൈര്യവും ഉള്ള ആ മക്കളെ പാണ്ഡു ദേവന്മാരെപ്പോലെ തേജസ്സോടെ കാണുകയും ചെയ്തു.
മുദം പരമികാം ലേഭേ നനന്ദ ച നരാധിപഃ। ഋഷീണാമപി സര്വേഷാം ശതശൃങ്ഗനിവാസിനാമ്
അവൻ അത്യന്തം സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു; രാജാവ് ആനന്ദിച്ചു; ശതശൃംഗത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന എല്ലാ ഋഷിമാർക്കും അവർ പ്രിയരായി.
പ്രിയാ ബഭൂവുസ്താസാം ച തഥൈവ മുനിയോഷിതാമ്। കുന്തീമഥ പുനഃ പാണ്ഡുര്മാദ്ര്യര്ഥേ സമചോദയത്
അവരുടെ ഭാര്യകൾക്കും അവർ അതുപോലെ പ്രിയരായി. പിന്നെ പാണ്ഡു, മാദ്രിയുടെ കാര്യം ചിന്തിച്ച് വീണ്ടും കുന്തിയെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
തമുവാച പൃഥാ രാജന് രഹസ്യുക്താ തദാ സതീ। ഉക്താ സക്വദ്ദ്വന്ദ്വമേഷാ ലേഭേ തേനാസ്മി വഞ്ചിതാ
അപ്പോൾ പൃഥ, രാജാവേ, രഹസ്യമായി അവനോട് പറഞ്ഞു: "ഈ മന്ത്രം ഓരോ ദേവതയ്ക്കും ഒരിക്കൽ മാത്രം ഉപയോഗിക്കാമെന്നു് എനിക്കു് പറഞ്ഞിരുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ വഞ്ചിതയായത്."
ബിഭേമ്യസ്യാഃ പരിഭവാത്കുസ്ത്രീണാം ഗതിരിദൃശീ। നാജ്ഞാസിഷമഹം മൂഢാ ദ്വന്ദ്വാഹ്വാനേ ഫലദ്വയമ്
"സ്ത്രീകൾക്കു് ഇങ്ങനെയുള്ള അപമാനം ഭവിക്കുമെന്നു് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു; ഇരട്ടരെ വിളിച്ചാൽ ഇരട്ടഫലം ലഭിക്കുമെന്നു് എനിക്കു് അറിയാമായിരുന്നില്ല."
തസ്മാന്നാഹം നിയോക്തവ്യാ ത്വയൈഷോഽസ്തു വരോ മമ। ഏവം പാണ്ഡോഃ സുതാഃ പഞ്ച ദേവദത്താ മഹാബലാഃ
അതുകൊണ്ട്, ഇനി നീ എന്നെ ഇങ്ങനെ നിർദ്ദേശിക്കരുത്; ഇതു തന്നെയാണ് എന്റെ വരം. ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ നൽകിയ പഞ്ചപാണ്ഡവർ മഹാശക്തിയോടെ ജനിച്ചു.
സംഭൂതാഃ കീര്തിമന്തശ്ച കുരുവംശവിവര്ധനാഃ। ശുഭലക്ഷണസംപന്നാഃ സോമവത്പ്രിയദര്ശനാഃ
അവർ പ്രശസ്തരായി ജനിച്ചു, കുരുവംശത്തെ വളർത്തുന്നവരായി, നല്ല ലക്ഷണങ്ങൾ ഉള്ളവരായി, ചന്ദ്രനെപ്പോലെ കാഴ്ചയിൽ മനോഹരരായി.
സിംഹദര്പാ മഹേഷ്വാസാഃ സിംഹവിക്രാന്തഗാമിനഃ। സിംഹഗ്രീവാ മനുഷ്യേന്ദ്രാ വവൃധുര്ദേവവിക്രമാഃ
സിംഹത്തിന്റെ അഭിമാനമുള്ളവരും, വലിയ വില്ലാളികളും, സിംഹപോലെ നടക്കുന്നവരും, സിംഹക്കഴുത്തുള്ളവരും, മനുഷ്യരാജാവേ, ദൈവങ്ങളുടെ വീര്യത്തോടെ അവർ വളർന്നു.
വിവര്ധമാനാസ്തേ തത്ര പുണ്യേ ഹൈമവതേ ഗിരൌ। വിസ്മയം ജനയാമാസുര്മഹര്ഷീണാം സമേയുഷാമ്
ഹിമാലയത്തിലെ പുണ്യപർവ്വതത്തിൽ അവർ വളർന്നപ്പോൾ, അവിടെ എത്തിയ മഹർഷിമാരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നവിധം അവർ പെരുകി.
ജാതമാത്രാനുപാദായ ശതശൃങ്ഗനിവാസിനഃ। പാണ്ഡോഃ പുത്രാനമന്യന്ത താപസാഃ സ്വാനിവാത്മജാന്
ശതശൃംഗത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന തപസ്സുകാരെ, പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കളെ ജനിച്ച ഉടൻ തന്നെ സ്വന്തം കുട്ടികളെപ്പോലെ സ്നേഹിച്ചു.
തതസ്തു വൃഷ്ണയഃ സര്വേ വസുദേവപുരോഗമാഃ
അതിനുശേഷം വസുദേവൻ മുന്നിൽ നിന്നു എല്ലാ വൃഷ്ണികളും ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.
പാണ്ഡുഃ ശാപഭയാദ്ഭീതഃ ശതശൃങ്ഗമുപേയിവാന്। തത്രൈവ മുനിഭിഃ സാര്ധം താപസോഽഭൂത്തപസ്വിഭിഃ
ശാപഭയത്തിൽ ഭയപ്പെട്ട പാണ്ഡു ശതശൃംഗത്തിലേക്ക് പോയി; അവിടെ മുനിമാരോടൊപ്പം തപസ്സുകാരനായി ജീവിച്ചു.
ശാകമൂലഫലാഹാരസ്തപസ്വീ നിയതേന്ദ്രിയഃ। യോഗധ്യാനപരോ രാജാ ബഭൂവേതി ച വാദകാഃ
ചെടികളുടെ കിഴങ്ങും പഴവും ഭക്ഷ്യമായി സ്വീകരിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ച്, യോഗധ്യാനത്തിൽ ലീനനായ രാജാവ് തപസ്സിൽ മുഴുകി ജീവിച്ചു എന്നാണ് പറയുന്നത്.
പ്രബുവന്തി സ്മ ബഹവസ്തച്ഛ്രുത്വാ ശോകകര്ശിതാഃ। പാണ്ഡോഃ പ്രീതിസമായുക്താഃ കദാ ശ്രോഷ്യാമ സംകഥാഃ
ഇത് കേട്ടു പലരും ദുഃഖത്തിൽ ആകുലരായി; പാണ്ഡുവിനോടുള്ള സ്നേഹത്താൽ, 'അവരുടെ വാർത്ത എപ്പോഴാണ് നമ്മൾ കേൾക്കുക?' എന്നു ചോദിച്ചു.
ഇത്യേവം കഥയന്തസ്തേ വൃഷ്ണയഃ സഹ ബാന്ധവൈഃ। പാണ്ഡോഃ പുത്രാഗമം ശ്രുത്വാ സര്വേ ഹര്ഷസമന്വിതാഃ
വൃഷ്ണികളും അവരുടെ ബന്ധുക്കളുമൊത്ത് ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കൾ വന്നതായി കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാവരും സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
സഭാജയന്തസ്തേഽന്യോന്യം വസുദേവം വചോഽബ്രുവന്। ന ഭവേരന്ക്രിയാഹീനാഃ പാണ്ഡുപുത്രാ മഹാബലാഃ
അവർ പരസ്പരം ആദരിച്ച് വസുദേവനോട് പറഞ്ഞു: 'മഹാബലശാലികളായ പാണ്ഡുവിന്റെ മക്കൾക്ക് ഒരിക്കലും കര്മ്മങ്ങൾ കുറവാകരുതേ.'
പാണ്ഡോഃ പ്രിയഹിതാന്വേഷീ പ്രേഷയ ത്വം പുരോഹിതമ്। വസുദേവസ്തഥേത്യുക്ത്വാ വിസസര്ജ പുരോഹിതമ്
പാണ്ഡുവിന്റെ ഹിതത്തിനായി, 'നീ കുടുംബപൂജാരിയെ അയക്കണം' എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. വസുദേവൻ സമ്മതിച്ച് പൂജാരിയെ അയച്ചു.
യുക്താനി ച കുമാരാണാം പാരബര്ഹാണ്യനേകശഃ। കുന്തീം മാദ്രീം ച സംദിശ്യ ദാസീദാസപരിച്ഛദമ്
കുമാരന്മാർക്കായി മയില്പൊക്കുകൾ അലങ്കരിച്ച വസ്ത്രങ്ങളും, കുന്തിക്കും മാദ്രിക്കും ദാസീദാസന്മാരും മറ്റു സേവകരുമൊക്കെ അയച്ചു.
ഗാവോ ഹിരണ്യം രൌപ്യം ച പ്രേഷയാമാസ ഭാരത। താനി സര്വാണി സംഗൃഹ്യ പ്രയയൌ സ പുരോഹിതഃ
പശുക്കളും പൊന്നും വെള്ളിയും അയച്ചു, ഭാരതാ; അവയെല്ലാം കൂട്ടി പൂജാരി യാത്രയായി.
തമാഗതം ദ്വിജശ്രേഷ്ഠം കാശ്യപം വൈ പുരോഹിതമ്। പൂജയാമാസ വിധിവത്പാണ്ഡുഃ പരപുരഞ്ജയഃ
ആഗതനായ മഹത്തായ ദ്വിജനായ കാശ്യപപൂജാരിയെ, ശത്രുനഗരങ്ങൾ ജയിച്ച പാണ്ഡു യഥാവിധി ആദരിച്ചു.
പൃഥാ മാദ്രീ ച സംഹൃഷ്ടേ വസുദേവം പ്രശംസതാമ്। തതഃ പാണ്ഡുഃ ക്രിയാഃ സര്വാഃ പാണ്ഡവാനാമകാരയത്
കുന്തിയും മാദ്രിയും സന്തോഷത്തോടെ വസുദേവനെ പ്രശംസിച്ചു; പിന്നെ പാണ്ഡു പാണ്ഡവന്മാർക്കു വേണ്ടിയുള്ള എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും നടത്തി.
ഗര്ഭാധാനാദികൃത്യാനി ചൌലോപനയനാനി ച। കാശ്യപഃ കൃതവാന്സര്വമുപാകര്മ ച ഭാരത
ഗർഭാധാന മുതൽ ചൗലം, ഉപനയനം വരെ എല്ലാ ചടങ്ങുകളും, കൂടാതെ ഉപാകർമ്മവും കാശ്യപൻ നിർവഹിച്ചു, ഭാരതാ.
ചൌലോപനയനാദൂര്ധ്വമൃഷഭാക്ഷാ യശസ്വിനഃ। വൈദികാധ്യയനേ സര്വേ സമപദ്യന്ത പാരഗാഃ
ചൗലവും ഉപനയനവും കഴിഞ്ഞ്, രിഷഭചിഹ്നം ധരിച്ച പ്രശസ്തരായ മക്കൾ, വേദപാഠത്തിൽ മുഴുവനായി പ്രാവീണ്യം നേടി.
ശര്യാതേഃ പ്രഥമഃ പുത്രഃ ശുക്രോ നാമ പരന്തപഃ। യേന സാഗരപര്യന്താ ധുഷാ നിര്ജിതാ മഹീ
ശര്യാതിയുടെ ആദ്യമകൻ ശുക്രൻ എന്നായിരുന്നു; സമുദ്രം വരെ വ്യാപിച്ച ഭൂമി അവൻ ജയിച്ചു.
അശ്വമേധശതൈരിഷ്ട്വാ സ മഹാത്മാ മഹാമഖൈഃ। ആരാധ്യ ദേവതാഃ സര്വാഃ പിതൄനപി മഹാമതിഃ
അവൻ നൂറ്റിയാശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തി, മഹാവേദികളിൽ എല്ലാ ദേവതകളെയും പിതാക്കളെയും ആരാധിച്ചു.
ശതശൃഹ്ഗേ തപസ്തേപേ ശാകമൂലഫലാശനഃ। തേനോപകരണശ്രേഷ്ഠൈഃ ശിക്ഷയാ ചോപബൃംഹിതാഃ
ശതശൃംഗത്തിൽ അവൻ കിഴങ്ങ്, ചെടി, പഴങ്ങൾ മാത്രം ഭക്ഷിച്ച് തപസ്സ് ചെയ്തു; അവന്റെ ഉത്തമ ഉപകരണങ്ങളും പഠിപ്പിച്ച കാര്യങ്ങളും അവരെ കൂടുതൽ ശക്തരാക്കി.